Galactic Imperium

    ตอนที่ห้าสิบสี่ Unification War 37

    ตอนที่ห้าสิบสี่ Unification War 37

    ผมได้ทางเลือกสองทางตอนเป็นผู้ถูกเลือกThe Chosen One

    ว่าจะอวยพร Blessing ประชากรทุกคนในอาณาจักรของผมหรือAwaken ตื่นขึ้น

    ผมตัดสินใจพักหนึ่งก็เลือกตื่นขึ้น ที่ทำให้พลังจิตของผมมากกว่าฮีโร่ยูนิทสายพลังจิตทั่วไปแม้จะเป็นจักรพรรดินีมิโกะหรือจอมเวทย์แห่งเยรูซาเล็ม Magi ofJerusalem

    เนื่องจากผมเสียดายตัวละครตัวนี้

    หากเรามองในภาพรวมของอาณาจักรหรือประเทศ

    ผู้นำจะอยู่หรือจะตายไม่สำคัญนัก

    อาณาจักรอยู่รอดต่อไปได้ก็พอ

    แต่เนื่องจากโหมดนี้ทำให้ตัวละครของผมผ่านอะไรมามากมาย

    ทั้งเป็นสุดยอดนักวิจัย Exalted Researcher หรือสุดยอดนักการทหารExalted General

    ทำให้ผมเสียดายตัวละครตัวละครตัวนี้ที่ปั้นมานานพอสมควร

    และผมก็ได้เจอพวก Immortal ผู้อมตะด้วยกัน

    มาท้าดวลกับผม

    ผมยิงพวกเขาด้วย Z-Gun ทำให้ผมชนะไปในที่สุดดั่งที่ฮันโซโลและอินเดียน่าโจนส์สอนเอาไว้

    ว่าเอาดาบมาดวลกับปืนจะชนะไปได้อย่างไรกัน?

    ทำให้ผมได้พลังเพิ่มขึ้นหลังจากที่สังหารผู้อมตะด้วยกันได้

    เราก็จะได้มีค่าพลังจิตมากกว่าเดิม

    ที่เป็นจุดเริ่มต้นของการ Min-Max เพิ่มค่าพลังจิตให้ตัวละครของผมมากขึ้นในกาลต่อมา

    หลังจากที่ผมปราบฐานทัพมนุษย์ต่างดาวที่ขั้วโลกใต้ได้สำเร็จ

    ก็สามารถยึดครองโลกได้ในที่สุด

    พร้อมทั้งมีเทคโนโลยีที่เหนือกว่าระดับที่เผ่าพันธุ์ที่พึ่งออกสู่อวกาศจะมีกันได้พร้อมกับกองทัพทหารที่แข็งแกร่งผ่านสงครามมาเรียบร้อยแล้ว

    หลังจากยึดตะวันออกกลางที่มีจอมเวทย์แห่งเยรูซาเล็ม

    ขั้วโลกใต้ฐานทัพของมนุษย์ต่างดาว

     แอฟริกาที่มีนครสาบสูญของแอตแลนติส

    ผมที่สร้างยานอวกาศได้ก็เริ่มไปยึดครองดวงจันทร์ที่มีมนุษย์กินคนไซเบอร์เนติกCannibalism Cybernetic

    ที่ขุดหลุมและโจมตีทุกคนที่เข้าใกล้หรือพวกกรีนแมนที่อยู่ตรงดาวอังคารทีป่ระชากรน้อยลงเรื่อยๆเพราะไม่สามารถจับผู้หญิงจากดาวโลกมาแพร่พันธุ์เพิ่มได้

    สุริยะจักรวาลค่อยๆตกอยู่ในการครอบครองของผมในที่สุด

    แม้ผมจะต้องปราบปรามพวกเอเลี่ยนที่จับมนุษย์ไปทำเป็นยายืดอายุของพวกเขาก็ตาม

    แต่ผมต้องต่อสู้ไปตลอดทางในทุกพื้นที่ที่ผมครอบครองได้

    แต่ทว่า

    “ท่านจักรพรรดิได้ครอบครองโลกได้อย่างงดงามด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่ของท่าน”

    พิธีกรยังกล่าวอย่างซาบซึ้งราวกับว่าแค่ผมรวบรวมโลกได้คนอื่นๆจะยอมแพ้ผมแต่โดยดีอย่างนั้นล่ะ

    มันยังมีการสร้างหน่วยงานตำรวจ

    สถานที่ราชการและการปราบปรามความไม่สงบต่างๆ

    แต่ท่าทางประวัติศาสตร์จะจดจำว่าผมรวมโลกได้แบบไม่เกิดปัญหาเลยแม้แต่น้อยนั่นเอง

    ทั้งที่แม้จะมียานอวกาศเรียบร้อยแล้วผมก็ยังต้องปราบปรามความไม่สงบของคนในโลกอีกพอสมควรในช่วงที่พลังการเมืองของผมยังไม่มากพอ

    อย่างที่ว่าการสร้างพลังการเมืองเหมือนกับเอาทรัพยากรไปแลกกับพลังทางการเมืองนั่นเอง

    ว่ารูปปั้นของท่านผู้นำนั้น

    มันไม่สามารถสู้กับอาณาจักรอื่นๆได้อย่างการสร้างรถถัง