ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]

        “รวดเร็วดีนี่”

        เสิ่นเสวียนตกใจเล็กน้อยเขายื่นมือออกไปรวบกำปั้นของหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยเอาไว้และทำลายพลังของอีกฝ่ายไป

        ตอนนี้เพียงแค่อานุภาพของหยวนก่อกำเนิดก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าหยวนก่อกำเนิดขั้นเปิดทวารสักเท่าไร

        แต่อย่าลืมว่าเขาเพิ่งหลอมรวมหยวนก่อกำเนิดมาเพียงเดือนกว่าๆหากใช้เวลานานกว่านี้ หยวนก่อกำเนิดคงเติบโตได้อย่างน่าประทับใจ

        หยวนก่อกำเนิดตัวน้อยโดนรวบกำปั้นเอาไว้แล้วจากนั้นทั่วทั้งร่างของเขาก็โดนจับเสิ่นเสวียนใช้มือตีลงไปที่จุดลมปราณเจ็ดแห่งบนร่างของเขา ทำให้เขาสงบนิ่งลงได้

        แม้หยวนก่อกำเนิดจะเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายของเสิ่นเสวียนแต่ความจริงแล้วมันคือร่างพลังงานที่อยู่นอกเหนือจากร่างกายของเสิ่นเสวียน

        หยวนก่อกำเนิดเป็นเพียงร่างพลังงานไร้จิตสำนึก ไม่มีจิตวิญญาณในการฝึกฝนเพียงใช้จิตวิญญาณของตนเองเข้าควบคุมก็พอแล้วแต่หยวนก่อกำเนิดหกธาตุที่อยู่ตรงหน้านี้จัดการได้ยากกว่าหยวนก่อกำเนิดก่อนหน้านี้ของเขามาก

        เจ้าหนูนี่มีความคิดเป็นของตนเอง!

        อีกทั้งมีความคิดที่ไม่ธรรมดาทำให้เขารู้สึกว่าหยวนก่อกำเนิดตัวนี้ร้ายกาจมาก!

        ร้ายกาจจนอาจชั่วร้ายได้ง่ายหลังจากนี้หากเขาเข้าควบคุม มันอาจทำให้เขาจิตใจชั่วร้ายได้ง่ายยิ่งขึ้นซึ่งนี่ไม่ใช่เรื่องดีสักเท่าไร

        หากควบคุมได้ในช่วงแรกยังพอไหวแต่ถ้าหากควบคุมไม่ได้อาจสร้างความเดือดร้อนได้ง่าย

        “ฟังให้ดีข้าไม่สนใจว่าเจ้าจะเข้าใจข้าหรือไม่ เจ้าคือสิ่งที่ข้าสร้างขึ้นภายหน้าต้องเชื่อฟังข้า หากไม่เชื่อฟังข้าสามารถทำลายเจ้าได้ทุกเมื่อ เข้าใจไหม”

        เสิ่นเสวียนกล่าวกับหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยในน้ำเสียงของเขาแฝงความโหดเหี้ยมเอาไว้ด้วย

        เจ้าหนูนี่เหมือนเด็กคนหนึ่งหากว่าตอนเด็กๆ ไม่สั่งสอนให้ดี โตไปคงสอนไม่ได้แล้ว

        ทว่าสิ่งที่ทำให้เสิ่นเสวียนประหลาดใจยิ่งกว่าคือหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยพยักหน้าให้เสิ่นเสวียน ขาดไปเพียงแค่เขาพูดไม่ได้เท่านั้น

        “ให้ตายสิช่างเป็นเด็กเลี้ยงง่ายจริงๆ!”

