King - of - Element - ตอนที่ 55

ยูชินเด็กหนุ่มผู้ที่ชื่นชอบในการค้าขายเป็นชีวิตจิตใจเหนือสิ่งอื่นใดในโลกนี้ เป็นเวลาเกือบ 1 ปีเต็มในโลกความจริงแล้วที่เขาเข้ามาโลดแล่นในโลกของ KoE แห่งนี้ ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาเหยียบที่นี่ความฝันสูงสุดของเขาก็ถูกเขียนเอาไว้เรียบร้อยแล้วนั่นคือการได้เป็นพ่อค้าอันดับหนึ่งของโลกนี้นั่นเอง เขาทำการค้ากับผู้เล่นมามากมาย ผู้เล่นทุกระดับชั้น จะสูง กลาง ต่ำ เขาก็ทำหมด และนั่นก็รวมถึงพวกราชันย์เองก็ด้วย เขาเก็บเล็กผสมน้อยเผื่อหวังว่าซักวันความฝันนั้นจะเป็นจริง แต่หนทางมันไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิด เพราะเขาไม่สามารถหาไอเทมมาเสนอขายได้ด้วยตัวคนเดียว ต้องคอยจ้างผู้เล่นสายต่อสู้ให้เป็นคนหาวัตถุดิบที่ต้องการมาให้เขา แต่ดูเหมือนว่าจะไม่คุ้มทุนกับสิ่งที่ได้มาเท่าที่ควรนัก ด้วยเหตุนั้นเองทำให้เขาเป็นพ่อค้าที่ไร้สินค้ามาเสนอขายอยู่พักใหญ่ๆแล้ว แต่แล้วในวันที่เขาลำบากที่สุดก็เหมือนฟ้าจะมีตา ท่านได้ประทานผู้ผลิตวัตถุดิบชั้นเลิศมาให้เขาได้มีสินค้าไปต่อรองค้าขายต่อไป และอาจจะมีไอเทมมากมายให้เขาได้ขายอีกนับไม่ถ้วน หากยังทำหน้าที่ได้ดีตามความต้องการของชายคนนั้น นั่นคือชายผู้ที่ถูกเรียกว่าราชันย์แห่งไฟ และในตอนนี้หนุ่มน้อยยูชินก็ได้รับหน้าที่ในการนำเสนอขายแร่อัพเกรดระดับตำนานให้กับราชันย์ปฐพีที่อยู่ในพระราชวังข้างหน้าของเขาในตอนนี้ พระราชวังของเมืองหลวงในอาณาจักรปฐพีนั้นยิ่งใหญ่อลังการงานสร้าง มันถูกสร้างขึ้นมากจากงานปั้นดินที่ดูหรูหรา รอบๆถูกสลักตกแต่งด้วยความสวยงามไร้ที่ติ สถานที่แห่งนี้กินพื้นที่ของเมืองไปกว่า 1 ใน 4 แล้ว ซึ่งเรียกว่าเวอร์วังเอามากๆ พ่อค้าหนุ่มยูชินเคยค้าขายกับราชันย์ปฐพีมาก่อนแล้วจึงทำให้การเข้ามาที่นี่ไม่ได้ยุ่งยากหรือมีขั้นตอนอะไรมากมายนัก ตอนนี้เขากำลังเดินไปหาราชันย์ปฐพีที่รออยู่ในห้องท้องพระโรงแล้ว เมื่อเข้ามาถึงยูชินก็พบกับผู้เล่นระดับไฮคลาสนับสิบยืนคุยธุระกันเป็นกลุ่มย่อยๆตามพื้นที่ของห้องท้องพระโรงโดยมีราชันย์แห่งปฐพีนั่งอยู่บนบัลลังก์ทองอย่างสง่า “ไม่เจอกันนานนี่ยูชิน สินค้าที่นายเอามาให้เมื่อเช้ามันเยี่ยมมากจริงๆ ว่าแต่..