Born to be Barbarian เกิดใหม่เป็นบาบาเรี่ยน

ตอนที่หกสิบสี่ Wrath of Righteous

ทุกคนสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงและรัศมีพลังที่ออกมาจากดาบซันแฟงก์ซึ่งคัลรู้ดีว่าให้ค่าโบนัสด้านการโจมตีด้วยไฟและแสงพอสมควรกับรัศมีข่มศัตรูเล็กน้อย

พึ่งพาไม่ได้มากเท่าไรนักแต่ก็ดีกว่าไม่มี

อย่างน้อยเวลาสู้กับแวมไพร์ โทรลหรือกูลต่างๆก็ยังสบายใจได้ว่าพวกนั้นจะไม่

ฟื้นตัว regeneration บาดแผลที่ได้รับมาไปง่ายๆ

ตามสายตาของคนที่มี ดวงตาเวทย์ Mage Sight

จะมองว่าตอนนี้ร่างกายของคัลนั้นเหมือนกับมีกองไฟของความโกรธเกรี้ยวราวกับภูเขาไฟและลาวาที่จะกำลังปะทุ

ไม่ว่าใครก็ไม่สงสัยกับความโกรธแค้นของคัลที่มีต่อพวกปีศาจอีกต่อไปแล้วแม้แต่คนที่สงสัยเขาที่สุด

ความรู้สึกนั้นไม่ต้องการเหตุผลใดใด

ในแง่หนึ่งบาบาเรี่ยนคือคนที่แสดงอารมณ์ความรู้สึกของตนเองให้ผู้อื่นรู้ได้ดีที่สุดนี่คือ

ความโกรธเกรี้ยวของผู้กล้า

Wrath of Righteous

คัลกล่าวอย่างสงบหลังจากที่ทั้งห้องเงียบกริบอีกครั้ง

“กฎของอัศวินนั้นมิได้ปลดปล่อยพวกเจ้าจากหลังจากให้คำสาบานของการเป็นเจ้าเมือง”

ขุนนางบางคนนั้นถึงกับสะดุ้ง

“...เป็นแม่ทัพ”

แม่ทัพชวาร์ซขยับตัวอย่างไม่สบายใจนัก

“เป็นองครักษ์”

บรรดาองครักษ์พยักหน้า

“กฎของอัศวินนั้นได้นำทางให้พวกอัศวินและแสดงถึงการที่เป็นอัศวินที่ดีแต่พวกเจ้าจะใช้ชีวิตกับกฎนี้อย่างไรนั่นคือบททดสอบที่แท้จริง”

คัลจ้องตาไปที่รอบๆห้อง

Knight’s Oath

คำสาบานของอัศวิน

มีข้อดีคือการที่ทำให้อัศวินนั้นมีค่าโบนัสขวัญกำลังใจเหนือกว่าลูกกระจ๊อก

ในเวลาที่ลูกกระจ๊อกอย่างชาวบ้านเจอศัตรูที่เก่งกาจหรือพวกที่มีออร่าความกลัว terror aura

ทำให้เราจะเห็นฉากที่ชาวบ้านถือจอบถือเสียมวิ่งหนีกันบ่อยๆ

และจะมีฉากที่อัศวินกำลังพูดเพื่อปลุกขวัญและกำลังใจชาวบ้านก่อนเสมอนั่นเอง

ค่าโบนัสขวัญกำลังใจนั้นได้มาจากคำสาบานของอัศวิน

อะไรที่ผมเคยลำบากเพราะ DM กวนโอ๊ยผมมาตลอดผมได้ระบายให้พวกนี้รู้สึกบ้าง

“ระหว่างสิ่งที่ถูกต้องกับสิ่งที่ง่ายดายพวกเจ้าจะเลือกอะไร? กฎของอัศวินไม่ใช่สิ่งที่สามารถทิ้งไปได้เมื่อเกิดสถานการณ์ที่ไม่สะดวกสบายหากพวกเจ้ายอมรับว่าไม่รักษากฎของอัศวิน ข้าจะเตรียมเสื้อคลุมดำ Black Cloak ไว้ให้เจ้าเอง”

Black Cloak

เสื้อคลุมดำ

สัญลักษณ์ของอัศวินที่ทำผิดคำสาบานและพยายามจะไถ่โทษตนเอง

ก็ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงนักหากถามคัล

เพราะได้โบนัสค่าขวัญกำลังใจและการต่อสู้ดีกว่าอัศวินทั่วไปอีกแต่จะส่งผลกระทบต่อเนื้อเรื่องในการพบปะผู้คน ที่ผู้คนจะไม่ค่อยไว้ใจคนที่ทำผิดคำสาบานของอัศวิน

แต่สำหรับผู้เล่นที่ส่วนใหญ่ต้องสู้กับสัตว์ประหลาดโดยตลอดอยู่แล้วการจะไปใส่ใจกับการที่โดนชาวบ้านรังเกียจในเมืองนักไม่ใช่เรื่องที่ต้องใส่ใจนัก

“ในเวลาที่พวกเราไม่แน่ใจในเรื่องแนวคิดของการเป็นเจ้าเมืองเป็นแม่ทัพ เป็นองครักษ์ที่ไม่สามารถหาคำตอบให้เราได้ว่าจะไปทางไหน เราจะกังวลทำไมในเมื่อการเป็นอัศวินมีทางออกให้เราอยู่แล้ว”

คัลหันไปถามชวาร์ซ

“ท่านแม่ทัพการไปช่วยคนนนั้นไม่ส่งผลต่อผลแพ้ชนะ แต่เราจะช่วยคนได้มากเท่าไรหากยกทัพออกไป?”

ชวาร์ซอึ้งก่อนที่จะตอบตามความจริง

“เจ้าส่งออกไปก็ไม่ส่งผลกระทบต่อภาพแผนการรบทั้งหมดเป็นเรื่องโง่เขลาอย่างยิ่ง แต่ว่า..”

แม่ทัพชวาร์ซปล่อยลมหายใจจากปาก

“ ฟู่ เจ้าจะช่วยคนได้หลายพันคน”

คัลพยักหน้า

“สำหรับแม่ทัพต้องคำนึงถึงผลแพ้ชนะสำหรับอัศวิน หลายพันคนก็พอแล้ว”