(จบ) รู้ตัวอีกทีวาฬน้อยผู้นี้ก็กลายเป็นที่รักของเหล่ามนุษย์แล้ว

บทที่ 44 เรียกผู้ปกครอง  

คุณครูซ่งเรียกเด็กในชั้นเรียนของเธอที่ถูกทุบตีและมีบาดแผลบริเวณร่างกายหรือบนใบหน้าออกมา

หลังจากทายาบาดแผลจึงดูน่ากลัวขึ้น

คุณครูหลี่ขมวดคิ้ว “คุณครูซ่งนี่หมายความว่าอย่างไร? ในเมื่อเด็ก ๆ บาดเจ็บขนาดนี้ ทำไมไม่พาไปส่งโรงพยาบาลล่ะ?”

คุณครูซ่งหัวเราะเบา ๆ “ไปโรงพยาบาล? ใครจ่ายค่ารักษาพยาบาล โรงเรียนเหรอ? หรือคุณครูหลี่”

คุณครูหลี่โกรธมาก เคยคิดว่าอีกฝ่ายเป็นครูที่ใช้ได้ คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะมีทัศนคติแบบนี้

“คุณครูซ่ง…”

“พอแล้ว!” คุณครูซ่งขัดจังหวะคำพูดของคุณครูหลี่ “คุณก็เห็นแล้วว่าเด็กในชั้นเรียนของพวกเราบาดเจ็บหกคนและแต่ละคนก็อาการค่อนข้างหนัก คุณรีบโทรหาผู้ปกครองของฉินอิงอิงให้มาจัดการเรื่องที่โรงเรียนโดยเร็วเถอะ”

คุณครูหลี่ยิ่งพูดไม่ออก “คุณครูซ่ง เราควรส่งเด็ก ๆ ไปตรวจที่โรงพยาบาลก่อนนะ”

คุณครูซ่งยืนกรานที่จะให้เชิญผู้ปกครองของฉินอิงอิงมาก่อน

เธอได้เห็นบาดแผลของเด็ก ๆ แล้ว มองเผิน ๆ อาจจะดูสาหัสแต่ทั้งหมดเป็นการบาดเจ็บที่ผิวหนังเท่านั้น หลังจากทายารอยฟกช้ำจึงบวมแดง หากมองแวบแรกก็ดูน่ากลัวจริง ๆ 

ฉินอิงอิงดึงแขนเสื้อของคุณครูหลี่ “คุณครูหลี่คะ พวกเขาไม่ได้บาดเจ็บสาหัส หนูลงมือตามสมควร”

คุณครูหลี่  “...”

คุณครูหลี่อยากจะหยิกหน้าเล็ก ๆ กลม ๆ ของฉินอิงอิง แต่เธอจะทำได้อย่างไรได้

คาดไม่ถึงว่าฉินอิงอิงจะบุกเดี่ยวต่อยเด็กอนุบาลสามห้าหกคนคราวเดียว แถมยังทุบตีพวกเขาจนไม่สามารถสู้กลับได้แบบนี้

สมแล้วที่เป็นเจ้าหญิงน้อยของตระกูลฉิน

คุณครูหลี่ก็ไม่กลัวเช่นกัน เบื้องหลังของเจ้าหญิงน้อยคือตระกูลฉินเชียวนะ

“ได้!” คุณครูหลี่หัวเราะเบา ๆ “ในเมื่อคุณครูซ่งต้องการเรียกผู้ปกครอง อย่างนั้นก็เรียกมาทั้งหมดเถอะ”

คุณครูซ่งขมวดคิ้ว “คุณหมายความว่าอย่างไร? ฉันบอกให้เรียกผู้ปกครองของฉินอิงอิงมาคนเดียว”

ฉินอิงอิงทำร้ายคน เกี่ยวอะไรกับผู้ปกครองของเด็กคนอื่น?

เด็กพวกนั้นเยี่ยนเสี่ยวหรูเป็นคนเรียกมา ทั้งตระกูลกำลังพึ่งพาอาศัยตระกูลเยี่ยนจะเรียกหรือไม่เรียกก็ไม่เป็นไร

แต่ฉินอิงอิงนั้น เธอจำเป็นต้องเรียกผู้ปกครองมา ฉินอิงอิงและผู้ปกครองควรทราบกฎการอยู่ในโรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ว่า สิ่งไหนสมควรทำและสิ่งไหนไม่สามารถทำได้

ฉินอิงอิงอายุสามขวบครึ่ง ปากเล็ก ๆ นั่นพูดเก่งมาก สมองก็น่าจะทำงานได้ดีและสมองของผู้ปกครองก็น่าจะใช้การได้ดีพอกัน

ลู่ฉียืนขึ้น “ผมก็จะเรียกผู้ปกครองเหมือนกัน ผมเพิ่งจะส่งข้อความเสียงไปหาคุณพ่อ”

ฉินอิงอิงเห็นนาฬิกาบอกตำแหน่งอิเล็กทรอนิกส์บนข้อมือของลู่ฉีจึงเข้าใจความหมายทันที

คุณพ่อและพี่ชายก็เคยสอนเธอ ดังนั้นจึงไม่ต้องรอให้คุณครูหลี่พยักหน้า ฉินอิงอิงก็กดปุ่มเช่นกัน

แต่เธอไม่ได้เรียกคุณพ่อ เพราะว่าคุณพ่อต้องทำงานหาเงินมาเลี้ยงเธอกับพี่ชาย

พี่ลี่เฉิงอยู่ใกล้ ๆ และมาถึงที่นี่ได้เร็ว

หม่าฮ่าวไม่มีนาฬิกา เขาจึงมองไปที่คุณครูหลี่อย่างว่างเปล่า

“คุณครูหลี่ครับ ผมจะให้คุณแม่มา”

เมฆดำลอยผ่านหน้าผากของคุณครูหลี่ ทว่าเธออดไม่ได้ที่จะยิ้มและพยักหน้าเมื่อนึกอะไรบางอย่างได้

“ได้ ครูจะช่วยเธอติดต่อผู้ปกครอง”

คุณครูซ่งมองอย่างไม่มีอะไรจะพูด

คิดว่าเรียกผู้ปกครองมาเพิ่มอีกสองถึงสามคนจะสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้เหรอ?

จุดยืนของตระกูลเยี่ยนอยู่ตรงไหน จะมีสักกี่คนที่ต้านทานได้? คุณครูซ่งไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย   

เมื่อตอนกลางวันคุณครูหลี่ได้ฆ่าเชื้อบาดแผลของหม่าฮ่าวและทายาเรียบร้อยแล้ว

แต่ไม่ว่าเธอจะถามอย่างไร หม่าฮ่าวก็ปฏิเสธที่จะเล่าเรื่องราวทั้งหมด คาดไม่ถึงว่าเด็กชายตัวโตจะยอมเอ่ยออกมาอย่างซื่อตรงเพราะมีคนพูดไม่ดีเกี่ยวกับอิงอิงน้อย

เมื่อมองไปที่ลู่ฉี คุณครูหลี่ค่อนข้างเป็นกังวล

“เสี่ยวฉี เธอโอเคไหม?”

ลู่ฉีสุขภาพไม่แข็งแรงและมีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ปกติจึงไม่ค่อยออกกำลังกายหนักและไม่ค่อยอารมณ์แปรปรวนนัก

ลู่ฉียิ้มและส่ายหน้า “คุณครูหลี่ครับ ผมสบายดี ไม่ต้องกังวล”

คุณครูซ่งไม่รู้จะพูดอย่างไร “ลู่ฉี เธอเป็นนักเรียนในชั้นของครู มาหาคุณครูเร็วเข้า!”

ลู่ฉียืนนิ่งและใบหน้าของคุณครูซ่งก็เคร่งขรึม

ฉินอิงอิงพูดด้วยเสียงไร้เดียงสา “คุณครูซ่งอย่าบีบบังคับเขาเลยค่ะ มองจากท่าทีของทุกคนก็ทราบแล้วว่าเด็ก ๆ ไม่ได้ชอบคุณครูซ่ง ไม่เหมือนคุณครูหลี่ ”

คุณครูซ่งรู้สึกโกรธมาก “เธอพูดว่าอะไรนะ?”

คุณครูหลี่สงสัยว่าทำไมจู่ ๆ อิงอิงน้อยถึงพูดเรื่องนี้

วาฬน้อยที่ครอบครองมหาสมุทรตั้งใจจะทำให้คนอื่นยอมรับความพ่ายแพ้ กล้ามาว่าร้ายสหายต่อหน้าต่อตาเธอ หากอีกฝ่ายถูกโยนลงในทะเล คอยดูเถอะ ฉินอิงอิงจะตบคนขึ้นไปบนฟ้าด้วยหาง!

ถึงนั่นจะไม่ได้ร้ายแรงถึงชีวิต แต่อย่างน้อย ๆ ก็ทำให้หลับกลางอากาศได้เหมือนกัน

ลูกวาฬแปซิฟิกก็ดุร้ายแบบนี้แหละ!

ฉินอิงอิงพูดต่อด้วยเสียงเล็ก ๆ “หนูบอกว่าทุกคนล้วนไม่ชอบคุณครู เวลาเห็นคุณครูก็กลัวมาก  แต่ทุกคนชอบคุณครูหลี่ คุณครูซ่งมองดูพี่ลู่ฉี หม่าฮ่าว และหนูสิ พวกเราล้วนชอบคุณครูหลี่!”

คุณครูซ่งไม่รู้จะพูดอย่างไร “พวกเธอทุกคนล้วนเป็นหรือไม่ก็เคยเป็นเด็กนักเรียนห้องครูหลี่ อย่างไรก็ต้องชอบเธออยู่แล้ว”

ฉินอิงอิงส่ายหน้า “ไม่ต้องพูดถึงพี่ลู่ฉีกับหม่าฮ่าว หนูเพิ่งมาโรงเรียนวันนี้วันแรกนะ”

คุณครูซ่งหมดคำโต้แย้ง “...”

เธอนี่มันประหลาดนัก เป็นคนแบบไหนกัน!

ฉินอิงอิงรู้ว่าคุณครูซ่งกำลังสงสัยอะไรอยู่จึงยินดีที่จะตอบคำถาม

เธอก็เป็นคนที่เคยเป็นวาฬอ้วนมาก่อนน่ะสิ!

เจ้าแห่งท้องทะเลที่ดุร้ายเป็นพิเศษ!

คำพูดของอิงอิงน้อยทำให้คุณครูหลี่อยากจะหัวเราะ เธอมองไปที่ใบหน้าของคุณครูซ่งซึ่งเปลี่ยนเป็นสีแดงซีดด้วยความโกรธและแอบส่ายหัว

ไม่คิดเลยว่าคุณครูซ่งจะคนเป็นแบบนี้

เยี่ยนลี่เฉิงมาถึงเร็วที่สุด จากที่ต้องใช้เวลาเดินทางสิบนาที เขาวิ่งเตลิดมาและใช้เวลาไม่ถึงสามนาทีด้วยซ้ำ

หลังจากที่แน่ใจว่าอิงอิงน้อยปลอดภัย เขาจึงรออยู่ด้านนอกสักครู่ จัดการเสื้อผ้าตนเองให้สะอาดถูกระเบียบ หลังจากนั้นจึงเคาะประตูห้อง

ก๊อก ๆ ๆ

“เข้ามา!” คุณครูซ่งรีบมองไปยังประตู

ทุกคนหันหลังกลับไป ฉินอิงอิงเดาว่าพี่ชายของเธอน่าจะมาถึงแล้วจึงรีบพุ่งไปหาอย่างรวดเร็ว

“พี่ชายลี่เฉิง พี่มาแล้ว!”

เยี่ยนลี่เฉิงนั่งลงและยื่นมือออกไปรับอิงอิงน้อยที่กำลังพุ่งเข้ามา เขามองดูเธอให้ละเอียดก่อนเป็นอันดับแรก

“อิงอิงน้อย เกิดอะไรขึ้น?”

ฉินอิงอิงราวกับถูกกลั่นแกล้ง เหมือนกับสมัยที่เธอเป็นวาฬ ระหว่างเล่นน้ำในทะเล หากโดนแกล้งลูกวาฬน้อยจะหันกลับไปฟ้องญาติ ๆ ปากเล็ก ๆ เล่ารายละเอียดเหตุการณ์ทั้งหมดอีกรอบ

คุณครูหลี่รอด้วยรอยยิ้ม ส่วนคุณครูซ่งได้ยินแล้วรู้สึกหงุดหงิดในใจ

เธอไม่รู้จักเยี่ยนลี่เฉิง แต่เธอไม่ชอบการฟ้องของฉินอิงอิงเอาเสียเลย

ผู้ปกครองควรฟังคุณครูก่อนไหม?

นอกจากนี้ แม้คนที่มาปรากฏตัวในฐานะผู้ปกครองของเด็กคนนี้จะโดดเด่นมากแต่เขาก็ยังเป็นเด็ก

รอกระทั่งฉินอิงอิงหยุดปาก คุณครูซ่งจึงขมวดคิ้วและรีบส่งเสียงทันที

“ฉันบอกให้เรียกผู้ปกครอง ผู้ปกครองคือคนที่สามารถดูแลครอบครัวได้ ไม่ใช่เด็กที่โตกว่า ฉินอิงอิง มาถึงขนาดนี้เธอยังเล่นอยู่อีกเหรอ?”

ลู่ฉี่หมิงที่มาถึงประตู ได้ยินเสียงของคุณครูซ่งพอดีจึงมองเธออย่างไม่พอใจนัก

“คุณครูซ่ง ถึงแม้นักเรียนเยี่ยนลี่เฉิงจะอาศัยอยู่ในตระกูลของคุณฉิน แต่เขาก็มีชื่อในทะเบียนบ้าน ฉินอิงอิงเป็นน้องสาวของเขาตามกฎหมาย เขาย่อมตัดสินใจเรื่องของน้องสาวได้เป็นธรรมดา”

คุณครูซ่งถึงกับอึ้ง “ใคร? เยี่ยนลี่เฉิง?”

ถ้าเธอจำไม่ผิด ตระกูลเยี่ยนขับไล่หลานคนโตออกจากตระกูล น่าจะชื่อว่าเยี่ยนลี่เฉิงนี่แหละ

คุณครูซ่งจึงรีบหันไปมองเยี่ยนเสี่ยวหรู เยี่ยนเสี่ยวหรูค่อนข้างกลัวลูกพี่ลูกน้องคนนี้

เธอสบตาครูซ่งอย่างรวดเร็วพยักหน้าและไม่พูดอะไรอีก

คุณครูซ่งถอนหายใจ

ตระกูลฉิน!

ฉินอิงอิง!

ที่แท้เธอคือเด็กจากตระกูลฉิน?

คุณครูซ่งรู้สึกว่าตนเองหน้ามืดและกำลังจะเป็นลมแล้ว!