ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

        ท้องฟ้าที่ขมุกขมัวเต็มไปด้วย อายหมอกปราณพลังฟ้าดินหนา ราวกับท้องฟ้าสุราลัย จะพลิกกลับด้านสู่พื้นพสุธา เมื่อหมู่ชนคนดินแดนจักรพรรดิ เห็นมหันตะสายฟ้า ของการเลื่อนขั้นพลังจักรพรรดิ ถูกผู้ยิ่งใหญ่ชักนำลงมา ปรากฏออกมาสู่ครรลองสายตาหมู่ชนทั่วแดนอาณา เสียงพูดคุยของหมู่ชน ดังออกมาก้องไม่มีขาด ว่าบัดนี้ใครกัน ที่กำลังจะข้ามผ่าน มหันตะสายฟ้า ทัณฑ์สวรรค์ของจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ 
 

“ดูนั้น เหมือนว่าจะมีคนสืบฝีเท้า ก้าวขึ้นไปด้านบน บันไดสายฟ้านั้นแล้ว”
 

        หมู่ชนที่เงยหน้ามองอี้เฉิน ต่างก็ชี้มือชี้ไม้ไปด้วยหัวใจที่สั่นสะท้าน เมื่อเห็นสายฟ้าที่แลบแปลบปลาบ ออกไปทั่วอย่างบ้าคลั่ง เต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง บางครั้งถึงกับปรากฏ ร่างภาพธรรมสายฟ้าก่อร่างแปลงขึ้นมา เข้าขัดขวางการข้ามผ่าน มหันตะสายฟ้าของอี้เฉิน ส่งให้เกิดเสียง ตู้ม!! ระเบิดสายฟ้า ดังออกมากึกก้อง ไม่ขาดสาย พร้อมเสียงครืดคราดสายฟ้า คำรามออกมายาวก้องฟ้า

       ส่งให้ร่างอี้เฉินที่สืบฝีเท้า ก้าวเดินขึ้นบันไดสายฟ้า ไปอย่างไม่หยุดยั้ง ถูกสายฟ้าผ่า จนเนื้อระเบิดเป็นบาดแผลไหม้ โลหิตเดือดพล่านภายในกาย พุ่งกระฉูดอาบไปทั่วบันไดสายฟ้า ตามฝีเท้าที่ก้าวเดิน ของอี้เฉิน อาบย้อมไปด้วยโลหิต ออกไปเป็นทางยาว เมื่อเสียง ตึง!! ตึง!! ฝีเท้าดังออกมาก้องสะท้านใจหมู่ชน 

       จวนอี้เฉินต้องกัดกรามกรอด เสียงดัง กึก!! ฟันกระทบกันเอาไว้แน่น แล้วค่อยๆ สืบฝีเท้า ก้าวเดินขึ้นไปอย่างไม่ย่อท้อ แม้กายเนื้อเขา จะแตกพังเสียหาย อย่างหนักหน่วง ส่งสัญญาณอันตราย ออกมามากเท่าใดก็ตาม

        บันไดสายฟ้าร่วมหนึ่งพันขั้น ค่อยๆ อาบชโลม โลหิตสดอี้เฉินออกมาช้าๆ พร้อมสองนิ้วมืออี้เฉินที่ปลดปล่อย แสงคมกล้า ตวัดฟาดฟัน ฆ่าสังหาร ภาพธรรมสายฟ้าที่ก่อร่าง หมายมั่นจะขัดขวางตัวอี้เฉิน

ทำให้เกิดเสียง ฉัวะ!! ปัง!! ดังขึ้นมาเป็นระยะ หมู่ชนที่จ้องมอง ต่างก็กลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่

         ครั้นเห็นสองนิ้วมือตัดสะบั้นฟ้า ของอี้เฉิน ราวกับเป็นการปัดเป่าสิ่งชั่วร้าย ไม่ให้กล้ำกรายกายาเขา พร้อมเสียง ตึง!! ตึง!! ฝีเท้าอี้เฉินดังออกมาอย่างต่อเนื่อง ด้วยความเร็วที่คงที่ ริ้วคลื่นที่แพร่กระจายออกมา ส่งกลิ่นอายจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ซัดสาดออกมาสะท้านใจหมู่ชน ให้รู้สึกขนลุกซู่ ชูชัน

         แม้แต่เหล่าจักรพรรดิ ที่คิดเก็บเกี่ยวผลประโยชน์ อย่างจักรพรรดิมังกรฟ้า จ้าวหานเฟิง จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ พวกเขายังสีหน้าบูดเบี้ยวไม่น่ามอง แค่อี้เฉินอยู่ในขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิ เขาคนเดียวยังสามารถกวาดล้าง ฆ่าสังหาร เหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ไปได้ถึง3ตน หากอี้เฉินเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่แท้จริง เขาจะไม่กวาดล้าง ไปทั่วดินแดนจักรพรรดิหรอกหรือ?

       จักรพรรดิมังกรฟ้า จ้าวหานเฟิง ครั้นเขาพยักหน้าให้ จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ พร้อมกับจักรพรรดิสิงโตทอง ซือจือ เป็นสัญญาณ เผยสายตาเฉียบคม มองไปที่อี้เฉินอย่างไม่วางตา เปิดเจตนาแผนชั่วร้ายออกมาทันที

“ลงมือ!” ร่างพวกเขาพุ่งปราด เข้าหาอี้เฉินอย่างไม่ปิดบังความต้องการ คิดจะขัดขวางอี้เฉินอีกต่อไป

        อี้ฟางหรง องค์หญิงอิงฮวา จักรพรรดิเต่าชรา แม้แต่จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง พวกเขาต่างก็ตั้งท่า เตรียมพร้อมรับมืออยู่ก่อนแล้ว เสี้ยวฉับพลันที่พวกเขาเคลื่อนไหว เสียงปะทะกันก็ออกมาดังก้องทันที ไม่ว่าอย่างไร พวกเขา จะไม่ให้เหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ เข้าไปขัดขวางการผ่าน มหันตะสายฟ้าของอี้เฉิน

         เสียงตู้ม!! ที่ดังออกมาก้องฟ้า ต่างฝ่ายต่างก็ตั้งท่า เตรียมพร้อมต่อสู้ พร้อมเสียงแข็งกร้าว จักรพรรดิมังกรฟ้า จ้าวหานเฟิง จะดังขึ้นมาก้อง ครั้นเห็นว่า จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง มิตรสหายของเขา เข้ามาขัดขวางด้วยตัวเขาเอง “เจ้าหลีกทางเสีย จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง หากไม่คิดจะช่วยเหลือพวกเรา?”

        จักรพรรดิอัสนีเพลิง หยางมี่ นางเองก็กล่าวพูดออกมาเช่นกัน “ใช่ เจ้าถอยไปเสีย จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง อย่างไรเราก็ไม่อาจปล่อยไอ้เด็กเวรตัวหายนะนั้น กลายเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ แท้จริงได้ ไม่เช่นนั้นดินแดนจักรพรรดิ ได้เจอภัยพิบัติใหญ่แน่”

        จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง เขาได้แต่ส่ายหัว ก่อนจะกล่าวย้ำเตือน ออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “พวกเจ้าผ่อนโทสะลงก่อน ข้าให้คำมั่นมันจะไม่เป็นเช่นนั้น”

         เหมือนว่า จักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง กล่าวเตือนอธิบายพวกเขาเท่าใด เกรงว่าจะไม่เป็นผล ครั้นเห็นพวกเขาตั้งท่าเตรียมพร้อมต่อสู้ ศาสตราวุธเตรียมพร้อมจะถูกขับเคลื่อน ประหัตประหาร ฆ่าฟันออกไปเบื้องหน้า

“เร็วเข้า ไม่มีเวลาแล้ว!” ครั้นเห็นร่างอี้เฉิน เกือบจะสืบฝีเท้าไปถึงส่วนยอด กายาอยู่ในสภาพอเนจอนาถ เป็นตายเท่าๆ กัน

         องค์หญิงอิงฮวา อี้ฟางหรง พวกนาง ใบหน้าถมึงทึงขึ้นมา ด้วยอายสังหารที่ซัดสาด ไม่ยินยอมให้ผู้ใดเข้าแทรกแซง แทงข้างหลัง อี้เฉินได้ แม้จะรับรู้ว่าการจะหยุด พวกเขาเหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ สำหรับพวกนางบัดนี้

        ทว่าทันใดที่อายสังหาร เตรียมจะพุ่งทะลักทลายสู่ชั้นฟ้า กำลังสร้างฉากการสังหารของผู้ยิ่งใหญ่ขึ้นมา แรงกดดันที่หนักอึ้ง จากเสียงฝีเท้าอี้เฉิน ที่ดังออกมา ปัง!! จู่ๆ ก็สาดกระจายออกมาทั่วจักรวาล เสียงฝีเท้านั่นของอี้เฉิน แฝงไว้ด้วยแรงกดดันเข้าโจมตี ราวกับเหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ ถูกอี้เฉินเหยียบหน้าอกไว้แน่น ต้องเงยหน้ามองอี้เฉิน ที่อยู่สูงกว่า ด้วยหัวใจที่สั่นสะท้าน ไม่อาจยอมรับได้

         อี้เฉินเอ่ยเสียงเรียบเนิบช้าออกมา พร้อมสายตา ที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด สีแดงฉาน ราวกับเม็ดทับทิมเลือดเรืองแสง จ้องมองไปที่เหล่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่

        “พวกเจ้าคิดจะผูกชะตาแค้นกับข้า คิดดีแล้วหรือไม่ ..ข้าเองก็ไม่รังเกียจ ที่จะเอาดินเหลือง กลบฝังหน้าพวกเจ้าหรอกนะ”ก่อนร่างอี้เฉินจะสืบฝีเท้าเดินขึ้นไป ส่วนยอดของบันไดสายฟ้า ไม่ได้ใส่ใจพวกเขาอีกต่อไป

        จักรพรรดิมังกรฟ้า จ้าวหานเฟิง ศาสตราวุธในฝ่ามือเขาสั่นไหว ออกมาน้อยๆ ด้วยความหวาดกลัว อย่างไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน ไม่เว้นแม้แต่จักรพรรดิคนอื่นๆ ที่กัดกรามกรอดออกมาแน่น แค่นเสียงคำรามออกมาก้อง

        “บัดซบ! ไอ้เด็กเวรโอหังเอ๊ย!” การวางมาดของพวกเขา ต่างก็ไม่อยากทำให้ตนเองเสียหน้า ต่อหน้าหมู่ชนทั้งหลาย จึงสบถด่าอี้เฉินดังออกมาไม่ขาดสาย ก่อนจะรามือ ไม่คิดลงมือกับอี้เฉินอีกต่อไป หากพวกเขาฆ่าสังหารอี้เฉินไม่ได้ ได้กลายเป็นพวกเขา ที่ผูกชะตาแค้นกับอี้เฉิน ขุดหลุมฝังศพตนเอง เตรียมพร้อมจะกลบฝังร่างตนเองแน่

         พร้อมเสียงถอนหายใจออกมายาว ด้วยความโล่งอก ของพวกจักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง ครั้นเห็นทุกอย่าง คลี่คลายไปได้ด้วยดี แม้แต่ภายในใจยังคลี่ยิ้มออกมากว้าง

         ทว่าในเสี้ยวฉับพลัน ที่เสียงสายฟ้าสีดำผ่าฟาด ลงมาบริเวณส่วนยอด อย่างรุนแรงบ้าคลั่ง บริเวณที่อี้เฉินยืนอยู่ หมู่ชนต่างก็เบิกตาออกกว้าง อ้าปากค้าง เมื่อเห็นสายฟ้าสีดำก่อภาพธรรม เป็นร่างอี้เฉินสีดำอีกคน ขึ้นมาขัดขวางอี้เฉินไว้

          “หืม!! นั้นมันภาพธรรมอะไรกัน” หมู่ชนที่เห็นร่าง อี้เฉินสีดำเต็มไปด้วยปราณพลังชั่วร้าย หมอกควันขมุกขมัวหนา ราวกับพวกเขาเห็นราชาปีศาจผู้ชั่วร้าย มาพร้อมปราณพลังสีดำ ที่แพร่กระจัดกระจาย ขวางหน้าอี้เฉิน ที่กายาเต็มไปด้วยอาการบาดเจ็บ หมู่ชนต่างก็สูดลมหายใจเย็นเยือก เข้าไปจนเต็มปอด

         แม้แต่เหล่าจักรพรรดิ พวกเขายังคิดง่ายไปว่า มหันตะสายฟ้าที่อี้เฉินเรียกชักนำมา จะดูไม่มีอะไรน่าหวาดเกรง ทว่าเมื่อเห็นร่างสีดำอี้เฉินอีกตัวตนหนึ่ง อยู่ในขั้นพลังจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ พวกเขาต้องคิดใหม่ “เกรงว่า มหันตะสายฟ้านี้ ที่อี้เฉินเรียกชักนำมา จะไม่ธรรมดาเสียแล้ว ถึงกับสร้างจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ อีกตัวตนหนึ่ง ขึ้นมาได้เชียวหรือ?”

          คนอื่นๆ ได้ยินคำพูดของจักรพรรดิมนุษย์ เกอซูหยาง กล่าวพูดอธิบายออกมา พวกเขาต่างก็พยักหน้าเห็นด้วย “อืมๆ เป็นมหันตะสายฟ้าที่บ้าคลั่ง ยากจะข้ามผ่านได้ จริงๆ”

เมื่อเสียงแค่น ฆ่า!!อี้เฉินปะทะ เข้ากับร่างของเขาอีกตัวตน ราวกับเป็นเงากระจกสะท้อน มันก็สูสีกันเป็นอย่างยิ่ง ชนิดที่พลังกินกันไม่ลง

         ก่อนร่างสีดำอี้เฉิน มันจะแสยะยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย กล่าวพูดออกมาด้วยความโอหัง “เจ้าคิดจริงหรือว่า เจ้าจะฆ่าสังหาร ข้ามผ่านข้าไปได้ เจ้าตัวจริงของข้า”