(นิยายลงทุกวัน)Ghost CEO:ผีสร้างฉันให้เป็นเศรษฐี ฮาเร็ม

ตอนที่ 92 ตั้งฐานในกรุงเทพก่อนชั่วคราว

พีทได้จัดการปิดระบบรับคำสั่งซื้อให้กับร้าน Chicky CPF เป็นการชั่วคราวแล้ว ซึ่งก็มีเสียงฝ้ายถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ หลังจากเห็นว่าระบบได้ปิดตัวลงชั่วคราวแล้ว “งั้นเดี๋ยวฝ้าย จัดการงานที่เหลือก่อนนะ พีทก็อย่าลืมกินข้าวนะ…เอาไว้เจอกันที่บ้าน บาย บ๊าย” “อย่าหักโหมนะ อะไรที่ทำไม่ไหวก็ให้ไอ้แชมป์มันทำไป…ไว้เจอกันครับ” ถึงทั้งสองคนในตอนนี้จะต่างคนต่างยุ่งกันมากๆ

แต่พีทและฝ้ายก็ไม่ลืมที่จะเติมความหวานให้แก่กันและกัน เขามองหน้าจอมือถือที่ได้วางไปแล้ว ที่ภาพพักหน้าจอของเขาเป็นรูปของฝ้ายที่กำลังยิ้ม…เพียงเท่านี้มันก็ทำให้พีทมีแรงที่จะสู้ต่อแล้ว

กระนั้นหลังจากที่พีทได้จัดการธุระเสร็จ ทางด้านของคุณรดา ก็ได้เรียกพีทมาคุยถึงการจัดตั้งบริษัท Easy Food ที่ตอนนี้สำนักงานมันใกล้จะตกแต่งและจัดระเบียบความเรียบร้อยเสร็จแล้ว

“ฉันสามารถโยกพนักงานจากบริษัทของฉันไปเสริมที่นั่นให้ก่อนและระหว่างนั้น ค่อยประกาศรับสมัครงานมาเพิ่มเติม เธอคิดว่ายังไง?” รดาเสนอ พลางแนะนำว่าจะเอาพนักงานจากบริษัทของเธอไปช่วยงานที่บริษัทส่งอาหารก่อน

ซึ่งพีทเองก็ค่อนข้างเห็นด้วย เพราะเท่าที่ตัวเขาได้สำรวจบริษัทของรดา ประกอบกับพี่แพรเองก็เคยทำงานอยู่ที่นี่ ทำให้เขานั้นรู้ดีว่าบริษัทสยามโนวากรุป มีบุคลากรเก่งๆ มากมาย คงจะดีไม่น้อยที่จะได้พนักงานเหล่านี้มาช่วยปูพื้นฐานให้กับบริษัทส่องอาหารของเขา

และอีกทางหนึ่งจะได้สอนให้พีทรู้จักการทำงานแบบจริงจัง ในฐานะประธานบริษัทอีกด้วย

“จากการที่แอปของเรา รีบเร่งเข้ามาเปิดตัวในกรุงเทพ ก่อนกำหนดแบบนี้ ฉันคิดว่าเราควรรีบรับสมัครไรเดอร์ให้ได้มากที่สุด การหวังพึ่งแต่วินมอเตอร์ไซต์มากเกินไป ฉันกลัวนานๆ ไปมันคงจะไม่ดีสักเท่าไร” รดา มีประสบการณ์มากจริงๆ อะไรที่พีทกังวลดั่งเช่นเรื่องของไรเดอร์ที่อาจจะไม่พอหรือพึ่งแต่วินมอเตอร์ไซต์ ตัวของรดาก็ดูออกเช่นเดียวกัน

ทั้งสองคนไม่ห่วงเรื่องของระบบเลย เพราะระบบของพีทเปรียบได้ดั่งหินผา ปราการที่มั่นคง ที่ไม่มีวันล่มหรือสั่นคลอน

