ข้าเป็นศิษย์ของพญายมราช

        ไม่นานนักผู้คนก็ค่อยๆ หลั่งไหลกันเข้ามาในห้องโถงจนแทบจะหาระยะห่างไม่ได้ ไม่นานนักเมื่อเสียงระฆังดังขึ้น กำแพงฟากหนึ่งก็ปรากฏโพรงอากาศขนาดใหญ่ เสียงโฆษกประกาศให้ผู้ร่วมทดสอบเข้าไปในโพรงมิตินั้น ผู้คนต่างก็ทยอยกันเข้าไป ครู่หนึ่งก็เริ่มบางตา ครามและทั้งสองสาวก็เดินตามกันเข้าไปติดๆ 

        ทั้งๆ ที่เดินตามกันเข้ามา สองสาวได้หายวับไปยังอีกมิติหนึ่ง บัดนี้ครามอยู่เพียงลำพัง ในห้องที่มีแสงสลัวๆ 

        “ข้อสอบมีจำนวน 1,000 ข้อ  ตัวหนังสือวูบหนึ่งสีขาวปรากฏขึ้น ตามด้วยรายชื่อสมุนไพรร้อยเรียงกันไปมา เผยให้เห็นความท้าทายที่ครามจะต้องผ่านไปให้ได้

        ทุกคนมีเวลาเพียง 2 ก้านธูปเท่านั้น ตัวอักษรประโยคคำสั่งลอยวูบออกมา

        “สองก้านธูปเท่านั้นรึ อืม กับข้อสอบ 1,000 ข้อ” ครามลูบคางไปมา 

        ก่อนหน้านี้เขาได้รับคัมภีร์ด้านสมุนไพรจากอาจารย์เมื่อครั้งที่ปลอมตัวเป็นนักปรุงโอสถพลัดหลงไปที่หมู่บ้าน และทิ้งไว้ให้เขาที่หมู่บ้านเจ็ดครัวเรือน ในคัมภีร์นั้นมีสมุนไพรอยู่มากว่า 2,000 ชนิด เขาอ่านมันไม่ต่ำกว่า 10 รอบ เพื่อทำความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง รวมกับความทรงจำด้านสมุนไพรวิเศษเพิ่มเติมจากอาจารย์ตอนที่อยู่ในนรก การทดสอบครั้งนี้มันก็ไม่แย่นักหรอก 

        ครู่หนึ่งแสงสลัวๆ นั้นก็หายไป ความสว่างสดใสราวกับอยู่ท่ามกลางท้องทุ่งก็เข้ามาแทน 

        ภาพสมุนไพรจำนวนหลากหลายชนิดลอยคว้างกลางอากาศ ครามทดสอบยื่นมือออกไปจับ แต่สัมผัสมันไม่ได้ น่าจะเพียงแค่แสดงผลลัพธ์ให้เห็น เขาลองโบกมือไปมา สมุนไพรเหล่านั้นก็เคลื่อนตาม 

        ครามลองจ้องไปที่สมุนไพรที่มีดอกสีม่วงดอกหนึ่ง แล้วสะบัดมือไปทางซ้าย พลันมันก็เลื่อนตาม เขาสลับไปที่ดอกสีแดงที่อยู่ถัดมา สะบัดมือให้มันย้ายไปอยู่ด้านบน ตอนนี้เขาพบว่าระหว่างรอก็สลับสมุนไพรไปมาเป็นการฆ่าเวลาก็เพลินดี

        ไม่นานนัก การแข่งขันก็เริ่มขึ้น ธูปสองดอกลอยเข้ามา พวกมันบินวนอยู่รอบๆ ตัวเขา ก่อนที่จะไปหยุดอยู่มุมหนึ่งด้านข้าง 

        ตัวหนังสือชุดหนึ่งผ่านวูบเข้ามาตรงหน้า และวิ่งวนเป็นการย้ำให้ครามขบคิดกับมัน 

        คำถามข้อแรก สมุนไพรใดใช้ขจัดพิษ แต่ก่อกำเนิดพิษ  

        คำตอบนับพันลอยแช่อยู่เบื้องหน้าของคราม เขารู้ดีว่ามันมีอะไรบ้าง แต่ครามยังไม่ตอบ เขาใช้เวลาทั้งหมดในการจัดเรียงหมวดหมู่สมุนไพรต่างๆ ก่อน เพื่อให้ง่ายในการตอบคำถามข้ออื่น เมื่อเขาจัดเรียงเสร็จ การตอบคำถามแต่ละข้อไม่ยากเย็น เพราะด้วยเหตุสมุนไพรมีจำนวนมาก และมีความคล้ายคลึงกันด้านอัตลักษณ์  หากไม่แบ่งแยกให้ดี จะเกิดความผิดพลาดต่อเนื่องได้

        เมื่อครามจัดหมวดหมู่เสร็จ เขาหยิบสมุนไพร

        ณ ภายนอกหอทดสอบ

        แสงสว่างวูบไหวที่เสาหินตรงลานด้านหน้าหอทดสอบ นั่นหมายถึงการทดสอบเริ่มต้น รายชื่อของผู้ทำการทดสอบกำลังแสดงผลของแต่ละข้อที่ทำการตอบคำถาม ของอชิราดูจะนิ่งๆ นานกว่าอันดับของเธอจะเลื่อนขึ้น 

