เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

    บทที่ 179: เหตุการณ์ในช่วงเริ่มต้น (The First Beginning)

            “ข้าต้องการพลังของท่าน ได้โปรดขอให้ท่านจงเข้ามาสถิตอยู่ในกายของข้าด้วยเถิด แล้วเรา...ก็จะล้างแค้นราชวงศ์ และก็พวกตระกูลฟูจิวาระไปด้วยกัน”

            หลังจากที่กล่าวจบ หัวของมาซาคาโดะก็เห็นด้วยกับทาคิยาฉะ-ฮิเมะ ผู้เป็นบุตรสาว และแล้ว หัวของมาซาคาโดะก็ได้เรือนแสงออกมา และลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนที่มันจะลอยพุ่งเข้าไปสิงสถิตอยู่ในร่างงามของทาคิยาฉะ-ฮิเมะด้วยความ เร็วสูง จนทำให้ทาคิยาฉะ-ฮิเมะนั้นสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจแห่งมนต์ดำที่ไหลเวียนอยู่ภายในร่างงามที่เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมเป็นหลายเท่าตัว เธอพลางยกเรียวงามขึ้นมาปิดหน้า พร้อมกับหัวเราะเสียงดังลั่นออกมาด้วยความบ้าคลั่งราวกับเสียสติ

            “บุตรสาวของมาซาคาโดะอยู่ตรงนั้น ล้อมตัวนางเอาไว้ อย่าให้หนีไปได้”

            ทันใดนั้น ก็ได้มีกลุ่มทหารจากกองกำลังปราบปรามกบฏที่นำโดยฟูจิวาระ โนะ ฮิเดซาโตะเข้ามาพบกับทาคิยาฉะ-ฮิเมะที่อยู่ตรงบริเวณนั่นพอดี กลุ่มทหารเหล่านั้นได้พากันวิ่งเข้าไปล้อมรอบตัวของทาคิยาฉะ-เอาไว้ ในขณะที่เธอนั้นกำลังหัว เราะออกมาด้วยความคลั่งอย่างไม่ขาดสาย

            “โอโต้ซามะ”

            หลังจากที่สิ้นเสียงเอ่ยเรียก หัวของมาซาคาโดะก็ได้ปรากฏตัวขึ้น ซึ่งในครั้งนี้ มันได้กลายมาเป็นเศียรอสูรเพชฌฆาตแห่งมาซาคาโดะอย่างเต็มตัว จากการที่หัวของมันนั้นได้ทำการสิงสถิตเข้าไปในร่างงามของทาคิยาฉะ-ฮิเมะ และได้รับพลังอำ นาจแห่งมนต์ดำที่ไหลเวียนไปทั่วร่างงามของเธอ

            “หัวปีศาจ” กลุ่มทหารพวกนั้นต่างก็พากันตกใจอย่างสุดขีด เมื่อได้เห็นหัวของมาซาคาโดะที่ได้แปรเปลี่ยนรูปลักษณ์ไปเป็นเศียรอสูรเพชฌฆาตที่มีความดุร้ายอย่างเต็มเปี่ยม เศียรอสูรเพชฌฆาตแห่งมาซาคาโดะได้ทำการพ่นไฟอันระอุออกมาในรูปแบบต่างๆ พร้อมกับมีการปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงออกมาจากเขาทั้งสองข้างใส่พวกทหารที่อยู่ล้อมรอบ จนทำให้พวกทหารเหล่า นั้นได้พากันสิ้นใจลงไปในทันที

            และในระหว่างนั้น ก็ได้มีกลุ่มทหารอีกส่วนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาล้อมรอบตัวของทาคิยาฉะ-ฮิเมะเอาไว้ เศียรอสูรเพชฌ ฆาตแห่งมาซาคาโดะจึงได้ทำการพ่นควันน้ำแข็งอันเย็นยะเยือกใส่พวกทหารที่อยู่ล้อมรอบ เพื่อทำการแช่แข็งร่างของเหล่าทหารพวกนั้นอยู่ในกลุ่มก้อนน้ำแข็ง

            จากนั้น ทาคิยาฉะ-ฮิเมะก็ได้ทำการชักดาบคุโระมาโฮกาตานะออกมาจากฝักดาบที่อยู่บนกำมือเรียวงามข้างซ้ายของเธอ ก่อนที่เธอนั้นจะทำการตวัดคมดาบเพื่อฟันใส่พวกทหารที่ถูกแช่แข็งอยู่ล้อมรอบด้วยความรวดเร็วและฉับไวอย่างต่อเนื่อง จนทำให้ร่างของพวกทหารเหล่านั้นได้พากันถูกสับจนขาดออกเป็นหลายเสี่ยงไปพร้อมๆ กับกลุ่มก้อนน้ำแข็งที่อยู่ล้อมรอบ

            จากนั้น ฟูจิวาระ โนะ ฮิเดซาโตะ ก็ค่อยๆ เดินเข้ามาหาจากทางด้านหลัง พร้อมกับชักดาบคาตานะออกมาจากฝักดาบก่อนที่ตัวเขานั้นจะรีบเข้าไปฟันใส่ทาคิยาฉะ-ฮิเมะด้วยความรวดเร็ว แต่ทาคิยาฉะ-ฮิเมะนั้นสามารถป้องกันคมดาบของอีกฝ่ายเอาไว้ได้ด้วยฝักดาบคุโระมาโฮกาตานะที่ทำมาจากเหล็ก ซึ่งอยู่บนกำมือเรียวงามข้างซ้ายของเธอ จนทำให้คมดาบของฮิเดซาโตะนั้นได้แตกหักออกเป็นสองเสี่ยง

            ทาคิยาฉะ-ฮิเมะจึงรีบทำการตวัดดาบที่อยู่บนกำมือเรียวงามอีกข้างของเธอ เพื่อฟันเข้าไปที่ลำคอของฮิเดซาโตะที่อยู่ตรงหน้าด้วยความรวดเร็วและฉับไว จนทำให้หัวของเขานั้นได้หลุดออกจากบ่าในทันที พร้อมกับเลือดสดๆ ที่พุ่งกระฉูดออก มาอย่างไม่ขาดสาย เธอนั้นรู้สึกเย็นชาต่อกลิ่นคาวเลือดที่ลอยคละคลุ้งขึ้นมาเป็นอย่างมาก และไม่มีความรู้สึกใดๆ เกี่ยวกับมันเลยแม้แต่น้อย จากนั้น ร่างของฮิเดซาโตะก็ได้ค่อยๆ ทรุดลงกับพื้นอย่างช้าๆ ก่อนที่จะแน่นิ่งไปในทันที

            หลังจากนั้นไม่นาน ก็ได้ปรากฏแสงวาบสีขาวขึ้นที่ตรงหน้า และเรือนออกมาในวงกว้าง แสงสีขาวนั้นสว่างจ้ามากจนแทบจะปิดหน้าเอาไว้ไม่มิด

            หลังจากที่แสงสีขาวนั้นได้จางหายลง ทาคิยาฉะ-ฮิเมะก็ได้พบว่า ตัวเธอนั้นได้ถูกวาบมายังช่วงปี 1443 ทาคิยาฉะ-ฮิเมะรีบมุ่งหน้าตรงไปยังพระราชวังหลวงเกียวโต เพื่อหวังที่จะได้สะสางแค้นกับพวกราชวงศ์ และพวกตระกูลฟูจิวาระที่เคยเหยียบย่ำพวกเธอเอาไว้ และเมื่อได้มาถึง เธอก็ได้พบว่าพระราชวังเกียวโตนั้นถูกปกคลุมไปด้วยเปลวไฟราวกับทะเลเพลิง

            และสักพัก ทาคิยาฉะ-ฮิเมะก็ได้เห็นองค์จักรพรรดิฮานาโซโนะที่ 2 และเหล่าเชื้อพระวงศ์ที่เหลือรอดพากันหนีออก มาจากพระราชวังที่เกิดเพลิงไหม้ และรีบมุ่งหน้าเข้าไปในป่าทึบที่อยู่ใกล้ๆ

            หลังจากที่พระองค์ และเหล่าเชื้อพระวงศ์ที่เหลือรอดนั้นได้พากันหนีเข้าไปในป่าแล้ว จู่ๆ ก็ได้มีเหล่าอสูรโยไคอยู่กลุ่มหนึ่งกำลังไล่ตามพวกพระองค์เข้าไปในป่า ทาคิยาฉะ-ฮิเมะจึงรีบยิงพลังมนต์ดำใส่อสูรโอนิโยไคตนหนึ่งที่อยู่ภายในกลุ่มเพื่อเรียกความสนใจจากพวกมันทันที

