บทที่ 1 ข่าวใหญ่
ในขณะที่ริต้าเป๊ะเื่งานราวกับเกิดมาพร้อมพร์ ปลายฝนเองก็ต้องพยายามให้หนักขึ้นเช่นกัน นั่นเพราะไม่อยากเป็ตัวถ่วงของทุกๆ คน เธออาศัยความตั้งใจ พยายามฝึกฝนเพื่อให้ตัวเองทำงานได้ง่ายขึ้น
การถ่ายทำละครพีเรียดเื่แรกของเธอดำเนินไปในทุกๆ วัน แต่ยิ่งใกล้ปิดกล้องกลับมีข่าวให้ปลายฝนต้องเสียสมาธิอยู่บ่อยๆ และดูเหมือนไม่ใช่เธอคนเดียวที่ไม่ชอบใจข่าวนี้
“เฮ้อ!” เสียงถอนหายใจดังขึ้น ไม่นานก็ตามมาด้วยเสียงโยนหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ นั่นทำลายความเงียบสงบจนหญิงสาวหนึ่งเดียวที่นั่งอ่านบทอยู่ต้องเงยหน้าขึ้นมองคนโยนซึ่งก็ไม่ใช่ใครอื่น พี่ชายแท้ๆ ของเธอนั่นเอง
ส่วนคนโยนเวลานี้ทิ้งน้ำหนักลงนั่งบนโซฟาตัวนุ่มเต็มแรง จนโซฟาเนื้อดีราคาเหยียบแสนยวบลงไปอย่างไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่นัก สีหน้าและท่าทางก็บ่งบอกว่ากำลังหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด
“เป็อะไรพี่เหนือ” เสียงสดใสเอ่ยถามพี่ชายคนเดียว ต้นหนาวกลับเมินใส่ผู้เป็น้อง แต่แค่ไม่นานก็ยอมเอ่ยตอบ
“ลองอ่านข่าวพวกนั้นดูสิ” เสียงห้าวทุ้มเอ่ยบอก ชื่อต้นหนาวแม่เป็คนตั้งรวมไปถึงชื่อเล่นว่าเหนือก็ด้วย เพราะแม่ท้องพี่ชายเธอตอนไปเที่ยวภาคเหนือพอดี
“ว้าว! ไม่อยากเชื่อว่าตอนนี้ยังมีหนังสือพิมพ์กับนิตยสารพวกนี้หลงเหลืออยู่อีก นึกว่าปิดตัวไปกันหมดแล้ว” คำพูดของปลายฝนทำเอาต้นหนาวมองบนใส่ นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็น้องในไส้เขาจะบิดเนื้อให้แขนเขียวเชียว พูดอีกอย่างทำอีกอย่าง
“พี่ให้เราอ่านข่าวที่เขาพาดหัว ไม่ได้ให้มาชื่นชมหนังสือพวกนี้”
“อ้าวเหรอคะ นึกว่าให้ดูความคลาสสิคของหนังสือพิมพ์ที่ยังหลงเหลืออยู่ในยุคดิจิตอล”
“อ่าน” น้ำเสียงตึงๆ ที่ได้ยินพร้อมสายตาดุดันที่ส่งมา ทำเอาปลายฝนหยุดเล่นชั่วคราว
“ค่ะๆ อ่านก็อ่าน” ปลายฝนส่ายหน้าให้พี่ชายที่วันนี้ดุเป็พิเศษ สงสัยร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าปากซอยจะปิด ถึงได้อารมณ์ไม่ดีขนาดนี้
แต่ทันทีที่ปลายฝนหยิบหนังสือพิมพ์และนิตยสารบนโต๊ะขึ้นมาอ่าน เธอก็รู้สาเหตุที่ทำให้พี่ชายอารมณ์ไม่ดีแบบนี้ได้ในทันที อันนี้ที่จริงก็พอจะเดาได้ว่าต้องมีเื่เกี่ยวกับเธอแน่ๆ เท่านั้นยังไม่พอต้นหนาวยังหยิบโทรศัพท์ออกมาเปิดให้น้องสาวได้ดูข่าวที่กำลังเป็กระแสร้อนแรงอยู่ในโลกออนไลน์เวลานี้ เรียกได้ว่าข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์หรือนิตยสารที่เขาซื้อมาเพื่อโยนระบายอารมณ์ยังสู้ไม่ได้
“เห็นไหม ว่าข่าวมันเป็ยังไง” เสียงห้วนๆ เอ่ยถาม ภายในอกของต้นหนาวเวลานี่เดือดปุดๆ ราวกับลาวาจากปากปล่องูเาไฟ
“เห็นค่ะ” ปลายฝันเอ่ยตอบเสียงเรียบ ไม่ได้อารมณ์ขึ้นเหมือนคนเป็พี่ชายเลยแม้แต่น้อย
“เห็นแล้วทำไมเราถึงยังดูสบายอกสบายใจอยู่แบบนี้ หืม”
“หมอกก็ไม่ได้สบายอกสบายใจ แต่ที่เป็อยู่ตอนนี้เขาเรียกว่าการปลง” ปลายฝนแทนตัวเองด้วยชื่อเล่น แม้ชื่อจะฟังดูแมนไปหน่อย แต่ชื่อเล่นนี้แม่เป็คนตั้งให้เช่นกัน ส่วนชื่อจริงพ่อเป็คนตั้งให้เธอว่าปลายฝัน เพราะเธอเกิดปลายฤดูฝน ชื่อเธอกับพี่ชายนั้นถ้าหากอ่านพร้อมกันก็จะได้คำว่า ปลายฝนต้นหนาว
“ปลง!” คนฟังอุทานคำที่ไม่คิดว่าจะได้ยินจากปากของน้องสาวออกมา
“ค่ะ…ปลง”
“ปลงได้ยังไง มันเต้าข่าวเขียนว่าเราไปเป็เมียน้อยนักการเมืองเชียวนะ พี่จะฟ้องมันให้เข็ดหลาบ ลงข่าวเสียๆ หายๆ ไม่รู้จักเช็กก่อนว่าข่าวไหนจริงข่าวไหนมั่ว เอาให้ล่มจมกันไปข้าง”
“ใจเย็นๆ ก่อนสิพี่เหนือ” ปลายฝนเอ่ยปรามพี่ชาย ที่คราวนี้คงถึงจุดเดือดแล้วจริงๆ
“พี่เย็นมาหลายครั้งหลายคราแล้วนะ เราก็รู้ว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เป็ข่าวคาวทำนองนี้ แต่ครั้งนี้มันเกินไปตรงที่ให้ใครที่ไหนก็ไม่รู้ปลอมตัวเป็เราแล้วทำเื่บัดสีแบบนั้น น่าเกลียด”
“ก็เพราะไม่ใช่ครั้งแรกไง เราถึงรับมือมันได้”
“รับมือยังไง นิ่งๆ เงียบๆ ยิ้มๆ ตอนสื่อรุมกันมาสัมภาษณ์นะเหรอ” ต้นหนาวยิ้มมุมปาก นั่นเพราะนักข่าวพวกนั้นทำตัวราวกับอีแร้งที่พร้อมจะดึงทึ้งเหยื่ออย่างน้องสาวเขาตลอดเวลา ใช่ว่านักข่าวสายบันเทิงจะเป็แบบนี้เสียหมดทุกคน บางคนก็ดีน่ารักทำงานด้วยแล้วสบายใจ แต่บางคนนี่แทบจะคว่ำขันกรวดน้ำมนต์ส่งไปให้
“ใช่ค่ะ ทำเหมือนเดิมที่เราทำกันมา ข่าวไหนไม่จริงอีกไม่นานมันก็ผ่านไปเองนั่นแหละพี่เหนือ ซีเรียสอะไรมากมาย” ปลายฝนยิ้มให้พี่ชาย นั่นเพราะข่าวแค่นี้มันทำอะไรเธอไม่ได้อยู่แล้ว แม้การเดินบนเส้นทางนี้จะมีอุปสรรคมากไปหน่อยก็ตามที
นั่นเพราะเธอเจอมรสุมข่าวฉาวมาั้แ่นับหนึ่งกันเลย สงสัยเธอไม่ถูกชะตาใครเข้ามั้งถึงได้กุข่าวใส่ร้ายเธอมาตลอดแบบนี้ แต่ผ่านมาเป็ปีๆ คนพวกนั้นก็ยังเขียนข่าวใส่ร้ายเธอไม่เลิกรานี่สิ
“โอ้ย! พี่อยากจะบ้า นี่พี่มีน้องสาวเป็นางเอกผู้แสนดีไปั้แ่เมื่อไหร่กัน”
“ก็ในจอหมอกเป็ได้แค่นางร้ายนี่ค่ะ นอกจอก็ขอเป็นางเองหน่อยไม่ได้หรือไง” เอ่ยจบก็ยิ้มจนตาหยีมายังพี่ชายที่ยืนเท้าสะเอวอย่างอารมณ์ไม่ดีอยู่ข้างๆ
“ไม่ได้!”
“พี่เหนือ”
“พี่ไม่ยอมให้คนพวกนั้นทำร้ายน้องสาวพี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรอกนะ” แม้จะไม่รู้ว่าเป็ฝีมือใคร แต่ต้นหนาวก็สัญญาว่าจะต้องสืบให้รู้ถึงตัวการให้จงได้
“เขาไม่ได้ทำร้ายอะไรหมอกเลยนะพี่เหนือ ข่าวมันก็แค่ข่าว มาแล้วก็ไป พี่อย่าไปวิ่งตามมันสิ” ปลายฝนพยายามปรามพี่ชาย นั่นเพราะไม่อยากเอาตัวเองไปพัวพันเื่ที่มันไม่จริง
“ไม่วิ่งตามแต่มันก็วิ่งเข้าใส่โครมๆ ใส่มาเป็ชุดรัวๆ มาั้แ่ต้นปีแบบไม่ยั้งอยู่นี่ไง”
“แต่ข่าวก็ทำอะไรเราไม่ได้นี่ค่ะ ใจเย็นๆ ว่าแต่ร้านก๋วยเตี๋ยวหนุ่มกล้ามโตปิดใช่ไหมวันนี้ อารมณ์เลยตึงไม่สดใสไปหมด” ปลายฝนจงใจเปลี่ยนเื่มีหรือที่ต้นหนาวจะไม่รู้ แต่พอเห็นปลายฝนยิ้มได้แบบนี้ต้นหนาวก็เริ่มปลงตามไปอีกคน แม้จะมีแย้งบ้างก็ตาม
“ใช่ที่ไหนกันเล่า พี่สั่งแล้ว อีกเดี๋ยวเขาคงมาส่ง”
“อุ๊ย! มีเดลิเวอร์รี่ด้วย”
“แค่พี่คนเดียวหรอก นี่…” จู่ๆ คนกล้ามโตก็หยุดพูดแล้วมองหน้าปลายฝนนิ่ง นั่นเพราะรู้ว่าน้องสาวตัวดีจงใจเปลี่ยนประเด็น
“อะไรคะ”
“มีพี่ชายไม่แมนแบบพี่ หมอกยังภูมิใจอยู่ไหม”
“มากกว่าภูมิใจอีกค่ะ พี่เหนือเป็ทั้งพี่ ทั้งเพื่อนและทั้งพ่อของหมอกนะคะ” ปลายฝนสวมกอดพี่ชายคนเดียวของเธอจนแน่น นั่นเพราะต่อให้ต้นหนาวจะเป็อะไรเธอก็ยังรักและนับถือในฐานะพี่ชายที่แสนดีของเธอตลอดไป
“แต่พี่เกิดมาผิดเพศ”
“ไม่เห็นเป็ไรเลย พี่เหนืออย่าคิดมากเื่ทำนองนี้อีกนะคะ พี่ชายคนนี้ของหมอกจะเป็ยังไงหมอกก็รัก” รอยยิ้มสดใสของปลายฝนช่วยทำให้ความรู้สึกผิดในใจของต้นหนาวนั้นเบาบางลงไปได้บ้าง
ปี้นๆ
เสียงแตรรถจักรยานยนต์สีแดงดำที่ดังขึ้นจากหน้าบ้าน ทำให้สองพี่น้องหยุดการสนทนาไว้ชั่วคราว ต้นหนาวชะเง้อออกไปมอง และทันทีที่รู้ว่าใคร เขาก็คลายอ้อมกอดของปลายฝนออกแล้วเดินไปหาทันที
เมื่ออยู่ตามลำพัง ปลายฝนก็เข้าสู่โหมดจริงจัง สีหน้าของเธอไร้ซึ่งรอยยิ้มใดๆ นักแสดงสาวนั่งมองบรรดาหนังสือพิมพ์ นิตยสารและโทรศัพท์นิ่งๆ ข่าวเสียๆ หายๆ ที่เกิดขึ้นกับเธอตลอดหนึ่งปีมานี้ใครบอกว่ามันเล็กน้อย มันไม่กระทบกับจิตใจเธอสักนิด เปล่าเลยเพราะทุกข่าวเท็จมันมีผลกับเธอทั้งนั้น แต่เธอเลือกที่จะไม่เก็บเอามาใส่ใจ ปล่อยให้เวลาเป็เครื่องพิสูจน์ว่าเธอนั้นไม่ได้เป็อย่างในข่าว ซึ่งก็มีทั้งคนเชื่อและไม่เชื่อ
ผลจากข่าวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทำให้ปลายฝนคิดอยากจะลาวงการอยู่บ่อยครั้ง แต่หากออกไปจากวงการบันเทิงแล้วเธอจะไปทำอาชีพอะไร ปลายฝนก็ยังมืดแปดด้านเช่นกัน ตอนนี้จึงทนทำงานเก็บเงินไว้ในบัญชีให้มากอีกสักหน่อย เพราะบ้านหลังนี้ก็ซื้อด้วยเงินที่หามาได้จากน้ำพักน้ำแรงของเธอ รถสองคันที่จอดอยู่หน้าบ้านนั่นก็ด้วย ถ้าเวลานี้พ่อกับแม่ยังคงมีชีวิตอยู่ก็คงใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไม่น้อย คิดแล้วเธอก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือของเธอดังขึ้น
