เหล่าฝูลองคำนวณดูแล้วตอนนี้นายกำลังนอนอ่านนิยายอยู่บนเตียง แถมยังนอนตะแคงข้างและอาจจะกำลังชาร์จมือถืออยู่ด้วย
หยางเจี้ยนที่กำลังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลายปีสามซึ่งกำลังนอนอยู่ในผ้าห่มด้วยความเบื่อหน่าย เขาจึงกดเปิดกระทู้หนึ่งในนั้นมีผู้คนมากมายกำลังตอบกลับ
"เชี้ย! เ้าของกระทู้แม่งเทพจริง ๆเดาถูกหมดเลย"
"ฮ่า ๆจะบอกพวกนายไหมว่าตอนนี้ฉันกำลังนั่งขรี้ในห้องน้ำอยู่? ไม่ต้องถามหรอกขาชาหมดละ"
"รอยสักตระกูลโจวเลิกเป็มนุณย์เงินเดือน"
"โหดจัด โหดจัด"
หยางเจี้ยนปิดกระทู้นั้นแล้วเปิดอีกกระทู้ที่มียอดคลิกสูง เปิดมาก็เจอประโยคตามมา
"ผมเป็หมอแผนหฉุกเฉินของโรงพยาบาลเมืองแห่งหนึ่งตอนนี้อยากจะเล่าอะไรให้ฟัง่นี้โรงพยาบาลเกิดเื่น่ากลัวมากจนฒไม่กล้าไปทำงานแล้วจึงต้องลาพักอยู่ที่บ้าน"
"ไม่ต้องพูดต่อแล้ว ฉันไม่ซื้อรองเท้าไม่แอดไลน์ด้วย"
"เ้าของกระทู้ต้องโดนหมอหลอกมาก่อนแน่ๆ ถ้าไม่จริงฉันจะกินขี้ฆ่าตัวตายเอง"
"ดูดิคอมเม้นที่สามมาหลอกกินของฟรีอีกแล้ว"
หยางเจี้ยนรู้สึกว่าข้อความแสดงความคิดเห็นพวกนี้น่าเบื่อหน่ายเลยกดดูเฉพาะข้อความของเ้าของกระทู้เท่านั้น
ทันใดนั้นกระทู้ก็ดูสะอาดมากขึ้นเหลือแต่โพสต์ของหมอที่ใช้ชื่อในเว็บว่า "เทพสายฟ้า"
เขาอ่านกระทู้ต่อ
เื่มีอยู่ว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้วผมเข้าเวรตอนกลางคืน ตอนประมาณเที่ยงคืนได้รถฉุกเฉินพยาบาลพาคนแก่คนหนึ่งมาถึงโรงพยาบาลเ้าหน้าที่บอกว่าเขาตกลงมาจากชั้นห้า ตอนนั้นเพื่อนร่วมงานผมติดธุระพอดีมีผมตรวจคนไข้อยู่คนเดียว ผมยืนยันได้เต็มร้อยว่าผู้เฒ่าคนนั้นไม่มีสัญญาณชีวิตแล้วซึ่งได้ตายไปนานสักพักแล้วด้วย
และจากลักษณะศพกับอุณหภูมิบริเวณหน้าอกนั้นบอกได้เลยว่าผู้เฒ่าคนนี้ไม่ได้ตายจากการตกตึกในคืนนี้แน่นอน
คนที่พอมีสามัญสำนึกหน่อยพลันจะเข้าใจว่าหลังจากคนตายไป10 ชั่วโมง อุณหภูมิร่างกายจะลดลงประมาณ 1 องศาต่อหนึ่งชั่วโมง หลังผ่านไป 24ชั่วโมงจะใกล้เคียงอุณหภูมิห้องแต่อุณหภูมิร่างกายของผู้เฒ่าคนนี้ต่ำกว่าปกติอย่างน้อยสิบองศาเลยทีเดียวและอาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ ทั้งๆที่ตอนนั้นอุณหภูมิข้างนอกแค่ 22 องศา
ตอนนั้นผมจึงสรุปได้เลยว่าผู้เฒ่าคนนี้ตายมาเกินหนึ่งวันแล้ว
ทันใดนั้นก็มีคนตอบกลับในกระทู้ว่า:
"เ้าของกระทู้ความรู้แน่นจนน่ากลัวกราบให้เลยครับ"
"รีบดูเลยว่ารองเท้าคนไข้ยังอยู่มั้ยถ้ายังอยู่ก็พอมีโอกาสช่วยให้รอดได้อยู่"