        ต่างกับของเฌอปรางที่อันดับเลื่อนขึ้นเรื่อยๆ 

        ขณะที่ครามจากรั้งอันดับท้ายสุดจนหมด 1 ก้านธูป บัดนี้เริ่มไต่ระดับอย่างรวดเร็ว แสงสว่างในชื่อของเขาสว่างวาบอย่างไม่ขาดสาย 

        คงคราม!!! หมอนี่เป็นใคร เสียงอื้ออึงของผู้ที่จับจ้องผลการทดสอบความรู้ด้านสมุนไพร เวลานี้มีผู้คนหลากหลายต่างคอยดูว่า คงคราม จะหยุดอยู่ที่อันดับใด จากอันดับที่ 899 เพียงชั่วไม่นาน กลับพุ่งทะยานเป็นอันดับ ที่ 651 แล้วยังไม่หยุด ยังพุ่งต่อไปเรื่อยๆ 459 ….

        อันดับ ที่ 209 โอ้แม่เจ้า รวดเร็วอะไรปานนี้ เผลอไปแผล็บเดียว อันดับที่ 99

        แม้เสียงของผู้คนด้านนอกจะตระหนกตกใจว่าชายลึกลับคนนี้เป็นใคร แต่ยังน้อยกว่าความประหลาดใจของเหล่าผู้อาวุโสที่ทำการคุมสอบ พวกเขาสังเกตการทำข้อสอบของเด็กชายวัย 13 ปี ที่จัดหมวดหมู่สมุนไพรได้อย่างเยี่ยมยอด และรวดเร็ว ก่อนลงมือทำบททดสอบอย่างจริงจัง …หมอนี่ดูอย่างกับไม่ใช่เด็กอายุ 13

        บัดนี้ผู้อาวุโสทั้งหมดต่างปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังของคราม 

        “ไปตามท่านเจ้าหอมา” เพียงปราดเดียว เจ้าหอก็ปรากฎตัวขึ้นในห้องทดสอบของคราม เขาจ้องมองแผ่นหลังของเด็กชายที่กำลังวาดมือเพื่อคัดสมุนไพรที่ลอยอยู่เบื้องหน้ามาตอบคำถาม แล้วเขาก็ต้องร้องเสียงดังขึ้นมาอย่างตกใจ

        “นั่นเป็นเจ้านั่นเอง” เจ้าหออุทาน พลางโบกมือสร้างมิติอีกหนึ่งชั้นเพื่อป้องกันการรบกวนการทำบททดสอบของคราม

        “ใครครับท่านเจ้าหอโอสถ ข้าพยายามตรวจดูแล้วเขาไม่ได้ใช้กลโกงแต่อย่างใด หากแต่มีข้อสงสัยว่าเขาตอบได้ทั้งหมดโดยไม่ผิดเพี้ยน หากจะบอกว่าเป็นพรสวรรค์ก็ยากที่จะเชื่อ เขาอายุเพียงแค่ 13 ปี แต่รู้จักสมุนไพรมากว่า 1000 ชนิด แม้ว่าตอนนี้การสอบยังไม่ยุติ แต่ข้าเชื่อว่า … เขาจะต้องเลื่อนสู่อันดับที่ 1 ในไม่ช้า” 

        “ข้าก็เชื่อเช่นนั้น” เจ้าหอกล่าวราบเรียบแม้จะคอยลุ้นอยู่บ้าง เพราะบางข้อต้องอาศัยความเข้าใจถึงกำพืดของสมุนไพร เพราะบางชนิดรูปลักษณ์แทบแยกกันไม่ออก มีเพียงกลิ่นเท่านั้นที่จะแยกได้ แล้วเขาจะรับรู้กลิ่นมันได้อย่างไร

        “ต้นผลึกเงินคราม กับ หญ้านภาเรียงผา แม้จะมีความเหมือนกันราวกับเป็นชนิดเดียวกันก็จริง แต่ต้นผลึกเงินครามขึ้นในทุ่งหญ้า ดอกสีครามยามมีน้ำค้างแข็งยามเช้าเกาะ ทำให้คนเรียกมันว่าต้นผลึกเงินคราม แต่หญ้านภาเรียงผา ฉายานี้มาจากดอกที่มีสีครามก็จริง แต่พืชชนิดนี้ขึ้นบนหน้าผาย่อมมีรากฝอยที่กระจายเพื่อเอาไว้ยึดเกาะกับหน้าผา ถ้าเขารับรู้ความแตกต่างของราก เขาก็จะตอบข้อนี้ถูก”

        แล้วก็เป็นเช่นนั้น!!! 

        เจ้าหอโอสถ สูดลมหายใจพลางหลับตา “นัยว่าปีนี้การทดสอบปรุงยาจะมีเรื่องอัศจรรย์เสียแล้วกระมัง”