มารฟ้าพิชิตสวรรค์

ตอนที่ 51

กระบี่มารฟ้าที่เกิดร้อยร้าว ถูกนำมาหลอมขึ้นรูปใหม่ ชิงเทียนโทรไปถามโอวหยางเจ้งหยู ว่าอยากได้อาวุธเซียนชนิดไหน ซึ่งชายชราก็ตอบมาด้วยความตื้นตันใจ ว่าอยากได้กระบี่ เนื่องจากมีความคล่องตัว และสามารถพลิกแพลงได้หลากหลาย 

ชิงเทียนได้อ้างว่า เขาพึ่งจะรวมรวมทรัพยากรในการหลอมครบ แต่ความจริงแล้ว เขาลืมไปว่าโอหยางเจิ้งหยู ยังไม่ได้รับศาสตราวุธเซียน

กระบี่สีเงินสลับทองแบบที่เขาเคยใช้ลอยอยู่กลางอากาศ แตกต่างแค่เพียงตรงใบดาบ เปลี่ยนจากคำว่า 'มารฟ้า’ เป็นคำว่า ‘เจิ้งหยู' เพื่อมอบเป็นของขวัญ ให้กับลูกศิษย์ผู้น่าสงสาร

เกาหลงหาน เกาฟู่เฉิง และถังเหยียน ที่เฝ้าดูขั้นตอนตั้งแต่ต้นจนจบ ต่างก็มีนัยตาที่ลุกวาว แม้ว่าชิงเทียนจะเคยหลอมดาบเซียน ให้เกาหลงซานหลังจากที่กลับมาจากหอนพเก้าในครั้งแรก แต่เนื่องจากเขาไม่ได้อยู่ด้วย ตอนที่ชิงเทียนหลอมกระบี่ให้กับจิ่วหยวนปิง นี่จึงถือเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นกับตาตนเอง

กระบี่ถูกมอบให้กับถังเหยียน เธอสัญญาว่าจะส่งให้ถึงมือโอวหยางเจิ้งหยูโดยเร็วที่สุด ขิงเทียนเกรงว่าหากพกกระบี่ไปไหนมาไหนคงไม่สะดวก จึงมอบแหวนมิติให้กับพวกเขาทุกคน และอีกหนึ่งวง ฝากให้กับโอวหยางเจิ้งหยู 

ทั้งสามคนไม่เคยรู้จักแหวนมิติ แต่หลังจากชิงเทียนอธิบายการทำงานและวิธีใช้ พวกเขาก็พากันอ้าปากค้าง เกาฟูเฉิงเริ่มที่จะฝึกการบ่มเพาะ มาได้สักระยะแล้ว ตอนนี้เขาอยู่เพียงขอบเขตรวบรวมปราณขั้นต้นเท่านั้น ส่วนถังเหยียนอยู่ในขอบเขตรวบรวมปราณขั้นสูง ที่เธอก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็ว ล้วนเป็นเพราะพรสวรรค์ และทรัพยากรการบ่มเพาะ ที่โอวหยางเจิ้งหยูมอบให้

หลังจากที่พวกเขากลับไปแล้ว ชิงเทียนเดินมาพบกับเย่วหนิงเอ๋อ ที่นั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น “ยังไม่นอนเหรอ" เขาเข้าไปนั่งเป็นเพื่อนเธอ

“ได้ยินว่านายจะไปแคนาดาพรุ่งนี้ ฉันไปด้วยได้ไหม" 

“ฉันไปทำธุระ ถ้าฉันไปเที่ยวก็คงจะพาเธอกับลู่ซือไปด้วยกันแล้ว" ชิงเทียนสังเกตุุเห็นสีหน้าที่ดูเป็นกังวลของเธอ “มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?"

“เย่เสวี่ยหลันมายื่นข้อเสนอกับฉัน"

ชิงเทียนขมวดคิ้ว เขาสงสัยตั้งแต่ที่เย่เสวี่ยหลันเรียกพวกเธอไปคุยแล้ว “ข้อเสนออะไรกัน?"

“เธออยากให้ฉันเป็นหนึ่งในภรรยาของนาย" เย่วหนิงเอ๋อพูดพร้อมกับก้มหน้า เพื่อแอบซ่อนความเขินอาย

ชิงเทียนยกมือขึ้นกุมขมับ นี่เย่เสวี่ยหลันจะหาเรื่องให้เขาปวดหัวเพิ่มหรือไง สหายของเขาทุกคนล้วนเคยบ่นให้เขาฟังเสมอ ว่าการที่ต้องตามเอาอกเอาใจภรรยาทุกคนนั้น ยากพอๆกับการทะลวงขอบเขตมหาเซียนสวรรค์ ไม่ใช่ว่าเขาไม่ชอบพวกเธอ แต่ว่าเขายังมีเป้าหมายที่ต้องทำให้สำเร็จลุล่วง

“แล้วเธอกังวลเรื่องอะไร?"

“ฉันกลัวว่านายจะไม่ยอมรับ" ใบหน้าของเธอดูเศร้าสร้อย สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือการถูกคนที่แอบชอบปฏิเสธ แม้ว่าเย่เสวี่ยหลันจะสัญญาแล้ว แต่ความกังวัลยังคงกัดกินใจเธอ เย่วหนิงเอ๋อจึงต้องรวมรวมความกล้า แล้วเอ่ยถามออกไป

ชืงเทียนเผยยิ้มเล็กน้อย บางทีเขาอาจจะเย็นชากับผู้หญิงที่อยู่รอบตัว มากจนเกินไป เขายื่นมือไปลูบหัวเย่วหนิงเอ๋อ “แน่นอน... ฉันไม่ยอมให้เธอหลุดมือฉันไปแน่" เขาจูบหน้าผากเธอ เย่วหนิงเอ๋อหน้าแดงก่ำ เธอรู้สึกโล่งอกและมีความสุขในเวลาเดียวกัน

“เอาหล่ะ ไปนอนได้แล้ว หรือจะไปนอนห้องฉัน?" 

“หึ! ชั้นไม่คุยกับนายแล้ว!" เย่วหนิงเอ๋อเดินกระฟัดกระเฟียดออกจากห้องไป แต่ชิงเทียนก็ยังได้ยินเสียงหัวใจ ที่เต้นแรงของเธออยู่ดี “จิตใจหญิงสาว ช่างลึกล้ำเกินหยั่งถึง" ชิงเทียนส่ายหน้าก่อนที่เขาจะขึ้นไปนอน

ลูคัสมารอรับชิงเทียนไปที่สนามบินตั้งแต่เช้า ชิงเทียนไม่ค่อยห่วงหลิวลู่ซือมากนัก เพราะเธอมีเย่วหนิงเอ๋อคอยอยู่เป็นเพื่อน พวกเขาขับรถมุ่งหน้าสู่สนามบินเป่ยจิง ลูคัสได้ซื้อตัวและเตรียมทุกอย่าง ไว้ให้ชิงเทียนเรียบร้อยแล้ว ทั้งเสื้อผ้า ข้าวของเครื่องใช้ รวมถึงกางกางใน

“เอ่อ... นี่นายคิดว่าฉันจะไปอยู่เป็นเดือนรึไง?" เขามองไปที่กระเป๋าเดิาทางใบใหญ่ นี่มันยังกับจะย้ายไปตั้งถิ่นฐานเลย

“เอาน่าๆ ก็ดีกว่าไม่เตรียมอะไรเลย รีบขึ้นเครื่องกันเถอะ"

พวกเขานั่งเครื่องบินนาน 12 ชั่วโมง กว่าจะเดินทางมาถึงแคนาดา ชิงเทียนมองเห็นทะเลสาบหลายแห่ง และป่าที่อุดมสมบูรณ์ จากมุมมองทางด้านบน 

มีรถตู้จอดรอรับพวกเขา หลังจากที่ออกมาจากสนามบิน พวกเขาต้องนั่งรถต่ออีกเกือบชั่วโมง กว่าจะมาถึงที่หมาย ชายสวมหมวกดำทรงคาวบอย ยืนรอต้อนรับชิงเทียนที่ด้านหน้าโรงแปรรูปไม้ “สวัสดีคุณชิงเทียน ผมชื่อมอร์แกน เป็นหัวหน้าเผ่าแสงจันทร์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ"

“ผมชิงเทียน เป็นเกียรติมากครับ ที่ได้รับคำเชิญจากหัวหน้าเผ่า" 

เขาเคยพบตำรา ที่เขียนอธิบายเผ่าแสงจันทร์ ตำแหน่งของหัวหน้าเผ่านั้น น่าจะเทียบได้กับกษัตริย์ และเขาก็สัมผัสได้ว่า มอร์แกน น่าจะแข็งแกร่งพอๆกับ ขอบเขตเปลี่ยนแปลงร่างกายขั้นต้นเลยทีเดียว 

มอร์แกนพาชิงเทียน เดินเข้ามาภายในห้องทำงาน เขาใช้มือบิดรูปปั้น ที่ตั้งประดับอยู่บนโต๊ะ ชั้นหนังสือที่ผนังห้องเปิดออก เผยให้เห็นห้องที่ซ่อนอยู่ภายใน “ผมอยากจะยื่นข้อเสนอให้คุณ หากว่าคุณสามารถกลั่นหยาดจันทราทั้งหมดนี้ได้ ผมจะมอบให้คุณ 10 เปอร์เซ็นต์จากทั้งหมด

ชิงเทียนกวาดตาดู ก็คำนวนได้คร่าวๆว่า น่าจะมีอยู่ทั้งหมด หนึ่งพันหยด นั้นหมายความว่าเขาจะใช้มันกลั่นยาได้มากมาย 

แต่เดียวก่อน ชิงเทียนหยุดตัวเองไว้ หากเขาใช้การกลั่นยาเพื่อหาเงินจากเผ่าแสงจันทร์หล่ะ “ถ้าผมจำไม่ผิด หยาดแสงจันทร์ใช้เวลาดูดซับนาน อีกทั้งต้องทำในวันที่พระจันทร์เต็มดวง ผมสามารถกลั่นเม็ดยาได้ มันจะเพิ่มประสิทธิภาพ และลดเวลาการดูดซับ ไม่ทราบว่าคุณสนใจหรือเปล่า"

ดวงตาของมอร์แกนเบิกกว้าง “คุณพูดจริงเหรอ นั่นมันวิเศษไปเลย" เผ่าแสงจันทร์ ต้องใช้เวลาหลายเดือน กว่าจะดูดซับหยาดจัทราหนึ่งหยด 

“ผมต้องการค่าเหนื่อย 3 แสนดอลลาร์สหรัฐต่อหนึ่งเม็ด" ชืงเทียนกำลังใช้หัวคำนวนตัวเลข หากเขากลั่นยา 900 เม็ด นั่นเท่ากับว่าเขาจะได้เงินมาทั้งหมด 1800 ล้านหยวน 

มอร์แกนคิดว่ามันเป็นราคาที่สูงทีเดียว แต่ว่าเขาอาจไม่สามารถหาคนที่ทำได้อีกแล้ว “ตกลง ผมยอมรับข้อเสนอของคุณ" บริษัทของมอร์แกนไม่ได้มีแค่โรงแปรรูปไม้ แต่ยังมีอุตส่าหกรรมการประมง และฟาร์มเพาะพันธุ์ปลา ปีหนึ่งเขาสามารถทำเงินได้มากกว่าร้อยล้านดอลลาร์

พวกเขาจับมือกันเพื่อทำสัญญา แต่ทันใดนั้นเอง ด้านนอกก็เกิดระเบิดขึ้นกระทันหัน “พวกมันเจอเราแล้ว กางรูปแบบม่านพลัง" มอร์แกนตะโกนสั่งลูกน้องที่ทำงานอยู่ในโรงแปรรูปไม้ พวกเขารวมตัวกัน แล้วยืนล้อมมอร์แกน 8 คน ประจำตำแหน่ง 8 ทิศ จากนั้นก็ทำมือมุทรา พร้อมกับร่ายอาคมบางอย่างออกมา 

นี่ไม่ใช่การสร้าง แต่เป็นการเปิดใช้สิ่งที่มีอยู่แต่เดิม ม่านพลังแสงปรากฏขึ้น โรงแปรรูปไม้ รวมถึงโซนที่พัก ที่มีขนาดใหญ่พอๆกับหมู่บ้าน ถูกโดมแสงครอบเอาไว้ทั้งหมด ชิงเทียนมองออกไปด้านนอกม่านพลัง ก็พบกับคนขององค์กรแสงเหนือกว่าร้อยคน และมีบางคนที่หลุดเข้ามาได้ 

คนที่หลุดเข้ามาได้ถูกกำจัดไปจนหมด เนื่องจากความแตกต่างของจำนวน “พวกมันต้องการอะไร" ชิงเทียนหันมาถามมอร์แกน

“องค์กรแสงเหนือเคยขโมยหยาดจันทรา เพื่อวิจัยเซรุ่มเหนือมนุษย์ พวกมันตามหาที่ซ่อนเรามาหลายปี และดูเหมือนว่า มันจะสะกดรอยตามกลุ่มของพวกคุณมา" นี่ไม่ใช่ความผิดของชิงเทียน มอร์แกนผิดเองที่ไม่รอบครอบ และลืมที่จะสร้างตัวล่อ ในตอนที่พาชิงเทียนมา

“อยากให้ผมช่วยไหม" ชิงเทียนเอ่ยถาม

“โอ้... ถ้าได้คุณช่วย คงจะดีไม่น้อย และผมก็อยากจะชมฝีมือของคุณเช่นกัน" ร่างของมอร์แกนขยายและเปลี่ยนเป็น หมาป่ายักษ์สีดำยืนสองขา รอบตัวเขามีออร่าสีดำกระจายออกมา

ชิงเทียนหยิบปากกา ที่เหน็บอยู่ในกระเป๋าเสื้อออกมา มันเปลี่ยนรูปเป็นดาบคาตานะ อย่างน่าอัศจรรย์ มอร์แกนเห็นปากกาด้ามนี้ ตั้งแต่ตอนที่พบกับชิงเทียน เขาไม่เคยคิดว่ามัน จะเปลี่ยนเป็นอาวุธได้แบบนี้

ชิงเทียนและมอร์แกน นำนักรบเผ่าแสงจันทร์หลายสิบคน ออกจากม่านแสงเพื่อเข้าปะทะ เขาได้รับตราประทับจากมอร์แกน ในการเข้าออกม่านแสงอย่างอิสระ

ความแข็งของคนจากองค์กรแสงเหนือ อยู่ในระดับขอบเขตสร้างแก่นปราณ ไปจนถึงก่อตั้งร่างกาย ชิงเทียนเหยียบย่างไปบนอากาศ เพียงเขาตวัดดาบก็เกิดลมเฉือน พุ่งเข้าไปฟาดฟันศัตรูจนถึงแก่ความตาย

มอแกนเองก็ไม่น้อยหน้าเช่นกันเขาฉีกกระชาก คนจากองค์กรแสงเหนืออย่างง่ายดาย

‘เฉือนจันทร์ ดับดารา" 

คมมีดเปลวเพลิงที่โหมกระหน่ำ มีความยาวถึง 30 เมตร ตัดร่างของศัตรูหลายคน ขาดเป็นสองท่อน การโจมตีที่ได้รับการเสริมพลังทำให้ความรุนแรงของกระบวนท่าของเขา เทียบเท่าขอบเขตเปลี่ยนแปลงร่างกาย

ในขณะที่คนจากองค์กรแสงเหนืองกำลังจะพ่ายแพ้ กำลังเสริมของพวกมันก็มาถึง เครื่องบินขนส่งขับผ่านเหนือโดมม่านพลัง ชาย 5 คนกระโดดออกมาจากเครื่องบิน โดยไม่ใช้ร่มชูชีพ ที่ความสูง 300 เมตร พวกเขาพุ่งลงที่พื้นจนเกิดเสียงดังสนั่น เสหมือนอุกกาบาตพุ่งชนพื้นดิน พื้นที่ยุบเป็นหลุม แสดงให้เห็นถึงความรุนแรง จากการกระแทก

ชายฉกรรจ์ 5 คนเดินออกมาจากฝุ่นดินที่ฟุ้งกระจาย ชิงเทียนลองคำนวนดูแล้ว คนพวกนี้แข็งแกร่งพอๆกับ ขอบเขตเปลี่ยนแปลงร่างกาย และชายคนที่เดินนำหน้ามาแข็งแกร่งเทียบเท่า ขอบเขตเปลี่ยนแปลงร่างกายขั้นสูง ชิงเทียนรู้สึกว่า เขาน่าจะเจองานหนักเข้าให้แล้ว

--------------------------------------

Facebook Fanpage : มารฟ้าพิชิตสวรรค์

https://www.facebook.com/มารฟ้าพิชิตสวรรค์-105158271890771