USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
รักแรกนั้นมักไม่สมหวัง เื่นั้นแอลรู้ดี....
แต่รักครั้งนั้นทำให้แอลรู้ว่า เขาชอบผู้ชาย...
ย้อนกลับไปเมื่อผมพึ่งเข้าเรียนมัธยมต้นปีแรก ผมดันไปตกหลุมรักคนที่ไม่ควรยุ่งเกี่ยวด้วยที่สุด ทั้งเป็รุ่นพี่ที่ใกล้จะเรียนจบแถมเป็รุ่นพี่ในชมรมดนตรีที่แทบไม่มาเข้าชมรมเลย
‘รุ่นพี่โซ’ นอกจากรวย หน้าตาดี เรียนเก่งแล้ว กีฬา ดนตรีก็ยังเล่นได้ดีอีก เรียกได้ว่าเป็คนที่เพอร์เฟคเกินไปจนหลายๆ อิจฉา แน่นอน หนึ่งในนั้นก็ผมคนนึงละ แต่เพราะเป็คนไม่มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้าง หน้านิ่ง พูดน้อย เ็าเสียจนไม่มีคนกล้าเข้าใกล้ แต่ถึงอย่างนั้นก็มักถูกสาวๆ รุมล้อมอยู่เสมอ เห็นว่าที่เข้าชมรมดนตรีเพราะหัวหน้าชมรมเป็เพื่อนสนิทของเขา
ผมตกหลุมรักรุ่นพี่ั้แ่แรกเจอ วันนั้นเป็วันแรกที่ผมเข้าชมรมและได้เจอรุ่นพี่ ั้แ่นั้นมาสายตาผมก็มองหาเขาเสมอและพยายามเอาตัวเองไปอยู่ในที่ที่รุ่นพี่มองเห็น โดยไม่สนใจว่ารุ่นพี่จะรำคาญเขาแค่ไหน ถึงแม้ว่าผมจะรู้อยู่เต็มอกว่าสิ่งที่ผมพยายามทำนั้นไม่ได้อยู่ในสายตาของรุ่นพี่หรอก ผมไม่เคยคิดจะสารภาพรักหรือบอกความในใจให้รุ่นพี่รับรู้ เพราะผมรู้ดีว่า... มันเป็ไปไม่ได้
“มึง เลิกงานแล้วไปนั่งดื่มกันต่อป่ะ พึ่งจะเที่ยงคืนกว่าๆ เอง” ฮารุชวน ตอนนี้พวกเขาเลิกงานแล้ว เลยกลับมาเป็เป็ชุดเดิม
“ก็ดีนะ” วินตอบแทน เพราะแอลที่เปลี่ยนชุดเสร็จแล้วนั่งเหม่อมองมือถืออยู่อย่างงั้นสักพักแล้ว
“มึงละแอล” ฮารุหันไปถามแอลอีกรอบ ก่อนตบไหล่มันดังป้าบบ
“โอ้ยยย ไอ้ฮารุ มึงตีกูไมเนี้ยย” ตีมาเต็มแรงเลยนะมึง มือถือกูแทบร่วงจากมือ
“มึงเมินคำถามกู”
“คำถามเหี้ยไร” เก็บมือถือใส่กระเป๋าก่อนถามกลับ
“มึงจะไปนั่งดื่มต่อป่ะ ยังไม่ดึกเท่าไรเลย ไหนๆ ก็เลิกงานแล้วแถมพรุ่งนี้ก็หยุดด้วย”
“จัดไปสิ ไหนๆ ก็ว่างแล้ว เหล้าฟรีด้วย”
“มึงนี้เห็นของฟรีเป็ไม่ได้” ฮารุส่ายหน้าหน่ายใจ
พอตัดสินใจกันว่าจะนั่งดื่มกันต่อ พวกเราเลยเดินไปหน้าร้านกวาดสายตารอบๆ มองหาโต๊ะว่าง ผับค่อนข้างกว้าง มีที่นั่งหลายชั้นให้เลือกสรร แต่ยังไม่ทันได้เดินไปนั่งโต๊ะไหน เฮียเวย์ก็โบกไม้โบกมือจากที่นั่ง VIP ที่อยู่โซน้าเพื่อเรียกให้พวกเขาทั้งสามคนเดินไปหา
“เฮียเรียก” วินที่สังเกตเห็นคนแรกพูดก่อนจะเดินนำไปแต่โดนแอลรั้งแขนไว้ก่อน วินหันมามอง
“มีไร” แอลอึกอัก
“มึงไปหาเฮียกับฮารุได้ป่ะ เดี๋ยวกูหาโต๊ะว่างๆ รอพวกมึง” วินขมวดคิ้วไม่เข้าใจ
“ทำไม”
“เดี๋ยวโต๊ะว่างไงมึง กูจะได้ไปเดินหาให้พวกมึงก่อน”
“โต๊ะว่างเยอะแยะไปมึง ไปหาเฮียก่อนค่อยมาหา เฮียอาจจะมีอะไรพูดกับพวกเราก็ได้นะมึง” ฮารุเสริม นี้ก็ผับไอ้วินจะไม่มีโต๊ะว่างให้พวกเราได้ไง ถ้าไม่มีจริงไปนั่งดื่มที่บ้านมันที่อยู่ใกล้ๆ ผับยังได้เลย
“เออๆ” แอลตอบรับอย่างยอมแพ้ ถ้าเขายังดึงดันไม่ไปอีก พวกมันต้องคาดคั้นเอาเหตุผลที่เขาไม่อยากไปแน่ๆ คิดอย่างปลงๆ ก่อนหายใจเข้าลึกๆ เดินตามไอ้วินไปที่โซนวีไอพี เอาหว่ะ อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด บางทีรุ่นพี่อาจจะจำเขาไม่ได้แล้วก็ได้ ไม่สิ... น่าจะไม่มีความสำคัญมากพอที่จะจำ
โต๊ะที่เฮียเวย์นั่งอยู่ นอกจากรุ่นพี่โซกับเลขาฝาแฝดอีกสองคนแล้ว ยังมีผู้ชายอีกสองคนนั่งด้วย หนึ่งในนั้นคือประธานชมรมดนตรี ‘รุ่นพี่บีท’ ส่วนอีกคนนึงเขาไม่รู้จัก
“มาสักทีนะไอ้เด็กพวกนี้ เปลี่ยนชุดกันนานจริง เอ้า จะแนะนำให้รู้จักนี้เพื่อนเฮียเอง แขกวีไอพีเลยนะ จำหน้าไว้ละ” พอเดินไปถึงโต๊ะ เฮียเวย์ก็พูดขึ้นก่อนผายมือไปทางเพื่อนๆ ก่อนไล่แนะนำไปทีละคน
“นี้ไอ้บีทกับไอ้เทรน ส่วนไอ้ที่นั่งหน้านิ่งนั้นชื่อโซ ส่วนแฝดนรกนั้น คนที่ใส่แว่นชื่อเรย์อีกคนชื่อริก”
“สวัสดีครับ” พวกผมยกมือไหว้อย่างพร้อมเพียง ถึงจะยกมือไหว้แต่เขาไม่ได้เบนสายตาไปทางรุ่นพี่โซเลย มองหน้าเฮียเวย์ลูกเดียว แอลพยายามอย่างที่สุดที่จะไม่แสดงอาการใดๆ ออกมา มือชุ่มเหงื่อหมด แต่หัวใจเขาแทบตกไปอยู่ตาตุ่มเมื่อรุ่นพี่บีททัก
“อ่าว แอลไม่ใช่หรอ รู้จักกับไอ้เวย์ด้วย จำพี่ได้รึเปล่า” บีททักแอลด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม รุ่นพี่บีทเรียกได้ว่าเป็หนุ่มหล่อ อัธยาศัยดี เป็มิตรกับทุกคนเสมอ ยิ้มแย้มแทบตลอดเวลา ตอนที่โดนชวนเข้าชมรมเขาก็โดนรอยยิ้มนี้และหลอกล่อเข้าชมรมจนได้
“สวัสดีครับ พี่บีท ไม่ได้เจอกันตั้งนาน” แอลยิ้มแหยๆ
“รู้จักแอลด้วยหรอว่ะ ไอ้บีท” เวย์ถาม ขณะทำมือบอกให้พวกเขาทั้งสามคนนั่ง
“รุ่นน้องในชมรมตอนเรียนมัธยมนะ แอลเข้ามาก่อนพวกกูจะจบนะน่ะ”
“พวกกูนี้ใครอีกว่ะ” เวย์ถาม ไม่ใช่มันแค่คนเดียวหรอ
บีทยิ้ม ก่อนหันไปหาโซ
“ไอ้โซอีกคน”
“หาาา อย่างไอ้เหี้ยโซนี้นะหรอ เข้าชมรมกับคนอื่นเขาด้วย” เทรนที่นั่งดื่มอยู่แทบสำสักเหล้าที่กระดกอยุ่
“นั้นสิ อย่างมึงเข้าชมรมไปนั่งใบ้นะสิ” เวย์เสริมขำๆ ไอ้โซมันพูดแทบนับคำได้เลยมั้ง วันนี้ั้แ่เจอมัน มันพูดออกมาแค่สองสามประโยคเอง
“ชมรมดนตรีก็ต้องเล่นดนตรีสิว่ะ ไง ไอ้โซจำน้องแอลได้ป่ะ เด็กมอหนึ่งคนเดียวที่เข้าชมรมอ่ะ” บีทหันไปถามเพื่อนที่นั่งกระดกเหล้าอย่างเดียวอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
โซเหลือบสายตามาทางแอล ทั้งคู่สบตากันครู่เดียว แอลก็หลบสายตาไปทางบีทก่อน ตอนนี้มือเขาเย็นเฉียบหมดแล้ว หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมาจากอกซ้ายแล้วเนี้ย
“จำไม่ได้” พอหูเขาได้ยินตัวเขาชาไปหมดทุกส่วน หัวใจที่เต้นแรงจนเหมือนจะหลุดออกมาก็เหมือนจะหยุดเต้นลงไปเสียอย่างนั้น ทั้งที่คำตอบก็ไม่ต่างจากที่คิด แต่หัวใจเขาบีบรัดจนเจ็บไปหมด แอลจึงได้แต่ยิ้มแห้งๆ กลบเกลื่อน
“โลกเรามันกลมจริงๆ เอ้า ชนๆ” เวย์ยกแก้ว
“เฮีย พวกผมไปนั่งโต๊ะอื่นดีกว่า” วินหันไปกระซิบกับเวย์ เพราะฮารุไม่ค่อยถูกกับคนเยอะแถมเป็คนที่ไม่ค่อยสนิทด้วยมันเลยนั่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไร ส่วนไอ้แอลมันนั่งยิ้มเจื่อนๆ มาั้แ่แรกแล้ว
“เอางั้นหรอ แล้วแต่พวกมึงละกัน” เวย์ตอบรับอย่างไม่สนใจจะรั้งอะไร
“งั้นพวกเราขอตัวก่อนนะครับ” วินหันไปบอกกับคนรอบโต๊ะ ก่อนดึงแขกฮารุให้ลุก ส่วนแอลก็หันไปยิ้มให้บีทก่อนหยิบกระเป๋าเดินตามเพื่อนไป
พอพวกเด็กๆ เดินออกจากโต๊ะไป พวกเวย์ก็นั่งดื่มกันต่อ เทรนลุกไปรับโทรศัพท์ ส่วนเวย์ เรย์ ริก ก็นั่งส่องสาวพูดคุยตามประสาคนใกล้เมา
“แม่ง คนนั้นแจ่มว่ะ” ริกหันไปสะกิดแฝดให้หันไปดู เรย์ยกเหล้าดื่มก่อนหันไปมองตามอย่างไม่สนใจเท่าไร แต่ถ้าไม่หันไปมองแฝดของเขาก็จะสะกิดไม่เลิก
“มึงจำน้องแอลไม่ได้จริงหรอ ตอนเข้าชมรม น้องเขาติดมึงแจเลยนะ” บีทนั่งจิบไวน์ มองเวย์กับสองแฝดส่องสาวคนนั้นคนนี้ไปทั่ว แต่ปากก็ถามเพื่อนสนิทที่นั่งดื่มเหล้าต่างน้ำอยู่ข้างๆ อย่างไม่สนใจใคร โซเหล่ตามองเพื่อนที่หันมาถามยิ้มๆ ก่อนยกแก้วเหล้าดื่มต่อ
“แต่ตอนแรกที่น้องเขาเดินมาที่โต๊ะ กูเห็นมึงจ้องน้องเขาไม่วางตาเลยนี้หว่า” ตอนนั้นน้องแอลไม่ได้มองไปที่โซ น้องมันเลยไม่รู้ว่าโดนเพื่อนของเขาจับจ้องอยู่ั้แ่แรกแล้ว
“แล้วคืนนี้มึงเลือกคู่ขาได้ยัง” บีทเปลี่ยนคำถาม เขาไม่คิดจะคาดคั้นหาคำตอบที่เขารู้คำตอบดีอยู่แล้วหรอก แต่ถามลองเชิงให้งูตื่นเท่านั้นและ
“ได้แล้ว” โซตอบ ก่อนเหลือบตาไปยังโซน้าฝั่งขวาของผับ ซึ่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากโซนวีไอพีมากนักเป็ที่นั่งชั้นสอง
บีทมองตาม ก่อนขยับยิ้มมุมปาก เพราะมันไม่ได้ต่างจากที่เขาคิดไว้เท่าไร
“คนนี้กูว่ามึงต้องเอาขนมล่อว่ะ”
USAGICHAN ------------------------------------------------ ✩
หมายเหตุ : เื่นี้เคยลงที่เวปอื่นเมื่อ 3 ปีที่แล้ว แต่ไม่ได้ลงเวปนี้และเื่นี้ยังไม่ได้มีการเขียนต่อค่ะ
![จ้าวปกครองแดนนรกภูมิเยี่ยงข้าดันมาเกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงเนี่ยนะ..!! [E-BOOK ใน MEB]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1698224279_17658081.webp)
1K
