ปรมาจารย์หมัด ตะลุย แดนมังกร

                เหล่าฝูงชนต่างคาดหวังไปกับการแสดงของท่านแม่ทัพผู้ที่มีอำนาจและกำลังสูงสุดภายในเมืองหยกขาวพวกมันต่างก็คิดกันไปเอาเองว่าการแสดงชุดนี้มันจะต้องยิ่งใหญ่อลังกาลเป็นอย่างมากและคงเป็นบุญตาของพวกมันที่ได้พบเห็นด้วยสายตาของตนและจะได้สามารถไปคุยโม้คุยโวโอ้อวดได้ว่ามันคือหนึ่งในบุคคลที่ได้รับชมการแสดงที่ทรงเกียรตินี้

ชื่อการแสดงชุดนี้คือ สัตว์ป่า มันฟังแล้วดูมีพลังมันให้ความรู้สึกว่าเป็นชายเหนือชาย บางคนถึงกับขนลุกไปทั้งตัวเมื่อพวกมันได้ยินได้ฟังคำ คำนี้ แต่ภาพตรงหน้าของมันในยามนี้เป็นภาพที่อุจาดตา ที่สุดในโลกหล้า…ชายร่างยักษ์สองคนพวกมันกำลังทำไม่ดีไม่ร้ายต่อกันด้วยความเมามัน โดยไม่สนสายตาผู้คนทั่วทั้งเมืองหยกขาว แม้แต่ในยามนี้ท่านรองแม่ทัพ พร้อมทั้งเหล่าทหารหาญ วิญญาณของพวกมันนั้นล้วนหลุดออกจากร่างไปไกลแสนไกลแล้วความเชื่อมั่นและความศรัทธาของพวกมันกับถูกทำลายอย่างไม่เป็นชิ้นดี

“บัดซบใครก็ได้ ช่วยหยุดมันทีข้าจะอ้วกแตกตายอยู่แล้วใครก็ได้หยุดมันที”เหล่าฝูงชนโดยมากต่างร้องแหกปากโวยวายกับภาพตรงหน้าเพราะภายในยุคสมัยนี้การแสดงความรักกับคนเพศเดียวกันนั้นยังคงไม่ได้รับการยอมรับมากนักแต่ท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่กับแสดงออกมาอย่างเปิดเผย…

เมื่อได้ยินเสียงร้องตะโกนของฝูงชนมันทำให้ท่านรองแม่ทัพกับมาได้สติอีกครั้ง มันสูดหายใจเข้าปอดลึกๆพร้อมทั้งมันร้องออกคำสั่งกับทหารทุกนายที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้

“พวกเจ้าจงรีบไปหยุดท่านแม่ทัพเดียวนี้ ในยามนี้นั้นท่านแม่ทัพของพวกเราเสียสติไปแล้วข้ามั่นใจว่าในยามนี้นั้นตัวของท่านแม่ทัพย่อมไม่ได้เป็นตัวของตัวเองต้องเป็นฝีมือเจ้าเฒ่าแก่อู๋นั่นเป็นแน่”

“ขอรับท่านรองแม่ทัพ”ทหารประจำเมืองหยกขาวเป็นจำนวนมากรีบวิ่งโอบล้อมท่านแม่ทัพฟง

“คิดจะหยุดความสนุกของข้าอย่างงั้นรึ ไม่มีวัน”

          พรึบ พรึบ พรึบ ถึงแม้ว่าตัวของแม่ทัพฟงในยามนี้นั้นจะโดนปิดกั้นพลังลมปราณจะดีจะชั่วอย่างไรมันก็เป็นถึงแม่ทัพ มันยังคงสามารถใช้วิชาตัวเบาได้ด้วยความรวดเร็วเพื่อหลบหลีกทหารที่จะทำการจับตัวมันพร้อมทั้งมันได้นำร่างของหัวหน้าโจรภูเขาไปด้วย

“อู๊…ฮ่า…สุดยอด สุดยอด ข้าไม่เคยรู้สึกตื่นเต้นเร้าใจเท่านี้มาก่อน”ร่างของคนทั้งสองในยามนี้เหาะเหินขึ้นไปอยู่กลางอากาศ ด้วยวิชาตัวเบาชั้นสูงพร้อมทั้งสวนทวารหนักของหัวหน้าโจรภูเขาด้วยความเมามัน

“อ่า…นี่คือวิธีการปฏิสัมพันธ์ของผู้เยี่ยมยุทธ์ใช่ไหม แม้แต่กลางนภาก็ที่จะสามารถร่วมหลับนอนกันได้วิธีการของท่านแม่ทัพช่างลึกล้ำยิ่งนัก”

          เสียงกระแทกของเนื้อหนังดัง ป๊าบ ป๊าบ ป๊าบ ไปทั่วทั้งท้องนภา ท่านแม่ทัพยังพาร่างของหัวหน้าโจรภูเขาไปยังหลังคาเรือนของบ้านผู้คนมากมายแม้แต่บนยอดภเขาต้นไม้ที่สูงชันราวกับว่าคนทั้งสองนั้นคือคู่รักที่ข้าวใหม่ปลามัน

“เจ้าบ้าเจ้าคิดอะไรอยู่ภาพเหตุการณ์ตรงหน้ามันคือภาพที่จัญไรที่สุดในโลกหล้าแล้วเจ้าพูดอย่างกับเป็นภาพวาดในฝันอย่างงั้นแหละ”

เหล่าฝูงชนเริ่มโต้เถียงกันเล็กน้อยกับภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทางด้านรองแม่ทัพเองก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เพราะสถานการณ์ในยามนี้นั้นมันเกินกว่าที่จะควบคุมแล้วในที่นี่ใครบ้างเล่าที่จะมีความสามารถมากพอที่จะตามจับตัวท่านแม่ทัพได้ก็วิชาตัวเบาของท่านนั้นสูงส่งและรวดเร็วยิ่งนักมันทำได้เพียงแต่รอแล้วก็รอ รอจนกว่ายามันจะหมดฤทธิ์แล้วท่านแม่ทัพของมันนั้นก็จะได้สติขึ้นมาเอง

          หลังจากผ่านเหตุการณ์ที่อัปปรีย์ ที่สุดในโลกหล้า เวลาก็ได้ผ่านไป3วันแล้ว แต่เรื่องราวและวีรกรรมของท่านแม่ทัพนั้นมีแต่จะแพร่กระจายไปทั่วทั้งแคว้นการแสดงชุดนี้ของท่านแม่ทัพที่ชื่อว่าสัตว์ป่านั้นมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากมันได้สร้างความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ราวกับไฟรามทุ้งมันได้สร้างแรงบันดาลใจให้ต่อใครหลายๆคนที่มีรสนิยมรักร่วมเพศเดียวกัน

ให้กล้าออกมาแสดงออกนี่นับว่าเป็นจุดเริ่มต้นครั้งยิ่งใหญ่แห่งยุคสมัยนี้ มันคือการเปลี่ยนแปลงที่ดูมีพลังและมีอิทธิพลต่อจิตใจผู้คนอย่างแท้จริงแม่ทัพฟงหยางถูกยกย่องให้เป็นบิดา แห่งกลุ่มคนรักร่วมเพศคือตัวอย่างที่จะกล้าแสดงออกความรู้สึกที่แท้จริงของตนเองออกมา บางเมืองบางหมู่บ้านถึงกับสร้างอนุสาวรีย์ แม่ทัพฟงหยาง เพื่อแสดงถึงความกล้าหาญของท่านออกมา

              ภายในจวนแม่ทัพ มีจดหมายน้อยใหญ่ส่งมาหาท่านมากมายนับหมื่นใบพวกมันล้วนเป็นจดหมายสารภาพรักมีใจความมากมายหลากหลายในยามนี้ นั้นท่านเนื้อหอมเป็นอย่างมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนทั้งชีวิต

                    “มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต ข้ากัน…ข้าฝันไปใช่ไหมเกียรติภูมิทั้งชีวิตที่ตัวข้านั้นสั่งสมมาล้วนจบสิ้นภายในวันเดียวแม่ทัพที่ห้าวหาญแม่ทัพที่ยิ่งใหญ่”

ในยามนี้นั้นตัวของแม่ทัพฟงนึกถึงเรื่องราวในอดีตที่นานแสนนานและพึงที่จะผ่านมาเมื่อไม่กี่วันมานี้จิตใจของมันนั้นเต็มไปด้วยความเศร้าหมองจนไม่กล้าไปพบหรือสู้หน้าผู้คนมันได้แต่เก็บตัวอยู่ภายในห้องเพียงลำพังเท่านั้น

“ท่านแม่ทัพ มีจดหมายส่งมาหาท่านอีกแล้ว”ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องเรียกของทหารรับใช้เพื่อนำจดหมายเป็นจำนวนมากส่งมาให้ที่ตนอีกครั้งยิ่งจำนวนเยอะเท่าไหร่สภาพจิตใจของมันนั้นก็ยิ่งย่ำแย่หลังจากที่

           ยามังกรผงาดฟ้าหมดฤทธิ์ ในวันนั้นตัวมันได้ทำการสังหารหัวหน้าโจรภูเขาทันทีด้วยความอับอายตัวมันในยามนี้นั้นไม่ออกไปไหนได้แต่เก็บตัวเงียบอยู่เพียงในห้องเท่านั้นงานราชการอื่นล้วนแต่ให้รองแม่ทัพจัดการทั้งสิ้นตัวมันนั้นไม่เป็นอันกินอันนอนไม่มีความคิดความอ่านที่จะทำกิจการงานใดได้อีก หลังจากนั้นมาเพียงไม่กี่วันแม่ทัพฟงหยางเลือกที่จะจบชีวิตตัวเองอย่างสงบ

เพราะตัวเขารู้สึกว่าไม่สามารถที่จะสู้หน้าผู้คนได้อีก หลังจากที่แม่ทัพฟงได้จบชีวิตลงได้สร้างความโศกเศร้าเสียใจกับผู้คนมากมายโดยเฉพาะกลุ่มคนรักร่วมเพศที่ท่านแม่ทัพรีบด่วนจากไปก่อนถึงที่เวลาอันควรแต่การแสดงที่สุดแสนจะพิเศษนั้นจะถูกจดจำอยู่ภายในหัวใจของผู้คนตลอดกาลบ้างก็บอกว่ามันคือการแสดงชุดที่อัปปรีย์ ที่สุดในโลกหล้าบ้างก็บอกว่ามันคือการแสดงที่สุดแสนจะวิเศษ

ที่สามารถเปลี่ยนแปลงชีวิตผู้คนไว้ตั้งมากมายเพื่อให้มีความกล้าที่จะสามารถแสดงสิ่งที่ตนเองเป็นและให้คนผู้อื่นยอมรับได้และยิ่งโดยเฉพาะภายในยุคสมัยนี้ที่ผู้คนยังไม่รู้สึกยอมรับแต่มันคือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่

              อู๋ซวงนั้นไม่ได้รู้ตัวเลยว่าด้วยการกระทำของมันนั้นจะสามารถสร้างให้ชื่อเสียงของคนผู้หนึ่งถูกจดจำไปตลอดกาลราวกับเป็นตำนานเพื่อเล่าสืบทอดให้ลูกหลานได้ยินได้ฟังจากการแสดงชุดสัตว์ป่า ที่เต็มเปรี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณและพลังอันแข็งแกร่งเพื่อที่จะกล้าแสดงจุดยืนของสิ่งที่ตัวเองเป็นออกมา