หากแต่ผู้ที่เฝ้าปราสาทหลังนี้ที่ในที่นี่คือไรเดอร์หรือคนส่งอาหารต่างหาก ที่ยังไม่แข็งแกร่งมากพอ

“เรื่องนั้นผมก็มีคิดและหาวิธีจัดการเอาไว้แล้ว คุณรดาไม่ต้องเป็นห่วง…ลำพังแค่คุณรดาช่วยจัดหาพนักงานมาช่วยงานที่แอปส่งอาหารก่อนก็ดีมากแล้วครับ” พีทตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่มั่นใจเช่นเคย

เขาอาจจะไม่มีประสบการณ์ในการทำงานเหมือนกับรดา แต่ต้องอย่าลืมว่าเขามีเหล่า ภูตผี คอยให้คำแนะนำกับเขาอยู่เสมอๆ ทำให้พีทนั้นมีประสบการณ์ที่ไม่เป็นสองรองใคร

รดาได้เห็นถึงความมั่นใจที่พีทแสดงออกมา เธอนั้นก็อดใจเต้นไม่ได้ ท่าทางของพีทมันทำให้หัวใจที่เป็นน้ำแข็งของเธอ ดูจะค่อยๆ ละลายลงทีละน้อย หรือถ้าจะให้พูดตรงๆ ก็คือ เธอดูเหมือนจะเริ่มชอบขึ้นมาทีละน้อย โดยไม่รู้ตัว

หลังจากที่พีท พี่แพรและนารา ได้พูดคุยเกี่ยวกับข้อกฎหมายเสร็จ พวกเขาทั้งสามก็พลันบอกกลับออกจากบริษัทสยามโนวากรุป เพื่อรีบเข้ามาจัดการความเรียบร้อยที่ออฟฟิศชั่วคราวของพวกเขาในกรุงเทพ ที่ออฟฟิศนี้คือออฟฟิศที่ทางของคุณรดาได้ให้ยืมใช้สถานที่ ไว้ใช้งานเพื่อรอให้สำนักงานใหญ่เสร็จ

ทั้งนี้ออฟฟิศชั่วคราวนี้ก็ได้มีการจ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดเอาไว้ให้แล้ว และยังได้มีการจัดเตรียมอุปกรณ์จำพวกโต๊ะสำนักงานเอาไว้ให้บ้างแล้ว

ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นทางของรดาเป็นคนจัดเตรียมเอาไว้ให้ พีทและพี่แพร ที่ได้มาเห็นออฟฟิศชั่วคราวได้รับการจัดเตรียมไว้เป็นอย่างดีเช่นนี้ ก็พลอยอดยิ้มไม่ได้ การมีพาร์ตเนอร์ดีๆ เช่นนี้ช่างหาได้ยากจริงๆ

แต่ถึงกระนั้น แม้รดาจะช่วยเหลือพวกเขาเป็นอย่างดีแล้ว แต่ก็ใช่ว่า พวกเขาทั้งสามคนจะไม่ต้องทำอะไรเลย

ออฟฟิศนี้ยังขาดการวางระบบที่มีแต่พีทเท่านั้น ที่จะเชื่อมฐานข้อมูลแอป Easy Food ให้กับออฟฟิศแห่งนี้ ดังนั้นถึงแม้รดาอยากจะแบ่งเบาภาระให้กับพีทมากแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ต้องเป็นพีทเองที่ต้องลงมือด้วยตัวเอง

“พี่แพรและคุณนารา ไปจัดการเรื่องเอกสารก่อนก็ได้ครับ ผมขอเวลา 1 ชั่วโมง จะรีบติดตั้งคอมพิวเตอร์ให้พร้อมสำหรับการทำงานเองครับ” พีทขันอาสา ซึ่งขณะเดียวกันทีมไอทีกว่า 5 คนที่รดาส่งมาช่วยพีท ก็พลันหันขวับมองมาที่พีทด้วยความทึ่ง!

พนักงานไอทีเหล่านี้ ไม่ใช่พนักงานไก่กา นี้คือพนักงานระดับหัวกะทิของสยามโนวากรุป ที่ทางรดาส่งมาช่วยพีทโดยเฉพาะ โดยประสบการณ์การทำงานของพวกเขา ล้วนแล้วแต่อยู่ในหลัก 5ปี เป็นอย่างน้อย

แต่ถึงอย่างนั้น การที่จะติดตั้งระบบพร้อมทั้งจัดการเครื่องคอมพิวเตอร์มากกว่า 10 เครื่อง ให้พร้อมภายใน 1 ชั่วโมง มันออกจะเวอร์เกินไปสักหน่อยไหม?

หัวหน้าทีมไอทีพยายามที่จะเข้าไปพูดกับพีทเพื่อขอเวลาเพิ่มเติม แต่แล้วขณะที่เขากำลังจะอ้าปากพูด ทางพีทก็ได้พูดสวนขึ้นมา “พี่ๆ ทีมไอที ไปพักกันก่อนก็ได้ครับ…พวกพี่แค่เดินระบบอินเทอร์เน็ตให้กับผม ก็น่าจะเหนื่อยกันมาพอสมควรแล้ว ไปพักกันสักหน่อยเถอะครับ” พีทเห็นเหงื่อที่ท่วมตัวของพนักงานไอที ก็รู้แล้วว่าพวกเขาทำงานกันหนักจริงๆ

มิหนำซ้ำตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบจะ 5 โมงเย็น ซึ่งถือเป็นเวลาเลิกงานของพนักงานในกรุงเทพ แม้พนักงานไอทีจะต้องสแตนด์บายให้พร้อมอยู่ตลอด 24 ชั่วโมง แต่ก็ไม่หมายความว่าพวกเขาจะหิวกันไม่เป็น

“ไปพักเหรอครับ?” หัวหน้าทีมไอทีได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย ราวกับกำลังงงว่าพีทหมายความว่ายังไง แต่เมื่อพีทพูดย้ำเป็นครั้งที่สองให้พวกเขาไปพัก หัวหน้าทีมและลูกน้องที่เหลือ จึงได้แต่เดินออกไปพักและออกไปหาอะไรกิน ด้วยสีหน้าฉงน สงสัยว่าพีทจะทำคนเดียวไว้หรือไม่

‘ติดตั้งระบบและเชื่อมฐานข้อมูล ให้พร้อมสำหรับทำงานกว่า 10 เครื่อง ภายในระยะเวลาหนึ่งชั่วโมง??!!’ ถึงจะไม่ใช่งานที่ยาก แต่ก็ไม่เบาเลยทีเดียว

[เอาล่ะ! น้าผี…สตีเฟ่น จ๊อบส์…เอไออัลฟ่า ลงมือได้] พีทเดินไปที่ห้องเซิร์ฟเวอร์ ก่อนจะพูดกับตัวเองผ่านทางระบบและในทันใดนั้น เหล่าภูตผีในระบบก็พลันลงมือจัดการกับเซิร์ฟเวอร์อย่างรวดเร็ว

ระบบฐานข้อมูลของแอป Easy Food ได้ถูกติดตั้งและเชื่อมต่อกับดาต้าหลักที่ตั้งอยู่ในระบบของพีท ทุกอย่างรวดเร็วมากไม่ถึง 10 วินาที ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว

[1ชั่วโมงเหรอ? พีทเธอดูถูกฉันกับเอไออัลฟ่า มากเกินไปหน่อยนะ] สตีเฟ่น จ๊อบส์ยิ้ม พลางเข้าไปช่วยน้าผี ทำการติดตั้งโปรแกรมป้องกันต่างๆ ให้กับฐานข้อมูลของพวกเขา เพื่อป้องกันการโจมตีทางไซเบอร์ จากผู้ไม่หวังดี

