จุติใหม่เป็นหายนะของโลก

ตอนที่ 27

      กระสุนเวทย์ กระสุนมี่ใช้สำหรับปืนเวทย์ โดยจะต่างจากกระสุนที่เรารู้จักตรงที่มันใช้หลักการวงจรเวททำให้เกิดการระเบิดรวมทั้งเสริมให้กระสุนแต่ล่ะนัดมีอาณุภาพทำลายล้างสูงมากกว่ากระสุนปกติวัสดุที่ใช้ทำสามารถใช้ได้หลากหลายเนื่องจากสิ่งที่ใช้ในการขับเคลื่อนคือวงจรเวทย์

“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””

“ช่างเป็นดีลการค้าที่ยอดเยี่ยมจริงๆ”

“ตามที่ตกลงกันไว้ต้องใช้เวลาอย่างน้อย1เดือนสินะ”

ซีโร่เดิมฮัมเพลงเบาๆบนถนน

แหมพูดไปแล้วก็ขำจริงๆตอนที่ได้เห็นสีหน้าของพ่อครัวเทวะที่ตกตะลึงขนาดนั้น

เขาคงจะไม่คิดว่าเราจะมีสูตรทำอาหารจำนวนมากขนาดนั้นสินะ

บอกได้เลยจากสีหน้าว่าเขาคิดว่าเราจะนำเมนูอาหารออกมาแค่หนึ่งหรือสองเมนู

เสียใจด้วย

ตูยังมีอีกเยอะนอกจากอาหารไทย ยังมีเมนูอาหารจีนกับญี่ปุ่นด้วยนะ?

น้ำลายไหลเลยล่ะสิ

ปั้ก!

“อ่ะ ขอโทษครับ”

ซีโร่เดินเหม่อลอยไปชนคนเข้าก่อนจะเอ่ยขอโทษแล้วเดินต่อไป

“เฮ้ย!!”

“ครับ?”

ซีโร่หันหลังกลับมาด้วยความสงสัย

“เมื่อกี้เจ้ากล้าชนข้า?”

“เปล่าเผลอเดินชนต่างหากบักฟายเผือก”

ซีโร่หันหลังกลับเดินจากไปอย่างไม่ลังเล

วันนี้ลูกพี่อารมณ์ดีจะเว้นชีวิตหมาแมวสักตัวแล้วกัน

“บะ....บักฟายเผือก?”

คนที่โดนชนแสดงสีหน้ามึนงงอยู่สักพัก

บักฟายเผือกคือไรว่ะ??

แต่ที่รู้แน่ๆ...

มันด่าเรา!!

“ทหารจับมันไว้?!”

พรึ่บๆๆๆๆๆๆ

“หยุดเดี๋ยวนี้”

“กล้าทำร้ายหัวหน้าเราแล้วจะเดินผ่านไปเฉยๆรึไง?”

ทหารคุ้มกันเมืองล้อมกรอบซีโร่กันไม่ให้เขาเดินหนีไปไหน

“ทำร้าย??”

ซีโร่ได้ยินถึงกับมึนงง

ไอ้เจ้าพวกนี้สายตาไม่ดีป่าวว่ะ??

ไปตัดแว่นมาใส่ไป

แล้วเมื่อกี้คุณมึงไม่ได้ยินที่ไอ้โง่นั่นพูดหรือว่าเดินชน??

ถ้ารู้ว่าหูไม่ดีก็ไปซื้อเครื่องช่วยฟังซะ

“ไอ้หนูถ้าไม่อยากตายก็คุกเข่าแล้วมาเลียร้องเท้าข้าซะ”

ชายหนุ่มบักฟายเผือกเดินมาที่ซีโร่ก่อนจะยื่นเท้าไปให้

“นั่นผู้บัญชาการหน่วยลาดตระเวรนี่หน่า??”

“เจ้าหนุ่มนั่นซวยแล้ว”

“ที่สำคัญผู้บัญชาการนั่นยังเป็นลูกของผู้บัญชาการทหารประจำเมืองอีกด้วย”

ชาวเมืองที่เห็นเหตุการณ์ต่างพากันซุบซิบอยู่รอบๆ

ซีโร่มองไปยังบักฟายเผือก ตรงหน้าด้วยสีหน้าว่างเปล่า

ไอ้เหตุการณ์ตัวร้ายAพร้อมลูกสมุนกับชาวบ้านตัวประกอบที่ซุบซิบเป็นไทยมุงอยู่รอบๆนี่คืออะไร??

เหตุการณ์ปฐมบทก่อนผู้กล้าอออกเดินทางเพื่อที่จะได้โชว์ความสามารถให้คนอ่านเห็น??

“ไอ้หนูแกจะเลียเท้าหรือตา....”

ตึง

บักฟายเผือกล้มไปนอนกับพื้นก่อนที่จะปรากฏหลุมเลือดบนหัวของเขา

“ถ้าตูเป็นผู้กล้ามึงคงจะโดนตืบทีสองทีแล้วก็ปล่อยไป...”

“แต่ขอโทษด้วยตูเป็นตัวร้ายโว้ยยยยยย”

ซีโร่หันกลับไปทางพวกทหารที่ปิดทางเขาอยู่

ซู้ดดดดดดดดดดดด

ทหารที่เห็นหน้าซีโร่กลายเป็นซีดขาวทันที

“ซาโยนาระ”

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม