ตอนที่ 8.1
รักสี่เศร้า
“หนูนา เด่นภูมิ เล่ามาให้หมด!”
เพราะไม่อยากอ้วกต่อหน้าแขก กลัวความลับจะเปิดเผย เพียงฝันจึงขอตัวออกมาก่อน ปล่อยให้ชายหญิงสองคนและแมวอีกหนึ่งตัวอยู่ด้วยกัน เธอวิ่งลงไปอ้วกยังห้องน้ำกลางชั้นสี่ เพื่อไม่ให้วดีได้ยินเสียง พออ้วกเสร็จแล้วก็กึ่งจูงกึ่งลากเมดสาวมานั่งคุยที่โซนนั่งเล่น ตอนนี้ผับใกล้จะเปิดแล้ว เหล่าบอดี้การ์ดจึงออกไปตรวจตราความเรียบร้อย ยกเว้นเด่นภูมิที่ถูกศรัณย์สั่งให้ดูแลเพลงขวัญ เขาจึงจำต้องมานั่งเข้าร่วมบทสนทนาด้วย
“เล่าอะไรคะ” หนูนาทำไขสือ ทั้งที่รู้ว่านายหญิงอยากรู้อะไร
“ก็เื่ของสองคนนั้นไง ฉันรู้นะว่าเธอกับเด่นต้องรู้้อะไรบ้าง”
“เื่มันก็นานแล้วนะครับ นายหญิงเองก็น่าจะทราบอยู่แล้ว” ที่ชีวิตแต่งงานต้องห่างเหินกันก็เพราะรักสี่เศร้านี้
“ไม่ทราบอะไรทั้งนั้นแหละ ถึงรู้ก็อยากให้พวกเธอเล่าให้ฟังใหม่ ขอแบบละเอียดเลย”
“มันจะดีเหรอคะ”
“นั่นสิครับ นายเอาผมตายแน่”
“รู้ว่าคันปาก เล่ามา”
“งั้นผมเริ่มเล่าเลยนะครับ” เกรงใจนายก็เกรงใจ แต่เขารู้ เขาเห็นมาเยอะ มันคันปากอยากเล่าจริง ๆ “เื่มันมีอยู่ว่าคุณศรัณย์กับคุณวดีเค้าเคยเป็แฟนกันมาก่อนครับ คบอยู่ประมาณเกือบปีเห็นจะได้ คุณนายขาก็เป็แมวที่คุณศรัณย์ซื้อให้คุณวดีเป็ของขวัญวันเกิด”
แถมยังเรียกกันพ่อแม่ลูกน่ารักเชียว เื่นี้เด่นภูมิขอเว้นไว้ไม่เล่า กลัวครอบครัวแตกร้าว
“ถ้าเป็แฟนกันแล้วเขายอมแต่งกับฉันทำไม”
“เพราะข้อตกลงของคุณพงศ์ภัคกับพ่อของนายใหญ่ค่ะ ทั้งสองคนตกลงกันไว้ว่าจะให้สองตระกูลแต่งงานกัน คุณศรัณย์เป็ลูกชายคนโตรองจากคุณวิ เลยจำเป็ต้องแต่งงานกับคุณเพลงขวัญ”
ก่อนประธานคนเก่าของพิภักดิ์ดาศรจะตายเพราะโรคร้าย เขาได้ขอร้องให้ศรัณย์แต่งงานกับลูกสาวบ้านอัครภานนท์ ด้วยหน้าที่ของลูกชายคนโต ศรัณย์ที่ยังคบกับวดีอยู่จึงต้องเลิกกับเธอแล้วมาแต่งงานกับเพลงขวัญ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างศรัณย์และเพลงขวัญไม่ค่อยราบรื่นเท่าไหร่ ฝ่ายชายไม่เคยกลับมานอนร่วมบ้านกับเมีย วัน ๆ ก็ใช้ชีวิตอยู่กับบริษัทและผับ ยอมรับว่าเขาเอาความโกรธและความไม่พอใจทุกอย่างไปลงกับเพลงขวัญในรูปแบบของความเฉยเมย แม้ไม่ได้เกลียดเธอจริงอย่างปากว่าแต่สถานะของพวกเขามาไกลเกินกว่าจะรักกันได้ จึงทำแค่ยืนมองเพลงขวัญอยู่ห่าง ๆ เธอ้าแค่นามสกุลพิภักดิ์ดาศร เพราะงั้นก็เชิญขังตัวเองอยู่ในคฤหาสน์ต่อไป แต่กับประภาวดีเขาทั้งรู้สึกผิดและเสียใจ ไม่เคย้าทำร้ายเธอเลย แม้จะทำมันลงไปแล้วก็ตาม
“คุณวดีโกรธมากที่ถูกบอกเลิก เธอเอาคุณนายขามาคืนและตัดความสัมพันธ์กับคุณศรัณย์ แต่ไม่รู้เป็ไงมาไงนะครับ ่หลังมานี้เหมือนจะเริ่มหายโกรธแล้วเพราะมาเล่นกับคุณนายขาบ่อย ๆ”
“บ่อยมากมั้ย ทุกวันหรือเปล่า” เพียงฝันแอบถาม เธออยากรู้ว่าถ่านไฟเก่ามันจะร้อนรอวันรื้อฟื้นมั้ย
“เอ่อ...ก็ไม่บ่อยหรอกครับ นาน ๆ ครั้ง” เด่นภูมิรู้สึกว่าควรลดจำนวนลงเสียหน่อย
“เอาดี ๆ ตอนแรกบอกบ่อย”
“ก็บ่อยแบบนาน ๆ ครั้งครับ ไม่ถึงกับทุกวัน นายหญิงอย่าคิดมากเลยครับ นายใหญ่แต่งงานแล้วไม่ทำเื่เสียหายหรอกครับ อีกอย่างคุณวดีก็แต่งงานแล้วด้วย”
“เออแล้วคุณกรมาแต่งงานกับคุณวดีได้ยังไงอ่ะพี่เด่น” หนูนาเปลี่ยนจากผู้เล่ามานั่งฟังแทน เธอเป็แค่เมดอยู่แต่บ้านอัครภานนท์ พอคุณเพลงขวัญแต่งงานก็ถูกไล่ให้ตามมาด้วย จึงรู้เื่แค่คร่าว ๆ ไม่ได้ละเอียดเหมือนวงในอย่างเด่นภูมิ
“ประชดมั้ง คุณกรกับคุณศรัณย์เขาเป็คู่แข่งกันมาั้แ่เด็กแล้ว แต่เพราะคุณศรัณย์เป็พี่ เลยได้เป็หัวหน้าตระกูล คนถูกหักหลังกับคนอยากเอาชนะเลยมาจับมือกันเอาคืนบ้าง”
“ถ้างั้นสองคนนั้นก็ไม่ได้รักกันน่ะสิ” เพียงฝันลงความเห็น แอบเหนื่อยใจแทนรักสี่เศร้าของครอบครัวนี้ เอาชีวิตแต่งงานมาเป็เื่ล้อเล่นหรือไง
“ถ้าคุณวดีกับคุณกรรักกัน แล้วคุณเค้าจะมาเล่นกับแมวอยู่ข้างบนเหรอคะนายหญิง” หนูนามองบนสื่อไปทางห้องแมวชั้นห้า
...........................................................
กลัวนายนะ แต่ปากพูดไม่หยุดเลยเด่นภูมิ ผัวเมียเค้าจะตีกันมั้ยคุณขา