        เห็นอย่างนี้แล้วเสิ่นเสวียนไม่รู้จะกล่าวอะไรเลย

        หยวนก่อกำเนิดหกธาตุอยู่นอกเหนือจากห้าธาตุไปแล้วแม้แต่เขายังไม่รู้เลยว่าต่อจากนี้จะเป็นไปอย่างไรหากก้าวเดินไปอย่างดีคงยิ่งใหญ่ในไม่ช้า หากก้าวพลาดอาจตกลงเหวลึกเลยก็ได้

        “จากนี้ไปตั้งใจฝึกฝนอยู่ภายในร่างของข้าแล้วอย่าสร้างปัญหาล่ะ”

        เสิ่นเสวียนกล่าวกับหยวนก่อกำเนิดตัวน้อยดูแบบนี้แล้วไม่เหมือนเขาฝึกฝนหยวนก่อกำเนิดเลยเหมือนกำลังเลี้ยงเด็กคนหนึ่งมากกว่า

        “หยวนก่อกำเนิดของเจ้าช่างน่าสนใจแต่เจ้าต้องระวังเขาให้ดี เขาอาจทำให้จิตใจเจ้ามุ่งสู่ความชั่วร้ายได้”

        เสียงของเสวียนหลิงเอ่อร์ดังเข้าในหูของเสิ่นเสวียนพอดี

        “ท่านมีวิธีแก้ไขหรือไม่”

        “ไม่มี”

        “ต้องเดินไปด้วยตนเองอย่างนั้นสินะ”

        เสิ่นเสวียนเหลือบตามองหยวนก่อกำเนิดเล็กน้อยจากนั้นร่างจิตวิญญาณก็สลายกลับคืนสู่ร่างเดิม

        ขณะนี้เสวียนหลิงเอ่อร์สวมชุดแดงปรากฏตัวอยู่ในมิติเดียวกับเสิ่นเสวียนแล้ว

        “เจ้ามีผังเมืองซานเหอใช่ไหม”

        นี่คือคำถามแรกของเสวียนหลิงเอ่อร์ทันทีที่ปรากฏตัวออกมา

        ผังเมืองซานเหอคือศาสตราเทพท่ามกลางศาสตราเทพที่มิอาจเอื้อมแม้แต่จักรพรรดิเซียนยังมิอาจต้านทานความหลงใหลที่มีต่อมันได้ทว่าเสวียนหลิงเอ่อร์กลับเปิดเผยความลับนี้ออกมา

        “ท่านเป็นใครกันแน่”

        เสิ่นเสวียนหรี่ตามองเขารวบรวมพลังทั่วทั้งร่างกายไว้เพื่อป้องกันตัว

        หากตอนนี้เสวียนหลิงเอ่อร์เกิดความคิดอยากสังหารเขาเขารู้สึกว่ามีความเป็นไปได้ไม่มีใครสามารถป้องกันตัวได้ภายใต้แรงดึงดูดที่มีต่อศาสตราเทพ

        เขาทำไม่ได้จักรพรรดิเซียนเหล่านั้นทำไม่ได้เสวียนหลิงเอ่อร์ที่ยืนอยู่ตรงหน้านี้ก็ยังทำไม่ได้

        หลังจากเสิ่นเสวียนถามกลับไปเสวียนหลิงเอ่อร์ไม่ได้ตอบกลับ และเสิ่นเสวียนก็ไม่ได้กล่าวอะไรอีก

        ตอนนี้บรรยากาศค่อนข้างอึดอัดเลยทีเดียว

        ผ่านไปครู่ใหญ่เสวียนหลิงเอ่อร์กลับยิ้มออกมา

        “อย่าตื่นตระหนกไปเลยในเมื่อข้ากล้าถามออกมาแสดงว่าข้าไม่ใส่ใจ”

        “ในเมื่อไม่ใส่ใจแล้วเหตุใดถึงถาม”เสิ่นเสวียนกำหมัดแน่น ตั้งท่าพร้อมโจมตี

        เสวียนหลิงเอ่อร์และเขาเป็นพันธมิตรร่วมสู้ตอนนี้อยู่ในช่วงพักรบ ระแวดระวังไว้เสมอนับเป็นเรื่องที่ดี

        “เจ้ากลัวหรือ”

        “ข้าไม่ได้กลัว”เสิ่นเสวียนส่ายหัว

        “ไม่หรอกเจ้ากลัว” เสวียนหลิงเอ่อร์มองตาเสิ่นเสวียนคล้ายจะมองเห็นทะลวงเข้าไปถึงตัวตนแท้จริงของเสิ่นเสวียน

        “แล้วอย่างไร” เสิ่นเสวียนมองเสวียนหลิงเอ่อร์กลับไป

        “ข้าถามเพียงเพราะอยากยืมผังเมืองซานเหอของเจ้าฝึกฝนสักระยะหนึ่งจะไม่ยึดครองของรักของหวงของเจ้าแน่”

        เสวียนหลิงเอ่อร์เดินไปนั่งบนหินก้อนหนึ่งร่างจิตวิญญาณของนางในตอนนี้เหมือนกับคนจริงๆ มากนางนั่งอยู่อย่างนั้นเหมือนเด็กผู้หญิงแถวบ้านมาก

        “ตัวตนของท่านช่างทำให้ข้าสงสัยยิ่งนัก”

        เสิ่นเสวียนคลายหมัดออกช้าๆคนที่สามารถทำให้เซียนพเนจรเก้าด่านเคราะห์อย่างเขารู้สึกกดดันมากขนาดนี้ตัวตนแท้จริงของนางต้องแข็งแกร่งยิ่งกว่าที่เขาคิดไว้

        มิน่าล่ะผู้ที่ต้องการเป็นเทพยุทธ์จิตวิญญาณจะมีพลังอย่างนี้ก็ไม่แปลก

        “ต้องการฝึกฝนตรงไหน” เสิ่นเสวียนถาม

        “เสี่ยวต้งเทียนต้นสือฮวา”

        เสวียนหลิงเอ่อร์บอกชื่อสถานที่ที่มีเฉพาะในผังเมืองซานเหอออกมา

        เสิ่นเสวียนได้ยินเสวียนหลิงเอ่อร์กล่าวอย่างนั้นเขาก็มั่นใจได้ทันทีว่าเสวียนหลิงเอ่อร์รู้จักผังเมืองซานเหอหรือกระทั่งเคยเข้าไปที่เสี่ยวต้งเทียนมาก่อน ก่อนหน้านี้เขาเคยเข้าไปที่เสี่ยวต้งเทียนมาแล้วที่นั่นเป็นสถานที่ยอดเยี่ยมเหมาะแก่การฝึกฝน โดยเฉพาะจอมยุทธ์วิญญาณ

        “ท่านไม่กลัวว่าข้าจะขังท่านไว้หรือ”

        เสิ่นเสวียนถามเสวียนหลิงเอ่อร์ผังเมืองซานเหอยอมรับเขาเป็นนายแล้ว เมื่อศาสตราเทพยอมรับนายคนอื่นจะไม่มีทางคลายผนึกออกได้นอกเสียจากว่าผู้เป็นนายตายไปและเมื่อยอมรับนายแล้ว แสดงว่าเสิ่นเสวียนสามารถควบคุมผังเมืองซานเหอได้ดั่งใจไม่ว่าสิ่งมีชีวิตใดๆ เข้าไปในผังเมืองซานเหอ เขาจะกำหนดชีวิตได้ทั้งหมด

        สำหรับสิ่งมีชีวิตภายในผังเมืองนั้นเขาคือจักรพรรดิ เขาคือเทพ

        “ข้าเชื่อในสายตาของข้าเจ้าไม่มีทางทำอย่างนั้นหรอก ว่าอย่างไร ตกลงไหม”

        เสวียนหลิงเอ่อร์ถามเสิ่นเสวียน

        เสิ่นเสวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเนื่องด้วยมันเกี่ยวข้องกับผังเมืองซานเหอจึงต้องคิดให้รอบคอบ แต่เขาก็ตอบตกลงไป

        “ตกลง”

        “ขอบใจมากเจ้าวางใจได้เลย ข้าขอสาบานด้วยวิญญาณเทพ จะไม่มีวันยึดครองผังเมืองซานเหอเด็ดขาด”

        เสวียนหลิงเอ่อร์ต้องการให้เสิ่นเสวียนวางใจจึงกล่าวสาบานออกมานางสาบานด้วยวิญญาณเทพ หากผิดคำสาบานวิญญาณเทพของนางจะแตกสลาย

        “ความจริงแล้วบางครั้งข้าก็เลื่อมใสท่านมาก นี่คือเรื่องจริง”

        เสิ่นเสวียนมองเสวียนหลิงเอ่อร์ด้วยความเลื่อมใสเขารู้ว่านางอาจเป็นอุปสรรคได้ แต่นางกลับกล้าสาบานเช่นนี้เพียงเรื่องนี้เขาก็เลื่อมใสนางมากแล้ว

        “ข้าไปพักก่อนเจ้าจัดการธุระของเจ้าต่อไปเถอะ”

        เสวียนหลิงเอ่อร์ส่งยิ้มให้เสิ่นเสวียนแล้วนางก็หายตัวไป

        “ใช่แล้วอย่าไปยุ่งกับงูจิ่นเมี่ยนล่ะ และอย่าให้มันโดนคลื่นพลังด้วย”

        เสวียนหลิงเอ่อร์หายตัวไปแล้วแต่ไม่ลืมที่จะส่งกระแสจิตมาบอกเสิ่นเสวียน

        ในมุมหนึ่งของมิติที่เสิ่นเสวียนยืนอยู่งูจิ่นเมี่ยนยังคงอยู่ในกรง

        “รู้แล้วข้าจะเก็บไว้ให้ท่าน”

        เสิ่นเสวียนพยักหน้าเขาไม่หันไปมองงูจิ่นเมี่ยนตัวนั้นเลยตอนที่มาถึงเขาสังเกตงูจิ่นเมี่ยนอย่างละเอียดแล้ว แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลยจึงวางมันไว้ข้างๆ แบบนั้น

        หลังจากสงบจิตใจเสวียนหลิงเอ่อร์เข้าไปพักผ่อนแล้ว เขาก็ควรเริ่มธุระของตนเองสักที

        หยวนก่อกำเนิดกำลังดูดซับพลังอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในตันเถียนตัวเขาก็มิอาจเพิกเฉยได้ จึงเตรียมสร้างหุ่นเชิด

        “ออกมา”

        หลังจากเสิ่นเสวียนกล่าวไปร่างไร้วิญญาณทั้งหลายที่รวบรวมไว้ภายในมิติก่อนหน้านี้ถูกดึงออกมารวมแล้วมีทั้งหมดเก้าร่าง

        พลังต่ำที่สุดคือขั้นราชันระดับสูงสุดและในจำนวนนั้นยังมีแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิอีกด้วย

        เมื่อพลังยุทธ์ของเขาถึงขั้นหยวนก่อกำเนิดแล้วเขาไม่พอใจเพียงแค่หุ่นเชิดขั้นราชันเท่านั้นแล้ว

        ต่อให้หุ่นเชิดขั้นราชันมีมากมายเพียงใดแต่สุดท้ายก็เป็นหุ่นเชิดขั้นราชันอยู่ดีมันยังคงเปราะบางมากเมื่อต้องเผชิญกับขั้นจักรพรรดิ

        ในเมื่อมีแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิอยู่ด้วยไม่สู้รวบรวมทรัพยากรทั้งหมดเพื่อสร้างหุ่นเชิดขั้นจักรพรรดิขึ้นมา

        “เลือกเจ้าแล้วกัน”

        เสิ่นเสวียนชี้ไปทางแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดินิ้วมือของเขาขยับเล็กน้อยจากนั้นร่างของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิก็เดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าเสิ่นเสวียน

        ร่างของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิถูกเก็บรักษาไว้สมบูรณ์ที่สุดเนื่องจากเขาโดนเสิ่นเลี่ยนสังหารในกระบวนท่าเดียว เพียงแค่แทงทะลุหน้าผากไปส่วนอื่นจึงไม่ได้รับความเสียหายใดๆ ตอนนี้สิ่งที่เขาต้องทำก่อนสร้างหุ่นเชิดก็คือกลืนกินร่างไร้วิญญาณอื่นๆ เพื่อทะลวงเลื่อนขั้นให้ได้

        แม่ทัพเทพผู้นี้มีพลังอยู่ในจุดสูงสุดของขั้นจักรพรรดิระดับต้น

        เขาต้องใช้ร่างไร้วิญญาณเหล่านี้เพื่อเลื่อนขั้นแม่ทัพเทพเป็นขั้นจักรพรรดิระดับกลาง

        ต่อมาร่างจิตวิญญาณของเสิ่นเสวียนก็ปรากฏออกมาจากร่างของเขาเรียกว่าจิตวิญญาณออกจากร่าง

        และต่อมาร่างจิตวิญญาณก็พุ่งเข้าไปภายในร่างของแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิ