ยุทธเวทผลาญปีศาจ

        สวีหยางอวี้ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้แม้แต่น้อยนาทีนี้เขาได้แต่เลื่อนเม้าส์คลิกดัง “กริก”เพื่อเปิดหน้าเพจของลิสต์จัดอันดับขึ้นมา

        บนหน้าจอปรากฏรายชื่อสิบอันดับ ตัวหนังสือยั้วเยี้ยลายตา

        สำหรับผู้ฝึกตนแล้วหน้าเพจนี้ถือว่าเป็นข้อมูลอย่างแรกที่พวกเขาสนใจที่สุด!

        แววตาสวีหยางอวี้ดูลุ่มลึกลง

        ผ่านมาแล้วสามปีเต็ม ลิสต์รายชื่อที่เขาคุ้นเคยนี้จะเปลี่ยนไปมากแค่ไหนนะ?

        ตอนที่เรียนอยู่ในโรงเรียนสาขาย่อย ตัวเขากับเพื่อนร่วมชั้นต่างพากันดูลิสต์รายชื่อพวกนี้พร้อมกับความหวังพวกเขาต่างหวังว่าหลังจากที่ตัวเองก้าวเท้าออกจากรั้วโรงเรียนไปแล้วจะมีรายชื่อของตัวเองติดหนึ่งในสิบรายชื่อนี้ เพราะถ้าหากเป็นเช่นนั้นค่าตัวของพวกเขาก็จะเพิ่มขึ้น!

        ช่วงเวลานั้น ถึงจะกล้าพูดได้เต็มปากว่าตัวเองเป็นยอดฝีมือที่เก่งกาจและเป็นยอดอัจฉริยะในรุ่นนั้นๆ!

        หมวดมังกรจินตันเจินเหริน!

        หมวดพญาหงส์จู้จี!

        หมวดพยัคฆ์เลี่ยนชี่!

        สวีหยางอวี้จ้องมองทั้งสามหมวดนี้ด้วยดวงตาคุวาวดั่งเปลวไฟโหมกระพือผู้ที่จัดลิสต์รายชื่อหมวดหมู่เหล่านี้คือ“บริษัทซิวสิงดาต้าแพลตฟอร์มจำกัดมหาชนแห่งประเทศหวาซย่า”ซึ่งถือว่าเป็นบริษัทที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกผู้ฝึกตน ก่อนหน้าจะมีอินเทอร์เน็ตก็มีการประกาศรายชื่อผ่านหนังสือพิมพ์และเมื่อมีอินเทอร์เน็ตใช้หน้าเพจนี้ก็กลายเป็นหน้าเพจที่มียอดเข้าชมสูงที่สุดในเว็บไซต์ผู้ฝึกตนแห่งหวาซย่า!

        ทั้งสามหมวดหมู่นี้เป็นหมวดหมู่ที่ได้รับความสนใจจากผู้ฝึกตนตลอดกาลโดยแต่ละหมวดหมู่รองรับแค่สิบรายชื่อ หากมีรายชื่อติดหนึ่งในนั้นต่อให้เป็นอันดับสิบก็ตาม องค์กรใหญ่ก็พร้อมจะเสียสละเลือดเนื้อตัวเองเพื่อทาบทามไปทำงาน!

        ใครเก่งที่สุด แค่กวาดตามองหน้าเพจนี้เพียงปราดเดียวก็รู้เลยส่วนคนที่อ่อนแอก็ไม่ได้รับความสนใจไปโดยปริยาย

        ซึ่งโดยปกติแล้ว สายตาของคนทั่วไปก็ย่อมจับตามองคนที่เก่งที่สุดตลอด

        หลังจากสูดลมหายใจเข้าหนึ่งเฮือก เขาก็กดคลิกเข้าไปที่โพสต์ทันทีและเลื่อนดูไปเรื่อยๆ

        หมวดยาเหลว!

        หมวดอาวุธเวทมนตร์!

        หมวดค่ายกลอาคม!

        หมวดวัตถุเวทมนตร์!

        หมวดหมู่ใหญ่ทั้งสี่นี้ เป็นหมวดหมู่ที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับสองจากผู้ฝึกตนขั้นจินตันจู้จี และเลี่ยนชี่

        พวกยาเหลวคุณภาพสูง อาวุธเวทมนตร์ไร้เทียมทาน และค่ายกลทรงพลัง ล้วนแต่เป็นศาสตร์วิชาลับที่ไม่อาจเผยแพร่ของเหล่ากองกำลังใหญ่ๆซึ่งเป็นรากฐานความมั่งคั่งของพวกเขา ก็เหมือนกับตอนที่แย่งชิงตัวสวีหยางอวี้ในกรณีของตระกูลหวางที่เป็นตระกูลที่ขึ้นชื่อเรื่องยันต์อาคมที่สุดในเมืองเฟิงอี้พวกเขาไม่มีทางนำยันต์สุริยคติ ยันต์ปรัชญาเซียน และมังกรกลืนสุริยันออกมาขายอย่างแน่นอน!

