ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ **จบแล้ว**

ตอนที่ 32 ฟักไข่

        เช้าวันต่อมาวัตถุดิบต่างๆ ถูกเตรียมจนพร้อมและวางเอาไว้ที่ห้องลับที่มีคนนำทางหวังเย่าเข้าไป

        หวังเย่าเอาหินเทอร์โรซอร์ไฟออกมาและครุ่นคิดอยู่สักพักเขาคิดลังเลว่าจะทำให้ภารกิจนี้ดูเหมือนทำยาก หรือทำให้มันเสร็จในทันทีดี ?

        “ระบบ วัตถุดิบพร้อมหมดแล้ว แกช่วยฉันฟักไข่นี้ให้ที”

        ตอนนั้นเองหวังเย่าก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมาเพราะเลือดของเขากว่า 500 มิลลิลิตรถูกสูบไปจากตัวจนทำให้เขาหน้าซีดเชียวจนแทบจะเป็นลมล้มไป

        เลือดนี้ไม่เหมือนเลือดทั่วไปแต่เป็นเลือดที่ไหลออกมาจากหัวใจ แค่เพียงเล็กน้อยก็เพียงพอที่จะทำให้เขาหัวใจวายได้แต่โชคดีที่ร่างกายของเขาแข็งแรงแล้ว

        วัตถุดิบอื่นๆ ที่อยู่บนโต๊ะพร้อมกับเลือดถูกไข่สูบเข้าไปในทันที

        จากนั้นไข่ก็เริ่มสั่นไหวขึ้นมาจนทำให้โต๊ะที่วางนั้นถึงกับสั่นไหวไปด้วย

        หวังเย่ามองไปที่ไข่ใบนั้นแต่ก็พบว่ามันไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เกิดขึ้นเลย เขาถึงกับคิดว่าขั้นตอนที่เขาทำมีบางอย่างผิดพลาดไปหรือเปล่า

        แต่พอเวลาผ่านไป3 นาทีไข่นั้นก็เริ่มขยับอีกครั้ง การสั่นของมันแรงขึ้นจนทำให้เปลือกไข่เริ่มเปราะบางราวกับว่าเทอร์โรซอร์ไฟด้านในได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา

        สุดท้ายเปลือกไข่ก็เริ่มโปร่งใสพร้อมกับมีแสงบางๆ ส่องประกายออกมา แสงนี้ดูบริสุทธิ์ไม่มีอะไรปนเปื้อน

        ไข่ที่แต่เดิมดูเป็นไข่ทั่วไปแต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยพลังชีวิต มันสั่นไหวรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับว่ามีบางอย่างจะทะลวงออกมาจากไข่

        หวังเย่าเห็นแบบนั้นก็วางใจขึ้นมาดูเหมือนว่าระบบจะเชื่อใจได้ ตราบใดที่อยู่ในความสามารถของมันมันก็จะไม่มีปัญหาอะไร

        แต่เขาเหมือนโดนหลอกเพราะทุกครั้งที่ระบบช่วยเขานั้นเขาต้องใช้เลือดของตัวเองไม่ก็ของการ์ฟีลด์

        ก่อนหน้านี้เขาได้ใช้เลือดของการ์ฟีลด์หลังจากที่ดึงเลือดของมันออกมา เลือดกลับไม่ได้ถูกใช้ในการวิวัฒนาการสัตว์อสูร แต่ราวกับถูกระบบเก็บเอาไป

        แต่ครั้งนี้เมื่อเลือดของเขาถูกใช้ในการวิวัฒนาการสัตว์อสูรถ้าเขายังไม่ได้ผลลัพธ์อะไรกลับมา มันคงน่าอายน่าดู

        ราวกับระบบรู้ความคิดของโฮสต์มันจึงมีเสียงแจ้งเตือนดังขึ้น

        ****

        แจ้งเตือน: ครั้งนี้ระบบได้ดึงเลือดของโฮสต์มา 500 มิลลิลิตร ครึ่งหนึ่งเก็บเอาไว้ส่วนอีกครึ่งใช้สำหรับฟักไข่

        ****

        “ฮ่ะ” หวังเย่าพูดอะไรไม่ออก ไม่แปลกเลยที่เขาจะรู้สึกว่าเลือดที่ใช้กับไข่นี้ดูมีปริมาณน้อยกว่าที่คิด

        แต่ทำไมต้องใช้เลือดของเขาด้วย? มันต่างกันยังไงระหว่างเลือดสัตว์อสูรกับเลือดของเขา ?

        แต่จู่ๆ ตอนนั้นไข่เริ่มกลิ้งไปมา ชัดแล้วว่าสิ่งมีชีวิตด้านในนั้นแข็งแกร่งมากขึ้น และไม่ต้องการจะอยู่ด้านในอีกต่อไปสัตว์ที่อยู่ในนั้นเริ่มดิ้นรนที่จะออกจากไข่ !

        หวังเย่ารออยู่นานกว่า10 นาที ตอนที่กำลังคิดว่าเขาทำภารกิจล้มเหลวอยู่นั้นเขาก็ได้ยินเสียงแตกของเปลือกไข่ดังขึ้น

        รอยร้าวลามไปทั่วเปลือกไข่ราวกับใยแมงมุม

        แต่สุดท้ายก็มีจะงอยปากสีขาวโผล่ออกมา จากนั้นตัวของมันก็มุดออกมา ดวงตากลมโตสองข้าง, ทั้งตัวถูกปกคลุมด้วยขนสีแดง  ไม่ว่าจะเป็นปีกรวมไปถึงขาเล็ก ๆ 2 ข้าง และแขนสั้น ๆ 2 ข้างที่แกว่งไปมา

        ทันทีที่มันโผล่ออกมามันก็เบิกตากว้างและมองไปรอบ ๆ ห้อง ก่อนจะมองไปที่หวังเย่าซึ่งอยู่ข้าง ๆและพุ่งไปที่ท้องของเขาทันทีทันใด

        หวังเย่าอ้าปากค้างมันคงคิดว่าเขาเป็นแม่ของมัน

        ในฐานะคนแรกที่มันเห็นรวมถึงเลือดของหวังเย่าที่ถูกใช้ไป มันจึงเกิดความผูกพันทางสายเลือดขึ้นมา

        โชคดีที่เทอร์โรซอร์ไฟตัวนี้เกิดหิวขึ้นมามันจึงรีบกลับไปกินเปลือกไข่ของตัวเองทันที

        หวังเย่าไม่ได้สนใจมันและหันไปมองหินสีเทาในกระเป๋าของเขาต่อเขาเอามันออกมาก่อนจะเริ่มเทน้ำผลไม้ต่าง ๆ ที่เตรียมมาลงไปที่หินก้อนนั้น

        ทันทีที่หินดูดซับน้ำผลไม้สีของมันก็หม่นลง และไม่ได้มีการเคลื่อนไหวใด ๆ ราวกับว่าเป็นแค่หินธรรมดา

        แต่ตอนที่เขากำลังสงสัยอยู่นั้นจู่ ๆ ร่างกายของเขาก็เซขึ้นมา ตอนนั้นเองที่เขารู้สึกว่าเลือดในตัวเหมือนโดนดึงไปอีกครั้งหน้าของเขาซีดขาวราวกับกระดาษในทันที

        “ไหนบอกว่ามันไม่ได้ใช้เลือดไง ? ” หวังเย่าอยากจะด่าไปจนถึงบรรพบุรุษของระบบที่หลอกลวงเขาแต่เขาอ่อนแรงและรู้สึกอึดอัด เขาจึงได้แต่เงียบเอาไว้

        ฝนเลือดกระจายไปทั่วหินก่อนจะย้อมน้ำผลไม้ต่างๆ ให้เป็นสีแดง

        ระดับน้ำค่อยๆ ลดลงอย่างช้า ๆ เดาว่ามันต้องใช้เวลาในการดูดซับประมาณ 2-3 ชั่วโมงถึงจะได้

        หวังเย่าไม่อาจจะอดทนรอต่อไปได้เขาต้องหาอาหารมาเพิ่มพลังให้กับร่างกาย เขาต้องกินอาหารมื้อใหญ่

         เขาเปิดประตูออกพร้อมกับให้พนักงานเข้ามาในห้องก่อนจะบอกว่าภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว

        พนักงานแปลกใจทันทีที่ได้ยินแบบนั้นนี่คือภารกิจที่อยู่มาเกือบปีแต่ไม่มีใครทำสำเร็จ แต่เขากลับใช้เวลาไม่ถึง 30 นาทีก็ทำสำเร็จได้....มันน่าเหลือเชื่อจริง ๆ

        แต่เมื่อเห็นสภาพของหวังเย่าที่ยืนตั้งตรงไม่ได้พร้อมกับตัวที่สั่นและน้ำเสียงที่อ่อนแรงเขาก็ไม่กล้ารอช้าและรีบออกจากห้องไปทันที

        ไม่กี่นาทีต่อมาชายชราก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับมองไปยังเทอร์โรซอร์ไฟที่เกิดใหม่ที่กำลังเลียปากของมันอยู่

        “โอ้ ฟักได้จริง ๆ ด้วย” ชายชราเอ่ยชมออกมา “ฉันจะรีบไปบอกฝ่ายภารกิจทันที”

        จากนั้นเขาก็มองไปที่หวังเย่าเมื่อเห็นสภาพของหวังเย่าแปลกไป เขาก็ได้พูดขึ้น “น้องแปดเทพ สภาพของนายดูไม่ดีเท่าไหร่นะ”สรรพนามที่เขาใช้เปลี่ยนไปทันที

        หวังเย่าพยักหน้าและพูดขึ้น“ครั้งนี้ฉันใช้พลังไปเยอะ รบกวนคุณช่วยเตรียมอาหารบำรุงเลือดให้ฉันที”

        ชายชราพยักหน้าก่อนจะทำการโทรศัพท์ทันที“อาเฟย บอกให้พ่อครัวหลี่ทำอาหารบำรุงเลือด เร็วเข้า รีบทำให้เสร็จแล้วไปส่งที่ห้องอาหารฉันอยากเลี้ยงแขกคนพิเศษสักหน่อย”

        “น้องแปดเทพ นายรอสักครู่ เราไปนั่งรอข้างนอกกันดีกว่า” ชายชราเสนอขึ้นมา

        หวังเย่ามองไปที่กล่องเหล็กที่ใส่หินเอาไว้มันค่อย ๆ ดูดซับน้ำเข้าไปอย่างช้า ๆ จากนั้นเขาจึงพยักหน้าตกลง

        ห้องลับถูกปิดลงอีกครั้ง

        หวังเย่านั้นได้แต่นอนอยู่บนโซฟาไม่อาจจะทำอะไรได้เมื่อคนอื่นเห็นแบบนั้นก็ไม่กล้าที่จะรบกวนเขา

        ไม่นานเย่เหยียนก็มาถึงเขาอยากจะเข้าไปคุยกับหวังเย่า แต่ก็ถูกชายชราหยุดเอาไว้ก่อน

        ผ่านไป20 นาที อาหารก็ถูกนำมาส่งที่ห้องอาหาร ตอนนั้นเองที่หวังเย่าได้ตื่นขึ้นมาและกินอาหารเข้าไปราวกับคนที่หิวโซ

        ทันทีที่ทานอาหารถูกกลืนลงไปสีหน้าของเขาก็ค่อย ๆ ดีขึ้น ร่างกายของเขาร้อนผ่าว ไขกระดูกเหมือนจะทำงานขึ้นมาบางทีมันอาจจะสร้างเม็ดเลือดอยู่ ? หลังจากที่กินเสร็จ เสี่ยวเว่ยก็เอาถังน้ำและผ้าเข้ามา เพื่อมาล้างมือให้กับเขาทันที

        “ฮ่าฮ่า...หัวหน้าเจี๋ย ฉันมาแล้วเร็วเข้า รีบเอาเทอร์โรซอร์ไฟของฉันมาให้ดูที”

        ตอนนั้นเองกลับมีเสียงหัวเราะดังขึ้นพร้อมกับชายวัยกลางคนที่สวมหน้ากากรูปดาบเดินเข้ามา

        ชายชราเข้าไปต้อนรับทันที“ดาบ คุณนี่โชคดีจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะตลาดมืดมีแปดเทพอยู่ เกรงว่าเทอร์โรซอร์ไฟของคุณคงอยู่ที่นี่ไปอีกสิบปีแน่ๆ คงไม่มีใครทำให้มันฟักออกมาได้”

        ชายที่มีนามว่าดาบหันไปมองก่อนจะเห็นเงาร่างหนึ่งกำลังนั่งเช็ดมืออย่างเงียบ ๆ อยู่ในห้องอาหารเขาอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว ตัวตนของเขานั้นนับว่าสำคัญและสูงส่งแต่ไม่นึกเลยว่าจะถูกคนอื่นมองข้ามเช่นนี้

        แต่ชายที่ชื่อว่าแปดเทพดูเหมือนจะโดดเด่นจนเย่เหยียนและชายชราถึงกับต้องเคารพ เขาจึงเอ่ยปากทักทายหวังเย่าก่อน“งั้นต้องขอบคุณ คุณแปดเทพด้วย”