แอบรักพี่สะใภ้

แสงอรุณแรกของเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านม่านหมอกสลัวริมชายฝั่งทะเลระยอง ทว่ามันกลับไม่ได้นำพาความหวังหรือความสดใสมาสู่หัวใจของคนทั้งสี่คนเลยแม้แต่น้อย บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความหม่นหมองเหน็บหนาวหยั่งรากลึก เศษซากของความล้มเหลวในการบำบัดรักษาเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมายังคงทิ้งร่องรอยแห่งความเจ็บปวดและละอายใจเอาไว้ในส่วนลึกของความรู้สึก ทุกคนต่างจัดแจงกระเป๋าเดินทางเงียบๆ ไม่มีเสียงพูดคุยหยอกล้อ หรือแม้แต่การสบประสานสายตา มีเพียงความพยายามหลบเลี่ยงความจริงอันโหดร้ายที่คอยทิ่มแทงหัวใจอยู่ทุกวินาที

ภายในรถยนต์เอสยูวีคันใหญ่สีดำสนิทที่แล่นไปบนเส้นทางมุ่งหน้าสู่กรุงเทพมหานคร ความเงียบงันโรยตัวปกคลุมหนาแน่นเสียจนน่าอึดอัด เสียงเครื่องยนต์ที่ทำงานสม่ำเสมอสลับกับเสียงล้อรถบดเบียดไปกับพื้นถนนลาดยางมะตอย และเสียงสายลมภายนอกที่พัดปะทะตัวถังรถกลายเป็นเสียงเพียงอย่างเดียวที่คอยทำลายความเงียบอันทรมาน ภพทำหน้าที่เป็นผู้ขับขี่โดยกุมพวงมาลัยหนังแท้เอาไว้แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด ดวงตาคมเข้มจ้องมองตรงไปยังถนนเบื้องหน้าอย่างไร้จุดหมาย ปลายทางในเมืองหลวงที่เคยเป็นพื้นที่แห่งความสำเร็จและเกียรติยศ บัดนี้กลับดูเหมือนปากเหวแห่งความมืดมนที่รอคอยเขากลับไปเผชิญหน้า

ข้างกายของเขา แพรพิมพ์นั่งตะแคงตัวเล็กน้อย ใบหน้าหวานสวยเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสบานกว้าง ทิวทัศน์สองข้างทางที่เป็นต้นไม้และทุ่งหญ้าเขียวขจีเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว ทว่าในดวงตาคู่สวยกลับไม่มีภาพเหล่านั้นอยู่เลย มันมีเพียงหยาดน้ำตาเม็ดเล็กๆ ที่เอ่อคลออยู่ตรงหางตาช้าๆ ก่อนจะไหลผ่านแก้มเนียนซับสีระเรื่อที่บัดนี้ซีดเผือด หญิงสาวพยายามยกปลายนิ้วขึ้นซับมันออกอย่างแผ่วเบาเพื่อไม่ให้สามีและคนเบาะหลังสังเกตเห็น ความสับสนน้อยเนื้อต่ำใจยังคงแล่นริ้วอยู่ในอก หลอกหลอนเธอด้วยคำถามซ้ำๆ ว่าทำไมร่างกายของภพถึงปฏิเสธเรือนร่างของเธออย่างสิ้นเชิง ทั้งที่เขาสามารถทำหน้าที่กับพราวได้อย่างสมบูรณ์แบบ หรือว่าเธอมันมีตราบาปติดตัว เป็นผู้หญิงแพศยาที่น่ารังเกียจเกินกว่าที่สามีจะยอมรับส่วนลึกเข้าไปในร่างกายได้อีกแล้ว

ที่เบาะนั่งแถวหลัง ภัทร์นั่งก้มหน้าต่ำ สองมือกุมประสานกันอยู่ระหว่างหน้าขาอันแกร่งตึง แผ่นหลังกว้างสีน้ำผึ้งที่เคยสง่างามผ่าเผยบัดนี้กลับลู่ลงคล้ายแบกรับก้อนหินหนักอึ้งเอาไว้ ชายหนุ่มวัยสะพรั่งรู้สึกราวกับมีมีดคมๆ กรีดแทงลงกลางหัวใจทุกครั้งที่มองกระจกมองหลังแล้วสบเข้ากับดวงตาที่แดงก่ำและไร้ชีวิตชีวาของพี่สะใภ้แสนดี ความรู้สึกผิดที่เขาร่วมก่อขึ้นกับแพรพิมพ์บีบเค้นจนลำคอแห้งผาก ยิ่งหันไปมองแผ่นหลังที่เกร็งเครียดของภพ พี่ชายผู้มีพระคุณล้นเหลือที่เคยเลี้ยงดูส่งเสียและหยิบยื่นโอกาสชีวิตที่ดีที่สุดให้แก่เขา ภัทร์ยิ่งอยากจะหายตัวไปจากโลกใบนี้เสียให้รู้แล้วรู้รอด เขาเป็นคนทำลายความสุขในบ้าน เป็นชู้รักที่ลอบกัดกินความไว้ใจของพี่ชาย และตอนนี้เขาก็กำลังยืนมองดูพี่ชายที่แสนเข้มแข็งต้องแตกสลายลงไปต่อหน้าต่อตาโดยที่เขาไม่สามารถช่วยอะไรได้เลย

ข้างๆ ภัทร์ พราวนั่งมองภาพความร้าวรานของคนทั้งสามด้วยความหนักใจลึกซึ้ง ในฐานะนักจิตบำบัดและเพื่อนสนิท เธอรู้ดีว่าคำอธิบายทางวิชาการและทฤษฎีจิตวิทยาที่เธอพยายามอธิบายบนเตียงนอนริมทะเลระยองอาจจะช่วยประคองสติของทุกคนไม่ให้คลั่งไปในทันที แต่มันไม่ได้ช่วยเยียวยารอยร้าวลึกในใจให้สมานคืนมาได้ง่ายๆ หนทางข้างหน้าที่กรุงเทพมหานครจะเป็นอย่างไร เธอเองก็ยังประเมินได้ยาก เพราะปมปัญหาทางจิตใจของภพมีรากฐานมาจากศีลธรรม ความรัก และความรู้สึกผิดที่ผสมปนเปกันจนกลายเป็นปมเชือกที่ผูกแน่นหนาเหนียวเกินกว่าจะแก้ด้วยมีดโกนธรรมดา

เมื่อรถยนต์แล่นเข้ามาจอดสนิทภายในโรงจอดรถของคฤหาสน์หรูสองชั้นใจกลางกรุงเทพมหานคร ความรู้สึกอึดอัดใจยิ่งทวีคูณ บ้านหลังใหญ่ที่ตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์นำเข้าราคาแพงและพื้นไม้ปาร์เก้ขัดเงางามวับ บัดนี้กลับไร้ซึ่งความอบอุ่น มันเย็นชาและเงียบเชียบราวกับสุสานขนาดใหญ่ที่กักขังวิญญาณคนเป็นเอาไว้ ทุกคนแยกย้ายกันไปตามมุมของตัวเอง ภัทร์หิ้วกระเป๋าเดินทางก้มหน้าก้มตาเดินเลี่ยงลงไปยังห้องนอนแขกชั้นล่างของตนเอง พราวขอตัวแยกทางกลับไปยังคอนโดมิเนียมส่วนตัวเพื่อจัดการภารกิจและทิ้งช่องว่างให้คู่สามีภรรยาได้ใช้เวลาร่วมกัน ขณะที่ภพและแพรพิมพ์เดินเคียงคู่กันขึ้นไปยังห้องนอนใหญ่ชั้นสองอย่างเหนื่อยล้าและอิดโรย

