เบื่อโว้ยๆ... ตูม" ตูม" ตูม" มีสายฟ้าสีดำ
ขนาดใหญ่ ผ่าฝาดลงมาที่พื้นดิน จนเกิด
หลุมลึกหลายเมตร 'เกิดอะไรขึ้นครับ นายท่าน!
เสียงดัง ไปไกลหลายร้อยเมตร ข้าบอกว่า ข้าเบื่อไง พวกวิณญาณงี่เง่า
ข้าจะไม่ทนเบื่ออีกต่อไปแล้ว ข้าจะออกไป
ทำตามใจของข้า " ยมทูตตนนี้ " เบื่อที่จะต้องคอยดูแล วิณญาณ คนตายในโลกเบื้องล่าง เขาคิดถึงเื่ราวสมัยที่เขา ยังไม่ได้ ตายกลายมาเป็ ยมทูต!
ณ เมืองหลวงแห่งหนึ่งใน
ทวีปจอมเวทย์ นั้น ได้มี ชายหนุ่ม นิสัยดี คนหนึ่ง เขามีชื่อว่า มาม่อน
เขาชอบขี่ม้า ท่องเที่ยวตามที่ต่างๆ และชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก อยู่เป็ประจำ ทำให้เขาเป็ที่รักและห่วงใยของคนในเมืองนั้นๆและอีกหลายๆเมือง
แต่อยู่มาวันหนึ่ง "ตูม" ขณะขี่ม้าตัวเก่งของเขาอยู่ ก็มีเสียงะเิดังขึ้น พร้อมฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณนั้น
เขาเห็นดั่งนั้น จึงรีบหยุดม้าและลงไปดู เผื่อที่จะช่วยเหลืออะไรใครได้บ้าง
แต่แล้ว !! เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เขาโดน พลังเวทย์ธาตุไฟรุนแรง เข้าที่ หลังอย่างจัง ทำให้เข้าเสียชีวิตทันทีเลย
(ตอน"เป็คนตายง่ายเกิน!)
วิ้งๆ! ข้..า..อ..ยู่..ที่..ไ..ห..น..เนีย?
มาม่อนลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความคิดขึ้นในหัว นี้ข้าตายแล้วหรือเนีย ทำไมข้าต้องมาตายแบบนี้ด้วยเนีย "ทำไม..."ทำไม..."ทำไม
หลังจากสงบสติได้สักพัก ก็ มีแสงสีดำลอยมาหาเขาตรงหน้าและมีเสียงหนึ่งดังขึ้น เ้าอยากขึ้นสววค์" หรือ ลงนรก"
เสียงที่ได้ยิน ทำให้มาม่อน เกือบสติแตกอีกรอบ อะไรกัน ข้าตายจริงๆหรือเนีย!
ขอเวลาให้ข้าได้คิดสักพักได้ไหมท่าน .....
ไม่มีเสียงโต้ตอบ
จากแสงสีดำนั้นอีก ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าใด มาม่อนก็พูดขึ้นว่า ข้าได้คำตอบแล้ว แต่ไม่ทราบว่าท่านจะ ว่ายังไง ข้าไม่ไปทั้งสววค์ หรือ นรกข้าขออยู่ที่นี้......ข้ายังไม่อยากตาย.. เ้า้าแบบนี้ ก็ได้ งั้นมาเป็ "ยมทูต" ดูเเลวิณญาณสะ เ้าจะมีพลัง เหนือสิ่งใดในโลกเบื้องล่างนี้ และจะได้รับ เคียววิณญาณ หนึ่งอันเป็อาวุธประจำตัวเ้า พร้อมกับ วิณญาณผู้รู้ หนึ่งตน จงทำหน้าที่ของเ้า
สิ้นเสียงของแสงสีดำนั้น ก็มี เคียวที่มีออร่าสีดำปกคลุมอยู่ หนึ่งอันลอยเข้ามาหาเขา มาม่อน จับไปที่เคียวเบาๆมันก็มีพลังมากมายมหาศาล ทำให้เขาใมากที่อยู่ๆก็ได้รับพลังขนาดนี้
ขณะที่ยังไม่ได้หายใ ก็มีวิณญาณดวงหนึ่งลอยเข้ามาและก็มีเสียงดังขึ้นว่า "นายท่าน ข้าวิณญาณผู้รู้ ครับ มีเื่อะไรถามข้าได้ทุกเื่เลยครับ
เออออ คืออ อ ...ข้า ..เป็ ยมทูต?
ข้าอยากรู้ว่า หน้าที่ของข้าคืออะไร"
หน้าที่ของนายท่าน คือ คอยจัดการพวก
วิณญาณที่คิดจะหนีไปจากโลกเบื้องล่างนี้นะครับ ไม่มีอะไรมาก แค่ทำให้พวกมันกลับเข้ามาหรือไปขวางพวกมันไม่ให้ออกไปได้ครับ ง่ายจะตายไปครับ นายท่าน"
วันเวลาผ่านไปนานเท่าใดก็ไม่สามารถรู้ได้
มาม่อนใช้ชีวิตของเขาต่อไป แม้จะไม่รู้สึกหิว ง่วง เหนื่อย หรือตายได้ อีกแล้ว แต่ก็ใช่ว่าจะไม่เป็อะไร พอเขาลองใช้พลังวิ่งต้อนพวกวิณญาณที่คิดหนี
เค้ารู้สึกว่าตัวของเขามันโปร่งแสง ซึ่ง เขาต้องคอยดูดพลังวิณญาณ มาใส่ตัวเขาเป็ระยะๆ ไม่งั้น เขาก็จะเหมือนๆกับวิณญาณทั่วไป วิณญาณทั่วไปจะไม่สามารถดูด พลังวิณญาณได้ แต่เขาเป็ "ยมทูต" จึงทำได้ และหน้าที่ของขาก็เริ่มขึ้น จนไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าใดแล้วที่เขา มาม่อน ได้ทำหน้าที่ของเขาอยู่ในโลกเบื้องล่างนี้...............
"เื่ราวทั้งหมด
กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว
โปรดติดตามผลงานของผมด้วยนะคับ
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะครับ ติชมได้ครับ
2K
