ตอนที่10 : การสอบปลายภาค [จบ]
หลังจากมหิศรถูกกำจัด
เสียงเชียร์ของฝั่งทีมเซเล่ค่อย ๆ เงียบลงเพราะเมื่อทุกคนมองสถานการณ์จริง ก็เริ่มพบความจริงข้อหนึ่ง
ทีมของเซเล่...
กำลังเสียเปรียบอย่างหนักแม้จะกำจัดสิเดริสและโคงะได้ แต่คนที่เหลืออยู่กลับเป็ตัวปัญหาที่สุด
จิยะ
นักลอบสังหารระดับ 2 ขั้นสูง
ผู้พลังแห่งเงามืด
หลิน มู่ฉือ
ซัพพอร์ตระดับ 2 ขั้นกลาง
ผู้พิทักษ์กิเลน
เ้าของเวทรักษาและบัฟที่น่ากลัวที่สุดในชั้น
ส่วนทีมเซเล่
เซร่า
มันสมองระดับอัจฉริยะ
แต่เป็เพียงระดับ 1
พลังเวทไม่พอจะใช้ค่ายกลหรือเวทระดับสูงที่เธอเข้าใจ
เซเล่
ความเร็วเหนืุ์
แต่ใช้พลังงานสูงมาก
ยิ่งใช้ยิ่งหมดแรง
คลิส
ระดับ 2 ขั้นต้น
คนเดียวที่มีระดับพลังสูงกว่า 1
แต่ความสามารถหลักคือการตรวจจับ
ไม่ใช่สายโจมตี
เมื่อมองจากมุมของอาจารย์
ผลลัพธ์แทบจะชัดเจนแล้ว
"ถ้ายื้อไปเรื่อย ๆ"
"ทีมสีแดงชนะ"
หลินรักษาได้
จิยะลอบโจมตีได้
ทั้งสองคนยื้อเกมเก่งกว่ามาก
เวลาผ่านไป
5 นาที
7 นาที
10 นาที
คลิสยิงหลายครั้ง
แต่จิยะหายเข้าเงาตลอด
ปัง!
ปัง!
ปัง!
ะุทะลุกำแพง
ทะลุหน้าต่าง
แต่ไม่เคยโดนเป้าหมาย
"หนีเก่งเกินไปแล้ว!"
คลิสเริ่มหงุดหงิด
ในขณะที่เซเล่เอง
ก็เริ่มหอบ
"พลังเหลือเท่าไร"
เซร่าถามผ่านเครื่องสื่อสาร
"...ประมาณสามสิบเปอร์เซ็นต์"
เซร่าเงียบ
น้อยกว่าที่คิด หากสู้ต่อแบบนี้ แพ้แน่ และในจังหวะนั้นเอง
[เหลือเวลา : 15 นาที]
เสียงประกาศดังขึ้นทั่วสนาม
เซร่าชะงัก
"...เอ๊ะ"
เธอหยุดคิดไปชั่วครู่
ก่อนดวงตาสีแดงจะเบิกกว้าง
"เดี๋ยวนะ นี่คือการสอบ"
คลิสกะพริบตา
"ก็ใช่สิ"
"การสอบมีเวลาจำกัด"
"...ใช่"
เซร่านิ่งไปสองวินาที
ก่อนยกมือกุมหน้า
"ฉันมัวแต่คิดว่าจะชนะการต่อสู้"
"ทั้งที่จริง..."
รอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้า
"เราชนะแค่ภารกิจก็พอ"
เซเล่กับคลิสมองหน้ากัน
"..."
"..."
"พี่คิดอะไรอยู่"
เซเล่ถาม
เซร่าหัวเราะเบา ๆ
"คิก ๆ"
"ฉันเจอวิธีแล้ว"
จากนั้น
คำสั่งชุดใหม่ก็ถูกส่งออกไปทันที
"คลิส"
"รับทราบ"
"เธอใช้โซน่าค้นหาจิยะ"
"ได้"
"เซเล่"
"อือ"
"ใช้ความเร็วทั้งหมดที่ยังเหลือ"
"..."
"อย่ามองฉันแบบนั้น"
"ฉันกำลังรู้สึกว่าพี่จะใช้งานฉันหนัก"
"ถูกต้อง"
"..."
เซร่ายิ้มสดใส
"หน้าที่ของพวกเธอคือ"
"รุมจิยะ"
"หา?"
คลิสหลุดอุทาน
"อย่าเอาชนะ"
"แค่ตรึงเอาไว้"
ทั้งคู่เริ่มเข้าใจ
"เดี๋ยวนะ"
"แล้วพี่ล่ะ"
เซร่าชี้ไปยังอีกฟากของแผนที่
ตำแหน่งคริสตัลของทีมแดง
"..."
"..."
เซเล่กะพริบตา
ก่อนจะเข้าใจทันที
"พี่จะไปเอง?"
"ใช่"
"คนเดียว?"
"ใช่"
"อันตรายนะ"
เซร่าหัวเราะ
"เพราะทุกคนมัวแต่มองเธออยู่ไง"
แล้วแผนการก็เริ่มขึ้น
คลิสเปิดโซน่าเต็มกำลัง
ครืนนน
คลื่นตรวจจับกระจายไปทั่วเมืองร้าง
"เจอแล้ว!"
ตำแหน่งจิยะถูกเปิดเผย
ปัง!
ะุนัดแรกพุ่งเข้าใส่
จิยะรีบหลบ
แต่ยังไม่ทันตั้งตัว
ฟุ่บ!
เซเล่ก็ปรากฏตัวข้างหลัง
"หา!?"
"เจอตัวแล้ว"
จิยะหน้าซีด
จากนั้นสิ่งที่เกิดขึ้น
คือฝันร้ายของนักลอบสังห
ต่อให้หายเข้าเงา
คลิสก็หาเจอ
ต่อให้เปลี่ยนตำแหน่ง
เซเล่ก็ไล่ทัน
"เดี๋ยว!"
"พวกเธอสองคนโกง!"
"ไม่ได้โกง"
เซเล่ตอบนิ่ง ๆ
"นี่เรียกทีมเวิร์ก"
"ต่างกันตรงไหน!"
ขณะเดียวกัน
หลินพยายามเข้าช่วย
แต่ทุกครั้งที่เธอจะเข้าใกล้
ปัง!
ปัง!
ะุของคลิสจะบังคับให้ต้องหลบ
หลินเริ่มรู้สึกผิดปกติ
"...เดี๋ยวนะ"
"เซร่าหายไปไหน"
วินาทีนั้นเอง
หลินเบิกตากว้าง
"เซร่า!"
แต่สายไปแล้ว
ใจกลางฐานทีมแดง
หญิงสาวผมทองกำลังนั่งยอง ๆ อยู่หน้าคริสตัล
"เจอแล้ว"
ตลอดทั้งเกม
ไม่มีใครสนใจเธอเลย
เพราะทุกคนมองว่าเซร่าเป็แค่สมองของทีม ไม่ใช่ผู้เล่นที่อันตราย
แต่พวกเขาลืมไป
ว่าคนที่มองเห็นจุดอ่อนของทุกสิ่ง ไม่จำเป็ต้องมีพลังมากถ้าเจอจุดที่ถูกต้อง เซร่าแตะคริสตัลเบา ๆ แล้วหัวเราะ
"คิก ๆ"
"แตกตรงนี้สินะ"
เธอใช้มีดสั้นฝึกซ้อมธรรมดา แทงลงไปยังรอยร้าวเล็กจิ๋ว ที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น
แกร๊ก
เสียงเล็ก ๆ ดังขึ้น
ก่อนที่รอยร้าวจะลุกลาม
ครืนนนน!!
เสียงคริสตัลดาราะเิออกพร้อมกับสัญญาณหมดเวลาประลอง จิยะและหลินเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อหันกลับมามอง... บนซากแท่นคริสตัลที่พังทลาย เด็กสาวผมทอง ยืนปัดฝุ่นออกจากเสื้อผ้าพร้อมรอยยิ้มเ้าเล่ห์:
''เกมโอเวอร์ค่ะ~~'"
[คริสตัลทีมแดงถูกทำลาย]
[สิ้นสุดการจำลอง]
ทั่วสนามเงียบกริบ
จากนั้นเสียงฮือฮาก็ดังสนั่น
"ชนะแล้ว!?"
"แบบนี้ก็ได้เหรอ!?"
"เธอแอบอ้อมไปตอนไหน!"
ด้านสนาม
จิยะที่เพิ่งหลุดจากการไล่ล่าทรุดลงกับพื้น
"..."
"..."
"ฉันโดนหลอก"
หลินหัวเราะแห้ง ๆ
"ฉันก็โดน"
ส่วนเซเล่มองพี่สาวที่กำลังยิ้มร่า
ก่อนถอนหายใจ
"สมเป็พี่จริง ๆ"
และนั่นคือชัยชนะของทีมเซเล่ ไม่ใช่ด้วยพลังที่แข็งแกร่งที่สุด แต่ด้วยการใช้จุดแข็งของทุกคน
และสมองของเด็กสาวผู้สามารถมองเห็น "จุดอ่อน" ของทุกสิ่งบนสนามรบได้อย่างสมบูรณ์แบบ...।
510
