เนตรมารสะท้านฟ้า (จบแล้ว)

ตอนที่ 203

หักเหลี่ยมเฉือนคม 1

                ควันสีม่วงลุกลามจากรอบป่าซ้ายขวา ที่ทำหน้าเสมือนมือยักษ์ที่โอบกอดกองทัพพันธมิตรมังกรโลกันตร์ สัตว์อสูรที่สูดดม ไม่ได้หมดเรี่ยมแรงล้มลง แต่ยังคงหลบเลี่ยงหมอกควันประหลาด มุ่งสู่ศูนย์กลางของเขตป่า ดาหน้ากันเข้าหาผู้ฝึกตนของกองทัพพันธมิตรมังกรโลกันตร์อย่างไม่เกรงกลัว

                เหล่าผู้ฝึกตนของกองทัพพันธมิตรมังกรโลกันตร์ เมื่อเห็นฝูงสัตว์อสูร ด้วยหลานวันมานี้กลับได้รับผลตอบแทนจากการล่าสังหารสัตว์อสูรจนร่ำรวย เมื่อพบเจอฝูงสัตว์อสูร ที่มีทั้งแข็งแกร่งและอ่อนแอปะปน กลับไร้ซึ่งความหวาดกลัวและลังเล กระจายตัวออกเป็นกลุ่มย่อย สามคนห้าคน แยกย้ายกันโอบล้อมตามความไว ราวกลับกำลังแย่งชิงสมบัติล้ำค่า

                แน่นอนว่าการต่อสู้ยังเป็นการรุกไล่ฝ่ายเดียว แม้มีผู้ฝึกตนบางคนพลาดท่าเสียที แต่ก็เพียงได้รับบาดเจ็บไม่ถึงกับเสียชีวิต เหล่าผู้มีอำนาจในกองทัพพันธมิตรเองก็มองว่าฝูงสัตว์อสูรที่มากเกินปกติไปหลายเท่าตัว เป็นเพียงแค่แผนการถ่วงเวลาเท่านั้น หาได้ส่งผลร้ายแรงต่อขุมกำลัง จึงมิได้เอ่ยห้ามปราม

                แต่แล้วค่ำคืนก่อนหน้าที่กองทัพใหญ่ เตรียมพร้อมจะยกเข้าประชิดเขตแดนชั้นกลางของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดก็ดังสะท้านจากผู้ฝึกตนฝีมืออ่อนด้อยผู้หนึ่ง ซึ่งร่วมกัดกินเนื้อของสัตว์อสูรที่ล่ามาได้ในวันนี้

                ...เสียงร้องแรกก่อนที่ความโกลาหลจะบังเกิด

                ร่างกายของผู้ฝึกตนที่ร้องลั่น กลับกลายเป็นรังของสัตว์พิษขนาดเล็ก เนื้อตัวที่เน่าเปื่อยลงอย่างรวดเร็ว ปรากฏแมลงตัวเท่าปลายนิ้วก้อย เจาะทะลุออกมา ผู้ที่อยู่รอบข้างซึ่งไหวตัวได้ทันท่วงที ไม่รั้งรอเร่งทำลายศพที่ติดเชื้อจนแหลกเละ แต่เพราะเหตุการณ์ฉุกละหุก แถมในซุ้มกระโมยามค่ำคืน ล้วนไม่มีผู้ฝึกตนระดับสูงรับรู้ ยิ่งศพเน่าเละกระจาย ควันพิษสีม่วงเข้มพลันแตกระเบิดออกจากซากศพ

                เสียงแรกสงบลง แต่เสียงที่สองที่สาม กลับค่อย ๆ ทยอยดังจากหลาย ๆ จุดที่อยู่ห่างกัน ซึ่งทุกจุด ล้วนเป็นซุ้มกระโจมของผู้ที่กัดกินเนื้อสัตว์อสูรที่ล่าได้ในวันนี้

                "เกิดเรื่องอะไรขึ้น" ผู้ควบคุมกองทัพหน้าด่านของตระกูลหลง หน้านิ่วเอ่ยด้วยความเกรียดกราดเมื่อต้องถูกปลุกขึ้นมากลางดึก เพราะเสียงโหยหวนที่ดังระงมไปทั่วทั้งกองทัพส่วนหน้า

                "รายงานท่านนายกอง ดูเหมือนว่าสัตว์อสูรที่บุกจู่โจมพวกเราในวันนี้เลือดเนื้อของมันล้วนมีไข่ของแมลงพิษแฝงเร้นอยู่ ผู้ฝึกตนที่มีพลังต่ำกว่าระดับเชื่อมฟ้าดิน หากกัดกินเข้าไป ล้วนตกตายกลายเป็นรังบ่มเพาะ ของแมลงร้ายขอรับ"

                "บัดซบ !!! สั่งการลงไป ใครที่ออกล่าสัตว์อสูรในวันนี้ ให้แยกตัวออกไปรวมกันที่ทิศใต้ของกองกำลังหลัก ผลักดันผู้ฝึกตนที่เข้มแข็งชุดใหม่แทนที่ อย่าให้เกิดผลกระทบกับแผนการบุกตะลุยในรุ่งสางของวันพรุ่งนี้"

                "ขอรับ" ผู้ใต้บังคับบัญชาของนายกองผู้นี้รับคำ เร่งทะยานออกไปถ่ายทอดคำสั่งในทันที

                นายกองตระกูลหลงหน้าบูดบึ่ง รู้ดีว่าตนจำต้องเร่งเข้าไปรายงานเรื่องราวที่แม่ทัพหลักผู้ควบคุมแดนหน้า...หลงเฮยท่า จิตใจก็สั่นรัว เพราะรู้ดีถึงความโหดร้ายในการลงทัณฑ์อย่างเด็ดขาดของแม่ทัพผู้นี้

                แต่ไม่ทันที่มันจะเดินทางพ้นเขตปกครองของตนเอง ทหารผู้น้อยก็เร่งติดตามหลังมันจนทัน ก่อนจะรายงานเรื่องราวที่ยุ่งเหยิงยิ่งกว่าเก่า เมื่อ ซากศพที่ถูกทำลายของผู้ติดเชื้อ กลับเผยแพร่ควันพิษร้าย ส่งผลต่อผู้ฝึกตนที่อยู่โดยรอบรัศมีสิบกว่าวา และหากมีผู้ฝึกตนฝีมืออ่อนด้อยตกตาย พิษร้ายก็ยิ่งแตกกระจายออกจากร่าง แม้ว่าผู้ฝึกตนในระดับเชื่อมฟ้าดินจะไม่ได้รับผลกระทบรุนแรง แต่การที่ทำให้เลือดลมของพวกมันปั่นป่วน บวกกับภาพความตายอันน่าสยดสยองของแมลงที่ชอนไชออกจากร่างของศพ แม้พวกมันไม่ตาย แต่ก็เกิดเงาทมิฬแห่งความกลัวครอบงำจิตใจ ไม่กล้าประมาท แต่ละคนล้วนวิ่งหาโอสถขับพิษ ไม่ก็นั่งสมาธิเร่งเร้าลมปราณในร่างหมายขจัดพิษเบื้องต้น ความโกลาหลที่เกิดขึ้นราวกับน้ำผึ้งหยดเดียว แผ่กระจายไปจนแทบจะปกคลุมหนึ่งในสามของกองทัพพันธมิตรมังกรโลกันตร์ กว่าที่คำสั่งของหลงเฮยท่าที่ให้ใช้เพลิงไฟสยบการแพร่ระบาดและสังหารเหล่าหนอนแมลงร้ายจะลงมาถึง ความวุ่นวายก็เกินที่จะระงับได้ในเวลาอันสั้นเสียแล้ว

.

.

                เหตุการณ์ฟากฝั่งของกองทัพส่วนหน้าของพันธมิตรมังกรโลกันตร์ กำลังดำเนินมาถึงจุดที่วุ่นวายสุดขีด เมื่อแสงไฟแรกของการทำลายศพสว่างวาบเด่นขึ้นในยามค่ำคืน เสียงเฮโลของทหารหน้าด่านที่ออกกันอยู่ในพื้นที่ชั้นกลางของดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะ ก็ดังสนั่นสะท้านสะเทือนผืนป่า เหล่าทหารที่กังวล และตื่นกลัวความผิด จากเหตุการณ์สังหารผู้คนที่ถูกระบุว่าเป็นหนอนบ่อนไส้ เมื่อถูกปลุกเร้าและกระตุ้นจากเสียงอันดังของ ทหารกล้าที่เบื้องหลัง ก็ไม่มีหนทางให้ถอยกลับ ได้แต่รุกไล่ออกจาก ขอบเขตป้องกันของค่ายอาคมที่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์วิหคเพลิงอมตะวางเอาไว้ พุ่งตรงเข้าปะทะกับทหารที่ระโหยโรยแรงของ ฝั่งพันธมิตรศักดิ์สิทธิ์มังกรโลกันตร์

                หนึ่งตื่นตระหนกหวาดกลัว แต่ยังคงเดินหน้าด้วยความคลุ้มคลั่ง หนึ่งโกลาหลอ่อนแรง ล้วนตั้งรับด้วยความฉุกละหุก ผลของการปะทะระลอกแรก จึงออกมาเป็นชัยชนะครั้งแรกของฝั่งพันธมิตรวิหคเพลิงอมตะในค่ำคืนนี้ แต่ยามที่เสียงเฮโลดังลั่น หลงเฮยท่ามีหรือจะไม่รับรู้ เร่งสั่งการ หยุดยั้งการเคลื่อนขบวนป้องกันความสับสน กลับใช้ทหารที่โรยแรง เป็นเหยื่อล่อ ใช้ของวิเศษชนิดระเบิดลมปราณ ทำลายล้างทั้งฝั่งของตัวเอง และศัตรูที่ล้วงลึกเข้ามาในค่ายทัพของตนเอง โดยไม่สนใจชีวิตของฝั่งตน หมายมั่นเป็นการยิงปืนนัดเดียวตัดปัญหาทั้งสองทาง ป้องกันทั้งข้าศึกที่ล้างสังหารด้วยความฮึกเหิม และทำลายต้นตอของพิษร้ายไปพร้อม ๆ กัน

                แม้คำสั่งจะออกมาว่องไวเพียงใด แต่ก็ยังช้ากว่าฝั่งที่เตรียมตัวมาแรมเดือน ทหารกล้าอันเป็นกำลังหลักที่แท้จริงของดินแดนวิหคเพลิงอมตะ ซึ่งแยกย้ายกันออกเป็นสองส่วน รอคอยจังหวะเวลา ยามเมื่อคำสั่งหยุดเคลื่อนทัพแสดงผล ผู้คนที่กำลังสับเปลี่ยนพลันหยดชะงัก เร่งความไวของกองทัพที่ซุ่มอยู่ มุ่งเข้าโจมตี ยามที่ผู้คนยังไม่ทันตั้งตัวกับคำสั่งใหม่ โดยไม่สนใจเสียงระเบิดที่ดังลั่นในแดนกลาง เมื่อโจมตีทำลายได้ถึงจุดหนึ่งก็ถอนทัพกลับอย่างว่องไว ไม่ยอมเปิดโอกาสให้ฝั่งของกองทัพพันธมิตรมังกรโลกันตร์ ได้เปิดฉากตอบโต้

                ...นำพาชัยชนะแรกของการปะทะด้วยกองกำลังผู้ฝึกตนกลับคืนสู่ผู้คนในเขตแดนชั้นกลาง ที่เพิ่งจะตื่นนอนขึ้นมาพร้อมแสงอรุณแรกของวัน เสียงชัยโย โห่ร้อง ของผู้ฝึกตนที่ทำหน้าที่ต่างทหารเวรยามในวันนี้ ล้วนส่งเสียงดังกึกก้องตามคำสั่งก่อนหน้า ปลุกพลังใจและความฮึกเหิมที่ห่อเหี่ยวมานานนับเดือนของกองทัพพันธมิตรวิหคเพลิงอมตะ ให้ลุกโชติช่วงขึ้นมาอีกครั้ง