            “พวกราชวงศ์จะต้องถูกทำลายด้วยน้ำมือของข้าเท่านั้น”

            ทาคิยาฉะ-ฮิเมะพลางค่อยๆ ชักดาบคุโระมาโฮกาตานะออกมาจากฝักดาบ ก่อนที่เธอนั้นจะรีบพุ่งเข้าไปฟันใส่พวกอสูรโอนิโยไคที่อยู่หน้าด้วยความเร็วสูง ก่อนที่เธอนั้นจะค่อยๆ เก็บคมดาบเข้าไปในฝักดาบ ทันทีที่คมดาบถูกเก็บเข้าไปในฝักเรียบร้อยแล้ว ร่างของพวกมันก็ได้ทยอยพากันดับสลายหายไปจนหมดสิ้น

            หลังจากนั้นสักพัก เหล่าอสูรโอนิโยไคก็ได้พากันเข้ามาล้อมรอบตัวเธอเอาไว้ ทาคิยาฉะ-ฮิเมะจึงรีบจัดการกับพวกมันอยู่เพียงลำพังด้วย ดาบคุโระมาโฮกาตานะที่ถืออยู่บนมือเรียวงามของเธอ ทาคิยาฉะ-ฮิเมะรีบพุ่งเข้าไปฟันใส่พวกมันด้วยความเร็วสูงอย่างต่อเนื่อง พลางมีการสลับเปลี่ยนรูปแบบอาวุธกันไปมาระหว่างดาบคาตานะ ดาบง้าวนางามากิ และดาบยาวโอดาจิชนิดคมมายาเรือนแสงอ่อนๆ สีดำทมิฬ

            และในขณะเดียวกัน เธอก็ยังได้มีการร่ายมนต์ดำธาตุต่างๆ ทั้ง 7 ธาตุลงบนคมดาบ เพื่อที่จะใช้ในการจัดการกับพวกอสูรโอนิโยไคที่อยู่ตรงหน้าด้วย

            ในระหว่างนั้น เธอก็ได้มีการร่ายมนต์ดำชนิดต่างๆ เพื่อที่จะใช้ในการจัดการกับพวกมันด้วย บ้างก็ร่ายด้วยสองนิ้วชิดติดกัน บ้างก็ร่ายด้วยแผ่นยันต์สีดำ บ้างก็ร่ายด้วยดาบคุโระมาโฮ-กาตานะที่ถูกเก็บไว้ในฝัก นอกจากนั้นแล้ว เธอก็ยังได้มีการเรียกชิคิงามิออกมาช่วยจัดการกับพวกอสูรโอนิโยไคที่อยู่ตรงหน้าด้วยแผ่นยันต์รูปคนสีม่วงเข้มอีกด้วย

            ในขณะเดียวกัน เศียรอสูรเพชฌฆาตแห่งมาซาคาโดะก็ได้ปรากฏตัวขึ้น และคอยจัดการกับเหล่าอสูรโอนิโยไคที่อยู่ล้อมรอบด้วยการพ่นไฟใส่พวกมันในรูปแบบต่างๆ พร้อมกับมีการปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงออกมา เพื่อที่จะจัดการกับพวกมันที่อยู่ล้อมรอบ และยังมีการพ่นควันน้ำแข็งออกมาเพื่อที่จะทำการแช่แข็งพวกมันด้วย

            และในระหว่างนั้นเอง ก็ได้มีเหล่าอสูรโอนิโยไคอีกจำนวนมากพากันวิ่งเข้าไปในป่าทึบ เพื่อที่จะไล่ล่าพวกองค์จักร พรรดิ และแย่งชิงเครื่องไตรราชกกุธภัณฑ์มาจากอีกฝ่าย

            “เรารีบไปกันดีกว่า เสียเวลากับพวกมันไปมากแล้ว” เศียรอสูรเพชฌฆาตแห่งมาซาคาโดะกล่าวคำเสนอแนะกับทาคิ ยาฉะ-ฮิเมะ ผู้เป็นบุตรสาว หลังจากที่จัดการกับพวกอสูรโอนิโยไคที่อยู่ล้อมรอบตัวเธอมาได้สักระยะ พวกมันทั้งหมดก็ได้ทยอยพากันดับสลายหายไปจนหมดสิ้น

    คล้ายกับเรื่องเจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain) ที่คุณอ่าน