<อิงฟ้า>
ฉันกับพี่ธีมเราสองคนมาจดทะเบียนสมรสกันเรียบร้อยแล้วพรุ่งนี้คุณแม่ของพี่เขาจะพาฉันกับพี่ธีมไปพบคุณพ่อคุณแม่บุญธรรมของฉัน ตื่นเต้นจังนี่ฉันมีสามีแล้วเหรอ แถมยังหล่อและรวยมากๆด้วย >.<
"อิงฟ้า"
"คะ"
"ตอนนี้เราสองคนเป็สามีภรรยากันแล้ว งั้นคืนนี้ขอนอนด้วยนะ "
งื้ออ ไม่เอาอ่ะฉันยังไม่พร้อมนะ
"แต่หนูยังไม่พร้อมนะ "
"ก็ไม่ได้จะทำอะไรสักหน่อย ก็แค่นอนเฉยๆเอง กอดเอว หอมแก้ม ซุกอก ไม่ทำมากกว่านี้โอเคมั้ย"
ฉันหรี่ตามองเขาคือบอกตรงๆฉันระแวงเขามากๆ คือฉันก็พอรู้ว่าถ้าคนเราแต่งงานกันก็ต้องนอนด้วยกัน แล้วก็ทำอะไรๆกันด้วย แต่ว่าขอเวลาฉันทำใจก่อนสิ นอนด้วยกันสักครั้งยังไม่เคยมันเร็วไป
"ไม่อยากจะเชื่อเลยอ่ะ"
"เชื่อพี่เถอะน่า นอนกอดกันก่อนให้หนูปรับตัวได้ก่อนแล้วค่อยข้ามขั้น ดีมั้ย"
เขาจับฉันมานั่งตักเขาคือตอนนี้ฉันกับพี่ธีมเราสองคนอยู่ที่คอนโดฉัน ฉันโอบรอบคอเขาไว้ถึงจะเกร็งๆแต่ก็เริ่มชินกับััของเขาบ้างแล้ว
"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าเพิ่งทำอะไรหนูนะ หนูยังไม่พร้อมขอหนูทำใจก่อน "
"อื้อออโอเคครับ ว่าแต่เรามาคุยเื่อนาคตกันก่อนดีมั้ย เราสองคนเป็สามีภรรยากันแล้ว เพราะฉะนั้นข้อแรกหนูต้องไปอยู่ที่บ้านกับพี่"
ฉันมองหน้าเขาตาโต ยะ...อยู่บ้านเลยเหรอ มะ..มันจะดีเหรอ
"อยู่ที่บ้านเหรอคะ"
"ใช่ค่ะ อยู่ที่บ้านคุณแม่ท่านสั่งมาแบบนั้น หนูต้องอยู่ที่บ้านกับพี่ แล้วเื่ลาออกเดี๋ยวพี่ให้เจมส์จัดการให้ ตอนนี้ที่หนูต้องทำคือ ไปเรียนการแสดงหนึ่งเดือนกับครูเฟียสทุกวัน พี่จ้างเธอมาพิเศษสำหรับหนูคนเดียว ส่วนเื่เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย พี่จัดห้องแต่งตัวให้หนูแล้วเดี๋ยวเรากลับบ้านเย็นนี้ไปดูกัน "
ฉันอ้าปากค้างจนพูดไม่ออก ทำไมมันรวดเร็วแบบนี้ฉันยังไม่ได้เตรียใจอะไรล่วงหน้าเกี่ยวกับการทำงานเลยนะ
"ต้องทำขนาดนี้เลยเหรอคะ"
"นายหญิงของ กิตติกุลเกียรติ จะน้อยหน้าคนอื่นได้ยังไง อีกอย่างหนูจะเป็ดาราการแต่งกาย การวางตัวเป็สิ่งสำคัญ ถ้าหนูไม่อยากเปิดตัวพี่จะเงียบไว้ก่อน หนูอยากจะแคสบทไหนก็บอกพี่ แต่ถ้าให้พี่จัดการให้พี่ให้หนูเป็นางเอกเลยอ่ะ"
"ได้ยังไงกันคะ หนูจะไม่ใช้เส้นสายของสามีถีบให้ตัวเองโด่งดังหรอกนะ "
"พูดซะเวอร์ มันก็แค่วิธีที่ไวที่สุดแค่นั้นเอง"
เขาแก้ตัวออกมา ฉันจับจมูกเขาแล้วบีบเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว
"ไม่ต้องเลยค่ะหนูจะพยายามด้วยตัวเอง พี่ธีมเป็กำลังใจให้หนูอยู่ห่างๆ อย่าใช้อำนาจที่มีช่วยเหลือหนูได้มั้ยคะ"
ฉันเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงขอร้องปนอ้อนวอน ขอให้ฉันได้ใช้ความสามารถของตัวเองเถอะ ถึงมันจะไปไม่ถึงฝันหรือมันจะไม่ได้เป็ดาราดังแต่ฉันก็จะภูมิใจที่ได้พยายามทำอะไรด้วยตัวเอง
"เห้อออ ก็ได้ๆ พี่ยอมแล้ว แต่ของที่พี่ซื้อให้หรืออย่างอื่นหนูต้องรับไว้ เช่นอันนี้ อ่ะบัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงิน หนูต้องมีไว้และต้องใช้ ส่วนเื่รถคอนโดของหนูพี่ให้เจมส์ไปจัดการจ่ายให้หมดแล้ว แต่หนูต้องขับอีกคันที่พี่ซื้อให้ใหม่ จอดอยู่ที่บ้านแล้ว แล้วก็เสื้อผ้าเครื่องประดับกระเป๋าก็มีพร้อมแล้ว ขาดอะไรอีกน้า "
เขาทำหน้าครุ่นคิดส่วนฉันก็รู้สึกว่าฉันได้มากจนเกินไปแล้ว มันเยอะมากจนฉันไม่กล้ารับไว้ แต่ถ้าปฏิเสธฉันก็จะถูกดุอีก ตามใจเขาดีกว่า
"พอแล้วดีมั้ยคะ ถ้าหนูอยากได้อะไรเพิ่มหนูจะบอกเอง ดีมั้ยคะ"
ฉันเอ่ยอ้อนๆเผื่อเขาจะลืมๆว่ากำลังคิดอะไรอยู่
"เอางั้นก็ได้ครับ งั้นเสื้อผ้าหนูที่นี่ค่อยมาเก็บดีมั้ย ตอนนี้กลับบ้านกันดีกว่าไปดูของที่บ้านว่ามันขาดเหลืออะไรมั้ย จะได้ช่วยกันคิด"
"ค่ะ งั้นกลับกันเถอะค่ะ"
เขาหอมแก้มฉันซ้ายขวาแล้วจับมือฉันลุกขึ้นแล้วพากลับไปที่คฤหาสน์สุดหรูของเขา ทำไมรู้สึกว่าตัวเองเป็เ้าหญิงยังไงอย่างงั้นเลย
"หู้ยยยยย ทำไมเยอะขนาดนี้คะ"
ฉันหันไปมองซ้ายมองขวา มองห้องแต่งตัวที่เขาบอกว่ามันเป็ของฉัน เสื้อผ้าแบรนด์ดังราคาแพงๆทั้งนั้น มีทั้งชุดออกงาน ชุดหน้าร้อน ชุดหน้าหนาว ชุดสวยๆเต็มเลยอ่ะ เครื่องประดับตุ้มหู สร้อย กำไล เครื่องสำอางทุกชนิด กระเป๋า รองเท้า แม้กระทั้งเครื่องประดับตกแต่งหยิบย่อย ก็มีทุกอย่างเหมือนยกห้างมาเลย
"ชอบมั้ยครับ ของขวัญต้อนรับนายหญิงของที่นี่ อ่อ แล้วก็มีอีกอย่างหนึ่งด้วยนะ นี่ครับ"
ฉันหันไปมองสิ่งที่เขายื่นมาให้ฉันมันเป็กุญแจรถหรูราคาหลักล้าน
"เอามาทำไมคะ"
"ให้หนูขับไง คันเก่าจอดอยู่ลานจอดข้างล่าง ส่วนคันนี้ของหนูใช้ขับไปทำงาน แต่พี่ไม่ให้หนูขับนะพี่จะให้ดรีมขับให้"
"ไม่ค่ะหนูจะขับเอง มันจะไม่มากเกินไปเหรอคะกับสิ่งที่พี่ธีมให้หนู มันเกินตัวหนูไปมากเลยนะคะ"
ฉันมองหน้าเขาอย่งาไม่เข้าใจ ทำไมจะต้องทำเวอร์ขนาดนี้ด้วย ให้ฉันเป็ปกติของฉันก็ดีอยู่แล้ว
"มันเป็ภาพลักษณ์ของหนูเอง พี่ไม่อยากให้ใครมาดูถูกหนูได้ มันเป็ความสบายใจของพี่ หนูให้พี่ไม่ได้เหรอ"
ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆมือเล็กยื่นไปรับกุญแจมา
"หนูจะรับไว้แค่นี้พอแล้วนะคะ ไม่เอามากกว่านี้แล้วนะ ถ้าหนูเรียนเสร็จจะไปแคสบทเองพี่ธีมห้ามไปข่มขู่ใครเขาให้รับหนูนะเข้าใจมั้ย"
ฉันบอกเขาไปตรงๆ เพราะอำนาจในมือของท่านประธาน BEM ไม่มีใครอยากเป็ศัตรูกับเขาหรอก แค่เขาบอกว่า้าให้ฉันเป็นางเอกฉันก็จะได้เป็ อำนาจของเขามันมีมากขนาดไหน แต่ความภูมิใจของฉันมันจะไม่มีเลย เพราะฉันนั้นขอให้ฉันคนนี้ได้ทำความฝันของตัวเอง ด้วยความพยายามของตัวเอง
"ใครจะทำแบบนั้นกัน เมียพี่มีความสามารถจะตาย ยังไงหนูแคสบทไหนก็ผ่านอยู่แล้ว จริงมั้ยคะ"
เขาเดินมาสวมกอดเอวฉันไว้หลวมๆ ฉันหันหน้าเข้าหาเขาก่อนจะซบหน้าลงกับอกแกร่ง อบอุ่นจริงๆผู้ชายคนนี้ิ ฉันเลือกไม่ผิดใช่มั้ยที่ฝากชีวิตไว้กับเขาคนนี้
"ขอบคุณนะคะสำหรับทุกอย่าง ขอบคุณค่ะ"
"พยายามเข้านะ พี่จะเป็กำลังใจให้หนูอยู่เสมอ จำไว้ว่าการที่เป็ภรรยาของพี่ จะไม่มีใครสามารถทำร้ายหนูได้ เพราะฉะนั้นอยากทำอะไรก็ทำตามใจตัวเองได้เลย พี่จะเป็แบคหลังให้หนูเอง "
"แหนะ!! ไหนบอกจะไม่ใช้อำนาจไงคะ"
"ใช้ตรงไหน เป็แบคคือเป็คนให้คำปรึกษาต่างหาก ไม่ได้ช่วยเหลือในทางที่ผิดสักหน่อย "
"ชิ!! อย่าให้รู้แล้วกัน >.<"
454
