(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 191 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย?

“ยอดออร์เดอร์ที่คงค้าง มันค้างอยู่นานแค่ไหนแล้ว! ทำไมถึงตอนนี้ ตัวเลขยังค้างในปริมาณที่เยอะแบบนี้อยู่อีก!” คลาร่าท่าสลัดคราบเจ้าหญิงในงานเลี้ยงไปหมดแล้ว ได้กลับมาทำงานของเธออีกครั้ง

ทันทีที่เธอมาถึงออฟฟิศของเธอ ก็พลันโยนคำถามที่เธอสงสัยและเป็นปัญหาให้กับพนักงานที่เกี่ยวข้องในทันที

“ตอนนี้ดูเหมือนว่า ไรเดอร์ของเราจะส่งอาหารไม่ทันครับ” หนึ่งในทีมดูแลลูกค้าทำหน้าเครียดเมื่อตอนนี้แอปฯ Winner Food ของพวกเขา กำลังถูกลูกค้าถล่มอย่างหนัก จากการที่ได้อาหารล่าช้าไปแล้วมากกว่า 30 นาที

ทั้งนี้ไม่ได้เกิดจากตัวแอปฯ ไม่ได้เกิดจากร้านค้า…และก็ไม่ได้เกิดจากไรเดอร์ด้วย ทั้งหมดเกิดจาก การโฆษณาและการแจกคูปองอันมหาศาลไปในก่อนหน้านี้นั่นเอง

ทำให้มีลูกค้าจำนวนมาก แห่กันเข้ามาใช้คูปองกันอย่างเนืองแน่น จนทำให้ไรเดอร์วิ่งงานกันไม่ทัน จนส่งอาหารไปไม่ถึงมือของลูกค้านั่นเอง

“ไม่ใช่ว่าเราได้ดึงตัวไรเดอร์จากแอป Easy มาแล้วเหรอ? ทำไมถึงยังไม่พออีก” คลาร่า กู นั้นรู้กลยุทธ์ของเจมส์ทุกอย่าง ที่ได้ดึงตัวไรเดอร์มาจากบริษัทของอีกฝ่าย เพราะการดึงตัวก็ต้องใช้เงิน

เงินเข้าและออก ล้วนต้องผ่านตาของเธออยู่แล้ว ซึ่งมันทำให้คลาร่า กู นั้นรู้ว่าพวกเขามีไรเดอร์ในมืออยู่มากทั่วกรุงเทพฯ และปริมณฑล แต่ทว่าไรเดอร์เหล่านั้นหายไปไหน

“ที่วิ่งงานอยู่ตอนนี้ล้วนเป็นไรเดอร์ที่พวกเราดึงมาจากแอปฯ Easy Food มากกว่าครึ่งครับ ส่วนไรเดอร์ที่เหล่าจ้างวานมา ส่วนใหญ่แล้วได้ถูกตำรวจจับในข้อหาผิดกฎจราจรครับ” รายวานมาถึงจุดนี้ก็ทำให้ทีมบริการลูกค้าไม่กล้ามองหน้าคลาร่า กู อีก

ไรเดอร์ที่บริษัท Winner Food จ้างวานมาในปริมาณมากๆ พวกเขาไม่ได้คัดเลือกหรือตรวจสอบคนพวกนี้มาก่อนเลย ใครสมัครก็รับเอาไว้ทั้งหมด เพราะมองว่าไรเดอร์คือหัวใจของแอปฯ หากไม่มีไรเดอร์ก็จะไม่มีใครวิ่งงานให้กับพวกเขา

แต่ทว่ามันก็เป็นเหมือนดาบสองคม ไรเดอร์ดีๆ แน่นอนย่อมมี ไรเดอร์ที่ตั้งใจทำงานก็มีไม่น้อย…แต่ส่วนใหญ่ไรเดอร์ที่เข้ามาสมัครกับบริษัท Winner ทุกคนล้วนมีประวัติไม่ดีทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นการดัดแปลงสภาพรถจักรยานยนต์ หรือ ขับผิดกฎจราจรเป็นประจำ

ยิ่งประจวบเหมาะกับพวกเขาอยากวิ่งทำรอบให้ได้มากๆ เพราะจะได้รายได้พิเศษจากการส่งอาหารจากแอปฯ จึงทำให้ไรเดอร์เหล่านี้ไม่สนใจและเคารพในกฎจราจรเลยแม้แต่น้อย ฝ่าไฟแดง ขับขี่ฉวัดเฉวียนสร้างความอันตรายให้กับผู้ขับขี่บนท้องถนนและที่หนักไปกว่านั้นคือการแสดงพฤติกรรมหยาบคายกับผู้อื่น ที่ไรเดอร์ของพวกเขาบางคนได้ด่าทอผู้ขับขี่รถยนต์คนอื่นๆ ด้วยถ้อยคำที่หยาบคายนั่นเอง

คลาร่า กู ได้ยินสิ่งที่พนักงานของตัวเองได้แจ้งมา ก็พลันกุมขมับ…เธอเฝ้าดูรายงานที่ส่งเข้ามาตลอด 1 ชั่วโมงที่แยกตัวขึ้นมาทำงานก็ยิ่งสังหรณ์ใจไม่ดี จึงไม่สนใจภาพลักษณ์ใดๆ อีก

รีบเดินลงไปชั้นล่างที่กำลังจัดงาน คว้าตัวเจมส์ CEO ของบริษัทที่กำลังยืนร้องเพลงอยู่บนเวที กลับขึ้นมาด้านบนทันที

ท่ามกลางความหัวเสียของเหล่าผู้ร่วมงานและเจมส์ที่โกรธเธอ ที่ทำให้เข้าเสียหน้าต่อหน้าแขกเหรื่อและกลุ่มนักข่าว

“ทำบ้าอะไรของเธอ…เธอรู้ไหมแขกในงานจะมองฉันยังไง?” เจมส์แม้จะเมาอยู่ แต่เรื่องหน้าตาก็ยอมไม่ได้ เขาโวยวายใส่คลาร่าเสียงดัง จนมันแทบจะดังออกมาจากห้องทำงานของคลาร่าเลยด้วยซ้ำ

หากแต่ว่าคลาร่าก็รักษาภาพลักษณ์ของเจมส์ให้มากๆ เธอทั้งเดินจูงมือเจมส์ลงมาจากเวที ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แม้การจูงมือนั้นเธอจะออกแรงเพื่อลากเจมส์ก็ตาม อีกทั้งเมื่อกลับเข้ามายังออฟฟิศ เธอก็พลันปิดม่านให้กับเจมส์ ไม่ให้พนักงานที่อยู่ข้างนอกมองเข้ามาได้อีกด้วย

“ไปล้างหน้า ล้างตาแล้วนั่งลง!” คลาร่าไม่สนใจเสียงตวาดของเจมส์เลยแม้แต่น้อย เธอพาเขาเข้าไปยังห้องน้ำส่วนตัวที่อยู่ในห้องทำงาน เพื่อชะล้างอาการมึนเมา ซึ่งเจมส์ก็ทำอย่างขอไปที่ด้วยความหัวเสีย ก่อนจะกลับมานั่งลง ด้วยใบหน้าที่บูดบึ้ง

“มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นสองเรื่อง หนึ่งคือเรื่องของแอปฯ Winner Food ของเรา และอีกเรื่องคือเรื่องของแอปฯ Easy Food จะฟังเรื่องไหนก่อน” คลาร่านั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเธอ พลางพูดกับเจมส์ด้วยสีหน้าที่จริงจังและดูเอาจริงๆ มากจนเจมส์เริ่มรู้ตัวแล้วว่า สิ่งที่คลาร่ากำลังทำอยู่ มันคือเรื่องที่จริงจัง

“เรื่องร้ายแรง แอปฯของเรานะเหรอ? คุณกังวลไปเองหรือเปล่า คลาร่า…ทุกอย่างกำลังไปได้สวยไม่ใช่เหรอ?” เจมส์มองดูรายงานที่คลาร่าโยนใส่เขา เมื่อเจมส์ได้ตอบรับว่าจะฟังปัญหาของแอปฯ Winner Food ก่อน

“ใช่มันกำลังไปได้สวย ในแง่ของตัวเลขและการสั่งซื้อ…แต่คุณลองมองดูตัวเลขของออร์เดอร์ที่จัดส่งสำเร็จและคงค้างดูสิ” คลาร่าชี้ให้เห็นถึงปัญหา ยอดออร์เดอร์ตอนนี้ทะลุ 150,000 ออร์เดอร์แล้ว ทั่วทั้งกรุงเทพและปริมณฑล

มันเป็นตัวเลขที่เจมส์แอบยิ้มที่ได้เห็นมันประสบความสำเร็จ…หากแต่เมื่อมองดูตัวเลขที่ทำการจัดส่งสำเร็จ มันกลับอยู่ที่ 70,000 นิดๆ เท่านั้น และยังคงค้างอีกไม่ต่ำกว่า 50,000 ออร์เดอร์เข้าไปแล้ว

เจมส์จำตัวเลขทั้งหมดได้เมื่อช่วง 1 ชั่วโมงก่อน ซึ่งตอนนั้นออร์เดอร์ที่จัดส่งสำเร็จอยู่ที่ 60,000 กว่าๆ หากแต่ผ่านไปกว่า 1 ชั่วโมง ยอดกลับเพิ่มขึ้น 10,000 เท่านั้น นี้คืออัตราที่น้อยลงอย่างน่าใจหาย

สวนทางกลับยอดออร์เดอร์ที่คงค้างในระบบ ที่ปาเข้าไป 50,000 กว่าแล้ว…และมากกว่า 3 หมื่นรายการ นั้นเลยกรอบเวลาที่กำหนดไปแล้ว มากกว่า 30 นาที

“เกิดอะไรขึ้น ระบบขนส่งเรามีปัญหาเหรอ?” เจมส์เป็นนักธุรกิจที่เก่งจริงๆ มองตัวเลขปราดเดียวก็ดูออกว่าระบบขนส่งมีปัญหา

ซึ่งคลาร่าได้เห็นเจมส์กลับมามีสติ มันก็ง่ายต่อการอธิบาย เธอได้บอกเล่าเรื่องปัญหาของไรเดอร์ที่เกิดขึ้นให้กับเจมส์ ยิ่งประธานหนุ่มได้ฟัง สีหน้าก็ยังยิ่งบิดเบี้ยว ราวกับคนขี้ไม่ออก

“พวกเฮงซวย! ส่งข้อความไปหาไรเดอร์ของเราทุกคน ให้พวกเขาตั้งใจทำงานและเคารพกฎจราจรเดี๋ยวนี้! แล้วลูกค้าที่รอเกิน 30 นาที พวกเราจะให้คูปองลดให้กับพวกเขา” เจมส์พยายามหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้าก่อน เพื่อแก้ไข้สถานการณ์เขาเลยใช้เงินอีกครั้ง เพื่อปลอบประโลมจิตใจลูกค้าที่ต้องรออาหารมากกว่า 30 นาทีนั่นเอง

การแก้ปัญหาของเจมส์ถือว่าทำได้ดี แต่มันคือการใช้เงินฟาดออกไปอีกครั้ง คูปองที่แจกไปมันทำให้รายรับของพวกเขา ติดตัวแดงอย่างน่ากลัวตั้งแต่วันแรก

เพียงสองชั่วโมง รายรับของบริษัทก็ติดลบไปแล้วกว่า ‘-5,000,000 บาท’

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นเรื่องที่แย่ที่สุดของแอปฯ Winner Food ยังไม่หมดเพียงแค่นั้น ถึงเจมส์จะปลอบใจลูกค้าที่ต้องรออาหารนานมันก็ส่วนหนึ่ง แต่ภาพลักษณ์ที่ออกมาจากการแสดงของออกไรเดอร์ที่ทำผิดกฎจราจรมันได้ว่อนไปทั่วอินเทอร์เน็ตไปหมดแล้ว

ภาพของไรเดอร์ที่ด่าทอรถยนต์ที่ขับขี่บนท้องถนน ภาพของไรเดอร์ที่ฝ่าไฟแดงจนเกือบจะเกิดอุบัติเหตุ แม้แต่คนข้ามทางม้าลายก็ยังไม่หยุดให้ นี้คือภาพลักษณ์ที่เงินก็แก้ปัญหาไม่ได้!

“ฉันพอจะรู้จักผู้ใหญ่ในกรมตำรวจอยู่บ้าง ฉันจะโทรไปขอให้เขาช่วยผ่อนปรนไรเดอร์ของเราให้สักหน่อย ส่วนวิดีโอในอินเทอร์เน็ตเธอบอกให้คนของเราติดต่อไปยัง Ibook ในประเทศไทย ช่วยให้เขาลบคลิปให้หน่อย…หรือถ้ามันเกินควบคุมก็ให้ระบบช่วยคัดกรองไม่ให้ผู้คนมองเห็นคลิปได้ในวงกว้างก็พอ” เจมส์มีช่องทางซิกแซกที่น่าเหลือเชื่อ เพียงโทรศัพท์สายเดียวก็ทำให้ไรเดอร์นับร้อย สามารถรอดพ้นจากความผิดได้แล้ว

แน่นอนอำนาจของเงินมันช่างทรงพลังจริงๆ แต่กระนั้นรอบนี้เจมส์ก็เสียเงินไปไม่ใช่น้อยๆ

ติดสินบนกรมตำรวจ ติดสินบนพนักงานในบริษัท Ibook กว่าจะจบเรื่องก็ทำให้เวลาผ่านไปกว่าหลายชั่วโมงเลยทีเดียว

สถานการณ์แอปฯ Winner Food ค่อยๆ ดีขึ้นตามลำดับ แม้จะยังมีปัญหาอยู่ แต่ก็คลี่คลายลงได้บางส่วนแล้วจริงๆ

“เฮ้อ! แล้วเรื่องของแอปฯ Easy ล่ะ…ตอนแรกเธอบอกว่ามันมีปัญหาอะไรอย่างนั้นเหรอ” เจมส์เหมือนกับคนที่ไปนั่งรถไฟเหาะมาเลย ตอนเช้าสนุกสุดเหวี่ยง ตอนเที่ยงหน้าดำค่ำเครียดจากการต้องแก้ปัญหาให้กับแอปฯ Winner Food

“เรื่องของบริษัท Easy อาจจะไม่เกี่ยวข้องกับแอปฯของเราโดยตรง…แต่ถ้ายึดตามที่คุณเคยพูดเอาไว้เมื่อหลายเดือนที่แล้ว คุณจำได้ไหมที่คุณบอกว่า ‘คุณไม่เคยแพ้ให้กับใคร’ ตอนนี้ฉันอยากให้คุณคิดดูใหม่” คลาร่ายื่นแท็บเล็ตของเธอที่ลงแอปฯ Easy เอาไว้เรียบร้อยแล้ว ส่งให้กับเจมส์ได้ทำการตรวจสอบ

“บริษัท Easy Food ได้ทำการอัปเดตระบบครั้งใหญ่ของพวกเขา เมื่อเช้านี้…ในมุมมองของฉัน พวกเขาไม่เคยเห็นพวกเราอยู่ในสายตาเลยสักนิด” คลาร่า กู พูดออกมาตรงๆ เธอวิเคราะห์แล้วว่าการที่แอปฯ Easy ทำการอัปเดตระบบ ในวันเดียวกับที่แอปฯ Winner Food ของพวกเขาเปิดตัว

ก็เพื่อมาสั่งสอนให้ได้รู้ว่า พวกเขามีความเข้าใจในตลาดนี้มากกว่าบริษัท Winner หากคิดจะทำสงครามเงินทุนกับพวกเขา ผลลัพธ์จะทำให้บริษัท Winner มีแต่จะเจ็บตัวอยู่ฝ่ายเดียว

ทางที่ดีคือถอนตัวออกไปหรือถ้าไม่คิดถอนตัวออกไป ก็เลิกเล่นเกมผลาญเงินทุนนี้เสียจะดีกว่า เพราะแอปฯ Easy Food ประกาศชัด พวกเขาไม่เล่นด้วยในด้านสงครามเงินทุน แต่จะสู้ด้วยเทคโนโลยีที่เหนือกว่านั่นเอง

“แอปฯของพวกเขา พัฒนาไปไกลขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?” เจมส์ได้ลองใช้งานแอปฯ Easy Food เป็นอันดับแรก ความลื่นและ UI ล้วนแข็งแกร่งกว่าของแอปฯ Winner Food เป็นไหนๆ ก็แหงล่ะ UI ของแอปฯ Winner Food มันได้ลอกเลียนแบบแอปฯของพีทมาเต็มๆ

การที่เจอกับ User Interface ที่พัฒนาขึ้นด้วยตัวเองอย่างแอปฯ Easy Food มันเลยทำให้เจมส์ได้แต่เปรียบเทียบด้วยความอิจฉา

ทั้งนี้เจมส์ยังคงทดลองใช้แอปฯ Easy ต่อไป…ก่อนจะพบฟีเจอร์โดดเด่นอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นระบบส่งข้อความหาไรเดอร์ ระบบพูดคุยกับร้านค้าเพื่อขอให้ร้านค้าเปลี่ยนวัตถุดิบในอาหารบางชนิด ที่ลูกค้าอาจไม่ชอบได้ ประหนึ่งลูกค้าได้ทำการสั่งอาหารจากหน้าร้านนั่นเอง โดยถึงแม้ระบบของพีทจะมีตัวเลือกให้กดเลือกมากมาย ดั่งเช่น เผ็ดน้อย/เผ็ดกลาง/เผ็ดมาก

แต่ความหวาน ความเค็มล่ะ? มันอยู่นอกเหนือตัวเลือก ถ้าจะเพิ่มเข้าไป ร้านค้าก็ต้องลำบากต้องมาสร้างเมนูให้วุ่นวาย เช่นนั้นก็เพิ่มระบบพูดคุยกับร้านเพื่อส่งข้อความกันโดยตรงได้เลย

‘. . .’ ในหัวของเจมส์มองแอปฯ Easy Food ที่มีระบบครอบคลุมด้วยความอิจฉาตาร้อน แน่นอนเขาอยากได้ระบบแบบนี้ เพิ่มเติมเข้ามาในแอปฯ Winner Food ของเขาบ้าง แต่ทว่าที่ทำให้เจมส์ ช็อกหนักกว่าเดิม

เห็นจะเป็นระบบ Easy Wallet ที่มันคือกระเป๋าเงินดิจิตอลภายในแอป ที่ผ่านการรับรองจากธนาคารแห่งประเทศไทยแล้วนั่นเอง

Easy Wallet สามารถใช้จ่ายแทนเงินสดได้ภายในแอปฯของพวกเขา ซึ่งรวมไปถึงแอปฯใหม่ที่พึ่งเปิดตัวอย่าง Easy Shop ร้านค้าออนไลน์ที่มีสินค้าจากทั่วประเทศไทยให้เลือกเต็มไปหมด

เจมส์นิ่งไปเลย เมื่อเห็นแอปฯใหม่อย่าง Easy Shop เพราะแอปฯ นี่มันอยู่นอกเหนือจากที่เขาคิดไว้ไปไกลนัก

บริษัท Winner พึ่งจะทุ่มสุดตัวเพื่อเดินตามรอยเท้าของแอปฯ Easy Food ให้ทัน หวังใช้เป็นสะพานเพื่อก้าวข้าม แต่ทว่าในขณะที่พวกเขาทุ่มสุดตัว

ก็ดูเหมือนบริษัท Easy จะไม่ได้สนใจหรือหยุดการพัฒนาเลย พวกเขาก้าวหน้าไปเร็วมาก เร็วจนบริษัท Winner ตามได้แต่ ‘เงา’ ที่อีกฝ่ายทิ้งเอาไว้ก็เท่านั้น…ตึง~!

“พวกเธอสองคนนี้ยังไงกัน แขกเหรื่อกลับไปหมดแล้ว…ไม่คิดจะลงไปร่ำลาพวกเขาสักหน่อยเหรอ พวกเขาคือแขกของพวกเรานะ” เอเดน เหลียง เปิดประตูห้องทำงานของคลาร่าด้วยความหงุดหงิด ที่ทั้งสองหายหัวไปตั้งแต่ช่วงเที่ยงของวัน จนกระทั่งจบงานเลี้ยงก็ยังไม่โผล่หัวกลับมา

จึงทำให้เอเดน เหลียงในฐานะผู้ใหญ่ หัวเสียอย่างมากกับพฤติกรรมนี้ของเจมส์ หากแต่เจมส์และคลาร่าไม่ได้ตอบกลับเอเดน เหลียง เลยสักคำเดียว

พวกเขานั่งก้มหน้ามองดูแท็บเล็ตในมือ ราวกับกำลังจะสิงเข้าไปในเครื่องกันอยู่แล้ว

“มันมีอะไร พวกเธอถึงได้สนใจมักนัก?” เอเดน เหลียงหยิบแท็บเล็ตจากมือของเจมส์ไปดู ก่อนที่สีหน้าเมื่อได้เห็นแอปฯ Easy ก็ทำให้เอเดน เหลียง CEO อาวุโสถึงกับทรุดลงนั่งเลยทีเดียว

“ถ้าเราจะพัฒนาแอปให้มีระบบเหมือนกับพวกเขา ต้องใช้เวลาเท่าไร?” เอเดน เหลียงเอ่ยถาม หลังจากชะงักเพื่อใช้ความคิดไปนาน “ทีมพัฒนาของเราให้คำตอบว่าน่าจะใช้เวลาอย่างน้อย 3 เดือนและจะนานมากกว่านี้อีกหากให้แอปฯสามารถรองรับทั้งสองระบบ uOS และ Andriod” เจมส์ได้สอบถามกับอาจารย์อมรและทีมไอทีไปบ้างแล้ว แน่นอนอาจารย์อมรเจอฟีเจอร์ใหม่ๆ ที่ไม่เคยเห็นของแอปฯ Easy ก็ไปไม่เป็นเลย

ที่แอปฯ Winner Food ถูกพัฒนาและสร้างขึ้นได้เร็ว ก็เพราะอาจารย์อมรพอจะมีตัวอย่างจากแอปของพีทมาอยู่แล้ว แต่ทว่าการอัปเดตใหญ่ในครั้งนี้ มันแทบยกระบบของแอปฯ Easy Food ใหม่ทั้งหมด

ไฉนเลยที่อาจารย์อมรจะทำและพัฒนาแอปฯของพวกเขา ให้เสร็จได้เหมือนเคยอีก…อาจารย์อมรตอนนี้เองก็มืดแปดด้าน “บอกทีมไอทีให้เร่งมือให้ไวกว่านี้ ถ้าทำไม่ได้ก็จ้างคนมาทำแทน จะเป็นนักพัฒนาจากประเทศไหนก็ได้…ฉันทุ่มไม่อั้น” เอเดน เหลียงพูด

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 2 ทุ่มนะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy