พระจ้าวช่วย คุณพ่อหนูเป็กรี่!
ตอน ไม่ได้อยากเสีย
ในห้องนั่งเล่น
"ป๊าทำทำไม ทำแบบนี้ทำไม" เอวี่
"ช่าย ขายตัวทำไม" อีว่า
"ก็ทำงานไง หาเงินไงลูก" วัลลภเงยหน้ามองลูกสาวสามคนที่กำลังกอดอกเดินรอบตัวเค้าซึ่งนั่งคุกเข่าอยู่
"งานดีๆมีตั้งเยอะทำไมคุณพ่อไม่ทำ" อาเว่นชี้หน้าหล่อและดุใส่
"ก็งานนี้มันได้เงินไวสุดแล้ว ถ้าทำงานอื่นจะเอาเวลาไหนมาดูเลพวกหนู" วัลลภเถียงเด็กสาวตัวน้อยๆทั้งสาม พวกเธอยังเดินรอบตัวเค้าไม่หยุด
"พวกหนูดูแลตัวเองได้ คุณพ่อหางานดีๆได้ไหม" อาเว่นต่อรอง
"แน่ใจ" คุณพ่อสุดหล่อยักคิ้วใส่ลูกๆ
"ได้" เอวี่กับอีว่าพยักหน้า
"เปียผม ทำกับข้าว ถูบ้าน ซักผ้าให้อีก ไหนจะสอนการบ้าน ยังไม่นับเล่านิทานก่อนนอนนะ" คุณพ่อบ่นขณะที่เด็กๆพยักหน้าตามและอ้าปากกว้างขึ้นเรื่อยๆ
"งั้นๆงั้น พวกเราทำงานบ้านเอง พ่อก็ทำงานอื่นก็ด้าย" เอวี่พูดเสียงสูง
"แล้วงานอะไรล่ะ" วัลลภถาม
"ก็เป็นักแสดง ป๊าหล่อจะตาย" อีว่าเอ่ยและยืนบิดเอวไปมา
"มันใช้เวลาเยอะ หนูยังไม่เข้าใจอีกเหรอ มันจะมีงานไหนทำชั่วโมงเดียวได้เป็หมึ่นๆ ที่ต้องรีบกลับบ้านไม่ใช่แค่งานนะ ต้องมาดูแลพวกหนูให้ปลอดภัยด้วย" คุณพ่อบอก
"งั้นเล่นหุ้นซิคะ เพื่อนหนูมีพ่อเป็นักเล่นหุ้น เพื่อนบอกว่านั่งกดๆจอก็ได้ตัง" อาเว่นเสนอ
"เล่นแล้ว เจ๊งไปสิบล้าน" วัลลภตอบ
โครม! ๆ ลูกๆถึงกับเดินสะดุดเท้าตัวเองล้ม
"เงินป๊ามีเยอะนี่ ค่าแชมป์โลกอ่ะ เอาเปิดบริษัทก็ได้" เอวี่ลุกขึ้นมาคิดงานใหม่ให้พ่อ
"เปิดแล้ว เจ๊งไปั้แ่ตอนพวกหนูอยู่อนุบาล" คุณพ่อก้มมองพื้น ตอบอย่างปลงใจ
"เปิดร้านอาหารก็ได้ พวกหนูช่วยเสิร์ฟเอง" อีว่าช่วยคิดอีกคน
"คือหนูต้อวเข้าใจว่าตอนนี้เงินเราหมดแล้ว เหลือแต่บ้านกับรถ" คุณพ่อตอบแบบมองพื้น ไม่กล้ามองหน้าเด็กๆ
"เอ้าป๊า เงินเราเป็ร้อยๆล้านเลยนะ" อาเว่น
"ช่าย ป๊าบอกเองนี่" เอวี่กับอีว่าเสริม
"ก็ ก็ เอ่อ ป๊าเล่นหุ้นไม่เก่งใช่มั๊ยล่ะ" คุณพ่อเอ่ย
"แล้ว" เด็กๆพูดพร้อมกัน
"ป๊าเอาเงินทั้งหมดไปจ้างเค้าเล่นหุ้นให้น่ะ" คุณพ่อตอบและค่อยๆเงยหน้าขึ้น เด็กๆตาลุกวาวอย่างมีความหวัง
"เป็ไงคะ ได้เยอะๆไหม กำไรไหมคะ" ลูกๆทั้งสามแย่งกันถามอย่างตื่นเต้น
"ปรากฏว่ามันเป็แชร์ลูกโซ่น่ะ มันปิดบริษัทแล้วหอบเงินหนีไปต่างประเทศแล้ว" คุณพ่อตอบ
ห๊า! เด็กๆอ้าปากหว๋อ
"สภาพเราตอนนี้ก็ไม่ต่างอะไรกับยาจกล่ะลูกเอ๊ย งานนี้ดีสุดแล้วแหละ" วัลลภก้มหน้ามองพื้นอีกครั้ง
"ทำงานสุจริตก็ได้นี่นา" เอวี่รวบรวมสติพูด
"ช่าย ค่อยๆทำไป" อีว่าเสริม
"มันได้เงินน้อย ดูสิค่าเทอมพวกหนูคนละแสน ค่ากินอีกล่ะ ค่าเสื้อผ้าค่าของเล่นอีก ปีนึงต้องใช้เงินเป็ล้าน"
อืม! อือ! อา! เด็กๆอ้ำอึ้ง
วัลลภเงยหน้ามองลูกๆและพูดเสียงดังลั่น "ตกลงพ่อจะทำงานนี้แหละ ศึกษามาดีแล้ว ต่างประเทศยังทำได้เลย นี่ประเทศเราก็กำลังผลักดันให้โสเภณีถูกกฏหมายแล้ว"
"สรุปว่าพ่อของเราเป็" อีว่า
"โสเภนี" เอวี่
ว๊ายยยย! ทั้งคู่กรี๊ดลั่น
"แล้วทำไมต้องเอางานมาทำที่บ้านคะ ทำไมไม่ทำที่โรงแรม" อาเว่นถาม
"นี่รู้ได้ยังไงว่าเค้ามีอะไรกันในโรงแรม" แทนที่จะตอบคุณพ่อกลับดุลูก
"ก็ดูละครหลังข่าวไงคะ ตบกันแย่งผัวแย่งเมีย มีชู้กัน เข้าม่านรูด มีแทบทุกเื่" เด็กๆช่วยกันตอบ
"โอเค ๆ ส่วนที่รับงานมาทำในบ้านก็ต้องมาดูแลพวกหนูไง ใครเป็อะไรไปพ่อจะอยู่ยังไง" คุณพ่อสบตาลูกๆ ทีละคน
อ่อ! เด็กสาวแฝดสามพยักหน้า
"ตกลงว่าให้ทำใช่ไหม ใช่แล้ว ไม่มีงานอื่นได้เงินเยอะและเร็วแบบนี้แล้ว" คุณพ่อถามเองตอบเอง
อือ! เด็กๆพยักหน้าแต่ไม่พูด ต่างก็หันมองหน้ากันแล้ววิ่งเข้าครัวไปล้างจาน หวังจะลดภาระให้พ่อ
17K
