ตอน 14 กำเนิดจิตมาร
นางเสกให้ต้นสมุนไพร 3 ต้นหายไปอยู่ในถุงหอม มู่หรงเซียวคิดในใจ
"แย่แล้ว...แย่แล้ว...นางเชื่อข้าเสียด้วยสิหากต่อไปนางได้รับาเ็จริงๆ กินสมุนไพรของข้าเข้าไป...แล้วมันไม่หายดี..ตามที่นางคิด...นางต้องฆ่าข้าแน่ๆ"
มู่หรงเซียวหนีความผิด จึงรีบขอตัวลา
"หากเ้าไม่มีอะไรแล้ว...ข้าก็หมดห่วง....ข้าต้องขอตัวกลับไปยังหอคณิกา"
" แล้วแต่เ้าเถอะ...หากข้ามีเื่อันใดข้าจะบุกไปหาเ้าที่นั่นเอง"
"ข้าขอร้องล่ะ...เ้าไปแต่ละครั้งมักจะสร้างเื่ปวดหัวให้หอคณิกาของข้า"
"เอาเถอะนะ...ข้าจะไม่ทำให้เ้าเดือดร้อนแล้ว...วางใจเถอะ"
เมื่อมู่หรงเซียวจากไปนางก็เปิดฝาแท่นแก้วที่บรรจุร่างของอี้เทียนออก....นางเอามือไปลูบไล้ใบหน้าของอี้เทียน
พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ จ้องมองร่างของเขาด้วยสายตาที่แสนอาลัย
"อี้เทียนสุดที่รักของข้ารอเสียหน่อยเถอะ...ใกล้ถึงเวลาแล้วที่เ้าจะได้ฟื้นคืนชีพมาอยู่ข้างกายข้าไม่ว่าจะกี่ร้อยปี...ข้าก็จะรอเ้า...รอวันที่เ้าฟื้นคืนชีพได้มาอยู่ข้างกายข้าอีกครั้ง"
"เพียงได้ััรูปโฉมของเ้าอีกครั้ง...ก็ทำให้ข้ามีแรงหาวิธีต่อกรกับอู่หยวนบุกชิงผุยผงแท่นศิลาเทพ"
ตงฟางเร่งฝึกวิชา...เข้าฌานสมาธิ...ฝึกตบะอีกครั้งหนึ่ง
นางคิดว่าลำพังฝึกวิชาธรรมดาคงไม่สามารถก้าวหน้าได้แน่นางคิดค้นวิชาต่างๆนางเฝ้าฝึกวิชานั้นเกือบจะสำเร็จ.....ฝึกทั้งวันทั้งคืนอย่างหักโหมร่างกายเริ่มย่ำแย่ ปราณเซียนรับไม่ไหว พลังจิตสับสนพลังหยินหยางในร่างเปลี่ยนขั้ว ในที่สุดนางถูกจิตมันเข้าแทรกเป็จิตของพญามารที่ถูก มหาเทพอู่หยวนสังหารไปเมื่อ 3,000ปีก่อน...
"ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดสิ่งที่รอคอยได้กลับคืนมา"
"ข้าก็ได้ค้นพบร่างผู้ที่มีพลังจิตโทสะ...แรงกล้าเหมือนเช่นข้า...."
จิตของตงฟางก็ได้ถกเถียงกับจิตของพญามาร
"นี่เ้าเป็ใครน่ะ....ปล่อยข้านะ...อย่าได้บังอาจมาครอบงำจิตข้า"
"ย๊ากกกก อ๋าาาา"
ตงฟางร้องโหยหวนด้วยความเ็ป
"นี่เ้าทำอะไรกับดวงจิตข้าน่ะ "
"เหตุใดข้าควบคุมร่างของข้ามิได้ "
"เ้าน่ะเป็ปีศาจอ่อนหัด แม้กระทั่งต่อกรกับข้าเ้ายังทำไม่ได้ ยังหัวสูงจะไปกำราบมหาเทพเฟิ่งอู่หยวนอย่างนั้นหรือ"
"ฮ่าๆๆฟังดูช่างน่าขันแต่ข้ากลับชอบความห้าวหาญของเ้ายิ่งนัก "
"เพียงแค่โทสะชั่วขณะของเ้าเมื่อครู่มันก็เป็ช่องว่างใหญ่พอที่จิตมารของข้าจะเข้าแทรกได้"
"บัดนี้ข้าได้ครอบงำร่างของเ้าแล้ว...จะหนียังไงเ้าก็หนีข้าไม่พ้นหรอก"
"เ้าไม่อยากได้พลังมหาศาล....เพื่อไปต่อกรกับอู่หยวนหรอกหรือ"
"ข้าสามารถมอบพลังไร้เทียมทานของข้าให้เ้าได้.....เพียงแต่เ้าจะต้องทำสัญญาเืกับข้า"
"เป็บริวารของข้าซะ...ให้ข้าได้อาศัยร่างของเ้าอยู่อย่างนี้จนกว่าร่างจริงของข้าจะถูกปลุกให้ฟื้นคืนชีพ"
"แล้วเมื่อไหร่กันล่ะ...ที่ร่างแท้ของเ้าจะถูกปลุกฟื้นคืนชีพ"
" สิ่งที่จะทำให้ร่างแท้ของข้าฟื้นคืนชีพได้....นั่นก็คือเศษธุลีผุยผงของแท่นศิลาเทพ"
" ข้ารู้ดีว่าเ้าและข้ามีจุดประสงค์เดียวกัน"
"คนเช่นเ้าข้าตามหามาหลายพันปีหากเ้าช่วยชุบชีวิตให้ข้าคืนร่างจริงการฟื้นคืนชีพของชายอันเป็ที่รักของเ้าก็ไม่ใช่เื่ยากอีกต่อไป"
"ข้าสามารถช่วยให้เขาฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย...."
" สิ่งที่ท่านพูดมา หากไม่ใช่เื่โกหกข้าก็ยินดีที่จะทำพันธสัญญาเืกับเ้า"
" จำชื่อของข้าเอาไว้ให้ดี....ข้าคือพญามาร หลิงซวี่ "
พญามารไม่รอช้า ทำพันธสัญญาเืกับตงฟางจนสำเร็จ
วินาทีนั้นเองตงฟางโอดร้องด้วยความเ็ป
"ไม่คิดเลยว่า....การทำสัญญาเืจะเ็ปเจียนตายขนาดนี้"
"ต่อไปนี้หากเ้าซื่อตรงต่อข้า เป็บริวารรับใช้ของข้าทุกอย่างบนโลกใบนี้ข้าย่อมสรรหามาให้เ้าสมหวังได้ "
"สิ่งที่ข้าปรารถนาไม่ได้มีสิ่งใดเลยนอกจากจะได้ครองคู่กับชายที่ข้ารัก"
" ฮ่าๆๆนั่นไม่ใช่เื่ยาก หากเ้าใจร้อนล่ะก็รีบทำให้ข้าได้ฟื้นคืนชีพซะ "
ตงฟางยินยอมให้พญามารควบคุมและกลืนร่างของนางอย่างเต็มตัว
จิตมารแข็งแกร่งเกินที่จะต้านทานไหวพญามารควบคุมเก็บซ่อนดวงจิตของนางเอาไว้ก้นบึ้งในส่วนที่ลึกที่สุดของดวงจิตจนตงฟางไม่สามารถเผยดวงจิตออกมาได้
ณ แดน์
สัญญาณดอกบัวแรกแย้ม เกิดขึ้นอีกครั้ง
"หรือว่าจะเกิดเื่กับนาง"
อู่หยวนร้อนใจ รีบแปลงกายทิพย์พร้อมกับใช้อาคมม่านบังตาลงไปสอดส่องดูนาง ณ หุบเขานักพรต แต่แล้วม่านบังตาก็มิอาจบดบังสายตาอันแหลมคมของพญามารได้
"ฮ่าๆๆ มาถึงแล้วหรืออู่หยวน"
"ข้ารอเ้ามานานกว่า 3,000 ปี "
"เ้าเป็ใครน่ะ"
" ลืมข้าไปแล้วหรือ"
ตงฟางหันหน้ามา
"สีหน้าแบบนี้มิใช่นางแน่"
อู่หยวนครุ่นคิด
"อ๋าาา พญามารหลิงซวี่"
"เป็ไปไม่ได้...ข้าสังหารนางไปแล้ว เมื่อ 3,000ปีก่อน"
" เ้ารู้หรือไม่ 3,000 ปีมานี้ข้าต้องอยู่อย่างหลบๆซ่อนๆเคว้งคว้างอยู่ตามอากาศ เฝ้ารอคอยผู้ที่มีโทสะหมกมุ่นอยู่แต่กับการแก้แค้นไม่ลดละ....ปีแล้วปีเล่า.... ที่ข้าเฝ้ารอ....และแล้วก็ได้พบกับปีศาจงูผู้อ่อนด้อยนางนี้"
"เ้าหยุดนะ...นี่เ้าทำอะไรนางน่ะข้าขอเตือนเ้าไว้ก่อน...อย่ายุ่งกับนางเป็อันขาด"
"ฮ่าๆๆ......อู่หยวนนะ....อู่หยวน.....ทำไมข้าจะต้องเชื่อคำพูดของเ้าด้วยล่ะ"
"บัดนี้ข้าจะทำอะไรกับนางก็ย่อมได้...นางเป็เหมือนดั่งบริวารของข้า..."
"นางจะเป็บริวารของเ้าได้อย่างไรกัน..."
อู่หยวนพึมพำ
"หรือว่านางได้ทำพันธสัญญาเืกับพญามารไว้"
" ฉลาดนี่ อู่หยวน ...นางมีใจใฝ่แก้แค้นมิต่างอะไรกับข้าหากข้าเดาไม่ผิด...นางกับเ้ามีภาระแค้นที่ติดค้างกันมาเนิ่นนาน"
"ทั้งนี้เพื่อให้ความหวังของตนสำเร็จ...นางยินยอมทำทุกอย่างเพื่อชายที่ตนรัก"
"เ้าจงเลิกควบคุมนางซะ!!!...และให้นางเลิกหวังลมๆแล้งๆได้แล้ว"
" จะให้ข้าบอกนางว่าอย่างไรดีล่ะ"
"หรือจะให้ข้าบอกว่าชายในใจที่นางรักที่นอนอยู่ในแท่นบรรทมแก้วมรกตนั้น....เป็คนคนเดียวกันที่สาบให้นางผมขาวอย่างนั้นหรือ"
" หากนางรู้ว่าชิงอี้เทียน....แท้จริงแล้วเป็มหาเทพเฟิ่งอู่หยวนผู้ที่นางแค้นนักแค้นหนานางจะรู้สึกอย่างไรกัน"
" เื่ราวช่างน่าสนุกเสียจริง...ฮ่าๆๆๆๆ "
"นางพญามารชั่วร้ายสิ่งที่เ้าทำมันโหดร้ายเกินกว่าที่ผู้ใดจะรับได้ เ้ากำลังหลอกใช้นางยังไม่พอยังทำให้นางต้องเ็ปหัวใจอีก "
"เ้าก็รู้ว่าข้ารอโอกาสนี้มา 3,000 ปี...ข้าไม่สนใจอะไรทั้งนั้น....ขอเพียงแค่กลับคืนร่างพญามารดั้งเดิม...นั่นก็ถือว่าจุดมุ่งหมายของข้าสำเร็จแล้ว..."
"ต่อไปข้าก็จะสร้างกองทัพที่ยิ่งใหญ่บุกทำลายแดน์ที่แสนจะล้าหลังของพวกเ้าทิ้งซะ"
"จะกวาดล้างแดนเซียนให้หมดสิ้น....มิให้เหลือแม้แต่คนเดียวต่อไปเผามารของข้าจะยิ่งใหญ่ไร้เทียมทานในทั้ง 3 พิภพ"
"ฝันไปเถอะ!!! ตราบใดที่ยังมีข้าอยู่....เ้ามิสามารถทำอะไรแดน์ได้ทั้งนั้นแม้แต่เซียนผู้เดียวข้าก็จะไม่ยอมให้ตกอยู่ในมือของเ้า"
" ฮ่าๆๆท่านนี่นิสัยเหมือนเมื่อ 3,000 ปีก่อนไม่มีผิด"
"ยังหยิ่งผยอง พูดจาโอหังมักเอาตนเป็ที่ตั้งอยู่เสมอ นับประสาอะไรกับเซียนเล็กๆที่เ้าจะปกป้อง ขนาดปกป้องนางที่ตนรักเ้ายังทำไม่ได้เลย "
พญามารใช้พลังเวทย์จี้ไปที่กลางทรวงอกของตงฟางเพื่อดูดซับพลังิญญาของนาง
"หยุดนะ!!! เ้าหยุดทำอย่างนั้น!!หากเ้าไม่หยุด...ร่างของนาง...ดวงจิตของนาง...จะสลายไปได้"
" ฮ่าๆๆเ้าปวดใจล่ะสิ...ข้าจะทำอย่างไรกับร่างของนางก็ได้พระนางมีพันธสัญญาเืกับข้ายังไงล่ะ"
"งั้นข้าต้องทำอย่างไร เ้าถึงจะยอมปล่อยนางไป"
"หากถามหาสิ่งที่ข้า้า มันง่ายนิดเดียวข้า้าแท่นศิลาเทพเพื่อนำมาทำเป็ผุยผงปลุกคืนร่างแท้ของข้าให้คืนชีพหากเ้านำมันมาให้ข้า ข้าจะยอมปลดพันธสัญญาเืจากนางซะ"
"เ้าอย่าบีบให้ข้าต้องทำเช่นนี้เลยหากข้าทำตามที่เ้าขอนับว่าทรยศแดน์"
พญามารพยายามกดดันอู่หยวนทุกวิถีทางเขาใช้พลังเวทย์ที่แก่กล้าทะลุทะลวงร่างของนางมากยิ่งขึ้น
1K