ปลายฝนสูดอากาศเข้าปอดลึกๆ นั่นเพราะชื่อที่โชว์อยู่บนหน้าจอโทรศัพท์คือชื่อของคุณธิดา เลขาส่วนตัวของเ้านายเธอนั่นเอง
“สวัสดีค่ะพี่ธิดา”
“สวัสดีค่ะน้องหมอก” น้ำเสียงที่เอ่ยทักทายกลับมานั้นบ่งบอกถึงความเอ็นดูได้เป็อย่างดี นั่นเพราะในฐานะเลขาส่วนตัวของเ้านายใหญ่ ธิดาจึงได้พบปลายฝนบ่อยและนั่นทำให้เธอได้รู้จักตัวตนของปลายฝนมากกว่าใครเช่นกัน หญิงสาวผู้ซึ่งรับบทร้ายในละครจนดังเปรี้ยงมาหลายต่อหลายเื่ แต่ใครเลยจะรู้ว่าชีวิตจริงของปลายฝนนั้นต่างกันคนละขั้วกับเื่งาน
“นายเห็นข่าวนั่นแล้วใช่ไหมคะ”
“ใช่จ้ะ”
“อารมณ์นายเป็ยังไงบ้างคะพี่ธิดา” เพราะความสนิทสนมกัน ปลายฝนจึงพอจะถามไถ่อารมณ์ของเ้านายใหญ่ได้
“เจ็ดเต็มสิบค่ะ ยังไม่ถึงกับะเิลง”
“ค่อยยังชั่วหน่อย” คนฟังถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“นายให้พี่นัดน้องหมอกเข้ามาพบพรุ่งนี้เช้าตอนเก้าโมงนะคะ น้องหมอกว่างไหม ติดคิวงานที่ไหนหรือเปล่า พี่จะได้แจ้งนายให้ทราบก่อน”
“ได้ค่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้หมอกเข้าไปที่สถานี”
“ค่ะ…ไว้เจอกันพรุ่งนี้ค่ะน้องหมอก” เอ่ยจบธิดาก็วางสายไป ปลายฝนถึงกับถอนหายใจออกมาหนักๆ แม้เธอจะไม่ได้ทำผิด แต่การเข้าไปพบนายหรือเ้าของสถานีโทรทัศน์ที่เธอมีสัญญาอยู่ก็ออกจะเกร็งไม่น้อย
แต่พอเห็นต้นหนาวเดินกลับเข้าบ้าน ปลายฝนก็เปลี่ยนสีหน้ามาเป็ยิ้มแย้ม กินไปคุยไปว่าพรุ่งนี้นายเรียกให้ไปพบที่สถานีคงไม่เป็ไร หวังว่าพี่ชายเธอจะอารมณ์ไม่ขึ้นจนพาลกินอะไรไม่ลงหรอกนะ เพราะของกินตั้งมากมายตรงหน้าให้เธอกินคนเดียว มีหวังท้องได้แตกแน่ๆ
เื่นี้ยังคงเป็นิยายอีโรติก ผสม โรแมนติก ผสม โคแก่กินหญ้าอ่อน และที่ขาดไม่ได้คือ 25+ นะคะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTcwNjYiO30
3. ซ่านปรารถนา
'หาก้าเป็ผู้หญิงของเขา ก็ต้องทำตามกฎที่เขาตั้ง ซึ่งมันมีแค่ไม่กี่ข้อเท่านั้น
หนึ่ง...คุณต้องเปลือยเวลาเราอยู่ด้วยกันเสมอ
สอง...เขาต้องจูบคุณได้ตลอดเวลา
สาม...ถ้าคุณไม่เข้าใจหรือมีข้อแม้กลับไปอ่านข้อหนึ่งกับสอง
เขาเป็คนไม่ชอบเซ้าซี้ แต่ชอบ...เปลื้องผ้าคุณและรุกคุณ จนคุณร้อนรุ่มได้เสมอ'
ลิงก์ดาวโหลดค่ะ
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNTc4MTY0IjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTgxMjYiO30