2.ถึงเวลา
จากวันนั้นที่เธอได้เจอคุณตาหนวดขาวที่วัด เหมยเหม่ยมีความมั่นใจว่าอาจจะได้โอกาสย้อนกลับเพื่อแก้ไขได้จริงๆ จนวันนี้ก็ผ่านมาหลายปีแล้ว ตอนนี้เหมยเหม่ยอายุ 35 ปี และในทุกวันเธอจะหมั่นเพียรทำบุญกุศล ช่วยเหลือคนมากมาย เผื่อว่าผลบุญนั้นจะส่งให้เธอสามารถย้อนกลับไปช่วยเหลือครอบครัวของเธอในอดีตชาติได้จริง
ในชีวิตนี้เหมยเหม่ยเกิดมาในครอบครัวที่ร่ำรวย เธอจึงไม่ลำบากเื่เงินทอง ั้แ่คิดว่าจะได้ย้อนกลับไปอดีต เวลาในชีวิตของเธอก็หมดไปกับการศึกษาข้อมูลเื่พืชสมุนไพร เื่การถนอมอาหาร สูตรการทำอาหารมากมายต่างๆ เธอศึกษาเอาไว้เผื่อจะมีโอกาสได้ใช้ และในชีวิตนี้ เธอตัวคนเดียวไม่มีญาติพี่น้อง ส่วนพ่อและแม่ของเธอเสียั้แ่เธอยังเล็ก เธอจึงโตมากับแม่นมที่คอยดูแลเธอั้แ่เด็ก
ตอนนี้เธอให้ทนายประจำตระกูลเธอทำพินัยกรรมยกทรัพย์สินทั้งหมดเพื่อการกุศล บริจาคช่วยเหลือคนอื่นไว้หากเธอมีอันเป็ไป เธอเตรียมพร้อมทุกอย่างเหลือเพียงรอแค่เวลาเท่านั้น เวลาที่คุณตาหนวดขาวได้บอกเอาไว้นั้นเอง
คืนนี้เหมยเข้านอนเร็วกว่าปกติเพราะรู้สึกปวดหัว มีไข้ด้วยจึงรีบเข้านอน ขณะที่ร่างของเหมยเหม่ยนอนหลับนั้นก็เกิดแสงสีขาวล้อมรอบร่างของเหมยเหม่ย เพียงชั่วแวบเดียวแสงนั้นก็จางหายไปพร้อมกับที่ดวงิญญาของเหมยเหม่ย หลุดออกจากร่าง จากนั้นดวงิญญาของเหมยเหม่ยก็มาปรากฏอยู่ที่ๆ หนึ่ง เป็เนินทุ่งหญ้า สายลมพัดบางเบาเอื่อยๆ ช่างสวยงามและชวนให้จิตใจสงบนัก
“นังหนูเหมยเอ๋อร์” เสียงเรียกจากด้านหลังเหมยเหม่ยหันกลับไปก็พบว่าเป็คุณตาหนวดขาว ที่เคยเจอที่วัดเมื่อหลายปีก่อนนั้นเอง เหมยเหมยรีบเดินเข้าไปแล้วยอบกายก้มศีรษะเพื่อทำความเคารพผู้าุโ
"คุณตาหนวดขาวที่เหมยเคยเจอที่วัดวันนั้นใช่มั้ยคะ"
“ใช้เป็ข้าเอง เอาล่ะนังหนูตอนนี้เวลาของเ้าในโลกนี้หมดสิ้นอายุขัยแล้ว แต่ด้วยความดีที่หมั่นเพียรทำบุญกุศลของเ้าในหลายชาติหลายภพ เ้าจะได้ไปกำเนิดเป็เทพเซียนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เ้าพร้อมแล้วหรือยัง”
“แต่คุณตาคะ เหมยเข้าใจว่าเหมยจะได้ย้อนกลับไปแก้ไขอดีตชาติเมื่อครั้งเป็เหอชิงเหมยซะอีก”
“เ้าปรารถนาเช่นนั้นรึ เ้าจะเลือกขอกลับไปแก้ไขอดีตมากกว่าไปกำเนิดเป็เทพเซียนอย่างนั้นรึ”
“ค่ะคุณตา เหมยขอกลับไป เพราะเหมยยังมีห่วงอยู่ ทั้งท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ใหญ่แนะน้องเล็ก เหมยไม่อาจทำใจปล่อยวางได้ถึงแม้จะเป็ชาติภพที่ผ่านมาแล้วก็ตามค่ะ”
“อืม ในเมื่อเ้ามีจิตตั้งมั่นที่จะย้อนกลับไปแก้ไขและช่วยเหลือครอบครัว อีกทั้งความดีที่หมั่นเพียรทำมาหลายชาติภพ ตาจะให้พรเ้านะนังหนู เอาล่ะตาให้พรเ้ามีมือที่เย็น เป็มือทิพย์พฤกษา ไม่ว่าจะปลูกพืชผักผลไม้ สมุนไพร ใดๆ ไม่ว่าจะขึ้นชื่อปลูกยากเย็นเพียงใดก็ขอให้เติบโตเจริญ
งอกงามเมื่อได้ผ่านมือเ้า”
“ขอบคุณคุณตามากค่ะ" เหมยเหม่ยเอ่ยด้วยรอยยิ้มและความรู้สึกของคุณจากใจที่คุณตาเมตตาเธอถึงเพียงนี้
“เฮ้อ! เ้าไม่คิดจะเรียกร้องขอพรเพิ่มเลยรึ ขอเพิ่มสิ ข้าให้เ้า”
เหมยได้ฟังก็หัวเราะเบาๆ และเอ่ย “แค่ที่คุณตาอนุญาตให้เหมยได้กลับไป และยังให้พรเป็มือวิเศษคู่นี้ก็เพียงพอให้เหมยช่วยเหลือครอบครัวต่อไปแล้วค่ะ”
"อืม เ้านั้นเป็เด็กดีจริงๆ เอาล่ะ ตาจะให้ของวิเศษกับเ้าอีกอย่าง" คุณตาแบมือที่ว่างเปล่าแล้วยื่นออกมาตรงหน้าเหมยเหม่ย แล้วก็ปรากฏขวดน้ำเต้าน้อยๆ อันเล็กจิ๋ว
“เอ้า ตาให้เ้าในขวดน้ำเต้านี้ก็คือน้ำทิพย์หยกวารี ประโยชน์มากมายมหาศาล เป็ดั่งน้ำวิเศษ เพียงเ้าหยดลงน้ำดื่มเพียงหมดเดียวแล้วดื่มเป็ประจำก็สามารถทำให้ต้านโรคภัย ร่างกายสดชื่นแข็งแรงอีกทั้งยังรักษาอาการาเ็ได้ หากเ้านำไปผสมน้ำรดพืชผัก ก็จะโตเร็วมากกว่าเดิมหลายเท่าทั้งยังให้ผลผลิตที่ดีมากๆ ด้วย”
“ขอบคุณมากๆ ค่ะคุณตา แต่ขวดจิ๋วแค่นี้ใช้ครั้งเดียวก็หมดแล้วรึเปล่าคะคุณตา” เหมยเหม่ยถามขณะที่รับขวดน้ำเต้ามาดูพร้อมทั้งขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
“นังหนูอย่าได้ดูถูกขอวิเศษของข้าเชียว ถึงขวดจะเล็กแต่ใช้ได้ไม่มีวันหมดเข้าใจหรือไม่ เอาล่ะได้เวลาแล้วข้าจะส่งเ้ากลับไปยังร่างเดิมของเ้าในชาติอดีต เ้าพร้อมหรือยัง
“พร้อมแล้วค่ะ แต่คุณตาคะ เหมยจะได้กลับไป่เวลาไหนคะ”
“เ้าจะได้กลับไป่ที่เ้าสิ้นลมหายใจไปแล้วตอน 8 หนาวอย่างไรเล่า รักษาโอกาสครั้งนี้ของเ้าให้ดี ดูแลและช่วยเหลือครอบครัวอย่างที่เ้าตั้งใจให้ดีนะนังหนู”
“ค่ะคุณตาเหมยจะรักษาโอกาสครั้งนี้และจะทำให้ดีที่สุดค่ะ ขอบคุณคุณตามากนะคะในความเมตตาที่ให้เหมย” เหมยเหม่ยกล่าวทั้งยิ้มกว้างด้วยความสุขใจ รู้สึกตื่นเต้นยินดีเป็อย่างยิ่งที่จะได้กลับไปเจอทุกคนในครอบครัว หลังจากนั้นเหมยเหม่ยก็รู้สึกว่าถูกแรงดึงดูดมหาศาล ร่างค่อยๆ เลือนหายไปกับสายลมที่พัดบางเบา
“ตาขอให้เ้าโชคดีนะนังหนูเหมยเอ๋อร์” ชายชราหนวดขาวที่เหมยเหม่ยชอบเรียก หรือแท้จริงก็คือท่านเทพชะตาเอ่ยอวยพรให้นาง…
138