"คิดแล้วหลอนเลยเ้าของกระทู้รีบอัปเร็วๆ ฉันได้หลบเข้าผ้าห่มแล้ว"
หยางเจี้ยนเลื่อนอ่านต่อไป
เทพสายฟ้าโพสต์ต่อ
จากประสบการณ์ตอนมัธยมที่ผมดูการ์ตูนโคนันมากว่า300 ตอนนั้น ทำให้ผมสรุปได้ทันทีว่าผู้เฒ่าคนนี้ไม่ได้ตกตึกตายเองแต่ถูกฆาตกรรมต่างหาก และศพต้องเคยถูกเก็บในห้องเย็นมาก่อนแน่ๆผมเลยเลือกโทรแจ้งตำรวจ แจ้งเหตุนี้แก่ทางตำรวจไป
แต่วันนี้ผมไม่ได้จะเล่าเื่นี้หรอกแตะจะเล่าเื่ที่เกิดขึ้นในหลังจากนั้น
กระทู้ขาดไปชั่วครู่ได้อัปเดตอีกทีหลังผ่านไปสองชั่วโมง
ขอโทษครับเมื่อกี้มีคนมาเคาะประตูเพื่อสอบถามเื่นั้น แต่ว่าไม่ใช่ตำรวจไม่เหมือนนักข่าวด้วย ทว่าถือบัตรอะไรของรัฐ บอกว่าเป็ตำรวจสืบสวน เอาเถอะช่างมันๆ
น่าจะเป็่สายๆ ของวันถัดไป
ตอนนั้นผมยังไม่ได้ไปทำงานแต่ได้ยินเพื่อนร่วมงานบอกว่าศพผู้เฒ่าที่ส่งมาคืนนั้นหายไปจากห้องเก็บศพอย่างลึกลับตำรวจกำลังสอบสวนอย่างเต็มที่ คาดว่าคนร้ายได้เอาศพไป เป็เรื่อเป็ราววุ่นวายใหญ่เปิดกล้องวงจรปิดทั้งโรงพยาบาลแล้ว แต่ก็ยังหาศพไม่เจอ และหาคนร้ายไม่พบ
คืนนี้ผมยังต้องเข้าเวรอีก…
แต่เื่ตอนกลางวันทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจบ้างมีคนไข้คนหนึ่งบอกว่าเขาเคยเห็นศพผู้เฒ่าคนนั้น แต่ไม่ใช่ว่ามีใครหามออกมาศพนั้นเดินออกมาเอง และเขายังชี้เส้นทางที่ศพเดินออกมาได้แม่นยำเส้นทางนั้นมาจากห้องเก็บศพจริงๆ
พอฟังจบ ผมก็แอบรู้สึกกลัวแต่โชคดีที่ผมเป็พวกไม่เชื่อเื่ผี เลยไม่ได้เชื่อคำพูดคนไข้ทั้งหมด
ต่อมาได้ยินหัวหน้าพยาบาลบอกว่าหมอฝ่ายจิตเวชจะเพิ่มยาให้คนไข้คนนั้นผมเลยโล่งอกโล่งใจขึ้นมานิดหน่อย
จริงด้วย ไม่เชื่อคนไข้คนนั้นน่ะถูกแล้ว…
แต่ที่ผมจะเล่าซึ่งไม่ใช่เื่นี้แต่เป็เื่ที่เกิดขึ้นตอนผมเข้าเวรยามกลางคืน
คืนนั้นน่าจะประมาณตีสอง ผมกำลังเล่นเกม"ถานหว่านหลานเยว่" อยู่ในห้องฉุกเฉินพวกนายไม่มีทางจินตนาการได้หรอกว่าเกมนี้มันสนุกแค่ไหน แน่จริงก็มาต่อยมาสิ…
"เชี้ย! เ้าของกระทู้นายแม่งอัจฉริยะจริงๆ"
"ไหนบอกว่าจะจริงใจต่อกันไง?นี่นายเล่นพลิกกลับมาแบบนี้ ทำเอาฉันไม่ทันตั้งตัวเลยนะ"
"นักเลงมาก ผมทายถูกแค่ตอนต้นแต่กลับเดาตอนจบไม่ออกเลย แต่ผมอยากถามเม้มที่สามมาก ไหนนายบอกจะกินอึจริงปะ?"
มีคนตอบกลับกันเพียบ ฟอรั่มคึกคักสุดๆ
หยางเจี้ยนที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มก็อดหัวเราะทั้งน้ำตาไม่ได้เดี๋ยวนี้โฆษณามันล้ำไปถึงขั้นนี้แล้วเหรอ?
