ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

     ท่านแม่ หรือท่านย่าทวดแสนสวย ของพวกเด็กๆก็มองมาที่พวกเขา และท่านเอ่ยปากออกมาว่า….

     “เอาอย่างนี้ได้ไหมเหนี่ยวเหนี่ยวลูก พวกเราทุกๆคนช่วยกันเพาะปลูกพืชผลใหม่ให้เสร็จเรียบร้อยกันก่อน แล้วค่อยพากันไปให้กำลังเจ้าสร้างเขตพลังคุ้มกันหมู่บ้านด้วยดีหรือไม่กัน??”ท่านแม่

     “ก็ได้เจ้าค่ะ เหนี่ยวเหนี่ยวไม่มีปัญหาเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว เอียงคอตอบท่านแม่ของนาง

     “เย้….เย้….”พวกเหลนๆ ต่างพากันกระโดดโหยงเหยงอย่างดีใจกันยกใหญ่ เพราะพวกเขานั้นอยากจะเห็นจริงๆ ในทุกๆครั้งที่ท่านย่าเล็กของพวกเขาใช้พลังธาตุมันคือสิ่งวิเศษที่สุดสำหรับพวกเหลนๆ และพวกเขาอย่างจะเก่งให้ได้เหมือนนางกันทุกคน

     “เอาล่ะ เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นแล้วก็ประจำที่ของแต่ละคนได้เลยนะ”ท่านแม่ หรือท่านย่าทวดของเด็กๆ 

     “เจ้าค่ะ” “ขอรับ” พวกเด็กๆ

     ครอบครัวตระกูลหวังต่างก็สามัคคีกัน ช่วยกันอย่างเต็มที่และกำลังสนุกกับการใช้พลังธาตุแบบใหม่ในการเกษตรอีกด้วย และก็ช่วยสอนใช้พลังธาตุให้กับพวกเด็กๆที่ยังใช้งานไม่ถูกต้อง โดยมีเหนี่ยวเหนี่ยวคอยเฝ้ามองดูอยู่อีกด้านหนึ่งด้วย แต่ไม่น่าเชื่อเพียงแค่สอนครั้งเดียวพวกท่านกลับทำได้อย่างดีมากๆทีเดียวเลยล่ะ

     “เก่งมากเลยจ้ะเด็กๆ ทำแบบนี้ถูกต้องแล้ว”ท่านแม่ พี่สะใภ้ หลานสะใภ้ ต่างพากันเอ่ยปากชื่นชมให้กำลังใจพวกเด็กๆกันอย่างเรื่อยๆ 

     “เจ้าค่ะ” “ขอรับ” พวกเด็กๆ ก็พากันยิ้มแย้มหัวเราะอย่างมีความสุข ไม่เคยใช้และหัดพลังธาตุที่ไม่รู้สึกกดดันแบบนี้มาก่อนเลยตั้งแต่ท่านย่าเล็กสอนมา พวกเขาชอบมากๆและไม่เหนื่อยอีกด้วย กลับรู้สึกว่าภายในร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังธาตุเหมือนกับไม่ได้ใช้ออกมาแม้แต่น้อย ผิดกับเมื่อก่อนมากๆเลย

     “สู้ สู้..นะเจ้าคะทุกๆคน จะได้เก่งๆกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว ป้องปากตะโกนให้กำลังใจสุดกำลัง

     “แปะ…แปะ…”

     ตัวของนางเองก็นั่งดู ยืนดู ส่งกำลังใจไปให้ทุกๆคนในครอบครัวของนางเอง ที่ตอนนี้ใช้พลังธาตุกันได้คล่องแล้ว ขนาดพวกเหลนๆเองก็เก่งไม่เบาเลย

     “เจ้าค่ะ” “ขอรับ”พวกเหลนๆ โบกไม้โบกมือตอบรับมาให้ท่านย่าเล็กของพวกเขาด้วยความสุขเช่นกัน

     ส่วนเหนี่ยวเหนี่ยวเองที่จะปิดจบงานให้ท้ายสุดก็ทำแบบสบายๆ เหวี่ยงสายพลังธาตุของตัวนางเองไปได้ไกลมากแม้ไม่ขับร่างกายไปไหนก็ตามที ช่างเก่งจริงๆ!!

