ปราบพิภพสยบสวรรค์

“ ไปไกลๆ “ ชายหนุ่มเอ่ย

เขาใช้เท้าเขี่ยร่างของสมชายไปไกลแล้วเดินเข้าหาสองสาว “ แก่นพรหมจรรย์ของเจ้าทั้งสองนั้นจะช่วยให้ข้าทะลวงได้สองขั้นย่อย “ ชายหนุ่มเอ่ยแล้วยิ้มออก

“ ไม่ “ แพมร้องลั่น

“ ไอ้สัตว์ มึงมันสัตว์นรกกลับชาติมาเกิด “ แพมร้องลั่น

“ ด่าเข้าไป ประเดี๋ยวมึงเป็นของกู กูจะเอาคืนอย่างสาสม “ ชายหนุ่มเอ่ย

เขาคว้าร่างของหญิงสาวเข้ามาแล้วใช้แรงกดร่างของนางลงยังพื้นแล้วโถมร่างเข้าทับ

สองมือของเขาเลื่อนเข้าจับที่คอเสื้อ “ แคว่กก “ ชายหนุ่มฉีกชุดของแพมขาดวิ่น

สองตาของมันมองจ้องยังเรือนร่างของหญิงสาวบริสุทธิ์แล้วเกิดความหื่นเกินต้านทาน

“ ปราบ ช่วยพี่ด้วย “ แพมร้องตะโกนลั่น

“ หมับ “ ชายหนุ่มคว้าจับที่หน้าอกของนางไว้

“ ร้องเข้าไป ร้องให้พอ “ มันเอ่ย

มันเลื่อนมือลงยังกางเกงของนางแล้วกระชากกางเกงของนางออก

“ กรี้ดด “ แพมกรีดร้องลั่นเมื่อถูกถอดกางออก

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า “ ชายหนุ่มระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่น

“ ของดี “ มันเอ่ยออกมาแล้วแลบลิ้นริมฝีปาก

“ คนดีอย่าร้องรับรองว่าเจ้าจะพอใจ “ มันเอ่ย

“ ฉึก “

“ อั้ก “ ชายหนุ่มพลันกระอักโลหิตออกแล้วก้มมองยังปลายกริชที่โผล่พ้นร่างของตน

“ นังแพศยา “ ชายหนุ่มร้องออกแล้วเหวี่ยงท่อนแขนกลับหลัง

“ หมับ “ พีมจับท่อนแขนมันไว้

“ มึงถูกกริชสลายวิญญาณแล้ว อีกไม่นานมึงก็จะกลายเป็นหมาตัวหนึ่ง “ พีมเอ่ย

แพมเร่งสวมใส่ชุดของตนอย่างรวดเร็ว แล้วเดินเข้าหาชายหนุ่ม

นางเรียกมีดสั้นของนางออกมาแล้วจ้วงแทงที่ช่องท้องของชายหนุ่มอย่างไม่มียั้ง

“ อั้ก “ ชายหนุ่มกระอัดเลือดออก พร้อมกับร่างที่เซถลา

เขามองยังสองสาวที่เดินเข้าหา “ ข ข ขอโทษ “ มันเอ่ย

“ สำหรับมึงแล้ว คำขอโทษไม่มีความหมายใด “ แพมเอ่ยแล้วแทงเข้าเบ้าตาของชายหนุ่ม

“ อ้ากก “ ชายหนุ่มกรีดร้องลั่นพร้อมกับใช้มือกุมที่ดวงตาของตน

“ ฉับ “ มีดสั้นที่คมกริบสะบั้นแขนข้างหนึ่งของชายหนุ่มขาดออก

“ อ้ากก “ ชายหนุ่มกรีดร้องลั่น แลมองยังแขนของตนที่ขาดหาย

“ ฉับ “ หญิงสาวสะบัดมีดสั้นอีกครั้งตัดขาของเขาออก

“ อ้ากก “ ชายหนุ่มร้องตะโกนออกสุดเสียงเมื่อขาอีกขาดออก

“ ตึง “ ร่างของชายหนุ่มพลันทรุดฮวบลงยังพื้น

“ อย่าทำข้าเลย ข้าขอโทษ ข้า “ เขามิรู้จะเอ่ยคำใดออกมาเพราะสิ่งที่เขานั้นมันรุนแรงยิ่งกับผู้หญิง

