ตอนที่ 142 จิตวิทยา
ในเวลานี้สุ่ยโจวต้องหลบหลีกอย่างเดียว
หัวใจเขาหดหู่และห่อเหี่ยว
เขาไม่เคยคิดเลยว่าดาบสามโลกซูเวยนี้ทรงพลังและแข็งแกร่งมากเช่นนี้
เทคนิคดาบยอดเยี่ยมและน่าทึ่งเหลือเชื่อแล้วเหนือกว่าราวกับไม่มีที่สิ้นสุด
ความแข็งแกร่งนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!
สุ่ยโจวกระโดดออกไปและมองด้วยใบหน้าว่างเปล่าแล้วตะโกน
"เจ้าได้ก้าวข้ามขอบเขตเหนือมนุษย์ไปแล้วใช่ไหม?"
ซูเวยหัวเราะและไม่ไล่ต่อ
ไม่มีคำตอบและมีเพียงเสียงหัวเราะ
สุ่ยโจวเงียบและคับข้องใจในใจ
มองที่ซูเวยและดูเหมือนเขาไม่ใช่มนุษย์
เขาชัดเจนมากเกี่ยวกับการก้าวข้ามดินแดนเหนือโลกมนุษย์
เป็นเวลากว่ายี่สิบที่ก้าวข้ามโลกมนุษย์และเขาไม่รู้ได้อย่างไรว่ามันยากเพียงใด
แต่บุคคลตรงหน้านี้ต้องฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มานานแค่ไหน?
ข่าวลือว่าดาบสามโลกใช้เวลาเพียงหนึ่งในสำนักอาญาสวรรค์ในกานเรียนรู้ฝึกฝน
หนึ่งปีเรียนรู้ฝึกฝนได้ขนาดนี้?
นั่นเรียกว่ามนุษย์?
การพ่ายแพ้เป็นสิ่งที่น่าเศร้ามากที่สุดและเขาแพ้แก่คนที่อายุน้อยและเรียนรู้ฝึกฝนดาบเพียงหนึ่งปีแล้วช่างน่าหดหู่อยากตาย
เขาถูกแซงหน้าด้วยเด็กน้อยที่เล่นดาบเพียงหนึ่งปีและเขาต้องการที่จะตาย
ไม่มีใจอยากต่อสู้อีกและยอมรับความพ่ายแพ้โดยตรง "ข้ายอมแพ้"
แม้เขาสามารถต่อสู้ได้อีกนาน แต่เขาไม่เห็นหนทางที่จะสามารถตอบโต้กลับและได้แต่ถูกกดขี่เพียงฝ่ายเดียว
นี่ไม่เหมือนกับรอเวลาแพ้?
เป็นการดีที่ยอมรับความพ่ายแพ้
ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นความอัปยศอดสูมากยิ่งขึ้น
อย่างน้อยไม่ต้องถูกคนอื่นเห็นเขาในสภาพน่าเกลียดโดยการถูกไล่ล่าของซูเวย
คิดถึงการโดนไล่ต้อนต่อไปอีกร้อยกระบวนท่าและอดไม่ได้ที่ใบหน้าเขาแดง
ตอนนี้หัวใจของสุ่ยโจวว่างเปล่าและชื่อเสียงแล้วศักดิ์ศรีที่สั่งสมมาหายไป
ซูเวยถือดาบไว้ในมือและโค้งมือของเขา
ได้รับชัยชนะ!
ทุกสายตาของฝูงชนเป็นสีแดงและพวกเขาเศร้าโศกเสียใจแล้วร้องไห้ดั่งสายฝน
เจ้าเมืองที่แข็งแกร่งที่สุดในใจพวกเขาแพ้!
หลายคนคิดเกี่ยวกับชะตากรรมในอนาคตที่ต้องเผชิญและไม่มีใครมีความสุข
เจ้าเมืองและผู้นำตระกูลสุ่ยที่ยิ่งใหญ่มานานหลายสิบปีแพ้และแพ้แล้วจริงๆ
ไม่ว่าจะเป็นคนตระกูลสุ่ยหรือเหล่าผู้คนที่เดินทางมาอาศัยชื่อสุ่ยโจวในเมืองนี้แล้วยากจะยอมรับกลับสิ่งที่เกิดขึ้น
เซียนยุทธของตระกูลสุ่ยและผู้ครองดินแดนโลหิตมังกรฝั่งตะวันตกที่ยิ่งใหญ่แพ้
แพ้ในมือดาบสามโลกซูเวย
การพ่ายแพ้สุ่ยโจวและสูญเสียครั้งนี้
ดูเหมือนว่าเป็นวันสิ้นโลก
เรื่องนี้ทำให้ทุกคนเศร้ามาก
แม้ว่าพวกเขาใฝ่ฝันอยากเป็นเหมือนสุ่ยโจวและกลายเป็นเซียนยุทธแบบเขา
อย่างไรก็ตามเมื่อซูเวยเอาชนะคนที่เป็นแบบอย่างในใจพวกเขาและหัวใจว่างเปล่า
...
เจ้าเมืองสุ่ยโจวและเป็นผู้นำตระกูลสุ่ยที่ได้เข้ามายึดและปกครองดินแดนโลหิตมังกรฝั่งตะวันตกมาช้านานแล้วเขาเป็นระดับเซียนยุทธขั้นกลางได้สูญเสียแล้ว
ข่าวนี้แพร่กระจายออกไปทั่วทุกพื้นที่ของดินแดนโลหิตมังกรและสั่นสะเทือน
ทุกคนตกใจแล้วตกตะลึง
ผู้คนส่งเสียงอุทานดังขึ้นในหลายพื้นที่และสูดอากาศเย็น
ณ.โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง
เหล่าผู้คนสนทนาและแลกเปลี่ยนข่าวสาร
"นอกจากข่าวใหญ่เรื่องการสูญเสียพื้นที่ของสุ่ยโจวกลับคืนให้อาญาสวรรค์และดูเหมือนว่าเขาพ่ายแพ้ดาบสามโลกอีกด้วย"
"อะไร? เจ้าจะบอกว่าดาบสามโลกสามารถเอาชนะสุ่ยโจวคนนั้นได้ด้วยหรือไม่?"
"ไม่ได้เข้าใจผิด ดาบสามโลกที่มีความสามารถระดับปรมาจารย์ยุทธขั้นสูงท้าทายสุ่ยโจวที่มีความสามารถเซียนยุทธขั้นกลางแล้วเอาชนะได้อย่างน่าอัศจรรย์"
ทุกคนประหลาดใจและไม่อยากเชื่อ
ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ยินมาว่าสำนักอาญาสวรรค์ส่งสาวกกว่าหมื่นคนเคลื่อนไหวไปฝั่งตะวันตกของดินแดนโลหิตมังกร
จากนั้นข่าวการสูญเสียก็แพร่กระจายและตอนนี้มาได้ยินดาบสามโลกชนะสุ่ยโจว
ไม่ให้พวกเขาตกตะลึงได้อย่างไร
นอกจากนั้นเท่าที่รู้มาคือสาวกกว่าหมื่นคนที่เคลื่อนไหวไปเมืองของตระกูลสุ่ยเป็นการปิดล้อมและไม่มีการเสียชีวิต
ถ้าซูเวยส่งสาวกเพื่อไปโจมตีและยึดครองพื้นที่ตระกูลสุ่ยครอบครองอยู่กลับไป
ในกรณีนี้สำนักอาญาสวรรค์อาจกลายเป็นกลุ่มฆาตกรร้ายในสายตาผู้คนจำนวนมาก
ในเวลานั่นชื่อเสียงของอาญาสวรรค์ที่เป็นฝ่ายธรรมะจะเสื่อมเสียและตกลงทันที
ซูเวยเข้าใจจิตวิทยาละเอียดอ่อนของผู้คนดีและปฎิบัติการไม่เกินบรรทัดฐานเหล่านั้น
พวกเขาอดไม่ได้จะชื่นชมในสติปัญญาเขา