ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

         บทที่ 154

        การรักษาคำสาประดับตำนาน

        เดย์ได้ล่วงรู้เกี่ยวกับเรื่องคำสาปและเขาเองก็ได้ความรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้นคำสาปส่วนใหญ่แล้วถูกแบ่งแยกออกเป็นห้าระดับถูกจัดโดยพวกนักเล่นแร่แปรธาตุ

        โดยคำสาปพวกนี้มันจะถูกแบ่งแยกเป็นดังนี้ คำสาประดับต่ำคำสาประดับกลาง คำถามระดับสูง คำสาประดับตำนาน และก็คำสาประดับไร้ขอบเขต

        โดยคำสาบทั้งห้าระดับล้วนแล้วเป็นคำสาปที่สามารถส่งผลอันตรายแก่ร่างกายของมนุษย์

        แต่คำสาปส่วนใหญ่มันจะถูกลบล้างได้ด้วยพรแห่งเทพธิดาเมื่อทำการเข้าไปภายในเมืองหลวงคำสาปพวกนั้นจะถูกลบล้างให้หายไปได้ในทันที

        คำสาประดับสูงที่เป็นคำถามที่รุนแรงมันเองก็หายไปได้โดยการที่จะลบล้างได้โดยพรแห่งเทพธิดา

        โดยคำศัพท์ระดับสูงถือว่าเป็นสิ่งที่สามารถพบเจอได้ยากเย็นมากแล้วเพราะว่าคำสาบพวกนี้ส่วนใหญ่แล้วจะมีเพียงแค่พวกดันเจี้ยนระดับสูงเท่านั้นที่ว่าจะพบเจอ

        หรือไม่ก็พวกนักสร้างคำสาปอย่างเช่นพวกนักเล่นแร่แปรธาตุแต่คนที่จะมีความสามารถขณะที่สร้างพวกคำสาประดับนั้นได้ก็ไม่ค่อยจะมี

        แต่คำถามที่อยู่เหนือคำสาประดับสูงและเป็นคำถามที่พหนึ่งเทพธิดาไม่สามารถลบล้างได้มันเองก็คือคำสาประดับตำนาน

        คำสาประดับตำนานเป็นคำสาปที่พรแห่งเทพธิดาไม่สามารถลบล้างเป็นความสามารถที่สามารถทำให้พรแห่งเทพธิดาไร้ผล

        เดย์รู้สึกตกใจเป็นอย่างมากที่ว่าภายในลัทธิมารมีพวกนักเล่นแร่แปรธาตุที่สามารถทำได้แม้กระทั่งการสร้างคำสาบที่อยู่ในระดับตำนาน

        คุณยายที่อยู่บริเวณด้านหน้าเองก็รู้สึกตกตะลึงเช่นเดียวกัน ไม่คิดว่าคนจากลัทธิมารมันจะพัฒนารวดเร็วขนาดนี้

        “ การลบล้างคำสาประดับตำนานมีเพียงแค่ไม่กี่วิธีเท่านั้น”

        “ อะไรอย่างงั้นหรอครับ? ”

        “ คำสาประดับตำนานการที่จะลบล้างมันวิธีที่ง่ายดายที่สุดก็คือการใช้สมุนไพรที่ชื่อว่าต้นเทพธิดา” 

        “ ต้นเทพธิดาอย่างงั้นหรอ? ”

        “ มันเป็นสมุนไพรวิญญาณระดับสูงไม่ต้องพูดถึงความหายากเป็นสมุนไพรที่มีความหายากเป็นอย่างมากมันเป็นต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ที่กล่าวได้ว่ามีลำต้นใหญ่ยักษ์แต่ว่าผู้คนมากมายส่วนใหญ่มองไม่เห็น”

        “ โดยลำต้นของต้นไม้นั้นพูดกันว่าได้พลังเศษเสี้ยวหนึ่งของเทพธิดาสถิตเอาไว้ภายในอาณาจักรต่างๆรวมแล้วในทวีปนี้มีเพียงแค่น้อยนิด”

        “ นั่นเป็นพลังแห่งเทพธิดาที่อยู่ในระดับสูงเพราะแบบนั้นมันสามารถลบล้างคำสาประดับตำนานได้” 

        “ มองดูจากร่างกายของเด็กพวกนี้บางทีคำถามที่พวกเขาได้รับไปก็น่าจะเป็นคำสาประดับตำนานมันไม่น่าจะใช่คำสาปที่อยู่ในระดับไร้ขอบเขต”

        “ เพราะว่าถ้าเป็นคำสาประดับไร้ขอบเขตการที่จะลบล้างมันได้ก็คงจะมีแต่เพียงแค่เทพธิดาตัวเป็นๆอยู่เท่านั้น”

        “ แต่ว่าคำสาประดับไร้ขอบเขตไม่มีทางที่มนุษย์จะทำการสร้างขึ้นมาได้อย่างและมองดูจากที่ตัวของเจ้ายังคงสามารถยับยั้งหรือว่าหยุดพวกคำศัพท์พวกนั้นภายในร่างกายของเด็กพวกนี้ได้ด้วยพลัง”

        “ นี่เองก็เป็นหนึ่งสิ่งที่ทำให้มองเห็นว่าเจ้าพลังของคำถามนี้น่าจะอยู่เพียงแค่ระดับตำนานแถมมันยังไม่สมบูรณ์ด้วยน่าจะไม่ขึ้นไปถึงระดับไร้ขอบเขต” หญิงชราที่อยู่บริเวณด้านหน้าวิเคราะห์เกี่ยวกับเรื่องนี้ออกมาอย่างจริงจัง

        เดย์รับฟังและก็ลองคิดตามเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่นอนว่าตัวของเขาเชื่อในคำพูดนั้น

        ถ้ามันเป็นคำสาบที่อยู่ในระดับสูงสุดจริงๆมันเองก็คงจะอันตรายขนาดที่ไม่สามารถปัดป้องได้อย่างแน่นอน

        แต่ในตอนนี้คำถามนี้มันยังคงโดนปัดป้องหรือว่าโดนทำให้มันลดพลังอำนาจลงได้ด้วยพลังของเขาแสดงว่ามันยังอยู่ในระดับที่ไม่ได้สูงที่สุด

        “ จากนั้นพอจะมีเบาะแสหรือเปล่าครับว่าต้นไม้แห่งเทพธิดาอยู่ไหน” 

        “ เรื่องนี้ตัวของข้าเคยได้ยินมาว่าต้นไม้แห่งเทพธิดาอยู่บริเวณชายแดนของอาณาจักรถัดออกไปทางทิศเหนือ”

        “ เดินทางจากสถานที่แห่งนี้มุ่งตรงไปที่สถานที่แห่งนั้นน่าจะใช้เวลาหลายต่อหลายวันในการเดินทาง”

        “ ตามคำบอกเล่าของผู้คนที่เคยได้ยินมารู้สึกว่าต้นไม้นั้นมันจะอยู่ภายในป่าที่ชื่อว่าป่านิทรา”

        “ ภายในสถานที่แห่งนั้นมีสิ่งที่ชื่อว่าต้นไม้แห่งเทพธิดาอยู่นี่คือคำที่ผู้คนส่วนใหญ่พูดกัน” 

        “ แน่นอนว่าเรื่องนี้ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องจริงหรือไม่เพราะว่าตัวของฉันเองก็ไม่เคยเดินทางไปที่สถานที่”

        “ แต่มองดูจากสถานการณ์ในตอนนี้แล้วถ้าไม่มีต้นไม้แห่งเทพธิดาก็คงจะไม่สามารถช่วยเด็กพวกนี้ได้อย่างแน่นอน” 

        “ คำสาประดับตำนานมีอนุภาพรุนแรงเป็นอย่างมากการที่สามารถยับยั้งพวกมันได้จนถึงในตอนนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว”

        “ แต่ว่าภายในป่าแห่งนั้นถ้าจะให้เดินทางเข้าไปมีอันตรายมากป่าบริเวณชายแดนทางทิศเหนือผู้คนกล่าวว่ามันคือป่าแห่งจุดจบ ”

        “ ภายในสถานที่แห่งนั้นมีมอนสเตอร์ที่มีความแข็งแกร่งจำนวนมากอาศัยอยู่ไม่เพียงเท่านั้นมันยังมีพวกของมากมายที่แห่งนั้นที่เป็นของอันตราย ”

        “ ไม่ว่าจะเป็นคำศัพท์หรือว่าจะเป็นของที่มองไม่เห็นเฉพาะแบบนั้นการที่เข้าไปภายในสถานที่แห่งนั้นถือว่าเป็นเรื่องที่คนธรรมดาทั่วไปไม่ค่อยเดินทางเข้าไปสัก”

        “ ถ้าอยากจะเดินทางข้ามชายแดนส่วนใหญ่แล้วก็ใช้เส้นทางอื่นในการเดินทางกันทั้งนั้น”

        “ เพลงเทพธิดาถูกกล่าวขานว่าเป็นต้นไม้สูงใหญ่ที่มีความสูงมากกว่าสิบเมตรมีลำต้นที่มีขนาดใหญ่มากกว่าสิบคนโอบ” 

        “ มีลำต้นเป็นสีขาวบริสุทธิ์กิ่งก้านใบเป็นสีทองอร่ามมีพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพธิดาสถิตอยู่ภายในนั้นมันยังถือได้ว่าเป็นต้นไม้ที่อยู่ในระดับสูงหรือเรียกง่ายๆคือเป็นต้นไม้ระดับตำนาน”

