บทที่ 52 กำไรที่ไม่คาดฝัน
เหล่าโครงกระดูกกว่าสิบตนรีบยกโล่ขึ้นสกัดหน้า แม้จะเผชิญหน้ากับคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งกว่าพวกมันถึงสิบระดับ แต่ก็ไม่หวาดหวั่นแต่อย่างใด
โครงกระดูกองครักษ์มีความแข็งแกร่งสูงถึง 1,200 แต้ม และโล่ที่พวกมันถือ แม้ไม่มีข้อมูลแสดง แต่อย่างน้อยก็มีความแข็งแกร่งเป็นสองเท่าของพวกมัน
แมลงบุกทะลุได้ตั้งใจจะโจมตีมนุษย์ตรงหน้าอีกครั้ง แต่กลับถูกเหล่าโครงกระดูกกว่าสิบตนที่ปรากฏตัวรอบข้างทำเอาตกใจจนสะดุ้ง
และในช่วงเวลาที่สะดุ้งนั้น โครงกระดูกก็ได้ยืนขวางหน้าเว่ยเสี่ยวซู่เอาไว้ ทำให้แมลงบุกทะลุไม่อาจโจมตีเจ้านายได้โดยตรง
ในเวลาเดียวกัน โครงกระดูกจอมเวทก็เริ่มโยนประทัดในมือ เพราะแมลงบุกทะลุมีขนาดใหญ่ โครงกระดูกจอมเวทจึงไม่ได้กลายเป็นฆาตกรต่อพวกพ้อง และโจมตีศัตรูได้อย่างแม่นยำ
อย่างไรก็ตาม พลังของประทัดยังคงน้อยเกินไป ไม่อาจทะลวงเปลือกแข็งดุจเหล็กของแมลงบุกทะลุ นอกเสียจากจะมีการระเบิดประทัดหลายลูกพร้อมกันในตำแหน่งเดียว
แมลงบุกทะลุที่ถูกโจมตีส่งเสียงร้องเสียดแทงหู จากนั้นก็เริ่มโบกขาหน้าโต้กลับ ใบมีดคมดุจดาบตัดลงบนโล่ของโครงกระดูก เพียงสองครั้งก็สามารถผ่าโล่หนาออกเป็นสองท่อน
โครงกระดูกองครักษ์ที่ไร้โล่ถูกแทงทะลุร่างกายทันที โดยไม่มีพลังต้านทานแม้แต่น้อย
"แรงมาก!"
เว่ยเสี่ยวซู่มองดูแมลงบุกทะลุที่สังหารล้างผลาญ คิ้วขมวดแน่น
แม้ว่าระหว่างพวกเขามีความแตกต่างถึง 11 เลเวล แต่ถึงแม้เว่ยเสี่ยวซู่รู้สึกว่าจะเพิ่มเลเวลโครงกระดูกองครักษ์เป็นเลเวล 2 ถึง 30 ก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของแมลงบุกทะลุ น่าจะเพียงแค่ต้านทานได้นานขึ้นเท่านั้น
ระเบิดถูกโยนอย่างต่อเนื่อง แล้วระเบิดบนร่างของแมลงบุกทะลุ แม้ว่าระเบิดแต่ละลูกไม่สามารถทะลุเกราะได้ แต่เมื่อระเบิดหลายสิบ หลายร้อยลูก ในที่สุดเกราะแข็งของแมลงบุกทะลุก็ปรากฏรอยแตกระเบิดคล้ายใยแมงมุม
เว่ยเสี่ยวซู่เห็นดังนั้นก็ถอนหายใจยาว หากโครงกระดูกธรรมดาสามารถทะลุเกราะได้ และโครงกระดูกองครักษ์สามารถต้านทานการโจมตีได้ เขาซึ่งมีจำนวนเหนือกว่าจะได้เปรียบตั้งแต่แรก
"หากมอนส์เตอร์ในซากเมืองโบราณแห่งนี้มีเลเวลเพียงเท่านี้ ฉันน่าจะสังหารได้อย่างง่ายดาย"
เว่ยเสี่ยวซู่รู้สึกยินดีเล็กน้อย ซากเมืองโบราณมีของวิเศษมากมาย และมีจุดศูนย์กลางที่สามารถทำให้นักสู้ระดับ 9 บ้าคลั่งได้ หากเขาสามารถครอบครองได้ จะเป็นเหมือนคนใช้ที่กลับมาเป็นใหญ่เสียเลย
ไม่นาน เปลือกหลังของแมลงบุกทะลุทะลวงก็ถูกระเบิดทะลุเป็นรูใหญ่ ระเบิดหลายลูกพุ่งทะลุรูใหญ่ ตกลงบนเนื้อเยื่ออ่อนนุ่มของมัน ได้ยินเสียง "ปัง" "ปัง" สองสามครั้ง แมลงบุกทะลุทะลวงยังไม่ทันได้ร้องโหยหวนก็ถูกระเบิดจนแตกกระจายไปทั่ว
[ยินดีด้วย คุณสังหารมอนส์เตอร์ระดับ 2 เลเวล 30 ‘แมลงบุกทะลุ (ระดับหัวหน้า)’ สำเร็จ ค่าประสบการณ์+1500]
“สูญเสียทหารโครงกระดูกองครักษ์ 18 ตน และโครงกระดูกจอมเวท 2 ตน อัตราการสูญเสียยังไม่เลวร้าย" เว่ยเสี่ยวซู่พยักหน้าอย่างพอใจ
ตอนนี้เขาไม่มีอะไรมากนอกจากทหารโครงกระดูกเป็นจำนวนมาก หากสามารถแลกเปลี่ยนทหารโครงกระดูก 20 ตนกับแมลงบุกทะลุทะลวง 1 ตัว ดูเหมือนจะไม่ใช่เรื่องที่ยอมรับไม่ได้
"อ้าว มีไอเทมออกมาด้วย!" ทันใดนั้นเว่ยเสี่ยวซู่เห็นดาบยาวกว่าหนึ่งเมตรในซากศพบางส่วนของแมลงบุกทะลุ เขาก้มลงหยิบดาบขึ้นมาดู คุณสมบัติก็คือ
[ดาบบุกทะลวง]
[เลเวล: 30]
[เกรด: 2]
[พลัง: +300]
[เอฟเฟกต์: การโจมตีโล่ป้องกันที่มีเกราะสูง ไอเทมหรือกำแพงจะได้รับพลังเพิ่มเติม 100 แต้ม]
[คำอธิบาย: ทำลายเมือง ทะลวงเกราะ ทำลายสิ่งที่ไม่อาจทำลายได้! คุณสมบัติการเพิ่มของดาบนี้ เกือบเทียบเท่ากับขวานยักษ์ดุร้ายที่เคยได้มาจากดันเจี้ยน หากนำไปขาย ก็สามารถขายได้ราคาหลายพันโดยไม่ยาก]
เขาเก็บดาบเข้าในถุงสีชมพูอย่างอารมณ์ดี
เว่ยเสี่ยวซู่จึงเรียกใช้พลั่วสีดำของตน และเริ่มงานเดิม ๆ
แม้ว่าเขาจะขุดหลุมฝังศพได้แม้ตาปิด แต่เนื่องจากขนาดของแมลงบุกทะลุใหญ่เกินไป เวลาที่ใช้ในการขุดหลุมครั้งนี้นานเป็นสองเท่าของปกติ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดพอสมควร
สามนาทีต่อมา ท่ามกลางทะเลทรายสีเหลือง เนินหลุมศพแรกปรากฏขึ้น เว่ยเสี่ยวซู่จ้องมองเนินหลุมศพด้วยสายตาแข็งกร้าว ใจเต็มไปด้วยความหวัง
ในวินาทีถัดไป ต้นไม้เล็ก ๆ ก็งอกออกมาจากยอดหลุมศพ แล้วเริ่มเติบโตขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ยาวขึ้น หนาขึ้น จนกลายเป็นต้นไม้ประหลาดสูงสองเมตร เส้นผ่านศูนย์กลางสิบเซนติเมตร
อย่างไรก็ตามเว่ยเสี่ยวซู่ไม่สนใจต้นไม้บนหลุมศพเลย ดวงตาทั้งสองข้างของเขาจับจ้องไปที่ผลไม้สามผลที่ออกมา
"ไม่รู้เลยว่าซากศพของมอนส์เตอร์ในซากเมืองโบราณนี้ จะออกผลที่แตกต่างหรือเปล่า" แล้วเขาก็ได้รับคำแนะนำ
[เนื่องจากได้รับอิทธิพลจากจิตสำนึกของกายาที่แตกสลาย 'ความเศร้าของผู้ล่วงลับ' ถูกปลดล็อก สัตว์ประเภทเดียวกันจะไม่มีข้อจำกัดจำนวน!]
[ได้รับเหรียญวิญญาณมูลค่า 1 เหรียญ]
[ได้รับเหรียญวิญญาณมูลค่า 2 เหรียญ]
[ได้รับเหรียญวิญญาณมูลค่า 1 เหรียญ]
เว่ยเสี่ยวซู่ "???"
เว่ยเสี่ยวซู่มองเหรียญวิญญาณสามเหรียญในมือ รู้สึกเวียนหัว เขาฝังกลบมอนส์เตอร์มาแล้วไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันตัว แต่ไม่เคยมีมอนส์เตอร์ตัวไหนออกเหรียญวิญญาณมาก่อน
แม้แต่บอสประจำด่านในเมืองชิงหยาง 3 ด่านระดับ 1 ดาว หลุมศพของพวกมันก็ไม่เคยออกเหรียญวิญญาณ
และครั้งเดียวที่ปรากฏเหรียญวิญญาณคือตอนที่เขาฝังคนเป็นศพ แม้ตอนแรกเขาจะตื่นเต้นกับเหรียญวิญญาณ แต่ยิ่งเวลาผ่านไป เขายิ่งสนใจเหรียญวิญญาณน้อยลง แม้ว่าของวิเศษในร้านค้าเหรียญวิญญาณจะน่าดึงดูดเพียงใด
เว่ยเสี่ยวซู่รู้สึกตัวเองไม่ใช่นักบุญ แต่ก็จะไม่ฆ่าเผ่าพันธุ์ของตนเองเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง
เขาขอสละพลังที่ได้มาแบบนั้นดีกว่า
แต่เขาที่คิดว่าไม่มีหวังซื้อของวิเศษในร้านค้าอีกแล้ว กลับรู้สึกหัวใจเต้นแรง ความตื่นเต้นที่บรรยายยากแทรกซึมเข้าไปในสมอง
"ได้เหรียญวิญญาณโดยไม่ต้องฆ่ามนุษย์ด้วยกัน ฮ่า ๆ ๆ คราวนี้มาถูกที่แน่!"
เว่ยเสี่ยวซู่ลูบเหรียญวิญญาณในมือ หัวเราะอย่างเบิกบาน
เขาต้องฆ่ามอนส์เตอร์ให้มากขึ้น
เว่ยเสี่ยวซู่ไม่เข้าใจความหมาย แต่เขารู้เพียงว่าข้อจำกัดการฝังสัตว์ประเภทเดียวกันแค่ 10 ครั้งหมดไปแล้ว
"มีเท่าไหร่ก็เข้ามาเลย ฉันจะฆ่าให้หมด!!"
หลังจากนั้นเว่ยเสี่ยวซู่ก็เลือกทิศทางอย่างสุ่ม เริ่มสำรวจซากเมืองโบราณ ระหว่างทาง เขาพบแมลงบุกทะลุ 14 ตัว เขาจัดการฆ่าทั้งหมด และได้เหรียญวิญญาณ 101 เหรียญ
ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมาเว่ยเสี่ยวซู่ได้ยินเสียงอึกทึกจากด้านหน้า ดูเหมือนจะมีเสียงพูดคุย ทำให้เขารู้สึกยินดี
"มีคน ช่างดีเหลือเกิน"