หลายวันผ่านไปอย่างเชื่องช้าปานหยาดน้ำกรดที่ค่อยๆ หยดลงกัดกร่อนจิตใจ ภพไม่สามารถรวบรวมสมาธิในการทำงานที่บริษัทได้อย่างที่เคยเป็น ความคิดเรื่องความล้มเหลวทางเพศ ปมหย่อนสมรรถภาพทางกายเฉพาะยามประจันหน้ากับภรรยา และความหวาดกลัวว่าจะสูญเสียแพรพิมพ์ไปถาวรคอยตามหลอกหลอนเขาอยู่ทุกวินาที ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนเกียรติยศและศักดิ์ศรีในฐานะผู้ชายคนหนึ่งกำลังถูกบดขยี้จนแหลกเหลว เขาไม่ยอมแพ้และไม่อาจปล่อยให้ชีวิตสมรสที่สร้างมาร่วมสี่ปีต้องพังครืนลงมาต่อหน้าต่อตา ชายหนุ่มตัดสินใจแอบแยกตัวเงียบๆ เพื่อเดินทางไปพบจิตแพทย์ทั่วไปและนายแพทย์เฉพาะทางระบบทางเดินปัสสาวะที่โรงพยาบาลเอกชนชั้นนำแห่งหนึ่ง โดยใช้ชื่อและประวัติการตรวจแบบปิดลับส่วนตัวเพื่อไม่ให้เกิดข่าวฉาวกระทบต่อภาพลักษณ์นักธุรกิจไฮโซ

บรรยากาศภายในห้องตรวจเฉพาะทางของคลินิกการเจริญพันธุ์บุรุษช่างเงียบสงัดและสร้างความอึดอัดให้แก่ภพจนแทบอยากจะลุกเดินหนี ชายหนุ่มผู้น่าเกรงขามต้องมานั่งยอมรับและตอบคำถามเรื่องความเสื่อมสมรรถภาพของอวัยวะสืบพันธุ์ต่อหน้านายแพทย์วัยกลางคนผู้มีแววตาราบเรียบ นายแพทย์เฉพาะทางทำการตรวจเช็คร่างกายของภพอย่างละเอียดถี่ถ้วน ตั้งแต่การเจาะเลือดเพื่อตรวจวิเคราะห์ระดับเทสโทสเตอโรน การตรวจการไหลเวียนโลหิตของหลอดเลือดบริเวณเชิงกราน การตรวจระบบประสาทสั่งการส่วนปลาย รวมถึงการทำงานของต่อมลูกหมากและสรีระทางกายภาพทุกประการ

หลังจากผ่านกระบวนการตรวจวินิจฉัยและรอคอยผลวิเคราะห์อยู่ร่วมสองชั่วโมง นายแพทย์เฉพาะทางก็เดินกลับเข้ามาในห้องตรวจพร้อมกับแผ่นเอกสารรายงานผลตรวจ ชายหนุ่มสบตากับแพทย์ด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็วและเปี่ยมไปด้วยความกังวล

“จากผลการตรวจร่างกายอย่างละเอียดทุกขั้นตอน ทั้งระดับฮอร์โมน ระบบประสาท และการไหลเวียนของกระแสเลือดบริเวณอุ้งเชิงกราน ผลปรากฏว่าคุณภพมีร่างกายที่แข็งแรงสมบูรณ์ดีเยี่ยมในระดับเกณฑ์มาตรฐานของผู้ชายวัยทำงานร้อยเปอร์เซ็นต์ครับ ไม่มีอาการเสื่อมโทรมทางสรีรวิทยา ไม่มีโรคประจำตัว หรือสิ่งกีดขวางใดๆ ที่ทำให้เกิดอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศได้เลย” นายแพทย์เอ่ยชี้แจงด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น

ภพขมวดคิ้วแน่น ความสับสนแล่นริ้วเข้ามาในอก “แต่คุณหมอครับ... ผมไม่สามารถร่วมรักกับภรรยาของผมได้เลย แก่นกายของผมมันหดเฉาเหี่ยวปวกเปียกทันทีที่ผมพยายามจะสอดใส่เข้าไปในตัวเธอ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นกับคนอื่น... หรือเวลานอนคนเดียวมันก็สามารถตื่นตัวแข็งแกร่งได้ตามปกติ”

นายแพทย์พยักหน้ารับอย่างเข้าใจพลางขยับแว่นสายตา “นั่นคือเครื่องยืนยันอย่างดีครับว่า ปัญหาของคุณไม่ได้เกิดจากความผิดปกติทางกายภาพ แต่มันเป็นปมความกังวลใจและกลไกการสั่งการของสมองส่วนกลางยามที่เผชิญหน้ากับคู่สมรส ความเครียดสะสม ความรู้สึกผิดในอดีต หรือความกดดันอย่างรุนแรงที่กลัวว่าจะล้มเหลว มันส่งกระแสประสาทไปยับยั้งการขยายตัวของหลอดเลือดในส่วนนั้นทันที เพื่อปกป้องสภาพจิตใจของคุณไม่ให้เผชิญความล้มเหลวซ้ำซาก สำหรับการบำบัดรักษาเบื้องต้น หมอจะจ่ายยากระตุ้นการขยายหลอดเลือดเฉพาะกิจสีฟ้าอ่อนให้คุณเอาไปใช้ทดลองดูก่อน ตัวยานี้จะช่วยบังคับให้หลอดเลือดบริเวณแก่นกายขยายตัวและแข็งตึงโดยตรงเมื่อได้รับการกระตุ้นทางเพศ มันอาจจะช่วยทลายกำแพงความกลัวในจิตใจของคุณได้บ้างหากร่างกายตื่นตัวขึ้นมาได้สำเร็จ แต่หมอขอเน้นย้ำนะครับว่า ยานี้เป็นเพียงการรักษาที่ปลายเหตุ หากปมในจิตใต้สำนึกของคุณยังไม่ได้รับการคลี่คลายอย่างแท้จริง”

ภพรับซองยาเม็ดกลมสีฟ้าอ่อนขนาดเล็กมาไว้ในมือด้วยความหวังอันริบหรี่ ชายหนุ่มกำซองยาแน่นราวกับมันคือเชือกเส้นสุดท้ายที่จะฉุดดึงเขาขึ้นมาจากก้นเหวอันมืดมน

ค่ำคืนหนึ่งในเวลาต่อมา ท้องฟ้าเหนือน่านฟ้ากรุงเทพมหานครถูกปกคลุมไปด้วยเมฆฝนหนาทึบ ลมพายุพัดกรรโชกพาเอากลิ่นอายความชื้นแฉะของสายฝนมาปะทะหน้าต่างกระจกใสของห้องนอนใหญ่ชั้นสอง คฤหาสน์หรูหราตระการตากลับยิ่งทวีความเงียบเหงาบีบคั้นอารมณ์ ภพตัดสินใจเปิดอกพูดคุยกับแพรพิมพ์เรื่องผลตรวจของแพทย์เฉพาะทางและการได้ยากระตุ้นการขยายหลอดเลือดเฉพาะกิจมาทดลองใช้ แพรพิมพ์ที่รักและเห็นใจสามีอย่างสุดซึ้งยอมตกลงใจร่วมมือประสานกายเพื่อเริ่มต้นการเยียวยารักษาอีกครั้ง หญิงสาวหวังว่ายาเม็ดเล็กๆ นี้จะช่วยนำพาสามีคนเดิมที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจกลับคืนมา และปัดเป่าเมฆหมอกความเศร้าหมองที่เกาะกินชีวิตสมรสของเธอมานานหลายปีให้มลายหายไปเสียที

ภพจัดการหยิบยาเม็ดสีฟ้ากลืนลงคอพร้อมกับน้ำสะอาดหนึ่งแก้ว ชายหนุ่มนอนเอนกายอยู่บนเตียงนอนใหญ่หนานุ่มสีขาวสะอาด รอเวลาให้ตัวยาซึมซาบเข้าสู่กระแสเลือดและออกฤทธิ์บำบัดร่างกาย แพรพิมพ์ขยับกายเข้าใกล้สามีช้าๆ หญิงสาวสวมเพียงชุดนอนผ้าซาตินบางเบาสีครีมที่ขับเน้นผิวพรรณขาวเนียนละเอียดและส่วนเว้าส่วนโค้งอ้อนแอ้นเย้ายวนใจ มือเรียวนุ่มเอื้อมไปลูบไล้แผงอกกว้างและแผ่นหลังกำยำของสามีอย่างอ่อนโยน คอยปลอบประโลมและกระตุ้นเร้าอารมณ์รักอย่างระมัดระวังที่สุดเพื่อไม่ให้ภพรู้สึกกดดันตนเอง

“พี่ภพคะ... ไม่ต้องกังวลนะพิมพ์อยู่ตรงนี้... พิมพ์รักพี่นะคะ” แพรพิมพ์กระซิบแผ่วเบาข้างกกหูของสามีพลางพรมจูบไปตามสันกรามคมเข้มและพวงแก้มร้อนผ่าว

ฤทธิ์ยาขยายหลอดเลือดเฉพาะกิจเริ่มทำหน้าที่ของมันอย่างมีประสิทธิภาพ อุณหภูมิในร่างกายของภพเริ่มสูงขึ้น หัวใจเต้นแรงเป็นจังหวะหนักหน่วง และที่สำคัญที่สุด แก่นกายแกร่งร้อนที่เคยแน่นิ่งไร้ชีวิตชีวาบัดนี้กลับเริ่มตอบสนองการกระตุ้นเร้าของภรรยา มันขยับขยายขึงตึงและพองขยายตัวจนตึงแน่นต้านทานเนื้อผ้า ชายหนุ่มรู้สึกมีความหวังและใจชื้นขึ้นมาอย่างท่วมท้น ร่างกายของเขายังตอบสนองได้ดี ยามที่สัมผัสความแข็งแกร่งของตนเองที่ค่อยๆ ตื่นตัวขึ้นมา ความทระนงและพลังใจของชายชาตรีที่ขาดหายไปเริ่มกลับคืนมารวมกันที่จุดเชื่อมต่อแห่งปรารถนา

ภพขยับกายขึ้นทาบทับร่างบางอ้อนแอ้นของแพรพิมพ์ช้าๆ ดวงตาสบประสานกันท่ามกลางความมืดสลัวที่มีเพียงแสงสว่างรำไรจากโคมไฟหัวเตียงสีส้มอ่อน ชายหนุ่มสอดเรียวนิ้วประสานกับมือบางของภรรยาตรึงเอาไว้เหนือศีรษะ ร่างกายกำยำเบียดชิดเข้าหาความนุ่มนิ่มหอมละมุน ปลายจมูกโด่งโดมไซ้ซอกคอขาวผุดผ่องขยับจูบซับความซ่านเสียวช้าๆ ก่อนจะเลื่อนสะโพกสอบเข้าหาปากทางรักอุ่นร้อนของแพรพิมพ์ แพรพิมพ์แยกเรียวขางามออกกว้างเพื่อต้อนรับการกลับคืนมาของสามีด้วยความเต็มใจ ยาขยายหลอดเลือดเฉพาะกิจกระตุ้นให้แก่นกายแกร่งของเขาขยายตัวตึงเปรี๊ยะปูดโปนไปด้วยเส้นเลือดพร้อมใช้งานอย่างเต็มที่

ทว่า... ในวินาทีสุดท้ายที่กำลังจะเริ่มสอดแทรกความแกร่งร้อนเข้าสู่ปากทางรักอุ่นชื้นของภรรยา

ภาพจำอันเลวร้ายในอดีต ภาพค่ำคืนพังทลายริมทะเลระยอง ภาพของแพรพิมพ์และภัทร์น้องชายร่วมสายเลือดที่เคยนอนกอดก่ายร่วมรักกันอย่างเร่าร้อนและลื่นไหล ภาพความอ่อนแอและคำสมเพชตนเองในจิตใต้สำนึกพลันระเบิดวาบขึ้นมาในสมองส่วนกลางของภพราวกระแสน้ำป่าพัดกระหน่ำ ความกลัวอย่างท่วมท้นว่าจะล้มเหลวซ้ำสอง ความละอายใจต่อปมศีลธรรมที่เขาละเลยภรรยาจนเธอนอกใจ และความหวาดระแวงปะทุขึ้นมาขัดขวางการทำงานของกระแสประสาทสั่งการทันที

ระบบประสาทอัตโนมัติของร่างกายตรวจพบความเครียดระดับสูงสุด จึงสั่งปิดการไหลเวียนโลหิตส่วนปลายเพื่อป้องกันกลไกปกป้องอารมณ์ของตัวเขาเองในพริบตา!

จังหวะที่หัวแก่นกายร้อนผ่าวสัมผัสแตะต้องเพียงริมฝีปากทางรักอุ่นร้อน และกำลังจะสอดแทรกตัวตนเข้าไปได้เพียงเศษเสี้ยวหนึ่งเท่านั้น ความตึงแน่นของหลอดเลือดพลันมลายหายไปสิ้น ความร้อนรุ่มหดวูบ ความแข็งแกร่งตึงเปรี๊ยะที่ได้รับจากฤทธิ์ยาลดระดับอย่างรวดเร็วจนเหลือเพียงความอ่อนยวบยาบ แก่นกายใหญ่หดเฉาเหี่ยวปวกเปียกคาปากทางรักของแพรพิมพ์ทันทีอย่างไร้เรี่ยวแรงต้านทาน ยาขยายหลอดเลือดเฉพาะกิจราคาแพงที่กินเข้าไปไม่อาจต้านทานกลไกการป้องกันตัวเองทางจิตใต้สำนึกอันแข็งแกร่งและหนาแน่นของสมองได้เลยแม้แต่น้อย

ความล้มเหลวซ้ำสองอย่างไม่เป็นท่าในพื้นที่บ้านของตัวเองบีบเค้นจิตใจของภพจนแหลกสลายไม่มีชิ้นดี

ชายหนุ่มหมดเรี่ยวแรงที่จะพยายาม ร่างกายกำยำทรุดตัวลงคุกเข่าคู้ตัวกอดเข่าตัวเองสะอื้นไห้อย่างหนักหน่วงสะท้านเตียง เสียงร้องไห้โฮของชายหนุ่มผู้ทระนงที่กลั่นออกมาจากขั้วหัวใจอันท้อแท้ หมดสิ้นสภาพหัวหน้าครอบครัวและผู้นำที่เข้มแข็งสะท้อนก้องห้องนอนใหญ่ชั้นสองอย่างน่าเวทนาและสิ้นหวัง

“พี่ขอโทษ... พิมพ์ พี่ขอโทษ... ฮึก... พี่ทำไม่ได้ พี่มันไอ้หน้าตัวเมียที่ไร้น้ำยา... ร่างกายของพี่มันพิการไปแล้วจริงๆ... พี่ขอโทษ...” ภพสะอื้นไห้คำรามคร่ำครวญซ้ำๆ ปล่อยให้น้ำตาเม็ดอุ่นไหลรินลงบนที่นอนจนเปียกชุ่ม

แพรพิมพ์หัวใจสลายหลุดลอยไปในอากาศ น้ำตาใสไหลพรากอาบสองแก้มเนียนอย่างไม่อาจสะกดกลั้น หญิงสาวสะอื้นตัวโยนโผเข้าสวมกอดแผ่นหลังสั่นเทาของสามีเอาไว้แน่น ร่างน้อยๆ สั่นริกราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ความหวังทั้งหมดที่เพิ่งก่อตัวขึ้นมาถูกฉีกกระชากลงสู่เหวลึกอย่างไร้ปรานี บรรยากาศของคู่สมรสจมดิ่งสู่ความมืดมนไร้ทางออก คฤหาสน์หรูหราตระการตาที่เคยเป็นสวรรค์ของความสำเร็จบัดนี้แปรสภาพเป็นกรงขังขนาดยักษ์ที่ทรมานจิตใจของพวกเขาให้ตายทั้งเป็นช้าๆ ไม่มีคำพูดใดปลอบประโลมความเจ็บปวดจากการปฏิเสธทางสรีระครั้งนี้ได้อีกต่อไป มีเพียงเสียงร้องไห้สะอื้นปานจะขาดใจของสองสามีภรรยาที่กอดก่ายกันท่ามกลางความหนาวเหน็บในห้องกว้าง

ขณะเดียวกันที่ภายนอกห้องนอนใหญ่ชั้นสอง

ตรงทางเดินไม้ปาร์เก้ที่มืดสลัวและเงียบเชียบ ภัทร์ยืนนิ่งแนบแผ่นหลังแกร่งเข้ากับผนังห้องฝั่งตรงข้ามห้องนอนใหญ่ ชายหนุ่มก้าวเดินขึ้นบันไดมาเงียบๆ เพื่อตั้งใจจะเอาน้ำดื่มขึ้นมาให้พี่ชาย แต่เสียงสะอื้นไห้อย่างหนักหน่วงปานจะขาดใจของภพ และเสียงร้องไห้สั่นระรัวอย่างแหลกสลายของแพรพิมพ์ที่ลอดผ่านช่องใต้บานประตูไม้มะฮอกกานีหนาหนักกลับตรึงฝ่าเท้าของเขาไว้ให้ก้าวเดินต่อไม่ได้

ทุกคำคร่ำครวญสะอื้นไห้ของพี่ชายผู้มีพระคุณ และเสียงร้องไห้อย่างรันทดบีบคั้นของหญิงสาวที่เขารักสุดหัวใจกรีดแทงเข้าสู่โสตประสาทของภัทร์จนเจ็บแปลบคล้ายจะขาดใจตายเสียให้ได้ตรงนั้น มือแกร่งที่ถือขวดน้ำบีบเกร็งแน่นจนขวดพลาสติกในมือบิดเบี้ยวเสียรูปทรง ฟันคมบดเบียดเข้าหากันจนกรามแกร่งขึ้นนูนสลับกับการสูดลมหายใจเข้าปอดลึกเพื่อข่มความอึดอัดทรมานใจอันแสนสาหัส ชายหนุ่มรู้สึกราวกับมีห่วงเหล็กมารัดรอบหน้าอกบีบคั้นจนหายใจไม่ออก สมองของเขาหมุนคว้างคล้ายคนกำลังจะบ้าคลั่ง

เขาคือต้นเหตุของความมืดมนทั้งหมดนี้... หากเขาไม่ล่วงล้ำข้ามเส้นกับพี่สะใภ้ หากเขาไม่ปล่อยให้อารมณ์ครอบงำใจ พี่ชายของเขาก็คงไม่ต้องเผชิญกับปมความรู้สึกล้มเหลวอันน่าสมเพชขนาดนี้ และแพรพิมพ์ก็คงไม่ต้องนอนร้องไห้หัวใจสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่าในกรงขังหลังใหญ่แห่งนี้ ภัทร์กำหมัดแน่นชกเข้ากับผนังไม้เบาๆ อย่างเจ็บใจตัวเอง หยาดน้ำตาเม็ดอุ่นเอ่อคลอดวงตาคมเข้มด้วยความอึดอัดทางตันที่ไม่รู้จะหาทางออกให้แก่ความสัมพันธ์สี่เส้าที่พังยับเยินนี้อย่างไรดี

ค่ำคืนอันหนาวเหน็บในกรุงเทพมหานครดำเนินต่อไปอย่างเชื่องช้าและโหดเหี้ยม ทิ้งให้คู่สามีภรรยาจมอยู่กับกองน้ำตาและความพ่ายแพ้ในห้องนอนใหญ่ และปล่อยให้เด็กหนุ่มผู้รู้สึกผิดยืนอิดหนาระอาใจท่ามกลางความมืดมิดนอกห้องด้วยความรู้สึกหมดสิ้นหนทาง