จางเฉินตื่นขึ้นมาตอนเช้า เขารู้สึกแปลกๆ ประสาทรับรู้กลิ่น เสียง และสายตา ได้รับการปรับปรุงเป็อย่างมาก เขาพยายามสมาธิเพื่อสำรวจ พบว่าพลังิญญาของเขาเพิ่มมากขึ้น ทำให้ศักยภาพร่างกายสูงขึ้น
“นี่คือการใช้พลังิญญาเป็เหมือนการฝึกสินะ แล้วผลที่ได้ก็ดีมากด้วย” จางเฉินยิ้ม
หลังจากทานอาหารเช้าแล้ว จางเฉินก็ออกไปวิ่งออกกำลังและฝึกฝนเตะ ต่อย และทำสมาธิเพิ่มพลังลมปราณ ดูดซับพลัง์และโลก ตามปกติ จากนั้นเขาก็เริ่มแบบฝึกหัดแรกที่เขาคิดไว้
“เปิด” “ปิด” จางเฉินใช้พลังิญญาเปิด ปิดประตูมิติ เพื่อสร้างความคุ้นเคย หลังจากนั้นก็เริ่มทำให้ประตูเล็กลง ทำเป็รูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม จนพลังิญญาหมดก็นั่งพัก
“ประตูเปิดแล้วอยู่ได้ 2 ชั่วยาม สามารถเปิดหลายๆ ประตูได้ ขึ้นอยู่กับพลังงานิญญา” จางเฉินเริ่มจดบันทึก
จางเฉินทำการฝึกเอาก้อนหินเข้าออกมิติเหมือนกับการใช้งานแหวนมิติ โดยกำหนดขอบเขตสิ่งที่้าตามรูปทรงต่างๆ โดยเริ่มจากหินก้อนเล็กๆ แล้วค่อยๆ ใหญ่ขึ้น
“วิธีการบริหารพลังิญญา ขนหินไปมา” จางเฉินจดบันทึกสิ่งที่ควรทำ
จางเฉินเดินทางออกจากหมู่บ้านเพื่อไปที่แม่น้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ห่างไกลออกไป เขาไม่อยากดึงน้ำจากแม่น้ำใกล้หมู่บ้าน เพราะกลัวว่าจะทำให้เกิดการขาดน้ำของหมู่บ้านได้
เดินทางเกือบครึ่งวัน จางเฉินก็เริ่มเปิดประตู ทิ้งไว้ในแม่น้ำ ปัจจุบันเขาสามารถสร้างประตูขนาดปกติเท่าประตูบ้านได้ 3 อัน จางเฉินส่งจิต ตั้งทางเข้าไว้ในแม่น้ำทันที หลังจากนั้นก็นั่งเพื่อพักฟื้น ผ่านไปสองชั่วโมงจึงเปิดอีก 3 ประตู ทำช้ำจนเย็น ก็กลับบ้านทานข้าว – นอน
เดือน สองเดือน ผ่านไป โลกใบเล็กเริ่มมีการเปลี่ยนแปลง เกิดสภาพอากาศพวกลมและฝนในโลกใบเล็ก เริ่มมีน้ำใต้ดิน จางเฉินพบว่าโลกใบเล็กของเขามีูเาไฟอยู่ตรงข้าม กับ ูเาน้ำแข็ง น้ำที่ดึงเข้าสู่มิติกลายเป็ูเาน้ำแข็งบางส่วน
“นี่คือครบองค์ประกอบ ดิน น้ำ ลม ไฟ สินะ จากนี้ก็เริ่มปลูกผัก เลี้ยงสัตว์ได้” จางเฉินประมาณการ จางเฉินเข้าสู่สมาธิเพื่อสำรวจโลกใบเล็กของเขา เขาคิดว่าน่าจะต้องเพิ่มน้ำเข้าระบบอีก 1 เดือนเพื่อให้ความชื้นในอากาศสมบูรณ์มากขึ้น ส่วนการฝึกฝนเขาติดอยู่ระดับกลั่นร่างกายขั้น 2 มานานมาก
ที่ที่จางเฉินเกิดมา ชื่อทวีปัทะยาน สภาพเป็ป่ามากกว่า 80 เปอร์เซ็นต์ มนุษย์รวมตัวกันอยู่ไม่กี่เมือง มีหมู่บ้านอยู่ไม่มากเพราะอันตรายจากป่า วัฒนธรรมต่างๆ ยังไม่ก้าวหน้ามาก วิธีฝึกต่างๆ อยู่กับครอบครัวใหญ่ๆ ในเมืองต่างๆ เป็หลัก และไม่เปิดเผยต่อภายนอก มีการค้า ขาย ระหว่างเมืองบ้าง แต่เป็ไปด้วยความยากลำบาก และมีาแย่งชิงทรัพยากรกันประปราย โชคดีที่หมู่บ้านสกุลจางไม่มีอะไรพิเศษเพียงแค่ติดกับป่าพฤกษาขจี มีสัตว์ป่า และสัตว์อสูรจำนวนมาก มันมีความเสี่ยงสูงเกินไป จึงไม่ค่อยมีคนสนใจ จริงๆ แล้วหมู่บ้านมีความลับอยู่ ในยุคของบรรพบุรุษเขาได้ช่วยเหลือ ผู้ฝึกตนระดับเซียน ผู้ฝึกตนจึงช่วยสร้างเขตอาคมครอบคลุมหมู่บ้านทำให้ สัตว์อสูรไม่เข้าใกล้ ทั้งนี้ยังง่ายต่อการล่าสัตว์อสูรด้วย โดยทำเพียงแค่ล่อมันมา วางกับดัก แล้ววิ่งเข้าหมู่บ้าน จึงค่อนข้างปลอดภัย
“เป้าหมายต่อไป ทำโลกใบเล็กให้เป็ดินแดนิญญา และก็ฝึกให้หนักขึ้น” จางเฉินจดบันทึก
จางเฉินกลับหมู่บ้านเพื่อไปหาพ่อของเขา ่เวลาหลังจากผ่านความเป็ความตาย จนถึงวันนี้อาจเป็เพราะการเปิดทะเลสติ หรือเพราะพลังิญญาที่ตื่นขึ้นมา เขารู้สึกเข้าใจโลกมากขึ้นและประมวลความรู้ที่สะสมไว้ทั้งชาติก่อนหน้า และชาติปัจจุบัน เขาเดินทางผิดที่วิ่งไปหาวิธีการฝึกลมปราณทันที ใน่ของการกลั่นร่างกาย การสร้างไขกระดูก บีบอัดกล้ามเนื้อ ต้องใช้การฝึกฝนร่างกายก่อน ไม่ใช่การฝึกลมปราณ แล้วลมปราณที่ได้รับมาเป็วิธีการลมปราณที่ไม่ได้เกิดผลอะไรกับการฝึก เพียงแค่ช่วยเื่ประสาทััที่จะสื่อสารกับพลังิญญารอบตัว เวลารวบรวมพลังปราณเขารู้สึกมีจมูกที่ดีกว่าเดิม จึงตั้งชื่อมันว่า ลมปราณหมาล่าขุมทรัพย์ เพราะมันมีลักษณะเหมือนเป็แค่หมา เพื่อประชดชีวิตที่ผ่านมาของเขา
“ท่านพ่อ ข้าขอตำราวิชาหมัดประจำหมู่บ้านหน่อยขอรับ” จางเฉินมาถึงบ้านก็วิ่งไปหาพ่อทันที
“เดี๋ยวพ่อหยิบให้นะ” จางหลงเดินไปหาที่ชั้นหนังสือ มีหนังสืออยู่ราวๆ ร้อยเล่มซึ่งจางเฉินไม่เคยคิดจะอ่านเลย เนื่องจากคิดว่าแค่หมู่บ้านเล็กๆ คงไม่มีอะไรมาก
“ท่านพ่อ ข้าเข้ามาอ่านหนังสือทั้งหมดได้ไหม”
“ได้สิ จะได้มีความรู้”
“ท่านพ่อ คือ .... “จางเฉินพูดไม่ออก
“มีอะไรก็พูดมาเลย อย่าให้พ่อเป็กังวล”
"ข้าอยากได้สมุนไพริญญา หรือเมล็ดของสมุนไพริญญา พ่อมีไหม ถ้าไม่มีข้าอยากขอเงินไปซื้อ” จางเฉินกังวลเื่การขอเงินเล็กน้อย ถ้าจะซื้อสมุนไพรต้องใช้เหรียญทองจำนวนมาก
“สมุนไพร เมล็ดสมุนไพร ...ไม่มีนะ ส่วนใหญ่เราก็จะขายกันหมด ที่ปลูกก็มีบ้างแต่มันไม่โตนานไปก็ตาย ก็เลยไม่ปลูกกัน ส่วนเื่เงินเดี๋ยวพ่อบอกแม่ให้นะ บ้านเราไม่ค่อยได้ใช้อยู่แล้ว”
“อ่าว ท่านพ่อยากจน ไม่มีเงิน ต้องขอท่านแม่ อิอิ”
“เดี๋ยวเถอะ บ้านนี้ท่านแม่เป็ใหญ่ เดี๋ยวมีเมียก็รู้เองแหละ ว่าโดนควบคุมมันเป็ยังไง” จางหลงแซวคืน
จางเฉินหยิบตำราเพลงหมัดของหมู่บ้านแล้วเข้าไปอ่านในห้อง มันไม่ยากเลยที่จะจำตำราหนึ่งเล่ม ด้วยพลังิญญาที่เพิ่มสูงมากของเขา ล่าสุดเขาเปิดประตูมิติได้ถึง 6 บานแล้ว ด้วยการฝึกพลังิญญาอย่างต่อเนื่องกับการพัฒนาโลกใบเล็กของเขา
“เอาละ จะได้เริ่มฝึกจริงๆ แล้ว”
171
![ณ กลางใจรัก [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1661882651_52777463.webp)