‘ประหนึ่งกันไว้ดีกว่าแก้’

[ผมแค่อยากให้พวกพี่ๆ เขา ได้พักเท่านั้นเองครับ] พีทยิ้มแห้งไม่คิดว่า ภูตผีของเขาจะมีฝีมือโหดเหี้ยมขนาดนี้ โดยเฉพาะเอไออัลฟ่าในตอนนี้ มันดูเหมือนจะเก่งกว่าสตีเฟ่น จ๊อบส์ไปแล้ว

เอไออัลฟ่า ได้ทำการเพิ่มศักยภาพให้กับเครื่องเซิร์ฟเวอร์ในออฟฟิศแห่งนี้ รีดศักยภาพที่ดีที่สุดให้กับเซิร์ฟเวอร์เพื่อรองรับ ผู้ใช้งานในกรุงเทพที่ถือเป็นตลาดใหญ่ของแอปส่งอาหาร

ทำให้มันทำงานได้รวดเร็วขึ้น ไร้การติดขัดหรือสะดุดใดๆ ให้ผู้ใช้งานทั้งไรเดอร์และยูซเซอร์ต้องเสียอารมณ์

ผ่านไป 1 ชั่วโมง ทีมพนักงานไอทีก็กลับมา ทันทีที่พวกเขากลับมาถึง พวกเขาก็ต้องมองค้างด้วยความทึ่ง ระบบและฐานข้อมูลทุกอย่างพร้อมสรรพหมดแล้ว

เด็กคนนี้…ไม่สิ ประธานหนุ่มน้อยของพวกเขา มีฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่รองประธานของพวกเขาอย่างคุณรดา จะจับมือเป็นพันธมิตรหุ้นส่วนด้วย

พวกเขาทั้งหมดได้เข้าไปตรวจสอบระบบเพื่อทดสอบการทำงาน เหล่าพนักงานไอทีต่างก็พบว่าการทำงานของโปรแกรมและแอป Easy Food ถือว่าอยู่ในระดับที่ยอดเยี่ยมมาก ระบบเสถียร การทำงานไหลลื่น ต่อให้มีผู้ใช้พร้อมกันเป็นหมื่นๆ คน ก็ไม่สามารถทำให้เซิร์ฟเวอร์ทำงานหนักเลยสักนิด

“ท่านประธานครับ ท่านตั้งค่าเครื่องระบบการทำงานยังไงให้ยอดเยี่ยมได้แบบนี้?” หัวหน้าทีมไอที อดที่จะถามกับพีทไม่ได้ เขายอมรับแล้วว่าพีทนั้นเก่งมาก เก่งเสียจนตัวเองรู้สึกไม่เคอะเขินเลยที่จะเรียก เด็กที่พึ่งจบมหาลัยอย่างพีทว่าประธาน

“เรียก พีท เฉยๆ ดีกว่าครับ เรียกประธานแล้วมันจักจี้ยังไงไม่รู้…ส่วนวิธีตั้งค่าระบบให้เสถียร ผมได้ลดการทำงานของเซอร์วิสในเครื่องที่ไม่เกี่ยวข้องลง และดันการทำงานของเครื่องให้สูงขึ้น โดยไม่ทำให้เครื่องทำงานหนักจนเกินไปและถ้าหากตั้งค่าได้สมบูรณ์แบบนี้ ก็จะช่วยยืดอายุการใช้งานของเครื่องได้อีกหลายปีครับ” พีทได้สอนการตั้งค่าระบบให้กับพนักงานไอทีทั้ง 5 คน แบบไม่มีกัก

เพราะเห็นว่าทุกคนต่างตั้งใจที่จะศึกษาหาความรู้ด้วยความจริงใจ ไม่มีใครที่มีทิฐิมองเขาว่าเป็นเพียงแค่เด็กที่จบใหม่ หรือถามหาความรู้ไปอย่างนั้น

เหล่าพนักงานไอทีทั้ง 5 รวมถึงตัวของหัวหน้าไอที เมื่อเห็นว่าพีทสอนพวกเขาอย่างไม่มีหมกเม็ดก็ละลายความอีโก้ในตัวเองไปจนหมด ตั้งใจเรียนและศึกษาอย่างละเอียด แม้จะยังไม่เข้าใจในตอนแรก แต่พีทก็ได้บอกว่าจะจัดทำคู่มือให้กับพวกเขาไปศึกษาต่อ

เพียงเท่านี้ พนักงานไอทีทั้ง 5 คน ก็เหมือนคนที่บรรลุธรรม…นับถือพีทจากใจจริงแล้ว รวมถึงมีความคิดว่าจะขอติดตามพีทเพื่อเป็นผู้ดูแลแอป Easy Food แบบเต็มตัวเลยทีเดียว

อย่างไรก็ตามสถานการณ์ฝั่งพีทดูเหมือนจะราบรื่นไปด้วยดี แต่ในอีกด้านหนึ่งอย่างแอป Victory Food ที่พึ่งเปิดตัวเป็นวันแรก กลับดิ่งลงเหวแบบกู่ไม่กลับไปแล้ว แน่นอนถึงผู้คนส่วนใหญ่จะรู้ว่าแอปนี้เป็นแอปที่ขโมยมาจากแอป Easy Food แต่กระนั้นก็ยังมีคนที่ใช้งานแอปนี้เพื่อสั่งอาหารอยู่บ้าง อาจจะหลักสิบ ไปจนถึงหลักร้อย อนึ่งด้วยความอยากรู้อยากเห็นว่าเป็นดั่งที่ข่าวออกหรือไหม

ดังนั้นเมื่อเห็นว่าแอป Victory Food ยังใช้งานได้ พวกเขาจึงลองสั่งอาหารกันเล่นๆ เพื่อที่จะตรวจดูบัคของแอปและส่งภาพที่บันทึกผ่านทางหน้าจอ ที่เป็นข้อความว่าแอปนี้คือโปรเจกต์ของนักศึกษา พวกเขาเหล่านี้ก็นำมาโพสต์ลงอินเทอร์เน็ตกันอย่างสนุกสนานไปแล้ว

ตัวของประธานวรชัยที่หนีหายไปตั้งแต่เกิดเรื่อง ก็ไม่ได้สั่งการให้ปิดการใช้งานแอปแต่อย่างใด ตอนนี้ประธานวรชัยกำลังหัวปั่น พยายามโทรหาทนายที่รู้จักเพื่อเตรียมสู้คดี แม้จะรู้ว่าตัวเองนั้นเตรียมที่จะขึ้นตะแลงแกงแล้ว แต่ประธานวรชัยก็ยังคงหวังว่าตัวเองจะรอดพ้นจากคดีนี้

‘จากคำแนะนำของผมประธานวรชัยไม่ต้องกังวลไปหรอกครับ อีกฝ่ายคงเรียกค่าเสียหายได้ไม่เยอะเท่าไร อาจจะหลัก 5-10 ล้านบาทเท่านั้นเอง…แต่ถ้าให้ผมไปเป็นทนายให้กับท่าน ผมคงต้องขอปฏิเสธ ท่านก็รู้ดีว่าสยามโนวากรุป นั้นไม่ใช่เล่นๆ ผมไม่อยากเอาอาชีพของตัวเองไปเสี่ยง ต้องขอโทษด้วยนะครับ’ ตู๊ด…ตู๊ด~!

นี้เป็นสายที่ 5 แล้ว จากทนายที่ประธานวรชัยได้โทรหา เพื่อให้มาเป็นทนายสู้คดีให้กับตัวเอง

แต่ทว่า ทั้งหมด 5 สายที่โทรไป ต่างก็ให้คำแนะนำกับประธานเฒ่าเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ไม่มีใครสักคนเลยที่ตอบตกลงที่จะมาว่าความให้กับตนเอง

ประธานวรชัยแทบอยากจะปามือถือลงกับพื้น ตอนนี้เขากำลังว้าวุ่นจนวุ่นวายไปหมดแล้ว คนที่อยากจะพูดคุยด้วยดันไม่รับสาย…แต่คนที่ไม่อยากให้โทรมากลับโทรมาด่าทอกันไม่หยุด

ใช่แล้ว…ตอนนี้กลุ่มนักลงทุนกว่าสิบคน ได้โทรมาด่าทอประธานวรชัยจนสายแทบไหม้ ทุกคนต่างด่าทอประธานวรชัยที่ก่อนหน้านี้ พวกมันต่างกอดคอ ดื่มเหล้ากันด้วยความเฮฮา ฉลองให้กับแอป Victory Food ที่ทำสำเร็จ ยกยอปอปั้นประธานวรชัยเป็นดั่งตัวนำโชค

หากแต่ผ่านไปแค่ชั่วข้ามคืนเดียว ทุกคนกลับหันปลายกระบอกปืนมาทางประธานวรชัย ด่าทอประธานเฒ่าว่าเป็นตัวซวย ที่ทำให้พวกเขาเดือดร้อนกันอย่างหน้าไม่อาย

ประธานวรชัยทรุดลงฮวบลงไปนั่งกับพื้นด้วยสภาพที่หมดแรง โดยมีภรรยาที่กำลังร้องห่มร้องไห้ช่วยปลอบใจ รวมไปถึงมีลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ตัวเองเลี้ยงดูปูเสื่อมาอย่างดี หวังว่าจะให้มาสืบทอดตำแหน่งของตน กำลังเก็บเสื้อผ้าข้าวของ เตรียมหนีไปอยู่ต่างประเทศเสียอย่างนั้น

ประธานวรชัยหมดหนทางแล้ว หากมีการฟ้องร้องขึ้นมาจริงๆ ตนเองจะต้องแพ้แน่ๆ เรื่องเงิน เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา 5-10 ล้าน สำหรับประธานวรชัยนั้นมีมากพออยู่แล้ว

แต่ที่ทำให้เสือเฒ่านั้นสิ้นท่าอยู่ในสภาพนี้ คงเป็นเพราะการฟ้องร้องนั้นมีเบื้องหลังอย่างบริษัทสยามโนวากรุป อยู่เบื้องหลังนั่นเอง และนี้เองที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้คนสนิททั้งหมดของประธานวรชัย พากันหนีหน้า

เนื่องด้วยทุกคนนั้นไม่อยากที่จะมีปัญหากับสยามโนวากรุปนั่นเอง

“ตาเฒ่า ทำไมคุณถึงได้ทำอะไรไม่คิดแบบนี้ คุณไปหาเรื่องใส่ตัวทำไม ฮือๆ” ภรรยาของประธานวรชัยที่ทุกวันจะแต่งตัวสวยอยู่เสมอ ทาปากสีแดงเข้ม อวดโฉมให้ทุกคนต่างพากันอิจฉา…ทว่าวันนี้ ใบหน้าของเธอนั้นดูแก่ชราลงไปมาก แม้มือหนึ่งของเธอจะประคองสามี แต่อีกมือก็ร่ำไห้ด่าทอไปสามีของเธอไปด้วยเช่นกัน

ประธานวรชัยเองก็สิ้นท่า ไม่คิดว่าผลกรรมของตัวเองจะตามสนองเร็วแบบนี้!

...โปรดติดตามตอนต่อไป...

นิยายลงทุกวันเวลา 18.00 นะครับ

สามารถติดตามผู้แต่งเพื่อติดต่อสอบถามได้ที่แฟนเพจเลยนะครับ

www.facebook.com/WritelazyV2

นามปากกา.Writelazy