“ ตูมม “ แพมใช้เท้ากระทืบกล่องดวงใจของมันจนระเบิดออก

“ อั้ก “ ชายหนุ่มกระอักโลหิตออก

“ กูจะปล่อยมึงไว้อย่างนี้ แล้วจะเฝ้ามองมึงตายอย่างช้าๆ “ แพมเอ่ย

“ พ่อ “ พีมร้องออกแล้วเข้าประคองผู้บิดาเข้าไปในบ้าน

แพมนำทุกคนเข้าสู่ห้องลับแล้วขังตนเองไว้

“ ปราบ เอ็งต้องรอด “ นางเอ่ย

ทั่วโลกในเวลานี้คืนกลับสู่ความสงบเมื่อผู้คนที่เหลือได้เข้าสู่หลุมหลบภัยเรียบร้อย ทำให้เหล่าผู้บุกรุกเข้าช่วงชิงสิ่งฝึกฝนทั่วโลกอย่างไร้สิ่งใดขัดขวาง

ชายชรามองจ้องยังหอคอย เขาครุ่นคิดอย่างหนักว่ามันคือสิ่งใดแล้วเหตุใดที่โลกของเขาไม่มี

“ ทำไมไอ้พวกชั้นต่ำนี่มันถึงมีสิ่งฝึกฝนที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ “ ชายชราเอ่ย

“ พวกมันที่เข้าออกหอคอยนี้ต่างก็ทะลวงขั้นย่อยได้หลายขั้นทั้งยังได้รับวิชาที่ยอดเยี่ยมอีก “ เขาเอ่ย

“ น่าเสียดายที่ไม่อาจเข้าไปข้างในได้ เพราะมันถูกสร้างมาเพื่อคนของโลกนี้ “ ชายชราพึมพำ

“ แต่หากกูไม่ได้ครอบครองพวกมึงที่เหลือก็อย่าหวังว่าจะได้มัน “ ชายชราเอ่ย

เขาวาดมือเรียกดาบใหญ่สีดำออกมาแล้วระเบิดพลังฟาดฟันดาบใหญ่เข้าใส่หอคอยสุดแรง

“ เปรี้ยงง “ แสงสังหารพุ่งทะยานเข้าหาหอคอยอย่างบ้าคลั่ง

“ วู๊มม “ พลันปรากฏม่านพลังพลิ้วไหว

“ ตูมม “ แสงสังหารระเบิดออก

“ วู๊มม “ ม่านพลังพลันไหวกระเพื่อมส่งแรงระเบิดออกทั่ว

“ เสือกมีระบบป้องกันตัวเอง “ ชายชราเอ่ย

“ ฮื่อห์ “ ชายชราถอนหายใจออกอย่างแรง

กลับมาที่ชายหนุ่ม เขาลากสังขารของเขาออกจากอาณาของบ้านของปราบ หยดเลือดมากมายหลั่งไหลเป็นทางทอดยาว

สองตาที่มุ่งมั่นของเขามองทอดไกลไปตามถนน เขาหวังว่าจะพบเจอพรรคพวกเขาแต่ทุกอย่างกลับไม่เป็นดังหวังเมื่อเหล่าหญิงสาวที่โชคร้ายมาพบเจอ

พวกนางที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้นอยู่แล้วพวกนางพลันระเบิดอารมณ์เข้ารุมกระทืบชายหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง

เขาเองที่เวลานี้เป็นคนธรรมดาสามัญครั้นถูกจอมยุทธลงมือลงไม้มีหรือจะทนได้

“ พอมันตายแล้ว “ หญิงสาวคนหนึ่งเอ่ย

“ ยังไม่หนำใจเลย “ หญิงสาวสองเอ่ย

“ ไปจากที่นี่เร็วเดี๋ยวพวกมันมาเห็น “ หญิงสาวหนึ่งเอ่ย

“ อืม “ หญิงสาวสองพยักหน้าแล้วเร่งออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็ว

“ อืม “ ปราบเปิดเปลือกตาขึ้น

เขากวาดตามองสำรวจทั่วร่างแล้วพยักหน้าช้าๆ

“ กายาวชิระขั้นแรก “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ แข็งแกร่งดั่งเพชร “ เขาเอ่ย

“ ช่างเป็นกายาที่น่ากลัวยิ่งนัก ทั้งเรื่องการฝึกและการต่อสู้ “ ปราบเอ่ย

“ สามารถสู้ข้ามขั้นได้ถึงสามขั้นย่อย แต่การฝึกนี่สิกลับเป็นปัญหาใหญ่ “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ แต่มิว่าจะยากเย็นขนาดไหนก็มีเพียงเดินหน้า “ ชายหนุ่มเอ่ย

“ กร้อบ “ สองหมัดของเขากำแน่นแล้วพยักหน้าช้าๆ

“ นี่รึคือพลังของขั้นผันแปร “ เขาเอ่ย

“ พลังมากมายมหาศาลยิ่งนัก “ เขาพึมพำ

“ วู๊มม “ ชายหนุ่มพลันปรากฏกายอยู่นอกหอคอย

“ ฝึกฝนสำเร็จแล้ว “ ชายหนุ่มพึมพำ

“ ฟุดฟิด “ จมูกของเขาพลันได้กลิ่นความเลือดที่ปกคลุมทั่วโลกา

“ วู๊มม “ อัลตรอนพลันฉายภาพโฮโลแกรมออกในทันใดเมื่อได้รับสัญญาณ

ปราบมองยังภาพโฮโลแกรมแล้วเพลิงโทสะของเขาพลันลุกโชนในทันใด ภาพที่ผู้คนมากมายตกตายเพราะถูกมนุษย์ด้วยกันแต่ต่างโลกเข้าเข่นฆ่า เด็กเล็ก หญิงชรา ชายชรา คนหนุ่มสาว มิมีผู้ใดเล็ดลอดเลยสักคน

พวกเขาถูกกระทำอย่างโหดร้ายทารุณ พวกเขาทำอย่างกับมนุษย์ของโลกนี้เป็นสิ่งของไร้ค่าไร้ราคา พวกเขาทำอย่างกับมนุษย์โลกนี้เป็นเพียงของเล่น

“ กร้อบ “ สองหมัดของเขากำแน่นทั้งยังหอบหายใจออกอย่างแรง

“ พวกมันจะต้องชดใช้ “ ปราบเอ่ย

“ อ้ากกก “ ชายหนุ่มร้องตะโกนลั่น

“ ครืนน “ พลังคลื่นเสียงของเขาแผดออกทั่วโลกา

เหล่าผู้ชราผู้รุกรานพลันสะท้านทั่วร่าง พวกเขาเร่งส่งสัมผัสกวาดออกอย่างรวดเร็ว

“ มันเป็นผู้ใด ช่างแข็งแกร่งยิ่ง “

“ ต้องหาทางเจราจาดึงเข้าเป็นพวกเพราะการประลองโลกาใกล้เข้ามาแล้ว “

เหล่าผู้ชราต่างทะยานร่างออกค้นหาต้นเสียงอย่างรวดเร็ว

ปราบทะยานร่างมาถึงยังบ้านของตน หลังจากที่สื่อสารกับที่บ้านแล้วเขาก็คลายกังวลแล้วออกไล่ล่าสังหารพวกบุกรุกในทันใด

ปราบมองยังกลุ่มชายหนุ่มที่กำลังทำการย่ำยีหญิงสาวอย่างเมามัน

“ ตูมม “ หัวของพวกมันพลันระเบิดออก

“ กรี้ดด “ หญิงสาวพลันกรีดร้องลั่น

“ ไป “ ปราบเอ่ย

เสียงของเขาปลุกหญิงสาวให้กลับสู่ปกติแล้วเร่งหนีอย่างรวดเร็ว

มินานนักในเขตสิบสี่ได้ปรากฏเสียงระเบิดดังกึกก้องทั่วพร้อมกับเสียงกรีดร้องลั่น