จอมยุทธ์ซุปตาร์

        ไป่ฉีกับเมิ่งชิงชิงมาถึงที่จอดรถโรงแรมแล้ว  เมื่อรถจอดสนิท  เมิ่งชิงชิงที่กำลังจะเปิดประตูลงไปก็ถูกไป่ฉีคว้าข้อมือเอาไว้ก่อน  เธอหันมามองไป่ฉีอย่างสงสัย

        “พี่ชิงชิง  ขวดยาที่ผมเคยให้ไป  พี่พกมาด้วยรึเปล่าครับ” ไป่ฉีถาม

        เมิ่งชิงชิงนึกอยู่สักครู่ก็ยิ้มขึ้น  ก่อนจะล้วงเข้าไปในกระเป๋าสะพายใบเล็กของเธอ  แล้วชูขวดยาขวดเล็กขึ้นมาให้ไป่ฉีดู

        “พี่กินมันเลยก็ได้ครับ  งานแบบนี้ผมไม่ค่อยไว้ใจเรื่องพวกนี้เท่าไหร่” ไป่ฉีกล่าว  เมิ่งชิงชิงเปิดขวดยาแล้วยกขึ้นดื่มทันที  น่าแปลก  ที่มันไม่ขม  เหมือนเธอกินน้ำเปล่าซะมากกว่า

        “เหมือนน้ำเปล่าเลยแฮะ” เมิ่งชิงชิงกล่าว

        “แล้วแต่จะคิดครับ  กินกันไว้ก่อนดีกว่า” ไป่ฉีปล่อยมือเมิ่งชิงชิง  ก่อนที่เขาจะเปิดประตูลงจากรถไป

        ไป่ฉีกับเมิ่งชิงชิงไม่ได้แต่งตัวเป็นทางการมากนัก  เพราะทางชูเฟิงก๋วงบอกว่าเป็นงานที่ไม่เป็นทางการ  ไม่มีการเปิดให้สื่อเข้านอกออกในงาน

        ห้องจัดเลี้ยงนั้นค่อนข้างกว้าง  เต็มไปด้วยโซฟาโค้งเหมือนพวกร้านอาหารหรู  โคมคริสตัลสวยงามถูกแขวนไว้อยู่ด้านบน  บรรยากาศดูสนุกสนาน  บางคนพูดคุย  บางคนดื่ม  บางคนเต้นตามเพลงที่เปิดคลอ

        “ว้าว ดูซิว่าใครมา” ชูเฟิงก๋วง  ผู้บริหารของ LSA  ตัวอ้วน  หัวล้าน  อ้าแขนเดินเข้ามากอดไป่ฉี  ส่วนไป่ฉีนั้นกอดตอบเขาตามมารยาท

        “สวัสดีครับ คุณชู  ยินดีที่ได้พบผู้บริหารอย่างคุณครับ” ไป่ฉีกล่าว

        “ไม่ต้องสุภาพหรอก  เราไปคุยกันที่โซฟาตรงนั้นดีกว่า” ชูเฟิงก๋วงเดินนำไป่ฉีไปที่โซฟามุมห้องจัดเลี้ยง  ที่นั่นไป่ฉีเห็นเสี้ยนหรัวแต่ไกล  จึงเข้าสู่โหมดระวังตัวทันที  แม้เขาจะกินยากันไว้แล้ว  แต่เรื่องภาพหรือจุดที่พวกนี้ซ่อนกล้องกับไมค์ขนาดเล็กไว้ก็ต้องระวัง

        “ผมว่าไปนั่งตรงนั้นดีกว่าครับ” ไป่ฉีไม่รอฟังคำตอบจากชูเฟิงก๋วง  เขาเดินนำไปที่โซฟาอีกตัวหนึ่งซึ่งไกลจากโซฟาที่ชูเฟิงก๋วงจะพาเขาไปมาก  ชูเฟิงก๋วงจิ๊ปากเล็กน้อย  ก่อนจะเดินตามไป  ขณะเดียวกันก็หันมาพูดแบบไม่มีเสียงว่า "เหยื่อระแวงเธอ"

