ตอนที่ 34 บันทึกเพลิงทมิฬ
กลางดึกคืนนั้น
ภายในห้องพักเงียบสนิท
แสงจันทร์ส่องผ่านหน้าต่างตกลงบนโต๊ะไม้เก่า
ซูผิงนั่งอ่านหนังสือโบราณที่ผู้อำนวยการมอบให้ สีหน้าจริงจังกว่าทุกครั้ง
หน้ากระดาษเต็มไปด้วยอักขระแปลกตา
หากเป็นคนทั่วไปคงอ่านไม่ออก
แต่ทันทีที่ซูผิงสัมผัสหนังสือ พลังเพลิงทมิฬในร่างกลับตอบสนอง
ทำให้อักขระทั้งหมดค่อยๆ เปล่งแสงสีแดงจางๆ
ก่อนแปลความหมายเข้าสู่หัวของเขาโดยตรง
“ผู้ครอบครองเพลิงทมิฬ…”
“คือผู้ที่ถูกเลือกจากเปลวเพลิงแห่งหายนะ”
ซูผิงขมวดคิ้ว
ยิ่งอ่าน เขายิ่งรู้สึกว่าพลังนี้น่ากลัวกว่าที่คิด
เพลิงทมิฬไม่ได้เป็นเพียงเปลวไฟธรรมดา
แต่มันคือ “เปลวเพลิงที่กินทุกสิ่ง”
ไม่ว่าจะเป็นพลังเวท
พลังมาร
พลังชีวิต
หรือแม้แต่จิตวิญญาณ
หากใช้อย่างสมบูรณ์ มันสามารถเผาทั้งเมืองให้หายไปได้จริง
แต่ราคาที่ต้องจ่ายก็มหาศาลเช่นกัน
ผู้ใช้ส่วนใหญ่สุดท้ายจะเสียสติ
กลายเป็นทาสของเพลิง
ทันใดนั้น
หน้าสุดท้ายของหนังสือเริ่มส่องแสง
ฟึ่บ!
อักขระสีดำจำนวนมากลอยออกมากลางอากาศ
ก่อนรวมกันเป็นประโยคหนึ่ง
“หากต้องการควบคุมเพลิงทมิฬ…”
“จงค้นหา หอคอยเพลิงดำ”
ซูผิงหรี่ตา
“หอคอยเพลิงดำ?”
แต่ยังไม่ทันได้คิดต่อ
ติ๊ง!
[ได้รับภารกิจหลัก]
[ค้นหาหอคอยเพลิงดำ]
[รางวัล : วิธีควบคุมเพลิงทมิฬขั้นต้น]
[คำเตือน : ภารกิจระดับอันตรายสูง]
เสียงระบบทำให้สายตาซูผิงเปลี่ยนทันที
นี่เป็นครั้งแรกที่ระบบออกภารกิจหลักอย่างชัดเจน
แสดงว่าหอคอยนี้ต้องมีอยู่จริง
ทันใดนั้นเอง—
ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ซูผิงรีบปิดหนังสือทันที
“ใคร”
“ฉันเอง”
เมื่อเปิดประตู
ถิงถิงยืนอยู่ด้านหน้า พร้อมถุงอาหารในมือ
“ได้ยินว่านายยังไม่กินอะไรเลย”
เธอเดินเข้ามา ก่อนวางอาหารลงบนโต๊ะ
แต่ทันทีที่เห็นหนังสือเก่าในมือซูผิง สีหน้าเธอก็เปลี่ยนเล็กน้อย
“หนังสืออะไร”
“ของผู้อำนวยการให้มา”
ถิงถิงมองหนังสือเงียบๆ
ก่อนพูดขึ้นช้าๆ
“ฉันเคยเห็นสัญลักษณ์นี้…”
ซูผิงเงยหน้าทันที
“ที่ไหน”
“บ้านตระกูลฉัน”
คำตอบนั้นทำให้เขาชะงัก
ถิงถิงนั่งลง ก่อนพูดต่อ
“ตระกูลฉันเก็บบันทึกโบราณไว้เยอะ”
“หนึ่งในนั้นมีเรื่องเกี่ยวกับ ‘หอคอยเพลิงดำ’ ด้วย”
หัวใจซูผิงเต้นแรงขึ้นทันที
“เธอรู้ว่ามันอยู่ไหน?”
ถิงถิงส่ายหน้า
“ไม่รู้แน่ชัด”
“รู้แค่ว่ามันอยู่ใน ‘แดนรกร้างทางเหนือ’”
“และคนที่เข้าไป…แทบไม่มีใครกลับมา”
บรรยากาศในห้องเงียบลง
แดนรกร้างทางเหนือคือพื้นที่อันตรายที่เต็มไปด้วยอสูรระดับสูงและพลังมาร
แม้แต่นักล่าระดับสูงยังไม่กล้าเข้าไปลึกๆ
แต่ซูผิงกลับยิ่งมั่นใจ
เขาต้องไปที่นั่น
เพราะหากควบคุมเพลิงทมิฬไม่ได้
สักวันเขาอาจสูญเสียตัวเองจริงๆ
ถิงถิงมองสีหน้าเขา ก่อนถอนหายใจ
“นายคิดจะไปจริงๆ ใช่ไหม”
ซูผิงพยักหน้า
“อืม”
“งั้นฉันไปด้วย”
ซูผิงขมวดคิ้วทันที
“อันตราย”
ถิงถิงยิ้มมุมปาก
“นายคิดว่าฉันอ่อนแอ?”
“…”
“อีกอย่าง”
เธอมองเขาตรงๆ
“ปล่อยให้นายไปคนเดียว ฉันไม่ไว้ใจ”
ซูผิงเงียบไปพักหนึ่ง
ก่อนถอนหายใจเบาๆ
“แล้วแต่เธอ”
ถิงถิงยิ้มทันทีราวกับชนะอะไรบางอย่าง
แต่ในจังหวะนั้นเอง
ทันใดนั้นหน้าต่างห้องกลับเปิดออกเอง
ฟึ่บ!
มีดสั้นสีดำเล่มหนึ่งพุ่งปักลงบนโต๊ะ
ทั้งสองสีหน้าเปลี่ยนทันที
ซูผิงรีบหยิบมีดขึ้นมา
พบว่ามีกระดาษแผ่นเล็กผูกอยู่
เมื่อเปิดอ่าน
ข้อความด้านในมีเพียงประโยคเดียว
“วิหารเงาเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว”
“หากไม่อยากตาย จงออกจากมหาวิทยาลัยคืนนี้”
ไม่มีชื่อผู้ส่ง
แต่ตรงมุมกระดาษ…
มีสัญลักษณ์หน้ากากสีเงินอยู่
……จบตอน……
![สำนักเถื่อนเดือดปฐพี [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1592451905_80705599.webp)
791K
![บ้านสกุลหลินมีปฐมเทพหญิง [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731470069_52932225.webp)
