เสวี่ยหรงสำรวจปราณในร่างกาย ตันเถียนของเธอขยายใหญ่จากการดูดซับปราณปีศาจเข้ามาจำนวนหนึ่ง แม้หลายคนจะมีปราณปีศาจเบาบาง แต่ก็มีบางคนที่มีปราณปีศาจเข้มข้นมากพอจะทำให้ตันเถียนของเธอขยายใหญ่ขึ้นไปได้ อีกเพียง 2 วันถ้าเธอยังคงดูดซับปราณจากที่นี่ต่อไปคงจะเลื่อนระดับกลายเป็นระดับก่อกำเนิดลมปราณขั้นกลางได้อย่างแน่นอน
“ เป็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ ”
เสวี่ยหรงส่งน้ำหอมขวดใหม่ให้กับเถ้าแก่ไฉ่หง ราคาของมันยังคงเดิม เพียงแต่ว่าประสิทธิภาพของน้ำหอมของวันนี้กลับเพิ่มขึ้นกว่าเดิมมากจนเถ้าแก่ไฉ่หงนำน้ำหอมที่ได้ซื้อไปมาดมเพื่อเปรียบเทียบกลิ่น มันยังคงเป็นกลิ่นเดิมเพียงแต่ความหอมขวดใหม่มีกลิ่นชัดเจนยิ่งกว่า
“ คุณหนู ท่านมีมันกี่ขวด ”
“ ข้าบอกท่านว่าสามารถขายได้ไม่กี่สิบขวดใช่หรือไม่ ข้าต้องขอโทษที่คำนวณพลาดไป จะเป็นเช่นไรหากข้าบอกว่าสามารถขายให้ท่านได้ 190 ขวด ”
ความหอมที่เพิ่มขึ้นไม่ได้มาจากการเพิ่มวัตถุดิบ การต้มและการกลั่นใช้วิธีเดิมไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
กลิ่นน้ำหอมที่ชัดเจนมากยิ่งขึ้นไม่ได้เกิดจากวัตถุดิบ มันเป็นผลมาจากยันต์ของตระกูลม่อ ยันต์บ่มเหล้าที่เสวี่ยหรงลอกเลียนแบบยันต์ที่ซื้อมาใช้ในครั้งก่อนแล้วนำความรู้เรื่องยันต์ตระกูลม่อเข้าไปปรับแต่ง ทำให้ยันต์บ่มเหล้าแสดงประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น มันไม่ได้ลดระยะเวลาหมักบ่มนานนับเดือนให้เหลือเพียงไม่กี่ชั่วยาม แต่เป็นการเพิ่มขีดความสามารถในการหมักบ่มจนน้ำหอมมีกลิ่นที่ดีขึ้น
นอกจากยันต์ของตระกูลม่อจะแสดงผลได้ต่างออกไปแล้ว สร้อยลูกประคำหยกที่เธอสวมยังทำให้ปราณที่ส่งออกไปบริสุทธิ์ ผลที่เกิดจากปราณบริสุทธ์ทำให้ยันต์บริสุทธิ์ขึ้นตามไปด้วยจนสิ่งที่หมักบ่มให้คุณภาพที่ดีกว่าเดิม น้ำหอมที่นำมาวางขายในวันนี้ จึงไม่มีใครสามารถทำให้กลิ่นชัดเจนได้เช่นเธอ
“ คุณหนู ราคาของมันอยู่ที่เท่าใด ”
“ ข้ายังคงขายให้ท่าน 7 เหลียงต่อขวดเท่าเดิม ”
“ รอสักประเดี๋ยว ข้าจะไปหยิบเงินมาให้ท่าน ”
เสวี่ยหลงนั่งกุมมือด้วยความตื่นเต้น น้ำหอมจำนวน 190 ขวดสามารถทำเงินให้เธอได้มากถึง 1,330 เหลียง หักลบกับค่าวัตถุดิบต่อครั้งในการผลิตที่ใช้เพียง 12 เหลียงต่อครั้ง เธอทำน้ำหอมไปทั้งสิ้น 10 ครั้งจึงใช้ต้นทุนเพียง 120 เหลียง การค้าในครั้งนี้เธอได้กำไรมากถึงหนึ่งพัน
ต้นทุนการผลิตน้ำหอมลดลงเป็นอย่างมากทั้งที่เมื่อก่อนใช้มากถึง 45 เหลียง สาเหตุที่ต้นทุนถูกลงก็เพราะว่าเธอไม่จำเป็นต้องซื้อยันต์ ตำราตระกูลม่อทำให้เธอสามารถใช้ยันต์พื้นฐานได้ ต้นทุนยันต์บ่มเหล้าจึงถูกหักออกไปเหลือเพียงแค่ค่าวัตถุดิบเครื่องหอม 12 เหลียงเพียงเท่านั้น
“ คุณหนูเจ้าคะ ข้านำเงินมามอบให้ท่านแล้ว ”
เสวี่ยหรงไม่นับ เธอหยิบถุงเงินสีแดงใส่เข้าไปในอกเสื้อแล้วส่งมันเข้าสู่ช่องเก็บของ เหรียญทั้งหมดถูกนับในทันที ไม่ขาดไม่เกินสักเหลียงเดียว
“ คุณหนูจะไม่นับก่อนหรือเจ้าคะ ”
“ เถ้าแก่ไฉ่หง ข้ารู้ว่าท่านไม่คิดจะเบี้ยวข้าหรอก ข้าขอตัวก่อน ”
“ คุณหนูจะมาอีกเมื่อใดเจ้าคะ ”
“ พรุ่งนี้ ”
“ ถ้าเช่นนั้น ข้าขอคุยเรื่องน้ำหอมสักหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ หากจะให้ข้าซื้อทุกวันคงมีเงินไม่พอแน่นอน ทางโรงเตี๊ยมตระกูลไป่จึงอยากจะขอซื้อน้ำหอมจากท่านจำนวนหนึ่งในอีกครึ่งเดือนต่อจากนี้ ”
“ ได้ อีกครึ่งเดือนข้าจะนำน้ำหอมมาขายให้กับที่นี่แล้วเถ้าแก่ต้องการมากเท่าใด ”
“ ข้าต้องการ 500 ขวด โรงเตี๊ยมสาขาอื่นได้ยินเรื่องนี้แล้วสนใจมาก ข้าจึงต้องรอเงินจากพวกเขาก่อน ”
“ เช่นนั้นข้าจะเตรียมน้ำหอมเอาไว้รอ ”
“ ให้ข้าไปส่งหรือไม่เจ้าคะ ”
“ ข้ากลับเองได้ ”
เสวี่ยหรงเดินออกจากหลังโรงเตี๊ยมตระกูลไป่โดยให้พี่สาวซินอี๋อุ้มออกมาอย่างเร็วไวเพื่อไม่ให้ใครพบตัว จนกระทั่งมาถึงตระกูลม่อ
“ คุณหนู ข้าได้กลิ่นแปลกๆจากโรงเตี๊ยมตระกูลไป่ ข้าขอแนะนำในฐานะที่ข้าเคยอยู่ในยุทธภพมาก่อน ดูท่าโรงเตี๊ยมตระกูลไป่คิดจะหาประโยชน์จากท่านอยู่ ”
“ ยังไงหรือพี่ซินอี๋ ”
“ คุณหนูตกลงกับพวกเขาว่าจะขายน้ำหอมทุกครั้งที่เดินทางไปชำระล้างใช่หรือไม่ พวกเขาเปลี่ยนการซื้อใหม่ จากเดิมไม่รู้จำนวนที่แน่ชัด แต่พวกเขากลับระบุจำนวนและเวลา ข้าจึงคิดว่าพวกเขากำลังหาประโยชน์จากคุณหนูอยู่ ”
เสวี่ยหรงเท้าคาง มันก็อาจจะมีความเป็นไปได้อย่างที่พี่สาวซินอี๋อธิบาย ในนิยายไม่มีมิตรถาวรและไม่มีศัตรูถาวร หอการค้าตระกูลโจว โรงเตี๊ยมตระกูลไป่ พวกเขาคือขุมอำนาจขนาดใหญ่ ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ตนเองยืนอยู่ในจุดที่สูงที่สุด
การเอ่ยเกี่ยวกับจำนวนน้ำหอมที่ต้องการและการพูดเกี่ยวกับวันเวลาในการส่งมอบเป็นเหมือนการยื้อเวลาเพื่อรั้งเธอเอาไว้ให้ได้นานที่สุด โดยที่พวกเขาไม่เสียเงินเยอะเกินจำเป็น
การชำระล้างไม่เสียเงินเลยสักแดงเดียว มีเพียงแค่การซื้อน้ำหอมที่ทำให้เงินไหลออกจากโรงเตี๊ยมตระกูลไป่ ทางเดียวที่จะหยุดไม่ให้เงินไหลออกมาเกินไปคือจำกัดการซื้อและระบุวันเวลาในการซื้อที่ชัดเจน
ภายในเวลาครึ่งเดือนต่อจากนี้ โรงเตี๊ยมตระกูลไป่จะเสียเงินเพียงครั้งเดียวคือวันส่งมอบน้ำหอม ในระหว่างนี้เธอก็คงจะทำงานฟรีไปเรื่อยๆจนกว่าจะไม่มีใครมีปราณปีศาจหลงเหลืออยู่
“ คงเป็นเช่นที่ท่านเอ่ย ข้ากำลังถูกเอาเปรียบ ”
“ หากทุกอย่างเป็นไปตามที่ข้าคิด โรงเตี๊ยมตระกูลไป่สาขาเมืองหลวงอาจจะลอกเลียนแบบน้ำหอมของท่านได้แล้ว พวกเขาจึงจำกัดจำนวนการซื้อ ถ้าหากพวกเขายังไม่สามารถลอกเลียนแบบได้ คงจะสั่งซื้อมันจากท่านมากกว่านี้ ”
“ อาจจะเป็นเช่นนั้น เอาเถอะ ยังไงข้าก็ได้เงินจากโรงเตี๊ยมตระกูลไป่มาก้อนใหญ่อย่างที่วางแผนเอาไว้แล้ว นอกจากนั้นข้ายังได้ประโยชน์จากที่นี่อีกอย่าง ข้าจะยอมให้พวกเขาได้ประโยชน์จากข้าบ้าง ถ้าหากมันยังไม่มีปัญหา ”
เสวี่ยหรงนับเงินที่มีอยู่ เธอมอบให้ข้ารับใช้ไปทั้งหมด 58 เหลียงรวมถึงลุงหาน พ่อบ้านหวาง ยี่ยี่ แม่นมหลิงและพี่สาวซินอี๋เพื่อให้มีเงินเก็บสักก้อน หักค่าวัตถุดิบทำน้ำหอมอีก 120 เหลียง หักค่าจ้างสร้างบ้านล่วงหน้าไปก่อนครึ่งหนึ่งจำนวน 200 เหลียง เงินที่เหลืออยู่ในตอนนี้คือ 1,622 เหลียง รวมกับเงินที่ได้จากการขายน้ำหอมเธอเหลือเงินมากถึง 2,952 เหลียง จำนวนเงินเพียงเท่านี้สามารถจ่ายหนี้ได้ทั้งหมด
“ หักส่วนที่ต้องใช้หนี้ออกไปเลย 1,500 เหลียงยังเหลือ 1,452 เอาล่ะ คงต้องเริ่มแผนการขั้นต่อไป พี่ซินอี๋ ข้าวานให้ท่านช่วยซื้อบางสิ่งให้ข้าหน่อย ครั้งนี้ข้าอยากจะซื้อให้ได้เยอะที่สุด”
“ ซื้อสิ่งใดเช่นนั้นหรือเจ้าคะคุณหนู ”
“ วัตถุดิบในการทำสบู่และน้ำหอม ”
น้ำหอม 500 ขวดจำเป็นต้องใช้วัตถุดิบ 26 ชุด รวมแล้วเป็นเงิน 312 เหลียง เสวี่ยหรงจึงแบ่งเงินเป็นกองๆ นอกจากจะต้องซื้อวัตถุดิบทำน้ำหอม เธอจะต้องซื้อวัตถุดิบทำสบู่อีกเช่นกัน
“ เหลือแค่ 100 เหลียงก็น่าจะอยู่ได้มากกว่าครึ่งปี พี่สาวซินอวี๋ท่านช่วยนำเงินกองนี้ไปซื้อสมุนไพรและวัตถุดิบเหล่านี้กลับมาให้ข้าด้วย หากซื้อตามรายการที่ระบุไม่ได้ให้ท่านซื้อมากที่สุดเท่าที่จะซื้อได้ ”
“ ข้าต้องปกปิดการขนส่งหรือไม่เจ้าคะ ”
“ ข้าคิดว่าอย่าให้ใครรู้ว่าวัตถุดิบเหล่านี้ส่งมาที่ตระกูลม่อน่าจะดีที่สุด ”
“ ข้าจะหาวิธีดูนะเจ้าคะ แต่ดูแล้วน่าจะต้องใช้เวลาอย่างน้อย 2 - 3 วัน ”
“ ยังไม่ต้องรีบ ช่างยังไม่น่าจะสร้างสิ่งใดให้เราได้ ”
“ ถ้าเช่นนั้นข้าจะนำวัตถุดิบมาส่งในวันที่ซื้อทุกอย่างครบแล้วนะเจ้าคะ ช่างน่าจะสร้างเรือนซ่อนพวกมันเสร็จทันพอดี ”
เสวี่ยหรงพยักหน้าให้พี่สาวซินอี๋ ต่อจากนี้มีเพียงแค่รอเท่านั้น เธอมีเงินจ่ายหนี้แล้ว เงินที่ได้ต่อจากนี้จะถือว่าเป็นกำไรทั้งหมด แม้จะเหลือเงินติดตัวเพียง 100 เหลียง มันกลับมากพอจะทำให้เธออยู่ได้นานหลายเดือน
“ คุณหนูเจ้าคะ เข้านอนเถอะเจ้าค่ะ ลุงหานทำที่พักชั่วคราวให้คุณหนูเสร็จแล้ว น่าจะบังลมได้สักเล็กน้อย ”
ยี่ยี่เรียกคุณหนูให้เข้านอน เสวี่ยหรงจึงทำตามอย่างว่าง่าย ในยุคที่ไม่มีไฟฟ้าและอินเทอร์เน็ต มีเพียงย่านโคมแดงที่ทำให้เธอตื่นเต้นจึงไม่จำเป็นต้องนอนดึก การหลับสำหรับเธอถือว่าเป็นการกระโดดข้ามช่วงเวลาที่น่าเบื่อได้ดีไม่น้อย.