     ที่เหนี่ยวเหนี่ยว ต้องใช้พลังธาตุของตัวเองหล่อเลี้ยงพืชพันธ์ในที่ดินทำกินของตระกูลหวังก็เพราะว่า อย่างไรเสียคนในครอบครัวของนางพลังธาตุยังอยู่แค่ระดับ 2 ระดับ 1 กันเพียงเท่านั้นเอง นางเองอยากให้พวกเขาทุกๆคนได้รับสารอาหารจากพลังธาตุที่เต็มเปี่ยมเพื่อที่จะช่วยในการเพิ่มระดับให้ได้อย่างเสถียรและรวดเร็ว 

     “ถ้าข้าจัดการอะไรในครอบครัวและในหมู่บ้านเรียบร้อยหมดแล้ว ข้าว่าจะเริ่มออกไปหาอะไรก็ได้ที่จะทำให้คนในครอบครัวของข้าเพิ่มระดับแบบก้าวกระโดดขึ้นอีก”เหนี่ยวเหนี่ยว พูดกับสัตว์อสูรในพันธะของนางเอง

     “ก็ดีนะเจ้านาย เพราะแค่พลังธาตุระดับเพียงเท่านี้พวกเขายังไม่สามารถที่จะดูแลตัวเองได้ดีนัก”เจ้าขาวผ่อง

     “และพวกเราจะได้ไปท่องเที่ยวในตัวด้วยเจ้านาย เด้งดึ๋งชอบๆล่ะ”เจ้าเด้งดึ๋ง

     “ใช่ ข้าต้องการสำรวจทวีปเฟยเทียนแห่งนี้ให้ทั่วๆไปเลย แต่คงจะต้องจัดการทุกสิ่งทุกอย่างให้มันมั่นคงเสียก่อน และไหนจะเพื่อนบ้านรอบๆกับหมู่บ้านละแวกใกล้เคียงกันอีก ขนาดหมู่บ้านของข้ายังมีสภาพความเป็นอยู่แบบนี้ที่อื่นๆคงจะไม่แตกต่างกันนั่นแหละ”เหนี่ยวเหนี่ยว เองก็ยังคงนึกถึงผู้อื่นอีกด้วย 

     “ก็จริงนะเจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง

     “อยู่ในทวีปแบบนี้ผู้ที่มีพลังธาตุต่ำเตี้ยอย่างชาวบ้านธรรมดาแบบพวกเรา มันอันตรายทุกย่างก้าวที่จะเดินออกจากบ้านจริงๆ แม้จะอยู่ภายในหมู่บ้านก็ใช่ว่าจะปลอดภัยอย่างแท้จริงๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “สัตว์อสูรมารพวกนั้น เดาใจพวกมันไม่ถูกจริงๆว่ามันจะบุกมาปั่นป่วนพวกมนุษย์อีกเมื่อใด”เจ้าขาวผ่อง

     “สัตว์อสูรมารงั้นเหรอ??”เหนี่ยวเหนี่ยว หันมาทางเจ้าขาวผ่องเพื่อที่จะให้มันบอกรายละเอียดมากกว่านี้ให้นางได้รับฟังข้อมูล

     “เรื่องเลวร้ายในตอนนั้นเจ้านายยังไม่ได้เกิดเจ้าค่ะ ที่พวกเหล่าสัตว์อสูรมารร้ายออกมาอาละวาด ทำร้าย เข่นฆ่าพวกมนุษย์”เจ้าขาวผ่อง

     “และพวกข้าทั้งสองตนก็ยังไม่ได้ลงมาที่นี่ด้วยเช่นกันเจ้านาย”เจ้าเด้งดึ๋ง

     “โอ้…คงมิใช่เกิดในช่วงที่ท่านย่า ท่านปู่ ท่านตา ท่านยาย ของข้าเสียชีวิตไปในตอนนั้นใช่ไหม เลยทำให้ท่านพ่อ ท่านแม่ และเหล่าเพื่อนๆของพวกท่านหลายคนต้องเป็นกำพร้ากัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เหตุการณ์นั้นเลยเจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง กับเจ้าเด้งดึ๋ง ตอบเหมือนกัน

     “แบบนี้พวกเราก็คงจะประมาทไม่ได้แล้ว ช้าเพียงแค่ครึ่งก้าวก็สามารถพลาดพลั้งได้ และอาจจะให้สูญเสียชีวิตอีกหลายสิบ หลายร้อย หลายพันชีวิตขึ้นมาอีก ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นกับครอบครัวของข้าอีกครั้งเป็นอันขาด”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ข้าก็จะอยู่เคียงข้างเจ้านายเอง”เจ้าขาวผ่อง

     “ข้าด้วย”เจ้าเด้งดึ๋ง

     “เห็นทีคงจะต้องสร้างเขตป้องกันพลังธาตุแบบขั้นสุดเสียแล้วสิ”เหนี่ยวเหนี่ยว พึมพำความคิดของตัวเองออกมาอย่างเคร่งขรึมขึ้นมาเลย

     เหนี่ยวเหนี่ยว ทำสมาธิเพื่อปลดปล่อยพลังของนางเองให้สัมผัสกับสิ่งรอบด้านเป็นหนึ่งเดียวกัน เพื่อตรวจสอบพื้นที่บริเวณโดยรอบๆของหมู่บ้าน และบริเวณใกล้เคียงของหมู่บ้านของนางด้วย และก็จะเลยไปดูที่ไกลขึ้นกว่านี้อีก

     “อือ….เป็นสถานที่ที่ค่อนข้างเปราะบางมากจริงๆ เลยสำหรับด้านนอกที่ชาวบ้านอาศัยอยู่นี้”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “จริงเจ้านาย ไหนจะสัตว์อสูรที่ดุร้ายปรกติทั่วไปก็พอแรงแล้ว ยังจะต้องมาระแวงพวกสัตว์อสูรมารอีกมันน่าเป็นห่วงจริงๆนั่นแหละ”เจ้าขาวผ่อง

     “เจ้านายสามารถเปิดสัมผัส ได้ไกลแค่ไหนแล้ว”เจ้าเด้งดึ๋ง

     “ข้าก็ไม่แน่ใจนักหรอก เพียงแต่ว่าข้าสามารถไปได้เรื่อยๆไกลขึ้นเรื่อยๆ ตามที่ใจข้าต้องการและไม่มีอะไรติดขัดด้วย ถือว่าเป็นสัญญาณที่ดีจริงๆที่ข้าสามารถใช้พลังธาตุเปิดสัมผัสทุกสิ่งโดยรอบได้สะดวกแบบนี้”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ยอดไปเลยเจ้านาย”ขาวผ่อง เด้งดึ๋ง

     “ไว้รอให้เจ้านายมีพลังธาตุกลับมาเต็มที่แล้ว จะยิ่งดีขึ้นกว่านี้อีก”เจ้าขาวผ่อง

     “ข้าก็หวังว่า จะแข็งแรงขึ้นกว่านี้เร็วๆ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     ถ้าระดับเหนี่ยวเหนี่ยวที่ว่าพลังธาตุไม่แข็งแกร่งหรือเพิ่มระดับไม่ได้รวดเร็วแล้ว ผู้ใดในทวีปเฟยเทียนจะสามารถมีพลังที่เก่งกาจเทียบเท่านางได้อีกเล่า

     นางคือการเปลี่ยนแปลงความรอบรู้ในทุกๆด้านของทุกๆคนที่เคยประสบมาเลยทีเดียว ถ้าผู้อื่นรับรู้ได้คงต้องการตัวเหนี่ยวเหนี่ยวกันหมด

     ขนาดสัตว์อสูรที่ว่าตระกูลใหญ่ๆรู้จักดีถึงพลังธาตุ และความสามารถของพวกมันว่าจะนำชิ้นส่วนใดในร่างกายไปทำอะไรได้บ้าง แต่เหนี่ยวเหนี่ยวรู้มากกว่านั้นอีกในสิ่งที่พวกเขาไม่เคยคิดว่ามันจะมีจริงๆ 

     “ท่านย่าเล็ก เจ้าคะ”เหลนสาว

     “ท่านย่าเล็ก ขอรับ”เหลนชาย

     “พวกข้า ทำสวนเสร็จกันแล้วเจ้าค่ะ/ขอรับ”พวกเหลนๆ ทั้งหมด พากันวิ่งหน้าตั้งตรงมาหาท่านย่าเล็กของพวกเขาอย่างรวดเร็วหลังจากเสร็จภาระกิจกันหมดแล้ว

     “โอ้…”เหนี่ยวเหนี่ยว ที่กำลังคิดอะไรเพลินๆ พร้อมกับเปิดสัมผัสไปทั่วบริเวณก็ดึงตัวเองกลับมาหาพวกเหลนๆ ของนางอีกครั้ง

     “พวกเจ้าเก่งมากใช้เวลาไม่นาน แต่ถ้าใช้พลังธาตุคล่องขึ้นเวลาที่จะใช้ก็จะลดลงเรื่อยๆนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “เจ้าค่ะ” “ขอรับ”พวกเหลนๆ ต่างรับฟังคำแนะนำจากท่านย่าเล็กผู้อาวุโสของตระกูลหวังของพวกเขา

     “ท่านย่าเล็ก พวกเราจะไปกันเลยหรือไม่เจ้าคะ?”เหลนสาวสี่ทู่จึ

     พวกเหลนๆ พากันจ้องมองมาที่ท่านย่าเล็กเหนี่ยวเหนี่ยวเพื่อรอคำตอบกัน

     “ไปเลยสิ ในเมื่อตรงนี้เสร็จเรียบร้อยแล้วนี่หน่า”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ท่านย่าทวด ท่านปู่ทวดเจ้าคะ/ขอรับ”พวกเหลนๆ ตะโกนร้องเรียกพวกท่านที่กำลังพากันเดินมาอย่างไม่ได้เร่งรีบเท่าใดนัก

      “ว่าอย่างไรเด็กๆ”ท่านแม่ หรือท่านย่าทวดของพวกเด็กๆ

     “ท่านย่าเล็กจะไปแล้วเจ้าค่ะ”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

     “เหนี่ยวเหนี่ยว ลูกจะเริ่มสร้างเขตพลังธาตุคุ้มครองตรงที่ใดหรือลูกรัก”ท่านแม่

     คำถามนี้เป็นคำถามที่ทุกๆคนรอคอยมาสักพักหนึ่งแล้ว และก็ตั้งใจฟังกันอย่างเต็มที่กันทุกๆคน

     “ด้านนู้นเจ้าค่ะท่านแม่” เหนี่ยวเหนี่ยว ชี้นิ้วของนางขึ้นไปบนท้องฟ้าด้านบน

     ทุกๆคนมองตามนิ้วของเหนี่ยวเหนี่ยวกันหมด และก้มลงมามองเหนี่ยวเหนี่ยวอีกครั้ง เพื่อรอคำตอบที่มากกว่านี้และชัดเจนมากกว่านี้ เพราะแค่บอกด้านบนท้องฟ้าก็ยังไม่ได้ทำให้ทุกๆคนเข้าใจมากนัก

     “เจ้าขาวผ่อง เตรียมตัวได้”เหนี่ยวเหนี่ยว 

     “ได้เจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง เริ่มขยายตัวตนของมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ 

     “ไปกันเจ้าคะทุกๆคน เหนี่ยวเหนี่ยวจะพาไปดูการสร้างเขตพลังคุ้มครองพื้นที่กัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

      “ตกลง”ทุกๆคน

     “ฟุ้บ…..”ทุกๆคนลอยตัวขึ้นเพื่อไล่ตามเจ้าขาวผ่องขึ้นไป เพราะบริเวณด้านล่างพื้นที่ไม่มากพอสำหรับการขยายตัวให้มีขนาดใหญ่ขึ้น 

     “ไปเลยเจ้าขาวผ่อง ไปจุดศูนย์กลางของหมู่บ้านกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ได้เลยเจ้านาย…”เจ้าขาวผ่อง

     “ทุกๆคนพร้อมนะเจ้าคะ..”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “พร้อม..”ทุกๆคน

     “ออกบินได้…วู้ฮู…”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “วู้ฮู…วู้ฮู…”พวกเหลนๆส่งเสียงประสานตามท่านย่าเล็กของพวกเขาอย่างครึกครื้น

     “วืบ……”เหนี่ยวเหนี่ยว สะบัดมือส่งสายพลังไปรอบๆทุกๆคนในครอบครัวเช่นเคย เพื่อช่วยประคองตัวทุกๆคนไม่ให้ใช้พลังธาตุมากเกินไปในระหว่างเป็นผู้โดยสารบนหลังของเจ้าขาวผ่องกัน หรือกันพวกท่านไม่ให้ตกลงไปนั่นเอง

     พวกผู้ใหญ่ก็กำลังพากันครุ่นคิดว่าจุดศูนย์กลางของหมู่บ้านมันคืออะไร และอยู่ตรงไหนกันต่างพากันคาดเดากันไป

     เจ้าขาวผ่องบินขึ้นสู่ที่สูงมากๆพอสมควร และบินออกมาจากเขตนอกหมู่บ้านมาอีกด้วย ถึงแม้ว่าท่านพ่อ ท่านแม่ พวกพี่ชาย พี่สะใภ้ หลานชาย หลานสะใภ้ จะไม่ได้จดจำสถานที่ได้มากนักแต่ก็รู้ว่าระยะทางมันเลยออกมาพ้นเขตหมู่บ้านของพวกเขากันแล้ว

     แต่ละคนได้แต่พากันมองหน้ากันไปมา และลุ้นว่าเหนี่ยวเหนี่ยวจะพาไปที่ใดกัน

     “ตรงนี้แหละเจ้าขาวผ่อง..”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ถึงแล้วเหรอลูกรัก”ท่านแม่

     “ถึงแล้วเจ้าค่ะท่านพ่อ ท่านแม่ ตรงนี้เลยคือจุดศูนย์กลางของหมู่บ้านเรา เหนี่ยวเหนี่ยวจะเริ่มสร้างเขตพลังคุ้มครองฐานใหญ่ตรงนี้เลยเจ้าค่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “จุดศูนย์กลาง…”ทุกๆ คนพึมพำตามเหนี่ยวเหนี่ยวไปด้วย และพยายามก้มมองจุดที่เหนี่ยวเหนี่ยวบอก

     “เอาล่ะ เหนี่ยวเหนี่ยวจะเริ่มแล้วนะเจ้าคะ”เหนี่ยวเหนี่ยว พาตัวนางเองลุกขึ้นและเดิมไปที่หัวของเจ้าขาวผ่อง 

     “วึ่บ….”แสงพลังธาตุ 8 ดินแดนเซียน ได้เปล่งประกายห่อหุ้มร่างกายของเหนี่ยวเหนี่ยวทั่วทั้งร่าง

     ก้อนพลังธาตุ ที่มีรูปร่างกลมๆเป็นรูปอะไรสักอย่างพร้อมมีภาษาอะไรบางอย่างอยู่ในนั้นอีกด้วย ค่อยๆพุ่งดิ่งลงไปเบื้องล่าง แต่ละรอบมีสีพลังธาตุที่แตกต่างกันออกไปอีกต่างหาก ต่างพุ่งดิ่งลงไปอย่างต่อเนื่องอยู่หลายต่อหลายครั้ง

     “ว้าว…..”พวกเหลนๆ ที่กำลังตื่นเต้นกับการดูท่านย่าเล็กของพวกเขาใช้พลังธาตุอีกครั้ง และรอบนี้เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ท่านย่าเล็กจะเล่นใหญ่อีกรอบ หลังจากที่เห็นล่าสุดตรงที่ดินทำกินของครอบครัวของพวกเขา

     แสงประกายเจิดจ้าที่พุ่งดิ่งลงจากบนท้องฟ้า สู่พื้นดินเบื้องล่างอย่างต่อเนื่อง และกระจายเขตพลังธาตุที่น่าเกรงขามออกมา สัตว์อสูรที่ว่าอยู่ไกลเป็นเป็นหลายร้อยลี้พันลี้ (1 ลี้ = 500 เมตร) ยังนึกหวาดกลัวกับพลังนี้ ที่พวกมันต่างไม่เคยรับรู้การมีอยู่ของคนผู้นี้มานานหลายพันปี หมื่นปีมาแล้ว

     ต่างก็ยิ่งพากันขยับขยายย้ายที่อยู่ใหม่เพื่อให้ไกลจากพลังลี้ลับนี้ให้มากที่สุดเท่าที่พวกมันจะทำได้ ถึงแม้ว่าพวกมันจะอยู่ห่างไกลพอสมควรแล้วก็ตาม แต่ว่าสัญชาตญาณของพวกมันบอกว่าต้องไปให้ไกลกว่าเดิมอีก อย่าได้ล้อเล่นกับพลังปริศนาที่พวกมันสัมผัสได้นี้เป็นอันขาดเลย

     ความโกลาหลของการย้ายถิ่นที่อยู่ของพวกสัตว์อสูรทั้งระดับพลังธาตุเล็กๆ และระดับพลังธาตุสูงๆ จากที่หาพวกมันได้ยากสำหรับมนุษย์กลุ่มนักล่าแล้ว จะยิ่งประสบความยากขึ้นไปอีก 

     ส่วนบรรดาเหล่าต้นไม้ พืชผัก ผลไม้ สมุนไพร ต่างๆ พวกมันกลับตรงกันข้าม พวกมันรีบชูช่อเพื่อรับไอพลังจากไกลๆนี้อย่างเต็มที่เพื่อเพิ่มระดับพลังธาตุในตัวของพวกมันอย่างคึกคัก บริเวณที่อยู่ใกล้เคียงจากพืชพันธุ์ที่ธรรมดาก็แปรเปลี่ยนเป็น พืชพรรณพลังธาตุขึ้นเริ่มแรกกันหมด 

     บางส่วนก็เริ่มเติบโตขึ้นภายในพริบตา เพราะเสมือนได้ดื่มกินพลังธาตุที่แสนจะบริสุทธิ์ที่สุดที่พวกมันเคยได้มาเลย

************

     เหนี่ยวเหนี่ยว ของเรากำลังจะสร้างเขตพลังเพื่อปกป้องคุ้มครองคนในครอบครัว เพื่อนบ้าน และคนในหมู่บ้านของนางเองทั้งหมด รวมถึงบริเวณใกล้เคียงอีกด้วย