อัจฉริยะตำนานยุทธ์

ยามบ่ายตะวันไกล้ตกดินเสียงผู้คนสัญจรไปมาในตลาดและเสียงพูดคุยต่อราคาเป็นดั่งเช่นวันปกติแต่ที่โดดเด่นที่สุดคือเสียงตะโกนของพ่อค้าขายหมั่นโถวที่ตะโกนว่าชายหนุ่มที่มาต่อราคาหมั่นโถวโถ่!! เถ้าแก่หนึ่งอีแปะเถอะนะลูกนี้เล็กนิดเดียวเอง เด็กหนุ่มเอ่ยปากไม่ได้ของซื้อของขายสามอีแปะจ่ายมาเลย พ่อค้ากล่าวตอบเสียงแข็งแต่ว่ามันลูกเล็กนิดเดียวเองถือว่าทำบุญสักครั้งเถอะนะข้าจะจำไม่ลืมเลย เด็กหนุ่มพูดพร้อมทำตาปริบๆก็ได้ๆครั้งนี้ครั้งเดียวนะไม่งั้นข้าขาดทุนแย่เลย ขอบคุณขอรับ เด็กหนุ่มกล่าวขอบคุณคนที่สัญจรผ่านไปมาพบเห็นก็อุทานนั่นใช่ เยี่ยหลิน หลานของตาเฒ่าเยี่ยใช่ไหม??ใช่แล้วก็เป็นเค้านั่นแหละดูเหมือนว่าจะมาต่อราคาอีกแล้วนะบทสนทนาของชาวบ้านนั้นพูดถึงเยี่ยหลินบ่อยจนชินแล้ว เพราะว่าเยี่ยหลินยามบ่ายๆชอบมาต่อราคาร้านหมั่นโถวทุกครั้งถึงแม้เจ้าของร้านจะต่อว่าแต่ก็ยังใจดีลดราคาให้เกือบทุกครั้งเป็นประจำ จนกลายเป็นกิจวัตรที่ต้องเจอในการมาเดินตลาดไปเสียแล้วไงเยี่ยหลินวันนี้เจ้าจะไปเที่ยวกับข้าหรือเปล่า  เพื่อนสนิทของเยี่ยหลิน โม่จางพูดเอ่ยออกมาโม่จางนั้นเป็นทายาทตระกูลโม่ซึ่งเป็นตระกูลพ่อค้า ประจำเมืองเสี่ยวซานแห่งนี้ เอาง่ายๆก็พวกลูกเศรษฐีนั่นแหละนะช่วงนี้ข้าไม่ค่อยจะมีตังหรอก เยี่ยหลินพูดพร้อมกล่าวถอนหายใจเอาน่าข้าเลี้ยงเอง เจ้าก็รู้ข้ารวยแค่ไหน กล่าวออกมาก็ได้ๆ แค่ครั้งนี้นะ พอดีว่าข้าจะต้องไปทำอาหารให้ท่านปู่่ เยี่ยหลินกล่าวบอกโม่จางมาถึงสถานที่เที่ยวของเหล่าเด็กผู้ชายนั่นคือ หอนางโลมนั่นเอง หอนางโลมนั่นเป็นตึกสองชั้นมีผู้หญิงคอยบริการไม่ว่าจะทานอาหาร หรือทำเรื่องอย่างว่า คอยเสพสุขให้ผู้ชายมากหน้าหลายตาเมื่อทั้งสองเดินเข้าไปดวงตาก็ไปสดุดกับข้ารับใช้ของตระกูลหลี่ พร้อมทั้งได้สายตาเหยียดหยามกับมาด้วยเห้อ ทำไมต้องมาเจอพวกนี้ตอนน้ด้วยนะ เยี่ยหลินกล่าวพึมพำเฮ้นั่นมัน เยี่ยหลินนี่หว่า ได้ข่าวว่าช่วงนี้ไม่มีอันจะกินไม่ใช่หรอทำไม ถึงมีเงินมาเที่ยวหอนางโลมกันได้ละไม่ใช่ว่าไปขอทานกับพวกตระกูลโม่มาอีกแล้วใช่ไหม หลี่กว้า ได้กล่าววาจาเหยียดหยามออกมา