แต่พอเขาเลื่อนอ่านต่อกลับรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆ
เทพสายฟ้าโพสต์ต่อ: ขอโทษๆผมไม่ได้โฆษณาจริงๆ คืนนั้นมันเกิดเื่ลึกลับที่อธิบายไม่ได้คิดว่าทั้งชาตินี้พวกนายก็ไม่มีวันจินตนาการภาพนั้นออก ตอนตีสองสิบห้านาทีตอนที่ผมกำลังเล่นเกมในห้องฉุกเฉิน อยู่ๆ ผมก็รู้สึกถึงความเย็นะเืเหมือนกับตอนอยู่ห้องเก็บศพเลย ตอนนั้นขนลุกซู่ทั้งตัวแล้ว
แล้วพวกนายเดาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?
อยู่ๆผู้เฒ่าที่หายไปจากห้องเก็บศพเมื่อคืนก็ โผล่มานอกห้องฉุกเฉิน เขาไม่ได้ตาย แต่เดินออกไปทีละก้าว ทีละก้าว ช้ามากเดินออกนอกโรงพยาบาลไป
พระเ้า นี่มันเป็ไปไม่ได้ผมเห็นกับตาว่าผู้เฒ่าคนนั้นตายแล้ว และตายมาเกินหนึ่งวันแล้วจะฟื้นขึ้นมาได้ยังไง?
กลั่นแกล้ง? ผีฟื้น? ปาฏิหาริย์ทางการแพทย์?
ตอนนั้นผมคิดอะไรหลายอย่าง แต่อาจด้วยเหตุผลที่ปกติผมเจอศพบ่อยอยู่แล้วเลยไม่ได้กลัวขนาดนั้น สิ่งแรกที่ทำคือหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปกะจะโพสต์ลงโซเชียลสักหน่อย
เดี๋ยวจะลงรูปให้ มีรูปมีหลักฐานไม่ใช่โฟโต้ช็อปแน่นอน
หยางเจี้ยนเลื่อนอ่านต่อทันใดนั้นภาพถ่ายก็ปรากฏต่อหน้า
รูปไม่เบลอเลย ตรงกันข้าม ชัดเจนมากในรูปมีหน้าต่างกระจกของห้องฉุกเฉิน กั้นระหว่างเขากับผู้เฒ่าที่เดินผ่านด้านนอก
ผู้เฒ่าคนนี้ใส่เสื้อคลุมยาวสีดำดูคลาสสิกนิดๆ ตัวผอมแห้ง ผิวเป็สีน้ำตาลอมเทา มีจุดด่างดำเต็มไปหมดและจากมุมที่ถ่ายทำให้เห็นตาข้างหนึ่งของเขา… ดวงตาแบบไหนน่ะเหรอ… มืดหม่นว่างเปล่า ไร้แววตา เต็มไปด้วยความเงียบสงัดที่น่าขนลุก
รูปนี้ไม่มีเืหรือฉากน่ากลัวอะไรแต่ความรู้สึกที่ผู้เฒ่าคนนี้ส่งออกมาจากภาพ ทำให้ขนลุกซู่ทันที หนังหัวชาด้าน
ยิ่งนึกถึงคำพูดของหมอเทพสายฟ้าที่บอกว่าผู้เฒ่าคนนี้เคยเป็ศพเย็นเฉียบมาก่อนยิ่งทำให้ความหวาดกลัวเอ่อล้น
ยิ่งดูรูปนี้ ยิ่งรู้สึกขนลุก
เหมือนกำลังมองศพ แต่จริงๆ เหมือนกำลังมอง…ผี
"ใแทบตายเลย รูปนี้น่ากลัวมากยิ่งดูยิ่งน่ากลัว เ้าของกระทู้ไปเอารูปนี้มาจากไหนเหรอ?"
"ทำไมมือของคุณตาคนนั้นมีจุดเยอะขนาดนั้น?ฉันเป็โรคกลัวรูนะ"
"นั่นคือรอยศพหมายความว่าคุณตาคนนั้นเป็ศพไปแล้ว"
"ไถ่! ปีศาจจงถอยไปข้าคือหลินเจิ้งอิง" มีผู้ใช้โพสต์รูปนักพรต
"แหวะ นายบอกว่าตัวเองเป็หลินเจิ้งอิงงั้นฉันก็เป็สาวเสียงโลลิละกัน"
แต่ไม่ว่าผู้ใช้คนอื่นจะคอมเมนต์ยังไง"เทพสายฟ้า"เ้าของกระทู้ ก็ยังโพสต์ต่อไปว่า "รูปนี้เป็ของจริงผมถ่ายเองกับมือ หลังจากนั้นคุณตาคนนั้นก็เดินออกจากโรงพยาบาลไปผมก็ไม่รู้ว่าแกไปไหนต่อ ถ้าใครอยู่เมืองเดียวกับผมก็ระวังตัวด้วยนะ ถึงผมจะเป็พวกไม่เชื่อเื่เหนือธรรมชาติแต่บางอย่างมันก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ"
"เดี๋ยวนะ เหมือนมีคนมาเคาะประตูอีกคงเป็ตำรวจมาขอให้ผมให้ปากคำ ผมขอตัวไปก่อน เดี๋ยวกลับมาเล่าเื่ต่อ"
แต่ดูจากเวลาที่โพสต์ ผ่านไปไม่ถึงนาที"เทพสายฟ้า" ก็โพสต์อีกครั้ง: "แย่แล้ว แย่จริงๆ!เป็คุณตาคนนั้นที่หนีออกมาจากโรงพยาบาล! ตอนนี้เขามายืนเคาะประตูหน้าบ้านผมผมเห็นแกชัดๆจากรูตาแมว ผมจะทำยังไงดี รู้สึกเหมือนตัวเองไปยุ่งกับอะไรที่ไม่ควรยุ่งเข้าแล้ว"
"เ้าของกระทู้สนุกกับการเล่นมุกแบบนี้เหรอ?"
"โอ้ย! เื่จริงเหรอ?ไม่น่าจะหลอนขนาดนั้นมั้ง"
"รีบแจ้งตำรวจเลย เร็วๆ โทร 191ด่วน!"
"เลิกแกล้งเถอะ เ้าของกระทู้มันต้องไม่จริงหรอก ถ้าเื่นี้เป็จริง ฉันจะกินขี้คูณสองเลย!"
"อีกแล้วนะ ไอ้เด็กกินขี้ครั้งที่แล้วติดหนี้ยังไม่ได้ใช้คืนเลยจำได้ไหม?"
แต่แล้ว "เทพสายฟ้า"ก็โพสต์อีกครั้ง: "ผมแจ้งตำรวจแล้ว แต่จะทำยังไงดี? ไอ้นั่นยังเคาะประตูอยู่ดูเหมือนไม่ยอมไปไหน แย่แล้ว! เมื่อกี้ไฟในห้องนั่งเล่นดับเองตอนนี้ผมกลัวจนไม่กล้าออกไปที่ห้องนั่งเล่นเลย"
"ผมปิดประตูห้องล็อกแน่นเปิดไฟทุกดวงที่เปิดได้ แต่คุณตาคนนั้นก็ยังคงเคาะประตูต่อ"
"ถึงตรงนี้ โพสต์ของ 'เทพสายฟ้า'เริ่มรีบเร่ง ข้อความแต่ละโพสต์ห่างกันไม่ถึง 30 วินาที แถมเริ่มพิมพ์ผิด"
"เห็นได้ว่าคนโพสต์กำลังหวาดกลัวและตื่นตระหนกมาก"
"หยางเจี้ยนก็รู้สึกขนลุกไปทั้งตัวแม้เขาจะรู้ว่ามันอาจเป็เื่แต่งแต่พอนึกถึงคุณตาในรูปที่มายืนเคาะประตูนอกบ้าน ก็อดขนหัวลุกไม่ได้"
"คนแก่ที่ตายไปแล้วกลับฟื้นขึ้นมาแล้วยังมาเคาะประตูหน้าบ้านตัวเอง ใครเจอแบบนี้ก็ต้องกลัวทั้งนั้น"
"แต่โพสต์ยังไม่จบ ยังมีต่อ: 'ไม่!แย่แล้ว ผมได้ยินเสียงฝีเท้าในห้องนั่งเล่น พระเ้า! ผมอยู่บ้านคนเดียวผมสงสัยว่าคุณตาที่เคาะประตูก่อนหน้านี้เข้ามาแล้วเขาต้องเข้ามาในห้องนั่งเล่นแน่ๆ นี่มันอะไรกัน ผมไม่ได้ยินเสียงเปิดประตูเลยเขาเข้ามาได้ยังไง'"
"เสียงฝีเท้าเดินมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องผม"
"มันเคาะประตูอีกแล้ว ผมรู้สึกไม่ดีตอนนี้ผมอัดเสียงเก็บไว้เป็หลักฐาน ฝากเบอร์โทรไว้ด้วย ถ้าโทรหาผมไม่ได้แปลว่าผมเป็อะไรไปแล้ว ขอให้ใครใจดีแจ้งตำรวจให้ด้วยนะ: 138…"
"ตึก… ตึกตึก… ตึก… ตึกตึก…"
"ด้านล่างแนบไฟล์เสียงเปิดฟังแล้วได้ยินเสียงเคาะประตูหนักๆ กดดัน"
"เสียงแต่ละจังหวะเหมือนกระแทกเข้าหัวใจทำเอาหายใจไม่ออก"
"โพสต์หยุดอยู่ตรงนี้"
"หยางเจี้ยนเลื่อนดูจนถึงสุดท้ายเห็นข้อความเพียงบรรทัดเดียว: 'คุณตาเข้ามาแล้ว...'"