5 ปีต่อมา……….
หลังจากการตายของาา ฟรานซิสแห่งบราเรียน นั้นก็ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ไปในทิศทางที่ดีขึ้นผู้คนที่อยู่นอกกำแพงเมืองสามารถไปไหนมาไหนได้อย่างอิสระเสรีไร้การกรีดขวางเหมือนอย่างแต่ก่อน ูเาขยะแต่ก่อนที่เคยตั้งสูงตระหง่าทั่วบริเวณก็ถูกเคลื่อนย้ายและกำจัดทิ้งอย่างเหมาะสมสภาพแวดล้อมของคนที่นี่มีความเป็อยู่ที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ลดความเหลือมล้ำในบรรดากลุ่มคนชั้นสูงและเหล่าคนชนชั้นล่างในอัตราที่สูง
ในส่วนของการที่จะเข้าโรงเรียนเวทมนตร์แห่งบราเรี่ยนนั้น คนทั่วไปก็มีโอกาสเข้าเรียนได้มากยิ่งขึ้นโดยผ่านการวัดระดับพลังเวทและการทดสอบทางกายภาพาาองใหม่แห่งราชอาณาจักร บราเรี่ยน นั้นก็คือร๊อค เป็อดีตแม่ทัพใหญ่ขององาาองก่อน
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นผู้คนส่วนมากต่างก็เสนอชื่อของเอริกเพราะเอริกนั้นมีความแข็งแกร่งอันเป็ที่สุดรวมทั้งศักดิ์ฐานะที่สูงส่งทุกคนต่างก็ล้วนเห็นดีเห็นงามแต่ตัวเอริกกับปฎิเสธไปอย่างไม่ใยดีด้วยให้เหตุผลว่าตัวเองเริ่มแก่ชราลงแล้วหน้าที่บริหารบ้านเมืองควรจะให้คนที่มีไฟทำดีกว่า ตัวข้านั้นหมดไฟไปนานแล้ว แต่เหตุผลที่แท้จริงนั้นเอริกนั้นเกียจค้านเนื่องจากตนเองนั้นเป็สหายคนสนิทของอดีตาาจึงได้เห็นกระบวนการทำงานต่างๆมากมาย
รวมถึงกองเอกสารที่ต้องคอยอ่านและคอยตรวจเช็คอยู่ตลอดซึ่งมันเป็เื่อะไรที่ต้องปวดหัวมากเพราะเจอเอกสารทุกวัน หลังจากนั้นเขาก็แอบยิ้มที่มุมปากข้าขอเสนอร๊อคมาเป็แทนข้าแล้วกัน พร้อมทั้งตัวข้าเองจะมาเป็ที่ปรึกษาองาาให้ด้วยในการบริหารบ้านเมืองเมื่อเป็เช่นนี้ทุกคนก็พอที่เห็นด้วยอย่างน้อยได้เอริกมาเป็ที่ปรึกษาก็ยังดี
ส่วนพวกเด็กจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้านั้นก็ได้ติดตามเอริกมาด้วยและมาพักอาศัยอยู่ ที่ คฤหาสน์ซึ่งเป็ที่อยู่อาศัยดั่งเดิมของเขา ส่วนในการเป็บาทหลวงในตอนแรกนั้น เป็พียงการปลอมตัวเป็คนของทางโบสศักดิ์สิทธิ์เพื่อเป็การปิดบังตัวเองตำแหนั่งดั่งเดิมนั้นเขาเป็ถึงที่ปรึกษาองาาและเป็อาจารย์สอนศาสตร์เวทส่วนตัวของฟราซิส
แต่เพราะมีปัญหาบางอย่างที่ไม่ชอบใจในการกระทำตัวของฟรานซิสหลายอย่างตนเองจึงหลบออกมา และตอนนี้นั้นเขาก็ได้มาทำหน้าที่เดิมอีกครั้งคือที่ปรึกษาองาาเด็กที่อยู่ในความดูแลของเขา เขารับเป็บุตรบุญธรรมทั้งหมดทั้ง 50 คน รวมซินที่จากไปด้วย เอริกนั้นให้ เซย์เป็พี่ชายคนโต คาร์ลอสเป็พี่รองส่วนคาร์น่าเป็พี่สาวคนเล็ก ทั้งสามคนนี้มีความแข็งแกร่งทางเวทและพลังกายมากที่สุดและโดดเด่ดที่สุดและคนที่มีพลังที่ยาก
จะหยั่งถึงอย่างเซย์ จึงมาเป็พี่ใหญ่ของคนทุกคน โดยพวกเขาทั้งสามต้องดูแลสั่งสอนเหล่าน้องชายน้องสาวถึงแม้ว่าคนทั้ง 49 คนจะมีอายุที่เท่ากันก็ตามการแบ่งลำดับศักดิ์ลำดับพี่น้องเอริกเลือกจัดตามความแข็งแกร่งและทุกคนก็ไร้ข้อกังขาที่เซย์จะมาเป็พี่ใหญ่ของทุกคน รวมทั้ง คาร์ลอส และคาร์น่าด้วย กับภาพการสังหารโหดที่สุดแสนจะแปลกและพิสดาร ถึงแม้พวกเขาจะไม่ชอบใจนิสัยต่างๆของเซย์ก็เถอะ
จากเหตุการณ์เมื่อ 5 ปีก่อนเซย์เสียใจเป็อย่างมากกับการจากไปของน้องชาย ความรู้สึกนึกคิดเต็มไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจและอารัยอาวรณ์ เขาจึงตั้งชื่อ ตัวเองใหม่ว่า เซย์รินที่มีเสียงสำเนียงใกล้เคียงกับชื่อผู้เป็น้องชายเพื่อเป็การให้เกียรติและละลึกนึกถึงที่เขายังมีลมหายใจอยู่เป็เพราะผู้เป็น้อง และเขาก็ตั้งปณิธานอย่างแรงกล้าต่อไปนี้ความฝันของน้องชายคือความฝันของเขาและเป้าหมายของเขาถึงแม้ว่าทุกวันนี้ตัวเขานั้นย้ายมาอยู่ในคฤหาสน์ที่สูงศักดิ์ของเอริกผู้ซึ่งเป็พ่อบุญธรรมของเขาตัวเขาก็จะเดินออกไปเล่นที่นอกกำแพงเมืองไปยังสถานที่ที่เขาและน้องชายเที่ยวด้วยกันอยู่บ่อยครั้ง ตลอดระยะเวลา 5 ปี
" เซย์ริน เ้าไปนอกกำแพงเมืองมาอีกแล้วหรอถึงได้กลับมามืดค่ำแบบนี้!!!
" ใช่แล้วท่านพ่อข้าเพียงแค่คิดถึงน้องชาย.....
งั้น หรอ พวกเ้าก็ถึงเกณที่จะเข้าสอบโรงเรียนจอมเวทแล้วนิเ้าเตรียมตัวพร้อมหรือยัง ตัวข้าคาดหวังเป็อย่างมากที่พวกเ้าทุกคนจะแข็งแกร่ง
ตัวข้านั้นไม่อยากจะเข้าโรงเรียนจอมเวทหรอกท่านพ่อศาตร์ความรู้ต่างๆท่านเองก็สอนข้ามาระดับหนึ่งแล้ว
ข้าวางแผนจะออกเดินทางไปท่องโลกกว้างในเร็ววันนี้ข้าไม่คิดว่าโรงเรียนจอมเวทจะตอบรับความคาดหวังของข้าได้หากไปออกหาประสบการจริงเสี่ยงเป็ตายข้าคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะช่วยยกระดับของข้า
เอริก ถอนหายใจด้วยความเหนื่อยใจกับลูกบุญธรรมคนนี้เห้อออ
" แล้วเซย์ริน เ้าคาดหวังจะไปออกผจญภัยนานสักเท่าไหร่
ตัวข้าเองก็ตอบไม่ได้ อาจจะ 5 ปี หรือ 10ปี หรืออาจจะมากกว่านั้น
อะไร นะ!! นี่ นี่ เ้าจะทิ้งพวกเราไปงั้นรึทำไมใช้ระยะเวลายาวนานขนาดนั้น
ข้าเพียงแค่คาดหวังว่าจะแข็งเหมือนอย่างท่านหรืออาจจะยิ่งกว่านั้นและถ้าตัวข้าบรรลุเป้าหมายแล้วข้าจะรีบกลับมา
หลังจากคุยกันยืดยาวแล้วทั้งเอริกและเซย์รินก็เดินมาด้วยกันมาภายในห้องอาหาร
เอาละพวกเ้าทุกคนฟังข้าให้ดีเอริกพูดด้วยน้ำเสียงเงียบขึม
พรุ้งนี้พี่ใหญ่ของเ้า จะออกผจญภัยในโลกกว้างและตัวเขานั้นอาจจะไม่ได้กลับมาที่นี่อีกในรอบหลายปี
เหล่าผู้คนที่อยู่ในห้องอาหารต่างก็ตื่นใและแปลกใจ พร้อมพูดว่าพี่ใหญ่ ท่านคิดอะไรของพี่กันเนี้ยอีกแค่ไม่กี่วันโรงเรียนจอมเวทก็จะเปิดแล้ว มันคือความฝันของพวกเราก็ใช่หรอ
เซย์รินไม่พูดอะไรเพียงแค่ยิ้มตอบเหล่าน้องๆของเขา
" คาร์ลอส เดินมาที่เซย์รินนี่เ้าจะคิดจะไปจริงๆอะหรอที่โลกภายนอกเต็มไปด้วยภัยอันตรายเ้าคงไม่คิดจะหาที่ตายใช่ไหม ถ้าเป็สมัยก่อนคาร์ลอสนั้นเกียจชังเซย์รินมากที่ชอบไปหาเื่เขาแต่เป็เพราะการจากไปของซินตัวเซย์รินนั้นก็เปลี่ยนไปเขาดูเป็คนใจเย็นสุขุมรอบคอบ สีหน้าและการกระทำก็เปลี่ยนไปเขาเอาใจใส่คนอื่นมากขึ้น และดูมีความเป็ผู้ใหญ่ซึ่งนิสัยคนระเื่กับแต่ก่อนนี้เลย ทำให้หลายๆคนเริ่มเข้าหาเขามากขึ้นจนเป็ที่เคารพรักของทุกคนและดูเป็พี่ใหญ่ที่สุดแสนจะพึงพาได้
" ข้าไม่ได้ไปตายนะคาร์ลอส ข้าแค่ไปฝึกตน เ้านี่ปากเสียไม่เคยเปลี่ยน
คาร์ลอสยิ้มด้วยความพึงพอใจที่กวนประสาทเขาได้สำเร็จ
คาร์น่าก็เดินมาหายังกลุ่มของเซย์รินและคาร์ลอสเ้าคิดดีแล้วหรอเซย์ริน พร้อมสีหน้าที่เป็ห่วงพร้อมกับกมหน้ารอยแก้มมีเืฝาดออกแดงนิดๆ ด้วยความเขินอาย เพราะปัจจุบันเซย์รินนั้นเป็ชายหนุ่มที่จัดว่าน่าตาดีมากพร้อมกับนิสัยที่สุดแสนจะอ่อนโยนในปัจจุบันทำให้ตัวเขามีเสน่ที่น่าดึงดูดอย่างไม่รู้ตัว
ใช่แล้วคาร์น่า พวกเ้าไม่ต้องเป็ห่วงข้าหรอกข้าจะไม่เป็อะไรเป็เด็ดขาด เมื่อข้ากลับมาถึงคราวนั้นพวกเ้าจะต้องแปลกใจในความประสบความสำเร็จของข้า