กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

    บทที่10:บ่อนพนัน

    หลินเฟยยังคงอยู่ในถ้ำและต่อสู้กับสัตว์อสูรที่มากขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุดเวลาก็ผ่านไป1ปีเต็มโฮก! โฮก! โฮก! ในถ้ำสัตว์อสูร30ตัวกำลังเข้าเล่นงานหลินเฟยจากทุกทาง ฟุ่บ! ฟุ่บ! ตูม!หลินเฟยในตอนนี้กลับรู้จักควบคุมกำลังและระเบิดพลัง การต่อสู้กับสัตว์อสูร30ตัวกลายเป็นเรื่องง่ายโผล๊ะ! ภายในเวลาไม่นานสัตว์อสูรทั้ง30ตัวก็ถูกจัดการทั้งหมด ครึ่ก! ครึ่ก! ครึ่ก! ปากถ้ำถูกเปิดซากสัตว์อสูรและตัวหลินเฟยถูกดูดออกมาหน้าถ้ำ วูบ! ดวงตาและจมูกกลับมาใช้ได้อีกครั้ง
    ''นี่ยาของเจ้ารีบๆกินมันซะ''หลินเฟยไร้คำพูดขณะกลืนเม็ดยาลงท้อง ฟุ่บ! ชายแก่ทำบางอย่างอีกครั้งครั้งนี้หลินเฟยมีเพียงดวงตาที่มองเห็นและจมูกที่ใช้รับกลิ่นเท่านั้นวูบ! เพียงพริบตาหลินเฟยก็ถูกโยนเข้าถ้ำพร้อมกับสัตว์อสูร1ตัว นี่ทำให้หลินเฟยแทบจะร้องไห้ออกมานี่คือนรกอะไรที่มันกำลังเจออยู่ในตอนนี้
    ''เหอะ เหอะ ไอ้แก่ถึงเจ้าจะไม่ได้ปิดผนึกดวงตาของข้าก็ตามทีแต่ในนี้มันแทบจะไร้ประโยชน์เลยทีเดียว''แน่นอนเพราะในถ้ำมันมืดสนิท แต่ไม่นานดวงตาของหลินเฟยก็เริ่มปรับสภาพเข้ากับความมืดมิดได้แต่หลินเฟยก็เห็นเพียงภาพเบลอๆเท่านั้นหลินเฟยยังคงฝึกฝน?ต่อไปเวลาได้ไหลผ่านไปอีก1ปีหลินเฟยสามารถต่อสู้ได้โดยไม่มีปัญหาต่อมาชายแก่กลับปิดประสาททุกอย่างของหลินเฟยแล้วโยนเข้าถ้ำไปตามเดิมและครั้งนี้มันยากกว่าครั้งไหนสัตว์อสูรที่ถูกโยนเข้ามาอย่างต่ำก็มีปราณก่อเกิดขั้นที่1เข้าไปแล้วด้วยความยากลำบากแต่หลินเฟยก็ยังคงกัดฟันต่อสู้ต่อไป เกือบ1ปีผ่านไปอีกครั้ง โผล๊ะ! เลือดอาบมือหลินเฟยจัดการสัตว์อสูรระดับปราณก่อเกิดขึ้นที่9โดยใช้แค่มือเปล่าเพราะความสามารถของหลินเฟยพัฒนาไปมาก ถึงขนาดที่ว่าแค่การกระเพื่อมของอากาศเพียงเล็กน้อยหลินเฟยก็สามารถมองเห็นรูปร่างและการเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายได้ ครึ่ก! ครึ่ก! ครึ่ก! ถ้ำถูกเปิดหลินเฟยถูกดูดออกไปชายแก่เปิดระบบประสาททุกอย่างให้หลินเฟย
    ''ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะรอดตายมาได้''
    ''ข้าไม่ยอมตายง่ายๆหรอก มีอะไรจะให้ทำอีกก็บอกมา''แววตาแข็งกระด้าง คำพูดหนักแน่นไม่อ่อนแอหลินเฟยในตอนนี้กลับเปลี่ยนไปเป็นไม่แยแส
    ''...เจ้าจะใจร้อนไปทำไม ตอนนี้ข้าจะให้เจ้าได้พักผ่อนบ้างต่อจากนี้เจ้าไม่ต้องเจอกับการทรมานแล้วข้าจะเปลี่ยนหน้าตาของเจ้าชั่วคราวจากนั้นให้เจ้ากลับที่เมืองจันทรา จงเข้าไปที่บ่อนพนันแล้วอยู่ที่นั่นอยู่ในจนกว่าจะครบเวลาที่ข้าสัญญาไว้จากนั้นวันสุดท้ายให้เดินทางกลับมาที่นี่เอง''หลินเฟยสงสัยจากที่ชายแก่พูดแสดงว่ามันรู้เรื่องของหลินเฟย? แต่หลินเฟยก็ทำได้แค่สงสัยเท่านั้น
    ''ข้าจะไปอยู่ที่นั่นเพื่ออะไร?''หลินเฟยไม่ปักใจเชื่อ แค่ไปอยู่ในบ่อนพนันเฉยๆนั่นเป็นไปไม่ได้
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เอาเถอะน่าพอเจ้าไปถึงที่นั่นแล้วห้ามเจ้าออกมาจากที่นั่นแม้เพียงครึ่งก้าว ห้ามพูดห้ามตอบโต้คนอื่น จนปีสุดท้ายเจ้าค่อยทำให้ตามใจเจ้าได้''ชายแก่ไม่สนใจหลินเฟยอีกมันดึงตัวหลินเฟยไปทันที เพียงไม่นานหลินเฟยก็ถูกพากลับเข้ามาในเมืองจันทราอย่างรวดเร็ว
    ''ฮึ่ม! เมืองจันทรา...ตระกูลหลิน...ซักวันพวกเจ้าจะต้องเจอกับข้า''หลินเฟยเพียงคิดในใจจากนั้นก็เดินเข้าไปในเมืองเพื่อหาบ่อนพนัน
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าเสียอีกแล้วงั้นหรือสหาย ข้าบอกเจ้าไปหลายครั้งแล้วว่าเจ้ามันดวงซวย''
    ''ยกเหล้ามาให้ข้าหน่อย''
    ''หญิงงามคนนั้นมาหาข้าทีสิ ข้าจะทำให้เจ้ามีความสุขเหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลย''หลินเฟยต้องขมวดคิ้วเพราะหลังจากเดินเข้ามาในบ่อนที่จุคนได้ประมาณ500คนมันเห็นคนต่างๆมากมายที่นี่เป็นเหมือนแหล่งรวมสิ่งชั่วร้ายก็ไม่ปาน สายตาของแต่ละคนที่จับจ้องไปที่คนอื่นต่างไม่บริสุทธิ์ใจตอนนั้นเองหลินเฟยส่ายหัวจากนั้นจึงเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะด้านในสุดแล้วนำยาขึ้นมากิน1เม็ดหลินเฟยไม่ได้ทำอะไรเลยจริงๆแค่นั่งอยู่ตรงนั้นนิ่งๆแล้วมองไปที่คนอื่น 1วัน 3วัน 6วันหลินเฟยยังคงนั่งอยู่ที่เดิม ปัง! จนกระทั่งชายวัยกลางคนที่ลำตัวที่แต่แผลเป็นได้เดินมานั่งด้วยแล้วตบโต๊ะ
    ''ไอ้หนุ่ม เจ้ามาทำอะไรข้าเห็นเจ้านั่งอยู่ที่นี่มาหลายวันโดยไม่ขยับไปไหน''มันพูดพร้อมกับรอยยิ้มแต่หลินเฟยไม่ได้ตอบกลับมันแค่ส่ายหน้าให้เบาๆ
    ''เจ้าเป็นใบ้? ฮ่า ฮ่า ฮ่า มา มา ข้าจะพาเจ้าไปเปิดหูเปิดตา''ชายวัยกลางคนลากหลินเฟยไปที่โต๊ะพนันมันเป็นการพนันแบบง่ายๆมีถ้วยอยู่3ถ้วยกับลูกหิน1ลูก โดย1ใน3ถ้วยจะมีลูกหินอยู่เพียงถ้วยเดียวขอเพียงมองเจ้ามือสลับถ้วยได้ทันแล้วทายว่าถ้วยใบไหนมีลูกหินอยู่ก็จะชนะพนันไป
    ''ใบนั้น''ชายวัยกลางคนวางเงินแล้วชี้ไปที่ถ้วยทันที มันมั่นใจว่าทายถูก แต่...มันกลับทายผิด
    ''บัดซบ! ข้าคิดว่าเป็นด้วยใบนั้นแล้วแท้ๆ''หลิยเฟยได้แต่จ้องไปที่เจ้ามือ เพราะมือของมันไวมากแต่นั่นไม่สามารถรอดพ้นสายตาและหูของหลินเฟยไปได้
    ''มา มา รอบนี้ข้าจะตั้งใจแล้ว''ชายวัยกลางคนยังคงเล่นต่อไปและเสียต่อไปอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุด
    ''บ้าเอ้ย นี่มันข้าจะหมดตัวอยู่แล้ว ไอ้หนุ่มนี่คือเงินก้อนสุดท้ายของข้าแล้ว มา ข้าจะให้เจ้าเป็นคนเลือกหากเจ้าเลือกถูกข้าจะแบ่งให้เจ้าครึ่งหนึ่ง''หลินเฟยไม่แสดงอาการอะไรออกมาเพียงแต่พยักหน้าเบาๆและหลักจากเจ้ามือสลับถ้วยเสร็จหลินเฟยก็ชี้ไปที่ถ้วยที่อยู่ตรงกลาง
    ''เฮ้ย! เจ้าทายถูก ฮ่า ฮ่า ฮ่า เงินของข้ากลับมาแล้ว''ชายวัยกลางคนดีใจมากเพราะนั้นคือเงินทั้งหมดหลังจากที่ได้คืนมามันคิดแล้วก็เท่าทุนพอดี
    ''อีกสักรอบ''อีกครั้งที่มันให้หลินเฟยทายและก็เป็นอีกครั้งที่หลินเฟยทายถูก
    ''ฮ่า ฮ่า ฮ่า รวยแล้วข้ารวยแล้ว แต่พอแค่นี้ดีกว่า ไป ข้าจะพาเจ้าไปเลี้ยงสุรา''หลินเฟยโดนลากออกไปมันกลับมาที่โต๊ะตัวเดิมจากนั้นชายวัยกลางคนก็ไปสั่งสุราชั้นดีมาที่โต๊ะ
    ''ดื่มเลยไอ้หนุ่ม อ่า...และนี่เงินของเจ้า''ชายวัยกลางคนถึงแม้จะดูป่าเถื่อนแต่กลับรักษาคำพูดอย่างดีนี่ทำให้หลินเฟยยิ้มให้แล้วลองดื่มสุราที่วางอยู่บนโต๊ะ
    ''เป็นไง ของดีใช่มั้ยหละ ฮี่ ฮี่''ชายวัยกลางคนหัวเราะออกมาขณะมองดูอาการของหลินเฟยซึ่งมันบอกได้เฟยว่าหลินเฟยชอบสุราพวกนี้มาก