        “ ว่าอย่างไรถ้าจะอยากจะช่วยพวกเด็กพวกนี้ทางเดียวที่จะสามารถช่วยได้ก็คือการที่นำพาเด็กพวกนี้ไปที่สถานที่แห่งนั้นและก็นำเอาพวกชิ้นส่วนของต้นไม้แห่งเทพธิดากลับมาเท่านั้น”

        เดย์หลังจากที่ได้ยินแบบนั้นเขาเองก็คิดหนักสถานที่แห่งนั้นมีผู้คนมากมายที่ปฏิเสธในการเดินทางไป

        แสดงว่ามันคงเป็นสถานที่ที่อันตรายเป็นอย่างมากตอนนี้ถ้าจะให้ตัวของเขาเดินทางไปที่สถานที่แห่งนั้นเขาเองก็ต้องคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้เช่นเดียวกัน

        แต่หลังจากที่คุณคิดอยู่กับตัวเองมาสักพักหนึ่งเขาเงยหน้าของตนเองขึ้นมาก่อนที่จะตอบกลับไป“ ได้ครับผมจะเดินทางไปที่สถานที่แห่งนั้น  ”

        “ เเต่ว่าเด็กพวกนี้ ”เดย์ลำบากใจอยู่ไม่น้อยที่จะพาพวกเด็กพวกนี้เดินทางไปด้วย

        ถ้าสถานที่แห่งนั้นอันตรายจริงเด็กพวกนี้เองก็เป็นเพียงแค่คนที่ไม่รู้ภาษีภาษาพวกเขาไม่ได้มีความสามารถภายในร่างกายเหมือนกับพวกนักผจญภัย

        ถ้านำพาไปด้วยกลัวว่าพวกเขาจะได้รับอันตรายเดย์เองก็ไม่มั่นใจเช่นเดียวกันว่าเขาจะสามารถปกป้องเด็กพวกนี้ได้

        ทันทีที่เดย์พูดออกมาแบบนั้นหญิงชราที่อยู่บริเวณด้านหน้าตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว“ ปล่อยเด็กพวกนี้ไว้ที่สถานที่แห่งนี้ไม่ได้ ”

        “ ตามที่เล่ามารู้สึกว่าจะมีแต่เพียงตัวของเธอเท่านั้นสิน้ะที่จะยับยั้งคำสาปภายในร่างกายของเด็กพวกนี้ได้”

        “ ภายในสถานที่แห่งนี้เป็นเมืองท่าไม่มีคนยับยั้งคำถามที่ปรากฏขึ้นมาภายในร่างกายของเด็กพวกนี้ผลกระทบที่ตามมามันคงกลายเป็นโศกนาฏกรรมครั้งใหญ่อย่างแน่นอน ”

        แน่นอนว่าหญิงชราผู้นี้ทำการกล่าวได้ถูกต้องเด็กพวกนี้เหมือนกับระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ

        ถ้าปล่อยพวกเขาไว้ภายในสถานที่แห่งนี้เกิดวันไหนคำสาปนั้นปรากฏขึ้นมาอีกครั้งแล้วไม่มีผู้ใดสามารถยับยั้งคำสาปนั้นได้มันเองก็จะทำให้คนทั้งเมืองโดนคำสาปไปด้วย 

        “ เพราะแบบนั้นไม่ต้องคิดแล้วพวกเราจะเดินทางไปทั้งหมดร่วมถึงตัวของฉันด้วย” ในครั้งนี้หญิงชราที่อยู่บริเวณด้านหน้าเสนอตัวออกมาในทันที 

        เดย์หลังจากที่ตัวของเขาได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าตอบรับกลับไปอย่างรวดเร็ว“ เข้าใจแล้วครับ ” 

        “ รออยู่นี่ตัวของฉันขอเตรียมตัวก่อนแล้วพวกเราจะเริ่มออกเดินทางในวันนี้เลย”

        “ เด็กพวกนี้เป็นเป้าหมายของพวกผู้คนมากมายถ้าอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้อีกสักพักคงจะโดนพวกมันอย่างแน่นอน”

        “ เพราะแบบนั้นพวกเราต้องรีบออกเดินทางจากสถานที่แห่งนี้อย่างรวดเร็ว” หลังจากพูดจบหญิงชราลุกขึ้นแล้วก็รีบหันไปบริเวณด้านหลังเข้าไปภายในร้านเพื่อเตรียมตัวพร้อมที่จะออกเดินทาง

        ในประมาณสองชั่วโมงต่อมาพวกเขาได้ออกจากเดินทางจากเมืองโซเวลมุ่งตรงไปยังป่าชายแดนทางทิศเหนือ

        จบบท