ข้านี่แหละภูตพันปี

    ตอนที่ 15 ภูตน้อยขี้แง//โสมหัวใหญ่

    หรงหย่งสือพี่ชายคนโตจึงแสดงความคิดเห็นขึ้นบ้าง “ส่วนลำต้นน่าจะมีพิษไม่น้อย เช่นนี้เป็นอย่างไร! นำมาหั่นบางๆ แล้วผึ่งให้แห้งจากนั้นก็นำใส่โม่หินบดให้ละเอียด หากนำไปขายให้ร้านยาก็น่าจะได้สักหนึ่งตำลึงเงินกระมัง” เขาพูดพลางเหลือบตามอง ‘เห็ด’ ต้นนั้นด้วย...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