True World โลกแท้จริง

นทีแยกตัวออกมาจากพวกสาว ๆ โดยที่เขาให้พวกเธอนั้นคอยถ่วงเวลาเซอเซียเอาไว้ โดยให้สาเหตุว่านทีนั้นไปเข้าห้องน้ำ

นทีเดินมายังโถงทางเดินที่เชื่อมกันกับห้องรับประทานอาหารเย็น เขาเดินเข้าไปหาเมดคนหนึ่งเพื่อถามหาห้องน้ำ เมดสาวคนนั้นอาสาจะพาเขาไปแต่นทีรีบปฏิเสธในทันที ด้วยความที่นทีเป็นถึงผู้ได้รับพรนั้น เมดสาวจึงเกรงใจนทีเธอทำเพียงแค่ชี้เส้นทางในไปอย่างที่เขาต้องการเท่านั้น

นทีเดินตามเส้นที่เมดสาวนั้นบอกแต่แทนที่เขาจะเลี้ยวขวาซึ่งเป็นทางไปห้องน้ำ เขากลับเลี้ยวซ้ายแทนเพราะเขาได้ยินเสียงเห่าของลูกหมาตัวน้อยนั่นเอง ยิ่งเขาเดินตรงไปใกล้เท่าไรเสียงเห่านั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น ในระหว่างทางเดินนั้นมีตู้ไม้อันเก่าแก่วางไว้อยู่ขนาบข้างและทันใดนั้นเองเขาก็ถูกอะไรบางอย่างกระชากเข้าไปในตู้

มืออันบอบบางปิดปากของนทีไว้อย่างแนบสนิท นทีจ้องมองหญิงสาวที่กำลังเอานิ้วชี้มาปิดปากตัวเองเป็นสัญญาณบอกให้เขานั้นอย่าส่งเสียงดัง

" ผมไม่ยักรู้นะครับว่าที่นี่เขามีการเล่นซ่อนแอบแบบนี้ด้วย " นทีกระซิบออกมามาหลังมืออันบอบบางเลื่อนออกไปแล้ว

" ฉันกลัวแทบตายว่าคุณจะไม่ออกมาตามหาฉัน ฉันนึกว่าคุณจะลืมสารที่ฉันแอบไว้ในจดหมายนั่นซะแล้ว " หญิงสาวถอนหายใจด้วยความโล่งอก

หญิงสาวที่ฉุดกระชากนทีเข้าไปในตู้นั้นไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นคนที่นทีต้องการจะเจอ เธอก็คืออาเรียลูกสาวของเซอเซียนั่นเอง

" แล้วสิ่งสำคัญที่คุณเอ่ยถึงในจดหมายนั่น ถึงกับต้องมาคุยกันต่อหน้าแบบนี้มันคือ... " แต่ก่อนที่นทีจะพูดจบประโยคเขาก็ถูกมืออันบอบบางประกบไว้อีกครั้ง

' มือเธอนี่นิ่มจริง ๆ แฮะ ' นทีคิด

แม้นทีจะพยายามหายใจอย่างแผ่วเบาที่สุด แต่กลิ่นอันหอมหวานจากร่างกายที่แนบชิดติดกันกับเขานั้นก็ยังทำให้เขารู้สึกเหมือนดั่งอยู่ในทุ่งดอกไม้แต่มันเปรียบเสมือนทุ่งดอกไม้ในเมืองหนาวเพราะอุณหภูมิร่างกายที่แผ่ออกมาจากอาเรียนั้นเย็นยะเยือก

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าเดินใกล้เข้ามากับตู้ที่พวกเขาอยู่เรื่อย ๆ ทั้งสองคนนั้นกลั้นหายใจกันไว้ทั้งคู่ ดวงตาคู่สีน้ำเงินของพวกเขานั้นสบกันอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง นทียอมรับเลยว่าเธอเป็นคนที่สองที่เขาได้ใกล้ชิดแนบติดกันขนาดนี้ถัดจากลอเรน่าและมันทำให้เขารู้สึกถึงความร้อนและอารมณ์ในตัวที่พุ่งพล่านขึ้นมา

' ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ตอนนี้! ' นทีพยายามสงบสติอารมณ์

แต่ก้อนเนื้อที่แนบชิดติดกับอกของเขานั้นยิ่งทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งพล่านขึ้นไปอีก ถึงจะบอกว่าอาเรียและเขานั้นกลั้นหายใจ แต่บางครั้งก็จะมีลมหายใจที่เล็ดรอดออกไปส่งให้อกของพวกเขาทั้งสองกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย บังเกิดเกิดอารมณ์อันเสียวซ่านที่นทีนั้นไม่สามารถควบคุมได้

ตึก ตึก ตึก

เสียงเต้นของหัวใจที่เริ่มเต้นด้วยความแรงที่มากขึ้นทำให้นทีรับรู้ว่า ไม่ใช่เขาเพียงคนเดียวที่รู้สึกถึงอารมณ์เหล่านี้เพราะหญิงสาวตรงหน้าของเขานั้นเธอแสดงอาการออกมามากกว่าเขาเสียอีก ใบหน้าที่แดงก่ำ ลมหายใจที่เริ่มรวยริน เธอเริ่มจะควบคุมร่างกายของเธอเองไม่อยู่แล้วเช่นกัน

ตึก ตึก ตึก

เสียงฝีเท้าค่อย ๆ เบาบางลงแสดงถึงใครก็ตามที่เป็นคนเดินผ่านมากำลังจากไปแล้ว แต่ทันใดนั้นเอง นทีก็ต้องเบิกตากว้าง อาเรียจรดริมฝีปากประทับกับเขา ความเย็นแผ่ซ่านออกมาจากริมฝีปากของเธอปะทะกับความรุ่มร้อนจากริมฝีปากของนที ถึงนทีจะไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นสักเท่าไรนัก แต่เขาก็ไม่ปล่อยให้โอกาสแบบนี้ต้องเสียเปล่า

นทีจูบตอบกลับอย่างเร่าร้อน แต่เขาก็ต้องตกตะลึงอีกครั้งเมื่อลิ้นอันนุ่มนิ่มได้ดันเข้ามาพัวพันกับลิ้นของเขา นทีเอื้อมมือขวาไปจับที่เอวคู่บางนั้นเอาไว้พลางลูบไล้อย่างเบามือทำให้ตัวของเธอนั้นสั่นเล็กน้อย พวกเขาจูบกันอยู่ครู่หนึ่งจนอาเรียนั้นถอนริมฝีปากของเธอออกไป ทั้งสองคนไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้น มีเพียงเสียงลมหายใจอันร้อนเร่าของพวกเขาเท่านั้นที่ยังคงส่งเสียงออกมา

" ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น...รับนี่ไปเมื่อกลับไปยังรังมังกรแล้วค่อยเปิดอ่านนะ แต่ต้องเปิดอ่านในทันทีล่ะ! รีบไปได้แล้วเดี๋ยวจะโดนสงสัยเอา " อาเรียกล่าวพลางยื่นกล่องสี่เหลี่ยมขนาดฝ่ามือและซองสีขาวมาให้เขา

เธอค่อย ๆ แง้มตู้ออกมาพร้อมมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าปลอดภัยแล้วเธอก็รีบผลักนทีออกจากตู้ไป นทีนั้นเก็บซองจดหมายและกล่องสีดำนั้นไปในช่องเก็บไอเท็มของเขาเรียบร้อย เขาเดินไปยังห้องน้ำเพื่อล้างหน้าและกลิ่นเหงื่อไคลของเขาออกก่อนที่จะเดินกลับไปรวมกับพวกไลล่า

" โอ้! คุณนที มาพอดีเลยครับ ผมเพิ่งถามคำถามพวกเธอไปแต่พวกเธอก็เอาแต่ยืนกรานว่าได้ตกลงกันแล้ว แต่รอให้คุณเป็นคนตอบ งั้นสรุปแล้วคุณนทีคิดยังไงกับคำขอของผมครับ ?  "

ทันทีที่นทีกล่าวเข้าไปในห้องเขาก็โดนยิงคำถามจากเซอเซียในทันที นทียิ้มตอบรับก่อนจะกล่าวขึ้น

" แน่นอนอยู่แล้วครับ ผู้ได้รับพรอย่างพวกเรามีหน้าที่ปกป้องผู้คนจากสัตว์ร้ายและเหล่ามอนสเตอร์อยู่แล้ว ยิ่งโดยเฉพาะมอนสเตอร์ที่อันตรายระดับนี้ ยิ่งจัดการเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี งั้นพวกผมออกเดินทางเลยแล้วกันครับ " นทีให้คำตอบพร้อมรอยยิ้ม

" ผมในฐานะเจ้าเมืองเดอร์ล็อคแห่งนี้ ต้องขอบคุณพวกคุณมากที่ปกป้องเมืองแห่งนี้ไว้ เท่านั้นยังไม่พอยังตอบรับคำขออันเห็นแก่ตัวของผมที่อยากให้เมืองและผู้คนแห่งนี้ปลอดภัย เมื่อพวกท่านได้รับชัยชนะกลับมาแล้ว ผมรับรองว่าจะตอบแทนพวกท่านเป็นอย่างดีเลยล่ะครับ ขอให้มีชัยเหนือเจ้ามอนสเตอร์ชั่วร้ายตัวนั้นนะครับ "เซอเซียอวยพรพวกเขาพร้อมรอยยิ้ม

หลังจากนั้นนทีก็ออกจากคฤหาสน์เดอร์ล็อคโดยมีเชสเตอร์เป็นคนเดินนำพวกเขาออกมา เมื่อพวกเขาพ้นเขตคฤหาสน์มาแล้วนั้น สาว ๆ ก็ไม่สามารถซ่อนความอยากรู้อยากเห็นในเรื่องที่นทีไปสืบมาได้ แต่เขาก็ส่งแชทไปบอกพวกเธอว่าค่อยคุยกันที่ร้านรังมังกร ให้พวกเธอเก็บอาการอยากรู้เห็นเอาไว้ก่อน

เมื่อพวกเขาเดินทางกลับไปถึงร้านรังมังกรแล้วนั้น พวกเขาก็มารวมตัวกันอยู่ที่ห้องของนที

" นที! รีบบอกมาสิว่ามันเป็นไปอย่างที่นายคิดหรือเปล่า ! "

เมื่อประตูปิดลงไลล่าก็วิ่งเข้ามาประกบตัวเขาในทันที เธออดทนรอไม่ไหวแล้วที่จะรู้ความจริง

" กลิ่นนี้...นายแอบไปเล่นกับวินเทอร์มาเหรอ ? " ไลล่าถามเมื่อเธอได้กลิ่นที่คล้ายกับวินเทอร์ออกมาจากตัวเขา

นทีที่กำลังจะเอากล่องและจดหมายออกมาก็ผงะเมื่อเขาได้ยินคำถามนี้ ภาพหญิงสาวผมสีขาวโผล่ขึ้นมาในหัวแทบจะทันที พร้อมฉากอันตราตรึงใจระหว่างเขากับเธอ เขาคิดว่าคงจะติดกลิ่นนั้นวินเทอร์มาจากอาเรียเป็นแน่

' นี่เราก็ล้างตัวไปบ้างแล้วเธอยังจะได้กลิ่นอีกเหรอ? เธอเป็นหมารึไงกัน ' นทีคิด

แต่นทีก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับไปเขานำจดหมายซองสีขาวขึ้นมา เมื่อสาว ๆ เห็นซองจดหมายนั้นพวกเธอก็มายืนที่หลังนทีพร้อมอ่านเนื้อหาของมันเช่นกัน

' เจ้าวินเทอร์...คือลูกของหมาป่าขนเงินในตำนานตัวนั้น '

แค่เพียงประโยคแรกของจดหมาย สาว ๆ ก็ต่างเบิกตากว้าง พวกเธอไม่อาจจะคาดคิดได้เลยว่าเจ้าลูกหมาตัวเล็กที่ไม่มีพิษมีภัยตัวนั้นกลับเป็นลูกของหมาป่าขนเงินตัวนั้น มันเป็นไปตามคำสันนิษฐานที่นทีบอกกับพวกเธอไว้ก่อนหน้านี้อย่างไม่ผิดเพี้ยน

' เขาขโมยวินเทอร์มาจากหมาป่าขนเงินตัวนั้นเมื่อสามวันก่อนและต้องการที่จะใช้มันเป็นเครื่องสังเวยเพื่อที่จะให้ฉันได้รับพรจากเทพเจ้า ได้โปรดนำมันกลับไปคืนแม่ของมันด้วย..คุณจะเข้าใจเองเมื่อเปิดกล่องสีดำใบนั้น '

ทันทีที่พวกเขาอ่านเนื้อหาจบก็สามารถที่จะเข้าใจเรื่องราวในที่สุด ว่าเหตุใดแล้วหมาป่าขนเงินนั้นถึงบุกมายังเมืองเดอร์ล็อคแห่งนี้ มันไม่ได้บุกมาเพื่อทรัพยากรอย่างที่พวกเขานั้นเข้าใจตั้งแต่แรกแต่มันแค่ต้องการลูกของมันกลับคืนเท่านั้น

" งั้นหมอนั่นก็โกหกสินะ เรื่องที่บอกว่าหมาป่าขนเงินเป็นมอนสเตอร์ที่โลภมาก ที่แท้เขานั่นแหละที่โลภมาก! ถึงกับพรากลูกพรากแม่จากกัน ต่อให้พวกมันเป็นเพียงมอนสเตอร์ก็เถอะ " ไลล่าเอ่ยเสียงสั่น

" และที่เขาต้องการให้เราไปจัดการหมาป่าขนเงินให้เร็วที่สุดก็เพราะเขาอยากยืมมือพวกเราฆ่าแม่ของเจ้าวินเทอร์นี่เองสินะคะ ช่างเป็นคนที่เลวทรามอะไรเช่นนี้ " พิมก่นด่าอย่างโกรธแค้น

" บ้าเอ้ย! นี่เองสินะที่นายบอกว่าแม้แต่ระบบก็หลอกลวงพวกเรา มันถึงกับส่งภารกิจลับมาให้พวกเราไปจัดการหมาป่าขนเงินตัวนั้น! ต่อไปฉันจะไม่เชื่อคำอธิบายของภารกิจพวกนี้อีกแล้ว " กันยาสบถออกมา

" ที่สำคัญที่สุดเขาต้องการที่จะใช้วินเทอร์เป็นเครื่องสังเวยในการทำให้อาเรียได้รับพรแต่เพราะอาเรียไม่เห็นด้วยเธอจึงเป็นคนส่งจดหมายมาเชิญพวกเราไปเพื่อจะบอกเรื่องนี้ แต่เชสเตอร์ที่เป็นหูเป็นตาให้กับเซอเซียนั้นเดาทางเธอได้ เขาจึงใช้แผนการให้เราเข้าพบเซอเซียแทน เซอเซียไม่ได้อยากจะเจอพวกเราตั้งแต่แรกอยู่แล้วแต่เมื่อโอกาสมาตรงหน้าเขาจึงได้ยื่นมีดให้พวกเรา ถ้าเราไม่ได้อ่านจดหมายฉบับนี้ล่ะก็.." นทีกล่าว

สาว ๆ นั้นที่ได้ยินแบบนั้นก็มีสีหน้าที่บิดเบี้ยวในทันที เมื่อนึกถึงผลลัพธ์อีกแบบที่พวกเธอต้องเป็นคนไปสังหารหมาป่าขนเงินซึ่งเป็นแม่ของเจ้าวินเทอร์และท้ายที่สุดเจ้าวินเทอร์ก็จะถูกสังเวยอยู่ดี

นทีนำกล่องสีดำออกมา เมื่อเขาเปิดกล่องก็พบกับแหวนธรรมดา ๆ วงหนึ่ง ไม่ได้ดูมีความพิเศษอะไรนัก

แหวนมิติมอนสเตอร์ ระดับ F

ประเภท : เครื่องสวมใส่

คำอธิบาย : แหวนที่สามารถกับเก็บเหล่ามอนสเตอร์ได้

มอนสเตอร์ 1/2

- วินเทอร์

-

เลเวลที่ต้องการ : 1

ความคงทน 100/100

เมื่อนทีอ่านรายละเอียดของแหวนวงนี้ เขาก็รับรู้ความหมายในประโยคสุดท้ายของจดหมายที่อาเรียมอบให้ในทันที

เขาสวมแหวนเข้าไปยังนิ้วก้อยข้างซ้ายในทันที

" วินเทอร์ ออกมา" นทีเอ่ยขึ้น

เกิดแสงสีขาวสว่างวาบในทันที พริบตาต่อจากนั้นเจ้าลูกหมาขนปุกปุยก็ปรากฏต่อหน้าพวกนที

" อ๊าาา เจ้าวินเทอร์ ไม่เป็นไรนะเดี๋ยวพี่สาวคนนี้จะพาแกไปหาม๊ามี๊เอง " พิมชนกโผกอดมันในทันที

วินเทอร์เลียหน้าของเธอตอบรับ บ่งบอกถึงระดับสติปัญญาของมันเป็นอย่างดี

True Quest Triggered

ภารกิจที่แท้จริง : ความโลภของเจ้าเมืองเดอร์ล็อค

ความยาก : SS

รายละเอียด : เจ้าเมืองเดอร์ล็อคได้ทำการขโมยลูกของหมาป่าขนเงินเพื่อใช้ในการสังเวยในพิธีกรรมรับพรเทพเจ้า หมาป่าขนเงินต้องการลูกของมันคืนจึงทำการบุกเมืองเดอร์ล็อค หากลูกของหมาป่าขนเงินเสียชีวิต ทุกสรรพสิ่งในเมืองเดอร์ล็อคจะสูญสิ้น

เงื่อนไขการผ่านภารกิจ : ส่งมอบลูกของหมาป่าขนเงินโดยสวัสดิภาพ

รางวัล : อาวุธระดับ C จำนวน 1 ชิ้น , ไอเท็มเซ็ทระดับ D จำนวน 3 ชิ้น และ 250,000 ทรัวร์

เวลาที่เหลือของภารกิจ : 1 วัน 13 ชั่วโมง 45 นาที

เมื่อจอโฮโลแกรมเด้งแจ้งเตือนขึ้น นทีและสาว ๆ ก็แทบจะหยุดหายใจ ปากของทุกคนอ้ากว้างกับรายละเอียดภารกิจอันเหลือเชื่อที่พวกเขาเพิ่งได้รับ

" ภารกิจที่แท้จริง! พวกเราได้รับภารกิจที่แท้จริง!! " ไลล่าตะโกนออกมาในทันที 

ถึงแม้เธอจะไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไรก็ตามแต่เธอก็รู้ว่ามันต้องเป็นอะไรที่ดีมากอย่างแน่นอน

" อะ..อาวุธระดับ C !! และไอเท็มเซ็ทระดับ D ถึงสามชิ้น !! " พิมชนกเอ่ยขึ้นอย่างแตกตื่น

" เงิน 250,000 ทรัวร์ ! เงินเดือนฉันทั้งปียังได้ไม่ถึงสองแสนห้าเลยนะ! " คราวนี้เป็นกันยาที่พูดขึ้น

" ความยากระดับ....SS " มีเพียงนทีเท่านั้นที่ไม่ได้ดีใจเฉกเช่นคนอื่น ๆ 

เขาบอกกับตัวเองอยู่เสมอว่าการเอาชีวิตรอดนั้นสำคัญที่สุดสำหรับเขาและไม่ว่าอย่างไรก็ตามเขาจะหลีกเลี่ยงอันตรายให้ได้มากที่สุด แต่สิ่งที่เขากำลังเผชิญก็คือภารกิจหลักที่เป็นบททดสอบของเขานั้นได้กลายเป็นระดับ SS ทั้ง ๆ ที่เนื้อหาของภารกิจนั้นเป็นเพียงแค่การนำลูกของหมาป่าขนเงินไปส่ง ซึ่งเจ้าวินเทอร์ก็อยู่ในมือของพวกเขาเรียบร้อยแล้วแต่ความกระวนกระวายก็ยังวนเวียนอยู่ในจิตใจของนทีอยู่ดี

" เราต้องรีบไปให้เร็วที่สุด...ไม่ว่ายังไงก็ไม่สามารถรอได้ รีบไปเตรียมตัวแล้วมาเจอกันในอีกสิบนาที " นทีเอ่ยขึ้นด้วยความเคร่งเครียด

สาว ๆ ที่กำลังดีอกดีใจก็ต้องหน้ามุ่ยในทันที แต่เมื่อพวกเธอเห็นนทีที่เคร่งเครียดนั้นพวกเธอก็รับรู้ว่า สถานการณ์ที่พวกเธอกำลังตกอยู่นั้นอาจจะอันตรายอย่างยิ่งยวดกว่าที่พวกเธอจะรับรู้ก็ได้ เพราะถ้าหากไม่ใช่เพราะนทีแล้วล่ะก็พวกเธอคงจะไม่สามารถได้รับภารกิจที่แท้จริงนี้ด้วยซ้ำ พวกเธอจึงรีบไปเตรียมตัวให้พร้อมที่สุดก่อนที่จะออกไปทำภารกิจที่จะชี้ชะตาอนาคตของพวกเธอต่อจากนี้