ทำไมคราวนี้ถึงเข้ามาหาฉันถึงในนี้ล่ะ มีอะไรรึเปล่า?” ราชันย์แห่งปฐพีพูดอย่างเป็นกันเองกับพ่อค้าหนุ่ม เขาเป็นชายร่างค่อนข้างตัวโตสูงเกือบจะ 2 เมตร สวมเกราะเหล็กสีน้ำตาลเข้มทั่วทั้งตัว ข้างกายของเขามีขวานคู่ขนาดใหญ่ดูสวยงามวางเอาไว้อยู่ “ขอบคุณครับ.....ที่ผมมาถึงในนี้เพราะมีของมานำเสนอครับ คิดว่าคุณราซาทต้องสนใจมันอย่างแน่นอน...” ยูชินไม่พูดเปล่าในขณะที่มือพลางเปิดหน้าต่างระบบเอาแร่อัพเกรดระดับสูงออกมา ซึ่งสิ่งนั้นก็คือ แร่อัพเกรดระดับตำนานที่ว่ากันว่าหามาได้ยากแทบจะพลิกแผ่นดินหากันอยู่แล้ว “นี่นาย...เอาสิ่งนี้มาจากที่ไหนกัน!?” ราชันย์ปฐพี หรือ ราซาทถึงกับตาลุกวาวทันทีที่ได้เห็นสิ่งของที่ยูชินเอาออกมาเสนอขายให้เขา “ผมโชคดีเจอคนหาวัตถุดิบฝีมือเยี่ยมน่ะ ก็เลยได้เจ้าสิ่งนี้มา” “ใครกันที่เก่งกาจถึงขนาดหาของระดับนี้มาให้นายได้กัน!?” “จุจุ บอกไม่ได้ครับ มันเป็นความลับทางการค้า ว่าแต่คุณสนใจมันรึเปล่าล่ะ?” “เหอะ ก็ได้ มาเข้าเรื่องกัน ฉันให้นาย 5 หมื่นล้านเหรียญ สำหรับแร่อัพเกรดชิ้นนั้น เป็นจำนวนเงินที่มากพอรึเปล่า?” “ฮ่าๆ 5 หมื่นล้าน? ไม่ครับ ผมจะขายให้คุณในราคา 1 แสนล้านเหรียญ คุณคิดว่าไง?” “แสนล้าน!! นี่นายบ้าไปแล้วรึไง กับแค่แร่อัพเกรดแค่ชิ้นเดียวทำไมราคามันพุ่งขนาดนั้น!?” “อย่าพึ่งโวยวายสิครับ ใครบอกว่าผมจะให้คุณชิ้นเดียว?” ยูชินเว้นระยะซักพักก่อนจะนำแร่อัพเกรดที่เหลือออกมา ซึ่งประกอบด้วยแร่อัพเกรดระดับ SSS 10 ชิ้น ระดับ SS 25 ชิ้น และระดับ S อีก 50 ชิ้น “บ้าน่า ทำไมนายถึงได้มีแร่อัพเกรดมากมายขนาดนั้น ซ้ำยังเป็นระดับสูงทั้งหมดอีกด้วย!” ราซาทพลันตาลุกวาวอีกครั้งที่เห็นแร่พวกนั้น ด้วยแร่อัพเกรดระดับสูงจำนวนมากขนาดนี้มันจะช่วยเสริมกำลังรบคนของเขาได้อย่างมหาศาลแน่นอน และราคาที่ยูชินเสนอมาก็เป็นราคาที่ยอมจ่ายให้ได้ แต่ยังไงซะ เขาก็ไม่ยอมเสียงเงินจำนวนมากขนาดนี้ไปง่ายๆแน่นอน แต่ในระหว่างที่ราซาทพลันใช้ความคิดตัดสินใจจู่ๆก็มีผู้เล่นระดับเสนาธิการคนหนึ่งเข้ามาให้คำปรึกษาแก่ราซาท “บอสครับ ผมว่าคุณอย่าพึ่งรีบด่วนตัดสินใจดีกว่า เพราะตอนนี้คนของเรากำลังไล่สังหารมอนสเตอร์จากเวฟหน้าเมืองอยู่ คาดว่าเราคงได้ไทเอมต่างๆมาใช้อีกมากแน่นอนครับ” “นั่นสินะ.....เสียใจด้วยนะเจ้าหนุ่มยูชิน การค้าครั้งนี้ฉันคงต้องปฏิเสธนายแล้วล่ะ แต่ถ้านายยอมลดราคาลง ฉันอาจจะตอบตกลงก็ได้นะ นายคิดว่าไง?” “ว๊า...