        ไม่มีทาง!

        สิบอันดับแรกของแต่ละหมวดหมู่ล้วนเป็นตระกูลที่เชี่ยวชาญด้านปรุงยาค่ายกลอาคม และหลอมอาวุธมากที่สุด พวกเขามีฝีมือที่ล้ำเลิศและลึกล้ำถึงแก่นและแน่นอนว่าพวกเขาปรับเปลี่ยนยืดหยุ่นได้ตามยุคสมัยสามารถหลอมรวมเข้ากับวัฒนธรรมการฝึกตนสมัยปัจจุบันได้อย่างกลมกลืน

        หมวดหมู่เหล่านี้นำมาซึ่งกำไรที่เป็นตัวเลขมหาศาลซึ่งเป็นตัวเลขที่มากพอจะทำให้พวกเขากลายเป็นตระกูลผู้ฝึกตนที่รวยที่สุดสิบอันดับแรกเลยก็ว่าได้

        สวีหยางอวี้เลื่อนเม้าส์ดูต่อไปเรื่อยๆ

        หมวดหมู่ปีศาจสำหรับเลี้ยง!

        หมวดหมู่วิชายุทธเวท!

        ทั้งสองหมวดหมู่นี้ หากนำเผยแพร่เป็นสาธารณะเกรงว่าคงดึงดูดความสนใจของพวกองค์กรใหญ่ๆ จนเกิดประเด็นถกเถียงกันขึ้นมาเป็นแน่แต่เมื่อมันมาอยู่ท่ามกลางหมวดหมู่อื่นๆ ในนี้ กลับเป็นได้แค่ชนชั้นรอง

        ปีศาจที่ฝึกบำเพ็ญเพียรล้มเหลวจนไม่สามารถกลายร่างเป็นมนุษย์ไม่อาจถูกเรียกว่าปีศาจฝึกตนได้แม้แต่กลุ่มปีศาจด้วยกันเองก็ยังดูถูกพวกนี้และเรียกพวกนี้ว่าปีศาจ

        แต่การฝึกตนล้มเหลวของพวกปีศาจก็มีที่มาอยู่

        มนุษย์กับปีศาจต่างก็มีสายเลือดที่สืบต่อกันมาปีศาจที่แข็งแกร่งก็คือปีศาจที่มีสายเลือดบริสุทธิ์เข้มข้น เป็นสายเลือดที่พลังกล้าแกร่งและกลายร่างค่อนข้างยากสวีหยางอวี้เคยดูวีดิโอปีศาจปลาคาร์ปสีเงินที่มีสายเลือดบริสุทธิ์ของปีศาจสูงถึง70% บุกโจมตีช่วงวันสถาปนาประเทศ การกลายร่างกายมันแตกต่างจากปีศาจทั่วไปคือมันกลายร่างเป็นมังกร

        สวีหยางอวี้จำได้อย่างชัดเจน มีปลาคาร์ปจำนวนมหาศาลแหวกว่ายตามแม่น้ำเหลืองรวมตัวกันที่น้ำตกหูโค่ว[1] และพากระกระโดดขึ้นเหนือเพื่อลอดผ่านประตูมังกรหมายกลายร่างเป็นมังกรและในที่สุดก็กลายร่างได้แค่หัวมังกร เพราะหลังจากนั้นบังเกิดสายฟ้าจำนวนมากฟาดฟันลงมาจนปลาหัวมังกรนั้นแหลกเป็นผุยผงนั่นเป็นวิดีโอการกลายร่างที่เกือบสำเร็จ

        ว่ากันว่า ในวันนั้นมีปลาตายลอยเกลื่อนทั่วแม่น้ำ พยายามจับปลาตายพวกนั้นขึ้นมาอยู่สิบกว่าวันก็ยังจับไม่หมด

        นี่เป็นเหตุการณ์หลังจากการสถาปนาประเทศเหตุการณ์เดียวที่รัฐบาลหวาซย่าควบคุมไม่อยู่และถูกจัดอยู่ในแฟ้มคดี M ที่มณฑลฉินซ่านเป็นเหตุการณ์ที่คนธรรมดาเห็นกันทั่วหน้า โดยที่ไม่รู้ว่าหลังจากนั้นเขาจัดการกันอย่างไร

        ตอนที่ปีศาจพวกนี้ยังแปลงร่างไม่ได้ สติปัญญาของมันจะยังไม่แตกฉานดังนั้นจึงถูกผู้ฝึกตนนำมาเป็นสัตว์เลี้ยงปีศาจ

        ตระกูลสุ่ยแห่งมณฑลฉินซ่านมีสัญญาที่สืบต่อกันมาแค่ภายในตระกูลมาร่วมสองร้อยสามสิบปีแล้วนั่นก็คือสิทธิ์การทำสนธิสัญญาสัตว์เลี้ยงปีศาจถึงแม้ตระกูลสุ่ยแต่ละรุ่นจะมีสมาชิกในตระกูลไม่ถึงสิบคน แต่ตระกูลพวกเขาก็ร่ำรวยไม่น้อยไปกว่าตระกูลที่เชี่ยวชาญการปรุงยาหลอมอาวุธ และปลุกเสกยันต์

        หมวดหมู่สุดท้าย... ก็คือหมวดกองกำลัง!

        กองกำลังทั้งหมดทั่วโลกของผู้ฝึกตนต่างรวมกันอยู่ที่นี่ไม่ว่าจะเป็นองค์กรที่เป็นสาธารณะหรือปกปิดตัวตน ปีศาจหรือมนุษย์ทั้งหมดล้วนแต่ถูกเรียบเรียงเป็นข้อมูลอยู่ในนี้ทั้งสิ้น

        สำหรับลิสต์รายชื่อปีศาจร้ายที่ผู้ฝึกตนทั่วหวาซย่าได้ยินกันจนคุ้นหูนั้นเป็นผลงานของCSIB ถึงแม้จะได้ความนิยมเช่นกันแต่ก็ไม่มากเท่าเนื้อหาก่อนหน้า

        “สุดยอดจริงๆ ...” โจวถิงถิงเห็นสิ่งพวกนี้ไม่รู้กี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้วแต่สีหน้าของเธอก็ยังตื่นเต้นอยู่ตลอด “หวังว่าสักวันหนึ่งฉันจะมีรายชื่อในนั้นบ้าง...”

        สวีหยางอวี้นิ่งเงียบ คนที่มีรายชื่อติดอยู่ในโพลพวกนี้ได้นับว่าเป็นเกียรติสูงสุดของวงศ์ตระกูลถึงขนาดที่เธอสามารถพลิกชีวิตของตระกูลโจวของเธอได้เลยทีเดียว

        แต่ว่า จะเป็นไปได้เหรอ?

        เพราะแม้แต่อัจฉริยะจากกองกำลังอื่นๆ ยังแทบไม่มีหวังเลย แล้วหญิงสาวจอมโอ้อวดที่ไม่มีกำลังสนับสนุนและไม่มีวิชาเวทอย่างเธอจะเป็นไปได้เหรอ?ถึงต่อให้มี แล้วจะมีองค์กรไหนคอยหนุนหลัง? แล้วรัฐบาลแห่งหวาซย่าจะยอมอนุมัติให้เธอได้เข้าถึงแหล่งเหมืองหินวิญญาณใหญ่ๆงั้นเหรอ?

        “ฉันจะได้ไม่ต้องกังวลเรื่องเงิน!”

        สวีหยางอวี้เม้มปาก ลูกกระเดือกกระเพื่อมขึ้นลง พลันนึกตระหนักถึงบางสิ่งดูเหมือนว่าหากอีกฝ่ายยังพูดไม่จบ ก็ไม่ควรตัดสินความตั้งใจของคนตามอำเภอใจ

        สายตาของเขากวาดมองดูทุกหมวดหมู่บนหน้าจอก่อนจะคลิกไปยังหมวดมังกรจินตันเจินเหรินอย่างไม่ลังเล

        อันดับหนึ่ง ปีศาจเก่าแก่เฮยซาน!

        ยังเป็นมันอยู่เหมือนเดิม! เขาถอนหายใจออกมา เจ้านี่ไม่ใช่มนุษย์แต่เป็นปีศาจแมงมุมอายุหลายร้อยปีที่มีชีวิตมาตั้งแต่ยุคของราชวงศ์หยวนสภาพอาจดูงั้นๆ แต่มันก็มีตบะอยู่ในขั้นจินตันระดับสมบูรณ์หากอณูพลังปราณในโลกไม่ลดลง เกรงว่ามันคงบรรลุขั้นหยวนอิงในตำนานไปตั้งนานแล้ว

        อันดับสอง ซานจวิน อันดับสาม ป๋า

        ข้อมูลยังคงเหมือนเมื่อสามปีก่อนไม่ผิด สวีหยางอวี้ลูบคางไปพลางดูเหมือนเหล่าจินตันเหรินจะมีอายุขัยอยู่หลายร้อยปีจริงๆ ด้วยบุคคลเหล่านี้อยู่ยงคงกระพันมาตั้งแต่สมัยโบราณมาจนถึงปัจจุบันดั่งหินแกร่งที่ไม่สึกกร่อนนอกเสียจากซานจวินแล้ว ส่วนห่ายซานแห่งหนานห่ายที่ฝึกบำเพ็ญเป็นร่างปีศาจคนนั้นมีชีวิตมาแล้วหกร้อยปีเต็ม ตั้งแต่ยุคสมัยของหยวนหมิงจง[2]จนกระทั่งปัจจุบัน 

        แต่ทั้งสามคนนี้ ล้วนเป็นปีศาจฝึกตน!

        พลังของกองกำลังปีศาจฝึกตนสูงกว่าเผ่ามนุษย์ยิ่งนัก ไม่งั้นจูหงเสวี่ยที่ยังไม่บรรลุขั้นจินตันคงไม่สามารถจัดการขั้นจู้จีได้แปดคนพร้อมกันหรอกแต่ถึงแม้สามอันดับแรกจะเป็นเผ่าปีศาจ แต่ในยุคสมัยนี้เผ่ามนุษย์กลับลุกขึ้นเป็นใหญ่

        ที่เหลืออีกเจ็ดคนเป็นผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์ ฝู่หยุน กู่ซง หยุนเห่อ จวี้หลิงเทียนไจ้ ตี้ฉาย อั้นเซียง

        แต่ละคนล้วนมีฝีมือร้ายกาจไม่แพ้กัน!

        ในช่วงเวลาเดียวกัน ณ สาขาย่อยของเมืองผานซานผู้เฒ่ากำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่ “ยังหาไม่เจออีกเหรอ?”

        “ใช่ค่ะ...” ผู้หญิงด้านหน้าเหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก “จากการตรวจสอบเขาปรากฏขึ้นที่มณฑลหมิงสุ่ยเป็นครั้งแรก แต่ต่อมารหัส IP ของเขากลับกระจายอยู่ทั่วโลกและปราก​ฏขึ้นครั้งสุดท้ายที่...”

        เธอหันมองไปทางผู้เฒ่า แต่ไม่กล้าเอ่ยปากพูด

        “พูดมาสิ”

        “ที่...ประเทศต้าป่าน[3]...”

        ผู้เฒ่าขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม

        “เขาน่าจะเข้าระบบด้วยโปรแกรมอื่น... แต่ท่านโปรดวางใจพวกเราจะต้องหาเขาเจอภายในสามวันอย่างแน่นอน!”

        “สามวัน?” ผู้เฒ่าแสยะยิ้ม “สงสัยคงต้องมีการโยกย้ายคนที่เทคนิคแล้วกระมัง?”

        ผู้หญิงไม่กล้าตอบ

        “เธอมีเวลาแค่ครึ่งชั่วโมงเท่านั้น” ผู้เฒ่าจ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง“ถ้าหาไม่เจอ เธอกับคนในผ่ายเทคนิคของเธอเตรียมตัวขนของออกจากสาขาย่อยได้เลย”

        “เข้าใจไหม?”

        “ค่ะ...”

        อีกด้านหนึ่ง ณ กลางป่าแห่งหนึ่ง ผู้ชายในชุดหมวกฮู้ดกำลังพูดขึ้นเสียงขรึม“หาเจอรึยัง?”

        “ยังครับ! ขอเวลาฉันหน่อย!” นิ้วมือเกาเย่ตวัดไปมือจนแทบพันกันเม็ดเหงื่อเริ่มผุดขึ้นบนหน้าผาก “ให้ตายเถอะ! เขาใช้โปรแกรมบ้าอะไรเนี่ย!นี่ยากจนถึงขนาดนี้เลยเหรอ! รหัส IP กระจายไปทั่ว! ถ้าฉันรู้บริษัทที่คิดค้นโปรแกรมเส็งเคร็งแบบนี้เมื่อไหร่นะ!ฉันจะยึดมันมาให้เว็บนักฝึกตนให้ได้เลยคอยดู!”

        “รีบๆ เข้า” ผู้ชายหมวกฮู้ดจับปืนขึ้นมาควงอย่างหงุดหงิด“นายน่าจะรู้ดี...ว่าฉันเกลียดการรอคอย”

        “ฉันรู้แล้ว!” เกาเย่กัดฟันพลางเคาะนิ้วลงบนหน้าจอ “เขานี่มันตัวซวยจริงๆ! ถ้าเจอตัวครั้งนี้ ฉันจะซัดเข้าให้!”

        “นายคิดจะมีเรื่องกับเขางั้นเหรอ?” ชายหมวกฮู้ดหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดหนึ่งมวน 

        เกาเย่นิ่งอึ้งขึ้นเล็กน้อย มือพลันหยุดเคลื่อนไหว วินาทีต่อมานิ้วมือก็เคาะหน้าจอต่ออย่างรวดเร็ว “นิสัยเสียของนายก็มีแต่นิสัยที่ชอบพูดตรงๆนี่แหละ!”

        ณ อำเภอไป๋ สวีหยางอวี้ยังคงจับเม้าส์เลื่อนอยู่อย่างไม่ปล่อยโพสต์ต่อไปที่เขาเลือกก็คือหมวดหมู่ของผู้ฝึกตนขั้นจู้จี

        อันดับหนึ่งคือ เมี่ยรื่อ!

        เขาจำชื่อนี้ได้ฝังใจ อัจฉริยะตัวจริงของเผ่ามนุษย์ที่ร้อยปีจะโผล่มาสักคนเขาใช้เวลาบรรลุขั้นจู้จีระดับสมบูรณ์ ไม่ว่าจะเป็นสนามประลองไหนต่างก็มีศิลาไร้ชื่อของเขาทั้งนั้น และนั่นก็เพื่อทดสอบพลังของนักเรียนใหม่

        เขาไล่มองผ่านๆ เพราะด้านบนไม่มีรายชื่อที่เขาคุ้นเคยและไม่มีใครที่มีชื่อเสียงคุ้นหู

        ต่อมา เขาก็ไล่ไปดูในหมวดผู้ฝึกตนขั้นเลี่ยนชี่

        สวีหยางอวี้รีบตั้งสติขึ้นมาทันทีเพราะคนที่เขากำลังจะเห็นรายชื่อในไม่ช้าจะต้องเป็นคนที่ตัวเองรู้จักแน่นอน

        สำหรับตัวเขาที่เข้ามาอยู่ในโลกผู้ฝึกตนนี้แล้วคนเหล่านี้ก็เหมือนคู่แข่งของเขา ในเวลาเดียวกันก็ยังเป็นพวกพ้องด้วยเช่นกัน

        รายชื่อของคนที่อยู่อันดับแรก ทำเขาเบิกตาโพลงขึ้นทันที

        ชื่อที่คุ้นเคย...

        ฉู่เจาหนาน

        ด้านล่างของแต่ละรายชื่อ ล้วนมีคำแนะนำตัวสั้นๆ เขียนอยู่ ก่อนหน้านี้เขาไม่คิดจะคลิกเข้าไปดู แต่หลังจากเขานิ่งสงบลงสักพัก ในที่สุดก็กดคลิกเข้าไป

        “คุณสนใจอันดับหนึ่งด้วยงั้นเหรอ?” โจวถิงถิงที่นิ่งเงียบมาสักพักขขยับตัวเข้ามาพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น “ฉันอ่านให้คุณฟังเอง ฉู่เจาหนาน อายุยี่สิบสี่ส่วนสูงร้อยแปดสิเก้าเซนฯ เพศชาย สถานะโสด สามปีที่แล้วได้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งแห่งของเมืองเฟิงอี้ พลังของเขาทำให้ศิลาของเมี่ยรื่อสั่นคลอนเป็นผู้ใช้วิชาปืนเวทได้อย่างล้ำลึกเมื่อปีที่แล้วสังหารปีศาจฝึกตนขั้นเลี่ยนชี่ระดับกลางในเมืองอวี้หยางด้วยตัวคนเดียว...”

--------------------------------------------------------------------------------

[1] น้ำตกหูโค่วเป็นน้ำตกที่ใหญ่เป็นอันดับสองในแม่น้ำเหลืองของประเทศจีน

[2] หยวนหมิงจงคือจักรพรรดิจีนในช่วงราชวงศ์หยวน 

[3] ประเทศต้าป่านคือประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน