ยุทธจักรนักเล่นแร่แปรธาตุ

ลมแรงพัดสะบัดไปทั่วหุบเขาโอสถ เสียงเปลวไฟคำรามผสมกับพลังธาตุไม้ที่แตกหน่อจากพื้นดิน กลิ่นของสมุนไพรพันปีลอยอบอวลทั่วท้องฟ้า — ร่างของ เหอหลงอวี่ ลอยอยู่เหนือศิลาโบราณกลางเวทีฝึก ดวงตาเขาเปล่งประกายคู่หนึ่งสี ทองแดง–เขียวมรกต คล้ายเปลวเพลิงกับไม้หยกกำลังเต้นระบำประสานกันภายในร่างกายเดียว

“...นี่คือพลังที่แท้จริงของ กำเนิดธาตุคู่...”
เสียงของเขาแผ่วเบาแต่ทรงพลัง ความอบอุ่นของไฟและความสงบของไม้ไหลวนเข้ากันในจิต ก่อเกิดสมดุลอันเปราะบางที่หากเพียงสั่นไหวผิดเพี้ยนเพียงนิดเดียว ก็อาจทำให้พลังพลุ่งพล่านจนร่างแตกสลายได้

เหนือท้องฟ้า — เมฆหมุนวนเป็นเกลียว สีทองและเขียวซ้อนทับกันเป็นมวลพลังอันงดงามราวจิตรกรรมสวรรค์ เปลวเพลิงมังกรโลหิตพุ่งขึ้นหลอมรวมกับรากไม้หยกที่แทงทะลุดินขึ้นมา เสียงคำรามของมังกรดังสะท้อนออกมาจากภายในร่างของเหอหลงอวี่!

ตูมมมม!!

แรงระเบิดพลังทำให้พื้นหุบเขาแตกร้าวเป็นแนวยาว ละอองพลังธาตุร่วงหล่นเหมือนเกล็ดแสง เหอหลงอวี่ทรุดตัวลงคุกเข่า เหงื่อเย็นไหลอาบใบหน้า — เส้นเลือดทั่วร่างเปล่งประกายเป็นเส้นสีทองและเขียวสลับกันราวกับลวดลายสลักของเทพโบราณ

“อย่าให้ไฟกลืนไม้... อย่าให้ไม้ข่มไฟ... จงผสานให้เป็นหนึ่งเดียว...”

เสียงอาจารย์ผู้ล่วงลับของเขาดังก้องในความทรงจำ คำสอนที่เคยคิดว่าเป็นเพียงปรัชญาธาตุกลับกลายเป็นคาถาแห่งการรอดตาย เขาหลับตา ปล่อยจิตสัมผัสไหลเข้าไปในแก่นปราณกลางหน้าอก

ทันใดนั้น...
โลกทั้งใบกลับเงียบสนิท

เขาเข้าสู่ “มิติจิตกำเนิดธาตุ” — ดินแดนภายในร่างที่มีเพลิงสีทองลุกโชติช่วงอยู่ฝั่งหนึ่ง และป่ามรกตชั่วนิรันดร์อยู่อีกฝั่งหนึ่ง ทั้งสองกำลังจะปะทะกันจนเกิดรอยร้าวกลางฟ้า

เหอหลงอวี่เหยียบอยู่บนสะพานแสงตรงกลาง หยาดเหงื่อกลั่นเป็นประกายวิญญาณ เขาเงยหน้ามองเปลวไฟมังกรโลหิตที่คำรามและต้นไม้หยกที่เติบโตไม่หยุด

“เจ้าทั้งคู่...คือข้าทั้งสิ้น”

เสียงของเขาก้องสะท้อนทั่วมิติ มือขวาเหยียดออก — ไฟมังกรโลหิตพุ่งเข้าสู่แขน
มือซ้ายกางออก — รากไม้หยกพันรอบร่างกาย
สองพลังแผ่ซ่านเข้าหากัน...
และในจังหวะที่พลังเกือบปะทะ — เขากำหมัดทั้งสองพร้อมกัน!

ตู้มมมมมมมมม!!!

มิติจิตสะเทือนเลื่อนลั่น เปลวไฟและไม้หยกส่องแสงสว่างจนท้องฟ้าแตกกระจาย กลายเป็น “วงแหวนแห่งสมดุลธาตุคู่” หมุนรอบกายของเขาอย่างสง่างาม

เปลวไฟมังกรโลหิตเผาผลาญทุกสิ่งที่มืดมัว
ไม้หยกวิญญาณหล่อเลี้ยงชีวิตให้กลับคืน
เกิดเป็นพลังใหม่—“เพลิงหยกสรรพชีวิต (Flame of Verdant Creation)”

เมื่อเหอหลงอวี่ลืมตาอีกครั้ง เปลวเพลิงสีทองอมเขียวลุกวาบรอบกาย ดวงตาเขาส่องประกายสว่างเจิดจ้า ร่างกายเต็มไปด้วยพลังที่แผ่ขยายออกไปจนภูเขารอบด้านสั่นสะเทือน

“ข้าทำได้แล้ว...”
เขาพึมพำเบา ๆ — ท่ามกลางสายลมและเศษหินที่ปลิวว่อน
แต่ในวินาทีนั้นเอง...

เสียงหัวเราะต่ำลึกลับดังแผ่วออกมาจากเงามืดใต้หน้าผา

“สุดยอดจริง ๆ... ศิษย์สำนักโอสถที่สามารถหลอมธาตุคู่ได้ในร่างเดียว... แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าพลังเช่นนี้ จะดึงดูดสิ่งที่ไม่ควรถูกปลุกขึ้น...”

แสงสลัวจากเงาดินเผยให้เห็น ร่างลึกลับคลุมผ้าดำ มีดวงตาสีเทา–เงินจ้องมองเขาอยู่ รอยยิ้มบางบนใบหน้าเปื้อนความเย้ยหยัน — พลังอันเย็นเยียบปะทะกับคลื่นพลังเพลิงของเหอหลงอวี่ราวกับน้ำแข็งกับไฟกำลังจะปะทะกันอีกครั้ง