ชิงหลงกระทุ้งไม้เท้าในมือของตนลงพื้นเสียงดัง ตั้งท่าเตรียมรับการโจมตีจากชายปริศนาบนหลังม้าที่ในขณะนี้กำลังพุ่งตรงมาหาอย่างรวดเร็วโดยมีปลายทวนชี้นำมาก่อนแล้ว
ในขณะเดียวกันหลินเอ๋อซึ่งหลบอยู่ด้านหลังไม่ไกลมากนักได้แต่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นางเองยังคงไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
พรึบบ!!
“อื้ออ!!”เสียงของหลินเอ๋อที่จะร้องออกมากลับถูกปิดกลิ้นไว้เอาด้วยมือปริศนาที่โผล่ออกมาพร้อมกับการกอดรัดจากทางด้านหลังแล้วจึงพาร่างของนางที่พยายามดิ้นหนีอย่างสุดชีวิตหากแต่ก็ไร้ประโยชน์เพราะแรงนั้นมันเกินกว่าที่นางจะต้านไหว พยายามจะร้องเรียกให้ชิงหลงได้ยินแต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เพียงพอ และภาพสุดท้ายที่นางเห็นก็ถูกปกปิดโดยผ้าสีดำซึ่งถูกคลุมหัวนางเอาไว้
ไม่พูดอะไรให้มากความจัดการมัดมือและเท้าของนางอย่างแ่าแล้วยกขึ้นพาดบ่าวิ่งหนีออกมาในทันที ชิงหลงแทบไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นกับหลินเอ๋อเพราะมัวแต่ต่อกรอยู่กับนักรบบนหลังม้า
ผู้ที่พาตัวหลินเอ๋อออกมาดูเหมือนจะเป็นักบวชผู้หนึ่งซึ่งไม่ปรากฏชัดเจนว่ามาจากสำนักไหน เขาออกวิ่งโดยมีร่างของหลินเอ๋อพาดอยู่บนบ่าและไม่สนใจว่าข้างหลังที่กำลังสู้กันอยู่จะรู้ตัวหรือไม่ว่านางหายไป ตอนนี้นักบวชหนุ่มได้แต่วิ่งไปตามทางที่ลัดเลี้ยวจนกระทั้งมาโผล่ที่เส้นทางหลัก แต่ก็ต้องหยุดวิ่งไปในที่สุดเมื่อเขาพบว่ามีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งมาปรากฏตัวตรงเส้นทางด้านหน้าของเขาพอดี
ทั้งสองฝ่ายต่างมองซึ่งกันและกัน ในเวลานั้นนักบวชหนุ่มรู้ในทันทีว่าอีกฝ่ายคือกลุ่มนักล่าเพราะสัญลักษณ์ที่ปรากฏชัดเจนบนใบหน้าของพวกเขา
“นั้นมันผู้หญิงที่เรา้าตัว! ไปชิงตัวของนางมาให้ได้!!”
ย๊า!!!
ว่าแล้วก็พากันวิ่งกรูเข้ามาหานักบวชหนุ่ม เขาจึงต้องออกแรงกายเพื่อต่อกรกับกลุ่มผู้ไม่ประสงค์ดีทั้งหลาย ใช้ทั้งเท้าและมือที่เหลืออีกข้างออกหมัดสวนกลับไป
พรึบบบ!!
หนึ่งในกลุ่มนักล่าจับส่วนขาของหลินเอ๋อเอาไว้ได้แต่นักบวชหนุ่มใช้เท้าของตนเตะเข้าที่ชายโคงก่อนจะถีบเ้าคนนั้นให้กระเด็นออกไป
กลับมาทางฝั่งของชิงหลงซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการรับมือจอมทวนปริศนาที่ตอนนี้ลงจากหลังอาชามาประมือกับเขาเป็ที่เรียบร้อย
“เพลงทวนอสรพิษ!”ลั่นวาจาจบก็กระหน่ำฟาดฟันใส่ชิงหลงทันที แต่มีเหรอที่ตาเฒ่าจะยอมให้ตัวเองตกเป็เป้าเล่นงานได้ง่ายๆ ชิงหลงสวนกลับไปด้วยกระบวนท่าไม้เท้าตีสุนัข ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมการปะทะจึงเพิ่มความรุนแรงมากขึ้นไปอีกทำเอาเกิดเสียงดังสนั่นไปทั่วพื้นที่โดยรอบ
แต่ทว่าในจังหว่ะที่ต่างออกกระบวนท่า จอมทวนหนุ่มเกิดเสียหลักขึ้นมาเพราะถูกกระบวนท่าของชิงหลงเล่นงานเปิดช่องว่างให้กับตาเฒ่าได้เอาคืน
“ดัชนีสลายกระดูก!!!”ไม่รอช้าใช้ท่าไม้ตายในทันที เมื่อจัดการกับคู่ต่อสู้ไปได้ชิงหลงหันกลับไปหาหลินเอ๋อแต่กลับหานางไม่เจอจึงได้รู้ว่านางถูกจับตัวไป
ทางด้านนักบวชหนุ่มซึ่งตอนนี้จัดการพวกนักล่าไปได้เกือบหมดแล้ว จะเหลือก็เพียงแต่ผู้ที่มีฝีมืออยู่ถึงสามคนและมันไม่ใช่เื่ง่ายเลยที่จะรับมือคนทั้งสามได้ในเวลานี้ซึ่งมีหลินเอ๋อพาดอยู่บนบ่าของเขา
“ว่าไงเ้านักบวช เหนื่อยแล้วงั้นเหรอ พวกข้าพึ่งจะเครื่องร้อนเอง!!”แล้วก็พุ่งเข้ามาใช้กงเล็บทั้งสองข้างที่ติดอยู่กับมือตวัดใส่ สร้างรอยฉีกบนเสื้อของนักบวชหนุ่มไปได้ อีกสองคนที่เหลือก็ไม่รอช้าที่จะเข้ามาโจมตีบ้างหวังสร้างาแแล้วจึงค่อยอาศัยจังหว่ะที่นักบวชหนุ่มพลาดท่าค่อยปริดชีพ
ผัวะ!! ผัวะ!!!
“กระบวนท่าไม้เท้าตีสุนัข!!”แต่มันกลับไม่ง่ายเช่นนั้นเพราะชิงหลงที่กำลังออกตามหาหลินเอ๋อดันไม่เจอกับเหตุการณ์นี้เข้าจึงได้รีบเข้ามาช่วยเอาไว้ได้ทัน กลายเป็ว่าตอนนี้มีด้วยกันถึงสามฝ่าย และทั้งสามฝ่ายต่าง้าตัวของหลินเอ๋อด้วยกันทั้งนั้น
“พวกเ้านี่ไม่รู้จักเลิกราจริงๆเลยนะ บอกมา! ใครเป็คนส่งพวกเ้ามาจับตัวนาง!”ชิงหลงหันไปถามกลุ่มนักล่าสลับกันนักบวชหนุ่ม
“ข้าไม่จำเป็ต้องตอบตาแก่อย่างเ้า”อีกฝ่ายตอบกลับพร้อมแสยะยิ้ม ชิงหลงหันไปมองนักบวชหนุ่มซึ่งกำลังมองเขาสลับกับกลุ่มนักล่าด้วยเช่นกัน ต่างฝ่ายต่างไม่ไว้ใจซึ่งกันและกัน
“แล้วเ้าล่ะนักบวช คงไม่ใช่ว่าเ้าอาวาสสั่งเ้ามาหรอกนะ”ชิงหลงถามขึ้นอีก
“อามิตตาพุทธ อาตมาเพียงแค่มาทำตามภารกิจของอาตมาเท่านั้น”นักบวชหนุ่มตอบกลับและนั้นยืนยันให้กับชิงหลงได้แล้วอย่างหนึ่ง นักบวชกับพวกนักล่าไม่ใช่กลุ่มเดียวกัน
“ถ้าเช่นนั้นเราจัดการเ้าพวกนักล่าก่อน”ชิงหลงเสนอและดูเหมือนนักบวชหนุ่มจะเห็นด้วยเพราะเขาพยัคหน้า ก่อนจะค่อยๆวางหลินเอ๋อลงไว้ข้างทาง
ย๊า!!!
ทั้งสองฝ่ายเข้าหั่มหั่นกัน ต่างคนต่างออกกระบวนท่าของตนเพื่อจัดการกับคู่ต่อสู้และดูเหมือนความได้เปรียบจะตกมาเป็ของชิงหลงและนักบวชหนุ่มเพราะฝีมือที่แตกต่างอยากเห็นได้ชัด บวกกับตอนนี้นักบวชหนุ่มสามารถต่อสู้ได้อย่างเต็มที่แล้ว
“บ้าชะมัด!”นักล่าหนึ่งในที่เหลือสบถเสียงดังเมื่อรู้ตัวว่าสู้อีกฝ่ายไม่ไหว”ถอยกลับไปตั้งหลักก่อน”แล้วพวกนักล่าก็รีบพากันหนีไปในที่สุด ชิงหลงที่ตั้งท่ารอเพื่อเข้าสู้อีกหนเมื่อเห็นว่าพวกนั้นหนีไปแล้วจึงหันไปมองหาหลินเอ๋อซึ่งเขาเห็นั้แ่วิ่งมาช่วยแล้วจึงรีบเข้าไปหมายจะช่วยเหลือนาง แต่กลับถูกนักบวชหนุ่มมาขวางทางเอาไว้
“นางต้องไปกับอาตมา”
“นี่เ้าเป็นักบวชประเภทไหนกันแน่ จู่ๆจะมาพาสตรีไปด้วยแบบนี้”
“อาตมาเพียง้าตัวนางเท่านั้น”
“คงยากหน่อย เพราะนางเป็ศิษย์ของข้า”พูดจบก็รีบพุ่งเข้าไปหาหลินเอ๋อแล้วดึงนางขึ้นมาก่อนจะแก้มัดนาง
“ท่านผู้เฒ่า”หลินเอ๋อที่หลุดจากพันธนาการรีบหลบหลังของชิงหลงทันที นางมองนักบวชหนุ่มซึ่งเป็คนลักพาตัวนางมาอย่างไม่ไว้ใจในทันที
“ลูกของนาง ตอนนี้อยู่ที่วัดเหลียงคุนแล้ว”นักบวชหนุ่มเอ่ยบอกทำเอาหลินเอ๋อที่พอได้ยินก็แทบจะพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายแต่เพราะถูกชิงหลงรั้งตัวเอาไว้ได้ทัน
“หมายความว่ายังไง! ท่านเอาลูกของข้าไปได้ยังไง! แล้วท่านทำอะไรกับลูกของข้า!!”หลินเอ๋อะโถามสุดเสียงพยายามจะเข้าไปหานักบวชหนุ่มแต่ชิงหลงยังคงรั้งเอาไว้ได้
“อาตมาเพียงช่วยเหลือเด็กเอาไว้ก่อนจะโดนส่งตัวไปให้กับพวกนักฆ่า”ชิงหลงหันมองอีกฝ่ายด้วยความนึกสงสัย
“ถ้าเช่นนั้นก็เป็อย่างที่ข้าคิดไว้สินะ”ชิงหลงเอ่ยขึ้น อีกฝ่ายได้แต่เพียงยืนนิ่งๆไม่ได้ตอบอะไรต่างจากหลินเอ๋อที่ทั้งสับสนและกังวลเพราะเป็ห่วงหลินเฟย นางทำท่าจะเอ่ยถามทว่าชิงหลงกลับหันมาบอกเสียก่อน
“ข้าสงสัยั้แ่ตอนเจอทางแยกแล้ว หากข้าจำไม่ผิดทางที่เราไปต้องเป็ส่วนหลังของที่อยู่โจรูเาแต่กลับไม่พบอะไรอีกทั้งท้องฟ้าที่ดูประหลาดข้ากลับนึกขึ้นมาได้ว่าฤดูนี้มีลมที่ค่อนข้างอยู่ตัว ตามชนบทมักจะนิยมเล่นโคมลอยรูปสัตว์และมันก็มาประจวบเหมาะเสียด้วยกับที่ว่า แถวนี้ไม่นิยมเล่นกันเพราะมันเป็่เก็บเกี่ยว”
“ถ้าเช่นนั้นที่เราเห็นก็...”
“ใช่ เราโดนหลอกให้ออกจากหมู่บ้านมา แล้วทิ้งลูกของเ้าไว้กับพวกเขา”
“ทำไมล่ะ พวกเขา้าฆ่าข้าไม่ใช่หรือไง”
“ใช้เป็เหยื่อล่อไง เพื่อให้เ้าไปหาพวกมันตัวคนเดียวโดยใช้ลูกของเ้าบังคับ หากไม่มีข้าไปด้วยพวกมันก็จะฆ่าเ้าได้ง่ายขึ้น แผนตื่นแต่ข้าดันมาตายเอาน้ำตื่นๆแบบนี้ เสียชื่อชิงหลงเสียจริง”ตาเฒ่าพูดจบก็ยกมือลูบหน้าตัวเองอย่างหัวเสีย
“ไม่ต้องเป็ห่วงไป อาตมาช่วยเด็กเอาไว้แล้วและได้ส่งเด็กให้กับพระผู้ติดตามให้นำไปดูแลที่วัดของอาตมา พอดีได้ยินว่าแม่นางมาที่นี่อาตมาเลยคิดที่จะมาช่วย แต่เห็นว่าท่านและนักฆ๋าอีกคนกำลังสู้กันอยู่จึงมองไม่ออกว่าใครดีใครเลวจึงได้พานางออกมาเสียก่อน”นักบวชหนุ่มอธิบายเสริม
“ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้ลูกของข้าก็ปลอดภัยใช่มั้ย”นักบวชหนุ่มพยักหน้าเป็คำตอบกลับ
“ยังไงเสียพวกท่านก็ต้องไปรับเด็กอยู่แล้ว อยู่พักที่วัดของอาตมาก่อนซักคืนแล้ววันรุ่งอาตมาจะให้คนพาพวกท่านไปส่งยังจุดหมาย จะเป็การดีที่สุด”
“ก็ดีเหมือนกัน”ชิงหลงตอบรับในทันทีซึ่งหลินเอ๋อก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไร ใจของนางตอนนี้มีเพียงลูกของนางเท่านั้น
แล้วทั้งสามก็เดินทางไปยังวัดเหลียงคุนซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลนักจากจุดที่พวกเขาเดินทางมา ถึงมันจะชุลมุนและวุ่นๆแต่เื่ราวก็เริ่มคลี่คาย เพียงแต่ชิงหลงที่ยังคิดไม่ตกว่าทำไม พวกนักล่าจึงหาพวกเขาเจอทั้งๆที่การเดินทางในครั้งนี้ก็มีแต่พวกเขาเท่านั้น
วัดเหลียงคุน
“หลินเฟยยย!!”ร้องเรียกหาลูกพร้อมวิ่งเข้าไปรับเ้าตัวน้อยที่เอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมหยุด หลินเอ๋อกอดบุตรสาวไว้แแ่น้ำตาไหลอาบทั้งสองแก้มของนางอย่างห้ามไม่อยู่”แม่ขอโทษ แม่จะไม่ทิ้งเ้าไว้กับคนอื่นอีกแล้วนะ”พูดพร้อมบรรจงจูบหน้าผากของลูกสาวเป็การปลอบ
“เชิญทางนี้”นักบวชหนุ่มเอ่ยก่อนจะเดินนำไป
“ที่นี่แลดูมีพระไม่เยอะเลยนะ”ชิงหลงกล่าวในขณะกวาดสายตาไปทั่ว
“ทั้งวัดมีเพียงอาตมาและลูกศิษย์อีกเพียงสามคนเท่านั้น วัดเราไม่ได้ใหญ่อะไรเป็วัดสำหรับปฏิบัติธรรมก็เท่านั้น”
“คงไม่ค่อยได้รับแขกเลยสินะวัดนี้”เมื่อได้ยินเช่นนั้นหลวงจีนก็หันกลับมามองชิงหลง
“อาตมาจะไม่โทษถึงเหตุการณ์ภายในยุทธจักที่เกิดขึ้นแล้วส่งผลร้ายต่อวัดวาอารามทั้งหลายรวมถึงวัดของอาตมาด้วย ชาวบ้านส่วนใหญ่ได้รับผลจากาของเหล่าจอมยุทธและมันทำให้พวกเขาต้องย้ายถิ่นฐานอยู่เรื่อยๆ แต่กับพระอย่างอาตมาทำเช่นนั้นไม่ได้”
“ข้าพอจะได้ยินเื่พวกนั้นอยู่บ้าง”
“เพราะฉะนั้นโปรดจงเห็นใจ ถึงวัดเราจะเล็กแต่ในอดีตที่นี่คือจุดศูนย์รวมใจของชาวบ้านโดยรอบมาก่อน”ชิงหลงพยักหน้าเป็คำตอบกลับไป
เมื่อมาถึงยังห้องพัก หลินเอ๋อก็จัดแจงบุตรสาวของตนที่หิวนมจนงอแงไม่หยุด ส่วนชิงหลงนั้นนั่งรับลมอยู่นอกห้องมองรอบๆเพื่อสังเกตการณ์ไปตามปกติ ั้แ่มาถึงที่นี่เขาเองก็เริ่มไม่ไว้วางใจอะไรทั้งสิ้น ยิ่งพึ่งจะเกิดเื่ไปด้วยหมาดๆแล้วยิ่งยากที่จะวางใจ
พลบค่ำ
หลังจากกินข้าวกินปลาเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลินเอ๋อที่ส่งบุตรสาวตัวน้อยเข้านอนเสร็จนางเตรียมตัวที่จะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อจะกลับมานอนเอาแรง ขากลับจากการอาบน้ำล้างตัวหลินเอ๋อที่ไม่ได้คิดอะไรเพราะเอาแต่เดินก้มหน้าก้มตาเพื่อจะกลับไปยังห้องพัก
ฟึบบบ!!!....
ทว่ากลับมีเสียงบางอย่างดังขึ้น ถึงจะไม่ดังมากนักแต่การปรากฏของเสียงนั้นก็ทำเอาหลินเอ๋อต้องชะงักเท้าไปในที่สุด นางค่อยๆเงยหน้ามองและกวาดสายตาไปรอบๆอย่างระแวง
“อึก!!..”แทบจะในทันที วินาทีที่หลินเอ๋อหันไปมองทางซ้ายนางกลับพบว่ามีใครบางคนกำลังนั่งกอดเข่าอยู่กลางลานฝึก ก้อนในภายในอกกำลังเต้นระรัวเมื่อนางยิ่งเพ่งมองว่าคนๆนั้นเป็ใคร เมื่อภาพเริ่มชัดหลินเอ๋อแทบอยากจะกรีดร้องออกมาให้สุดเสียง เพราะเมื่อนางพบว่าสิ่งที่นางเห็นเป็รูปร่างคล้ายดัง
ผู้หญิงชุดขาว!...
1K