        เสี้ยนหรัวกำมือแน่น  ตัวเธอที่ปกติมีแต่เด็กหนุ่มมาขอร้องเธอให้ช่วยป้อนงานให้  โดยยอมแลกกับเป็นชายอุ่นเตียงให้เธอ  จนเธอคิดว่าเด็กหนุ่มทุกคนจะต้องยอมเธอ  ไม่ว่าเธอจะต้องการอะไรจากพวกเขาก็ตาม  แต่ไป่ฉีนั้นไม่เหมือนกัน  นอกจากเขาจะปฏิเสธเธอแล้ว  ยังแสดงท่าทีรังเกียจอย่างเห็นได้ชัดอีกด้วย  ทำให้เธอรู้สึกทั้งโกรธทั้งอับอาย  เธอจึงคิดแผนนี้ขึ้นมา  โดยการให้ชูเฟิงก๋วงชวนไป่ฉีมานั่งที่โต๊ะ  ขณะที่ไป่ฉีสนใจคุยกับชูเฟิงก๋วงอยู่  เธอจะทำเป็นนั่งดื่มเงียบ ๆ  แต่แอบใส่ยาปลุกกำหนัดลงไปในแก้วเครื่องดื่มของไป่ฉี  เมื่อยาเริ่มออกฤทธิ์เธอจะทำทีบอกว่าไป่ฉีไม่ค่อยสบาย  เธอจะพาเขาไปพักผ่อน  เมื่อออกจากห้องจัดเลี้ยงจะมีคนของชูเฟิงก๋วงช่วยกันแบกไป่ฉีขึ้นไปยังห้องที่เธอเตรียมเอาไว้  เมื่อถึงห้อง  ยาก็น่าจะออกฤทธิ์เต็มที่  เธอจะใช้กุญแจมือที่เตรียมมาล็อคแขนของไป่ฉีทั้ง 2 ข้างไว้กับหัวเตียง  ส่วนขาก็ใช้ผ้ามัดเอาไว้  แล้วปล่อยให้ไป่ฉีทรมานเพราะฤทธิ์ยา  จนต้องร้องอ้อนวอนให้เธอช่วยเขาจากความทรมาน  แค่คิดถึงใบหน้าอันหล่อเหลาของไป่ฉีที่กำลังทรมานและอ้อนวอนเธอ  เธอก็แทบจะอดใจรอลิ้มรสกามจากไป่ฉีไม่ไหวแล้ว  หากผ่านคืนนี้ไป  เธอก็แค่ขู่ไป่ฉีว่าหากเขายอมเป็นหนุ่มอุ่นเตียงให้เธอ  เธอก็จะไม่แจ้งความไป่ฉีข้อหาข่มขืนและทำร้ายร่างกายเธอ  แต่คิดไม่ถึงว่าไป่ฉีจะระวังตัวจนเลือกที่นั่งอื่นแทน

        'หึ คิดว่าจะรอดจากฉันไปได้เหรอ'  เสี้ยนหรัวลุกขึ้นพร้อมกับเดินไปยังโต๊ะที่ไป่ฉีกับชูเฟิงก๋วงนั่งอยู่  เธอนั่งลงข้าง ๆ ไป่ฉี  พร้อมกับส่งสัญญาณให้พนักงานยกน้ำมาให้

        “เอ่อ ไป่ฉี  เรื่องลิขสิทธิ์นิยายเธอที่จะให้ทำเป็นละครน่ะ  เดี๋ยวฉันจะให้พวกเขาร่างสัญญาให้ใหม่ตามที่เธอต้องการนะ  ยังไงอย่าเพิ่งขายให้กับคนอื่นล่ะ” ชูเฟิงก๋วงแม้ภายนอกจะพูดสุภาพ  แต่ในใจกลับสบถด่าไป่ฉีไม่หยุด

        'หึ รอผ่านวันนี้ไปก่อนเถอะ  ถึงตอนนั้นแกจะต้องมาร้องขอให้ฉันซื้อลิขสิทธิ์นิยายของแก  เพื่อนำเงินไปสู้คดี  ถึงตอนนั้นฉันจะกดราคาให้ต่ำ ๆ เลยคอยดูสิ' ชูเฟิงก๋วงคิด

        “ถ้าสัญญาเป็นไปตามที่ผมเขียนแก้ไว้แล้ว  งั้นผมจะรอที่จะได้เซ็นมันนะครับ” ไป่ฉียิ้ม  ขณะเดียวกันพนักงานก็ถือถาดเครื่องดื่มมา  ในถาดมีไวน์แดง  เบียร์  น้ำเปล่า  น้ำชา และน้ำอัดลม

        “ไป่ฉี  เราคุยกันมาได้สักพักแล้ว  เธอเอาน้ำอะไรล่ะเดี๋ยวฉันหยิบให้” ชูเฟิงก๋วงเสนอตัวทันที

        “ขอเป็นน้ำเปล่าก็ได้ครับ” ไป่ฉีกล่าว  เมื่อชูเฟิงก๋วงหยิบมาให้  ไป่ฉีรับโดยเขาเอานิ้วจุ่มลงไปในน้ำขณะที่รับแก้วน้ำ  เขาแอบเปิดมิติและเติมน้ำเกลือเข้มข้นที่เขาเตรียมมา  จากนั้นก็ยกขึ้นดื่ม

        พรวด  ว๊าย

        ไป่ฉีพ่นน้ำที่ดื่มไปออกมา  เขาจงใจพ่นมันไปทางเสี้ยนหรัว  เสี้ยนหรัวตกใจมาก  เธอไม่คิดว่าไป่ฉีจะพ่นน้ำใส่เธอแบบนี้  ทำให้เธอฉุนขาด จนต้องตวาด(ตะ-หวาด) ออกไปด้วยความไม่พอใจ

        “ไป่ฉี  เธอทำอะไรของเธอ  นี่เธอแกล้งฉันเหรอ” เสี้ยนหรัวลุกขึ้นชี้หน้าไป่ฉี  ด้วยเสียงที่ดังทำให้โต๊ะของไป่ฉีตกเป็นจุดสนใจทันที

        “เสี้ยนหรัวเจี่ยเจีย  ตี้ตี่คนนี้ไม่ได้ตั้งใจ  น้ำนี่มันเค็มจนขมเลย  ผมเลยพ่นมันออกมา  แต่ตรงหน้าผมเป็นคุณชูเฟิงก๋วงที่เป็นผู้บริหาร  ผมเลยต้องหันไปอีกทาง  ไม่คิดว่าพี่จะมานั่งตรงนั้น  ว่าแต่พี่นั่งอยู่โต๊ะนั้น  แล้วมานั่งตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ” ไป่ฉีอธิบายเสียงดังฟังชัด  แถมยังมีจิกกัดอีกเล็กน้อย

        “อย่ามาแถ  น้ำเปล่ามันจะไปเค็มได้ยังไง” เสี้ยนหรัวหยิบมันขึ้นมาดื่ม  ก่อนจะพ่นมันออกมา

        ดรูด

        “ทำไมมันเค็มแบบนี้เนี่ย  โรงแรมนี้เสิร์ฟน้ำเกลือให้แขกรึไงกัน” เสี้ยนหรัวตวาดใส่พนักงานที่ถือเครื่องดื่มมาเสิร์ฟ

        “แต่เราเสิร์ฟน้ำเปล่านะครับ” พนักงานยังคงยืนยันว่ามันเป็นน้ำเปล่า

        “งั้นลองกินดูว่ามันน้ำเปล่าหรือน้ำเกลือ” เสี้ยนหรัวยื่นแก้วเจ้าปัญหามาให้  พนักงานวางถาดลงบนโต๊ะก่อนจะลองจิบดู  ก่อนที่สีหน้าจะเหยเก

        “ต้องขอโทษด้วยครับ  ผมจะไปเปลี่ยนใหม่ทั้งถาดเลยครับ” พนักงานนำแก้วที่มีปัญหาใส่ในถาดพร้อมกับถือมันกลับไป

        “พี่สาวขอโทษน้องไป่ฉีด้วยนะ  ที่กล่าวหาว่าจงใจกลั่นแกล้งพี่สาว” เสี้ยนหรัวรีบปรับอารมณ์ทันที  เธอปรับน้ำเสียงให้นุ่มนวลลง  ทุกคนที่มองดูเหตุการณ์เมื่อครู่ก็กลับไปคุยกันต่อ

        ไป่ฉีคุยกับชูเฟิงก๋วงต่อ  โดยไม่ได้สนใจเสี้ยนหรัวที่กำลังนั่งเอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดตามตัวของตน  เธอจดความอับอายครั้งนี้ไปในบัญชีแค้นที่ต้องเอาคืนกับไป่ฉี  ไม่นานพนักงานก็ยกถาดเครื่องดื่มมาใหม่ และถามว่าต้องการรับน้ำอะไรรึเปล่า

        “ขอเป็นน้ำอัดลมแล้วกันครับ” ไป่ฉีกล่าว  ก่อนจะรับแก้วน้ำอัดลมมาจากพนักงาน  เขาจิบนิดหน่อยก่อนจะวางไว้ที่โต๊ะ  โดยจุดที่วางนั้นอยู่เกือบตรงหน้าของเสี้ยนหรัวเลยทีเดียว

        'หึหึ เด็กน้อย  คราวนี้เสร็จฉันแน่' เสี้ยนหรัวจัดการเทยาที่เธอละลายน้ำเอาไว้แล้วใส่ลงไปในแก้วน้ำอัดลมของไป่ฉี  เธอคอยสังเกตดูว่าไป่ฉีนั้นหันมารึเปล่า  เมื่อพบว่าไป่ฉีกำลังคุยกับชูเฟิงก๋วงโดยไม่ได้สนใจทางนี้เลย  เธอจึงเทมันลงทีเดียวจนหมด

        'ยัยเสี้ยนหรัว กะเอาเราจนฟ้าเหลืองเลยงั้นเหรอ  ได้  ในเมื่อถ่มน้ำลายรดฟ้า  งั้นก็ให้น้ำลายนั่นตกใส่ตัวเองก็แล้วกัน' ไป่ฉีคิดได้แบบนั้นก็ทำท่าจะเอื้อมมือไปหยิบแก้วมา  แล้วใช้พลังปราณดึงคนที่อยู่ใกล้ที่สุดให้เซล้มมาทางเขา

        “เหวอ” ไป่ฉีแกล้งร้องเสียงหลง  เมื่อคนที่เขาใช้พลังปราณดึงเข้ามาล้มใส่  ทำให้เขาหงายหลัง  แล้วแก้วน้ำอัดลมก็คว่ำหกรดเสี้ยนหรัวตั้งแต่หัวจรดเท้า  เสี้ยนหรัวถึงกับอึ้ง  ทำไมวันนี้เธอดวงซวยขนาดนี้  โดนพ่นน้ำใส่  แถมยังมาโดนน้ำอัดลมที่เธอเพิ่งผสมยาลงไปเมื่อกี้หกใส่ตัวอีก  ถึงเธออยากจะกรีดร้องแต่ก็ไม่กล้า  สภาพน่าอายแบบนี้เธอควรหลบออกไปเงียบ ๆ เพื่อไปล้างตัวที่ห้องก่อน

        “พี่สาวเสี้ยนหรัว  ขอโทษนะครับ  พอดีผมเสียหลักเลยทำให้น้ำในแก้วของไป่ฉีหกใส่  ขอโทษครับ” ชายคนที่โดนไป่ฉีใช้พลังปราณดึงมา  ลุกขึ้นแล้วกล่าวข้อโทษเสี้ยนหรัว

        “ไม่เป็นไร  เธอไม่ผิด  มันเป็นอุบัติเหตุ  เดี๋ยวฉันไปล้างตัวก่อน” เสี้ยนหรัวกล่าว  ก่อนจะลุกออกไปจากห้องจัดเลี้ยง

        “วันนี้พี่สาวเสี้ยนหรัว  ดวงไม่ค่อยดีเลยนะครับ  นี่ผมทำพี่สาวเสี้ยนเปียกไป 2 รอบเลย” ไป่ฉีกล่าว

        “ระ....เรื่องนั้นเสี้ยนหรัวก็บอกแล้วนี่ว่าเธอไม่ถือน่ะ  ว่าแต่......” ชูเฟิงก๋วงไม่คิดว่าทุกอย่างมันจะผิดแผนแบบนี้  หรือเจ้าเด็กนี่จะรู้ตัว  ไม่น่าใช่  เพราะที่ล้มมาเมื่อกี้มันเหตุสุดวิสัย  ขืนรอเสี้ยนหรัวล้างตัวกับเปลี่ยนชุด  เหยื่อได้หลุดมือไปกันพอดี  ชูเฟิงก๋วงจึงเรียกลูกน้องของตนมา  ก่อนจะบอกให้ไปเอายาที่เสี้ยนหรัว  แล้วใส่มาในเครื่องดื่มที่สั่งทำพิเศษให้ไป่ฉีโดยเฉพาะ

        “อะไรเหรอครับ” ไป่ฉีแกล้งถาม

        “ฉันให้คนไปเตรียมเครื่องดื่มพิเศษให้  แน่นอนว่าไม่มีแอลกอฮอล์  เธอดื่มได้แน่นอน” ชูเฟิงก๋วงกล่าว  เขาพยายามชวนไป่ฉีคุยเรื่องต่าง ๆ เพื่อถ่วงเวลา  แต่ไป่ฉีนั้นเห็นว่าถึงเวลาโต้กลับแล้ว

        “คุณชูเฟิงก๋วง  ผมขอไปเข้าห้องน้ำสักครู่  เดี๋ยวจะกลับมาคุยกับคุณต่อนะครับ” ไป่ฉีกล่าวอย่างสุภาพ  ก่อนจะลุกออกจากห้องจัดเลี้ยงไป  ชูเฟิงก๋วงเห็นดังนั้น  เขาจึงรีบโทรสั่งลูกน้องที่รออยู่ข้างนอก 4 คน  ให้จัดการพาไป่ฉีไปส่งที่ห้องของเสี้ยนหรัวและทำให้เงียบที่สุด

        ไป่ฉีที่เดินออกมาจากห้องจัดเลี้ยง  เขารู้ว่ามีคนตามมา  เขาจึงมุ่งหน้าไปทางบันไดหนีไฟแทนที่จะไปห้องน้ำ  ทำให้พวกที่ตามเขามาเร่งฝีเท้าเข้ามาหาเขาเร็วขึ้น  เพราะกลัวไป่ฉีจะหนี  แต่เมื่อเข้ามาในระยะปะทะ  ไป่ฉีกลับหลังหัน  เหวี่ยงหลังมือฟาดเข้าที่หน้าของคนที่ตามมาไป 1 คน  นอกจากนี้ยังส่งหมัดอีกข้างเข้าที่ท้องน้อยของอีกคน

        “หนอย  ฤทธิ์เยอะนักนะ” ชายที่ตามมาอีก 2 คนพยายามจะชักปืนออกมา  แต่ก็พบว่าไป่ฉีได้เข้ามาประชิดตัวพวกเขา  แล้วบีบที่ข้อมือของพวกเขาอย่างแรง  จนมือของพวกเขาไม่สามารถจะออกแรงกำปืนได้

        “หลับให้สบายล่ะ” ไป่ฉีกล่าวก่อนที่จะคลายมือออกจากข้อมือชายทั้ง 2  แต่ก็มีเงาบางอย่างเคลื่อนผ่านมากระแทกที่กลางหน้าผากของทั้ง 2 จนทั้ง 2 คนสลบไป

        ไป่ฉียืนมองร่างของชายทั้ง 4 คนอย่างพอใจ  เขาหยิบขวดแก้วใบเล็กออกมา 4 ใบ  ข้างในมีของเหลวสีชมพูสวยงาม  ไป่ฉีทำการจับพวกมันอ้าปาก  ก่อนจะกรอกยาสีชมพูนี้เข้าปากพวกมันไปคนละ 1 ขวด

        “หึหึ  ยัยร่านนั่น  ถ้าอยากได้นัก  ข้าจะจัดให้” ไป่ฉีกล่าวก่อนจะส่งร่างคนทั้งหมดผ่านมิติที่เขาเปิดให้พวกมันไปกองอยู่หน้าห้องของเสี้ยนหรัว  แล้วตัวของเขาก็ใช้อักขระลมปราณ [ล่องหน] แล้วพุ่งไปหาลูกน้องที่ชูเฟิงก๋วงสั่งให้ขึ้นมาเอายากับเสี้ยนหรัว  เพื่อทำให้สลบ  จากนั้นกรอกยาอีก 1 ขวดใส่ปากของชายคนนั้น  ตามด้วยการลงอักขระลมปราณไว้ที่ห้องนี้  ให้สามารถป้องกันเสียงภายในห้องไม่ให้ดังออกมาได้

        “ต่อไปก็…..รอดูการแสดงได้เลย” ไป่ฉียกยิ้มขึ้น  เขาโทรหาตงไห่เพื่อถามว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน  คำตอบที่ตงไห่ตอบกลับมาทำให้ไป่ฉีฉีกยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง  เขาจะขอจัดการเสี้ยนหรัวก่อน  แล้วค่อยลงไปดูโชว์ของตงไห่กับชูเฟิงก๋วงต่อ

_________________________________

        ท้ายตอนแถมมุกให้นิด ๆ หน่อย ๆ นะครับ ตั้งแต่สงกรานต์ผมก็ยุ่ง ๆ มาตลอดจนลืมอัพนิยายไปเลย ตอนนี้รีไรท์ถึง 142 แล้ว ติดตามกันด้วยนะครับ

ห้องน้ำจีนใช่ว่าผู้หญิงจะเข้าคนเดียวได้ ?หญิงสาวนักท่องเที่ยวชาวไทย เดินทางไปเที่ยวที่ประเทศจีน หลังจากเดินเที่ยวชมธรรมชาติจนพอใจแล้ว เธอที่กำลังจะขึ้นรถ เกิดปวดท้องเบาขึ้น จึงเดินไปที่ห้องน้ำใกล้ ๆ แต่ยืนอยู่นาน เธอก็ยังไม่ยอมเข้าไป ไกด์ที่มากับทัวร์จึงเดินเข้าไปถามไกด์ : คุณคะ ท่าทางคุณปวดมาก ทำไมไม่เข้าไปล่ะคะหญิงสาว : เข้าไม่ได้ค่ะไกด์ : ทำไมคะ คุณไม่มีเงินเหรอหญิงสาว : เงินน่ะมีค่ะ แต่เขาบอกว่าเข้าห้องน้ำต้องมี 2 เจี้ยว (หน่วยเงินจริง ๆ คือ "角" เจี่ยว ผมเล่นเสียงนิดหน่อย) ฉันเป็นผู้หญิงสักดุ้นก็ไม่มีแล้วจะเข้ายังไงคะ ผู้ชายที่มาด้วยในทัวร์ ฉันก็ไม่รู้จักเขาสักคน จะไปกล้าขอให้เขาเข้าห้องน้ำไปด้วยกันได้ยังไงคะไกด์ : เอ่อ นั่นมัน เจี่ยว เป็นหน่วยเงินค่ะ ไม่ใช่เจี้ยวที่แปลว่า........หญิงสาว : ทำไมไม่บอกให้เร็วกว่านี้คะ ขอตัวก่อนนะคะหญิงสาววิ่งไปจ่ายเงิน แล้วเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็วไกด์ : =-=a