อสูรล้างสวรรค์

          วันนี้พวกเจ้าโชคดี เพราะบังเอิญว่าข้ามีบางสิ่งที่สำคัญต้องทำ ผู้บัญชาการซิงเหอ ถ้าพวกเขากล้าก่ออาชญากรรมอีก ก็ฆ่าพวกเขาซะ!” โจวเย่กล่าวอย่างเย็นชา

           ขอรับ!” ผู้บัญชาการซิงเหอกล่าวด้วยความเคารพ

             โจวเย่ขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจพวกเขา จากนั้นทั้งสี่ก็ออกจากเมืองวิหค 

           ผู้บัญชาการซิงเหอ และผู้นำของอีกสามตระกูล รู้สึกโล่งใจ

            อย่าให้ข้าเห็นลูกชายของพวกท่านทั้งสามก่ออาชญากรรมอีกในอนาคต ถ้าเกิดขึ้นอีกอย่าโทษข้าคนนี้ ! ผู้บัญชาการซิงเหอพูดด้วยความโกรธ 

             ผู้เฒ่าทั้งสามเต็มไปด้วยความทุกข์ใจ แต่ไม่กล้าพูดอะไรอีก

             หลังจากที่ผู้บัญชาการซิงเหอจากไปพร้อมกับทหาร ทุกคนบนถนนก็ยังคงตกตะลึง

               โจวเย่ออกจากเมืองวิหคและรีบไปที่เมืองไป๋หนานทันที

           โจวเย่ ไม่มีความคิดที่จะสนใจสามตระกูลหลักของเมืองวิหค เขาเพียงต้องการกลับไปที่ตระกูลโจวโดยเร็วที่สุด เพื่อดูความแข็งแกร่งในปัจจุบันของตระกูลโจว 

             โจวเย่ ยังต้องการทราบว่าสถาบันอัคคี ยังรักษาสัญญาที่จะให้ผู้แข็งแกร่งปกป้องตระกูลโจวเป็นเวลาหนึ่งปีหรือไม่  

                และตระกูลกู่และตระฮั่น กำลังดำเนินการอย่างลับๆ หรือไม่ นิกายเมฆาสวรรค์เข้ามาแทรกแซงด้วยหรือไม่ และอื่นๆ

           .สรุปก็คือ โจวเย่ต้องการทราบทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตระกูลโจว

            อะไรที่ทำให้พี่ใหญ่วิตกกังวลขนาดนี้ พี่ใหญ่ดูเหมือนจะกังวล ไป๋หมิง ขมวดคิ้วและพูดอย่างลับๆ ไป๋หมิง สามารถเห็นได้ว่าโจวเย่ เหม่อลอยและไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

            เถียนซีเว่ย ก็สามารถเห็นมันได้เช่นกัน แต่เธอไม่ได้ถามออกไป

            หงเยว่ ติดตามโจวเย่อย่างเชื่อฟังโดยไม่กังวลใดๆ ไม่ว่าจะเผชิญกับอะไร เธอก็จะไม่ทิ้งโจวเย่อย่างแน่นอน

              หลังจากผ่านไปสามวันติดต่อกัน ในที่สุดโจวเย่ก็มาถึงเมืองไป๋หนาน 

              เมืองที่คุ้นเคย สภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย และประตูเมืองที่คุ้นเคย ล้วนอยู่ภายใต้สายตาของโจวเย่ 

             ผ่านมาหนึ่งปีแล้วในที่สุดข้าก็ได้กลับมาแล้ว ไม่รู้ว่าท่านพ่อสบายดีหรือเปล่า?” โจวเย่ตื่นเต้นมาก และความคิดต่างๆ ก็เข้ามาในใจของเขา

              นี่คือสถานที่ที่พี่ใหญ่เติบโตมาเหรอ? ไป๋หมิง พึมพำและมองไปรอบ ๆ

             ที่นี่มีชีวิตชีวามาก" เถียนซีเว่ยพยักหน้าและยิ้ม

              พี่เย่ คงจะคิดถึงหลังจากไม่ได้กลับมาเป็นปีใช่ไหม? ไปในเมืองกันเถอะ” หงเยว่ ยิ้มอย่างมีความสุข

              ไม่ได้กลับมาหนึ่งปีแล้ว เมืองไป๋หนานไม่เปลี่ยนแปลงเลยมันยังคงเหมือนเดิม

             เมืองนี้ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง แต่โจวเย่ซึ่งฝึกฝนมาเกือบปีแล้ว เปลี่ยนไปมาก หัวใจของเขามีความเป็นผู้ใหญ่และมั่นคงมากขึ้น มันไม่มีความเป็นเด็กเหมือนปีที่แล้วอีกต่อไป แถมยังมีความเหนียวแน่นและมั่นใจมากขึ้นอีกด้วย

             เขายืนอยู่หน้าประตูเมือง ระงับความตื่นเต้นและความคาดหวังในใจ โจวเย่เป็นผู้นำในการเข้าไปในเมือง และหงเยว่ และคนอื่น ๆ ก็ติดตามอย่างใกล้ชิด

               เฮ้ เจ้าเห็นนั้นไหม เมื่อกี้นี้ ดูเหมือนว่าจะเป็นคุณชายเย่! และสาวสวยคนนั้นคือหงเยว่ใช่ไหม?”

  มันคล้ายกันมาก ใช่คุณชายเย่หรือเปล่า ?

                คุณชายเย่ ? เขาอยู่ที่ไหน? ทำไมข้าไม่เห็นเขา?”

               คุณชายเย่ หายตัวไปเป็นเวลาหนึ่งปีแล้ว เจ้าอาจมองผิด”

            เมื่อเดินบนถนน หลายคนรู้สึกว่าโจวเย่ หน้าตาเหมือนกับคุณชายเย่ตระกูลโจว แต่พวกเขาไม่แน่ใจ

                ไม่กี่นาทีต่อมา ทั้งสี่ก็มาถึงหน้าคฤหาสน์ตระกูลโจว

            พี่เย่ นี่คือตระกูลของท่านเหรอ? ไม่เลวเลย เถียนซีเว่ยกล่าวด้วยรอยยิ้ม

              ความแข็งแกร่งของตระกูลโจวเติบโตขึ้นมาก ท่านพ่อและคนอื่นๆทั้งหมดปลอดภัยดี” โจวเย่แอบพูดในใจ โจวเย่สามารถสัมผัสผ่านลมหายใจจากด้านในตระกูลได้ เขาสามารถยืนยันได้ว่าโจวเฟิง และคนอื่นๆ ปลอดภัย และในที่สุดเขาก็โล่งใจ  

              แต่ในเวลานี้ดูเหมือนผู้แข็งแกร่งจากสถาบันอัคคีที่คอยปกป้องตระกูลจะจากไปเเล้ว เพราะเวลาครบกำหนดแล้ว และมันก็เลยมาสองวันแล้ว 

             หน้าคฤหาสน์ตระกูลโจว ทหารทั้งสองเห็นทั้งสี่คนโดยไม่ได้ตั้งใจ เมื่อพวกเขามองใกล้ ๆ พวกเขาก็ผงะไปครู่หนึ่ง

            “นั่น…นั่นคือคุณชายเย่ ใช่ไหม?” ทหารยามไม่แน่ใจ

           ดูเหมือนว่าจะเป็นเช่นนั้น! มีแม่นางหงเยว่อยู่ด้วย!” ทหารยามอีกคนพยักหน้าอย่างตื่นเต้น

           ใช่! เขาคือคุณชายเย่ ! เขาคือคุณชายเย่จริงๆ!" 

             ทหารยามรู้สึกตื่นเต้นและรีบวิ่งไปอย่างรวดเร็ว "คุณชายเย่! นี่คือท่านจริงๆเหรอ? ข้าพูดถูกใช่ไหม?"

              โจวเย่ยิ้มอย่างมีความสุข "ถูกต้อง !ข้าเอง ! ข้ากลับมาแล้ว !

เป็นคุณชายเย่จริงๆ! คุณชายเย่กลับมาแล้ว!”

            ทหารยามที่ยืนอยู่ที่ประตูรู้สึกตื่นเต้นมากจนรีบวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์และตะโกนเสียงดัง ท่านผู้นำ! ท่านผู้อาวุโส ! คุณชายเย่กลับมาแล้ว! คุณชายเย่กลับมาแล้ว! 

-

 ในห้องโถงตระกูลโจว 

           ในขณะนี้การแสดงออกของโจวเฟิง ดูน่าเกลียดมาก เช่นเดียวกับโจวหลี่ โจวคุน และผู้อาวุโสคนอื่นๆ

             กู่เฉียนซาน ต้องการบังคับให้ตระกูลโจวของเราลงมือ เมื่อเราลงมือ ตระกูลกู่และตระกูลฮั่นจะใช้โอกาสนี้ทำลายตระกูลโจวของข้า แต่ถ้าเราไม่ลงมือ เราจะไม่สามารถรักษาหอสมบัติไว้ได้ และผู้อาวุโสโม่เจียงจะได้รับผลกระทบกับสิ่งนี้!” โจวเฟิง พูดอย่างบูดบึ้ง

               โจวคุนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม หากหอสมบัติถูกทำลาย ตระกูลโจวของเราจะอยู่ได้อีกไม่นาน กู่เฉียนซานจิ้งจอกเฒ่าที่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลฮั่นสาขาหลัก เริ่มอาละวาดมากขึ้นเรื่อย ๆแล้ว 

             ตอนนี้ผู้อาวุโสของสถาบันอัคคีที่ประจำการที่ตระกูลของเราก็กลับไปแล้ว แม้ว่าสถาบันอัคคีสัญญาจะปกป้องตระกูลโจวของเราเป็นเวลาสามปี แต่ถ้าหากตระกูลฮั่นสาขาหลักส่งผู้แข็งแกร่งมา และแอบลอบโจมตีตระกูลโจว ตระกูลโจวของเราจะต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน โจวหลี่พูดและถอนหายใจ 

         ด้วยสถานการณ์ของตระกูลโจวในตอนนี้ ตกอยู่ในอันตราย และไม่มีทางออก

            ขณะที่พวกเขาโกรธและกังวล พวกเขาก็ได้ยินเหล่าทหารยาม ตะโกนอย่างตื่นเต้นจากนอกห้องโถง

           เย่เอ๋อกลับมาแล้วเหรอ?” ทันใดนั้นการแสดงออกของโจวเฟิงก็เปลี่ยนไป และเขาก็เต็มไปด้วยความสุขในทันที และรีบออกจากห้องโถง

          เย่เอ๋อกลับมาแล้ว ! โจวหลี่ โจวคุน และคนอื่น ๆ เดินออกไปทีละคน

            พี่ใหญ่กลับมาแล้ว เยี่ยมมาก! โจวเซียวรีบออกจากห้องไปด้วยความดีใจ

         เสียงตะโกนของทหารยามดังก้องไปทั่วคฤหาสน์ตระกูลโจว และทุกคนก็รีบออกมา เช่นเดียวกับคนรุ่นเยาว์ในวัยเดียวกัน

              ในเวลาไม่ถึงนาที ลานตระกูลโจวก็เต็มไปด้วยผู้คน ของตระกูลโจวทั้งหมด!