เสียดายจัง ไม่ดีกว่าครับ แร่อัพเกรดพวกนี้มันมีค่ามากมายขนาดไหนคุณก็น่าจะรู้นะ ถ้าคุณไม่ใช้มันอัพเกรดอาวุธหรือชุดเกราะ คุณก็สามารถนำไปแลกเอาไอเทมระดับสูงต่างๆได้อีกมากมายแล้วแท้ๆ คุ้มซะยิ่งกว่าคุ้มซะอีก แต่ชั่งมันเถอะ ก็คุณปฏิเสธแล้วนี่เนอะ ก็ได้แต่หวังพึ่งคนของคุณที่อาจจะล่าไอเทมกลับมาเยอะก็ได้นี่เนอะ หมายถึงถ้าทำสำเร็จอ่านะ....” “ต้องสำเร็จแน่นอนอยู่แล้ว กลุ่มฟาร์มไอเทมของเราไม่เคยทำงานพลาด!” เสนาธิการคนนั้นตอบยูชินอย่างมั่นใจ “จะเป็นอย่างนั้นแน่เร้อออ....” “นี่นาย พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงกัน!” ราซาทได้ยินยูชินพูดจาแบบนั้นก็รู้สึกแปลกๆขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้ทำอะไรเกินกว่าตะโกนถามยูชินเพียงเท่านั้น ทางด้านของพ่อค้าหนุ่มก็ตอบปฏิเสธไปด้วยใบหน้าที่แสนจะใสซื่อนั้นแทน “โอ๊ะ เปล่าครับเปล่า ถ้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวก่อนนะ ไว้เจอกันใหม่นะครับ คุณราชันย์^^” ยูชินเห็นว่าการต่อรองนั้นได้จบลงแล้ว เขากำลังเตรียมตัวเพื่อจะเปิดประตูบานใหญ่ออกไปข้างนอก แต่ประตูบานนั้นกลับถูกเปิดขึ้นมาก่อนหน้าเขาเสียอย่างนั้นพร้อมกับผู้เล่นคนหนึ่งที่กำลังวิ่งหน้าตั้งเข้ามารายงานบางอย่าง “เกิดเรื่องแล้วครับบอส!” “เกิดอะไรขึ้น!?” “กลุ่มฟาร์มไอเทมของพวกเราไม่สามารถนำไอเทมกลับมาได้เท่าที่ควรครับ!” “หมายความว่ายังไงกัน?” “ขณะที่พวกเรากำลังไล่สังหารมอนสเตอร์อยู่ จู่ๆก็มีนกเพลิงจากไหนก็ไม่รู้โผล่มาไล่สังหารพวกมอนสเตอร์อย่างรวดเร็วจนเราไม่สามารถเข้าใกล้เลยแม้แต่น้อย แม้กระทั่งบอสเองก็โดนมันแย่งจัดการไปทั้งหมดครับ! และแน่นอนว่าไอเทมที่ดรอปจากพวกมันก็หายไปพร้อมกับเจ้านกเพลิงสองตัวนั้นด้วยครับ!” “ไอเทม!? นกเพลิง? หรือว่า!?” ราซาทมองยูชินที่ทำสีหน้าไม่ทุกข์ร้อนใดๆก็เกิดสงสัยขึ้นมา เพราะยูชินพูดแปลกๆตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้วเหมือนกับรู้อะไรบางอย่างที่เขาไม่รู้ “เป็นฝีมือของนายใช่มั้ย ยูชิน!” ราซาทพูดเสียงเรียบใส่ยูชินเพื่อดูปฏิกิริยาของพ่อค้าหนุ่ม แต่ทว่าโจรร้อยแผนย่อมปากแข็งเสมอ “หา!? ผมไม่รู้เรื่องนะ คุณจะมาใส่ร้ายผมแบบนี้ได้ยังไงกัน!” “โกหก ทุกคน จับตัวเขาไว้!” ราซาทสั่งผู้เล่นที่อยู่รอบๆจับตัวยูชินกดพื้นเอาไว้จนเขาร้องด้วยความเจ็บปวดทันที แต่เขาก็ยังพยายามเงยหน้าขึ้นมาคุยกับราซาทต่อ “ปล่อยฉันนะ ปล่อยสิโว้ย มาจับผมทำไมเนี่ยคุณราซาท อะ!......” ยูชินถึงกับหยุดโวยวายทันทีทีเห็นราชันย์ปฐพีกำลังเดินเข้ามาหาเขาด้วยใบหน้าอารมณ์เสียสุดๆพร้อมกับจิตสังหารที่ค่อยๆถาโถมเข้ามาใส่ตัวเขาจนถึงกับหายใจลำบากเลยทีเดียว “นายกำลังหลอกขายแร่อัพเกรดระดับตำนานให้ฉันในราคาที่สูงกว่าปกติ เพราะนายรู้อยู่แล้วใช่มั้ยว่ากลุ่มฟาร์มไอเทมของฉันต้องทำงานล้มเหลวแน่นอน และถ้าเป็นแบบนั้นฉันก็คงไม่มีทางเลือกนอกซะจากซื้อของๆนายเพื่อเสริมกำลังรบแทนสินะ ร้ายกาจนักนะ นายร่วมมือกับใครเพื่อทำแบบนี้ บอกฉันมายูชิน!?” “ผ-ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ ปล่อยผมออกไปเหอะ!” ยูชินพยายามบอกปฏิเสธไป แต่มีหรือที่ราซาทจะยอมเชื่อพ่อค้าหนุ่มคนนี้อีกเป็นครั้งที่สอง “เหอะ ไม่ยอมพูดสินะ งั้นค่อยกลับมาคุยกับฉันอีกครั้งหลังจากที่นายตายซักสิบรอบก็แล้วกัน!” ราซาทยกขวานคู่ในมือฟันเข้าใส่ยูชินโดยไม่สนโทษ Pk เลย ยูชินได้แต่ร้องโวยวายขอชีวิตของตัวเองเอาไว้อย่างสุดความสามารถ แต่วินาทีที่ขวานนั้นจะถึงตัวอยู่ชิน จู่ๆตรงเงาของพ่อค้าหนุ่มก็ปรากฏเป็นออร่าสีดำลอยสูงขึ้นมาแล้วก่อตัวเป็นรูปร่างเป็นชายดูมีอายุสวมชุดโจรสลัดพร้อมกับดาบเรเปียร์ในมือถูกยกขึ้นเพื่อรับการโจมตีของราซาทเอาไว้อย่างอยู่หมัด “มีของดีไว้กับตัวเหมือนกันนี่ แต่มันก็เท่านั้นแหละ!” ราซาทพูดพร้อมกับปลดปล่อยจิตสังหารเข้าสลายร่างปริศนาที่เข้ามากันการโจมตีของเขาเอาไว้ ราซาทรู้ดีว่านี่คือร่างอันเชิญของมอนสเตอร์ แค่ปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงกว่ามันก็สลายไปแล้ว แต่ดูเหมือนว่าราซาทจะคิดผิดเมื่อร่างตรงหน้าเขาที่ควรจะหายไปแล้วแท้ๆกลับปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงพอๆกับของเขาต้านมาจนตัวราซาทเองถึงกับตกใจ และยอมกระโดดถอยออกไปตั้งหลักก่อน “นายมัน...คนที่ติดตามนายท่านนี่!” ยูชินก็ตกใจไม่แพ้กันเพราะคนที่ช่วยเขาให้รอดชีวิตจากเงื้อมมือจากราชันย์ปฐพีคือผู้ติดตามนายท่านของเขา นั่นคือ ทรูกัสนั่นเอง ยูชินไม่คิดว่าเขาจะได้รับการปกป้องดีขนาดนี้ นั่นทำให้เขารู้สึกขอบคุณ และปลื้มนายท่านของตัวเองมากขึ้นไปอีก ส่วนทรูกัสที่ได้รับคำสั่งจากผู้เป็นนายให้เปลี่ยนตัวเองกลายเป็นออร่าสีดำซ่อนตัวเองอยู่ในเงาของยูชินเพื่อคอยปกป้องพ่อค้าหนุ่มคนนี้ในยามฉุกเฉิน และในเวลานี้เอง ราซาทก็ได้สัมผัสถึงความแข็งแกร่งของมอนสเตอร์ด้านหน้าของเขาแล้ว เขารู้ได้ทันทีเลยว่ามันไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน และไม่ควรที่จะประมาทเลยแม้แต่น้อย แต่ทว่ารอบข้างของราซาทนั้นเต็มไปด้วยผู้เล่นเสนาธิการระดับไฮคลาสที่อยู่ในห้อง เมื่อพวกเขาเห็นทรูกัสปล่อยจิตสังหารออกมาก็รู้สึกได้ถึงอันตรายตรงหน้าจึงรีบพากันเข้ามารุมจัดการทรูกัสนับสิบคนทันที “หยุดนะเจ้าพวกโง่!” ราซาทรีบร้องเตือนลูกน้องของตัวเอง แต่เหมือนว่ามันจะสายเกินไปเสียแล้วเมื่อผู้เล่นเหล่านั้นกำลังจะถูกทรูกัสจัดการเพียงชั่วพริบตาเดียว ร่างของผู้เล่นระดับเสนาธิการนับสิบถูกทำให้ลอยอยู่เหนืออากาศ แล้วจากนั้นก็โดนคมดาบเรเปียร์ฟันใส่อย่างรวดเร็วจนกลายเป็นแสงหายไปท่ามกลางความตลึงของสองผู้เล่นที่เหลืออยู่ในท้องพระโรงแห่งนี้ นั่นคือ ราชันย์ปฐพี และพ่อค้าหนุ่มยูชิน ราซาทที่เห็นลูกน้องของตัวเองถูกฆ่าตายด้วยการโจมตีเดียวก็เกิดมีน้ำโหขึ้นมาพลันกระชับขวานคู่ในมือไว้แน่นพร้อมกับกระโจนใส่ทรูกัสอย่างดุดัน ด้วยสายอาชีพดั้งเดิมของเขาคือนักรบวอร์ริเออร์ เขาย่อมมั่นในในเรื่องพละกำลังอยู่แล้ว และดูเหมือนจะเป็นแบบนั้น เพราะทรูกัสถึงกับถอยออกมาจากการโจมตีของขวานคู่อันทรงพลังนั้น แรงปะทะอันหนักหน่วงที่ราซาทสร้างขึ้นมาส่งผลให้ทรูกัสต้องประเมินคู่ต่อสู้ตรงหน้าใหม่อีกครั้ง ทรูกัสยกดาบเรเปียร์ขึ้นมาเพื่อร่ายออร่าสีดำเสริมเข้าไป ทางด้านของราซาทเองก็กระทืบเท้าลงพื้นเสียงดัง ตึง! ก่อนที่ทั่วร่างของเขาค่อยๆถูกคลุมไปด้วยออร่าสีเขียว ทั้งคู่จ้องตากันพักหนึ่งก่อนจะวับหายไปจากจุดที่ยืนอยู่พร้อมกันก่อนที่จะเกิดเสียงการต่อสู้ดังระงมทิ้งให้ยูชินที่มองไม่เห็นการเคลื่อนไหวเหล่านั้นต้องนั่งทำหน้าสลอนต่อไป การปะทะกันของทั้งคู่รุนแรงจนถึงขั้นพระราชวังดินแห่งนี้ถึงกับสั่นไหวแทบจะพังทลายลงแล้วหากมันไม่ถูกออกแบบมาพิเศษเพื่อรองรับพลังจำนวนมหาศาลโดยเฉาะก็คงจะล่มสลายไปเรียบร้อยแล้ว พวกเขาต่อสู้กันนานนับนาทีแต่ก็ไม่อาจจะตัดสินผลแพ้ชนะได้จนในที่สุดก็มีสิ่งหนึ่งที่เข้ามาขัดจังหวะพวกเขาจนต้องหยุดการต่อสู้ลง ครืน......ตู้มมม.......!!!!!เกิดเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นข้างนอกพระราชาวังพร้อมกับเสียงระบบขึ้นแจ้งเตือนที่ราซาทว่าตอนนี้บาเรียที่ปกป้องพระราชวังเอาไว้ได้ถูกทำลายลงแล้ว ราซาทถึงกับละทิ้งการต่อสู้ตรงหน้าแล้วรีบหันไปทิศทางที่เกิดเสียงระเบิดขึ้นด้วยความตกใจทันที และในเวลานั้นเองเขาก็สัมผัสถึงบางสิ่งได้ บางสิ่งที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าคู่ต่อสู้ตรงหน้าของเขา หรืออาจจะแข็งแกร่งมากกว่าตัวเขาเสียอีก เจ้าสิ่งนั้นมันกำลังพุ่งตรงมาที่เขาด้วยความรวดเร็วจนแทบจะตั้งตัวไม่ทัน ตู้ม...!!เกิดบางอย่างพุ่งชนพระราชวังดินเข้ามาในห้องท้องพระโรงจนเกิดเป็นรูขนาดเท่าตัวคนลอดผ่านบนเพดาน เกิดฝุ่นควันคลุ้งไปทั่วท้องพระโรงพร้อมกับร่างของบุรุษผู้มาใหม่ยืนอยู่ตรงกลางระหว่างราซาทกับทรูกัส ทั้งสองมองดูร่างของผู้มาใหม่นี้ซักพักก่อนที่ฝุ่นควันเหล่านั้นจะจางหายไปพร้อมกับทรูกัสที่นั่งชันเขาลงไปเพื่อทำความเคารพแด่ผู้เป็นนาย “นายท่าน.....” “ทรูกัส?......เกิดเรื่องขึ้นจนได้สินะ....” ผมที่เห็นทรูกัสมานั่งทำท่าเคารพอยู่ตรงนี้ก็รู้ได้ทันทีเลยว่าต้องเกิดเรื่องขึ้นกับยูชินอย่างแน่นอนจึงทำให้ทรูกัสโผล่ออกมาตามคำสั่งที่ให้เอาไว้ก่อนหน้านี้ “นายท่านนนน!!! ฮืออ......ผมนึกว่าจะต้องตายไปซะแล้ว นี่ท่านห่วงผมถึงขั้นส่งผู้คุ้มกันสุดแกร่งแบบนี้มาปกป้องผมเชียวหรอ ผมซาบซึ้งใจสุดๆเลย ผมจะอยู่กับคุณไปชั่วชีวิตตต!!!” ยูชินที่เห็นว่าสถานการณ์เงียบสงบดีแล้วก็พุ่งเข้ามาเกาะแข้งเกาะขาผมเหมือนเคย แต่ครั้งนี้เขาทำแบบนั้นได้เพียงครู่เดียวเท่านั้นเพราะทรูกัสที่อยู่ใกล้ๆใช้สายตาพิฆาตใส่จนทำให้ยูชินหยุดการกระทำลงไป ในขณะเดียวกันนั้นผมก็หันกลับไปมองราชันย์ปฐพีที่ยืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งหลังจากละความสนใจจากเขามาเป็นเวลานานพอสมควร หน้าของเขาคล้ายกับสงสัยบางอย่างในตัวผมอยู่จนในที่สุดเขาก็พูดมันออกมา “นายมัน!....หรือว่าจะเป็น..ราชันย์แดง!?” “ไง ไม่เจอกันนานเลยนี่ ราซาท” “ล-ลูกพี่......!!!” “…..” “…..”....

King - of - Element

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 55

คล้ายกับเรื่องKing - of - Element ที่คุณอ่าน

King - of - Element

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 55

คล้ายกับเรื่องKing - of - Element ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้