ความตั้งใจเป็นเทพเซียนด้วยตนเอง

ตอนที่ 39 การฝึกฝน

เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้งทั่วห้องประชุม ทุกคนยิ้มแย้มและแสดงความยินดีในความสำเร็จของทีมหลี่ฉาง บรรยากาศเต็มไปด้วยความยินดีและความภาคภูมิใจ การมอบรางวัลในครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็นการยอมรับในความสำเร็จที่ผ่านมา แต่ยังเป็นการสร้างแรงบันดาลใจและกำลังใจในการเผชิญกับความท้าทายในอนาคตของทีมหลี่ฉาง

หลังจากการมอบรางวัลเสร็จสิ้น ปรมาจารย์เหยียนกลับไปนั่งที่เก้าอี้หัวโต๊ะและยิ้มอย่างอบอุ่น เขารู้สึกภาคภูมิใจในศิษย์ของเขาและเชื่อมั่นว่าพวกเขาจะสามารถก้าวไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม ความสงบและความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วห้องประชุมทำให้ทุกคนรู้สึกถึงความเป็นหนึ่งเดียวและความมั่นคงในการก้าวไปข้างหน้า

การแสดงความยินดีจากเพื่อนร่วมสำนัก

หลังจากการมอบรางวัลเสร็จสิ้น ทีมของหลี่ฉางเดินออกจากห้องประชุมหลักด้วยความภูมิใจและความตื่นเต้น ทันทีที่พวกเขาก้าวออกมาข้างนอก พวกเขาก็พบกับเพื่อนร่วมสำนักหลายคนที่มารอต้อนรับและแสดงความยินดีกับพวกเขา บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและมิตรภาพ

นอกห้องประชุมหลัก พื้นที่ลานกว้างของนิกายหมอกมหาสมุทรปกคลุมไปด้วยหญ้าสีเขียวสดใส ต้นไม้ใหญ่น้อยที่ตั้งเรียงรายให้ร่มเงาและความสดชื่น ลมเบาๆ พัดผ่าน ทำให้ใบไม้ไหวเป็นจังหวะอย่างสวยงาม แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงมาทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นและสบายตา

เพื่อนร่วมสำนักที่มารอต้อนรับมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มและแสดงความยินดี หลายคนโบกมือและส่งเสียงเชียร์อย่างสนุกสนาน เจ้าขนเงินกระโดดลงจากบ่าของหลงเยียนและวิ่งไปเล่นกับเด็กๆ ที่มารอต้อนรับ มันกระโดดและเล่นอย่างมีความสุข

เหม่ยหลิน: "ข้ารู้สึกดีใจมากที่เราได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเพื่อนร่วมสำนักของเรา"

จ้าวหลง: "ใช่ ข้ารู้สึกภูมิใจในความสำเร็จของเรา และการได้แบ่งปันความยินดีกับเพื่อนๆ ทำให้ข้ายิ่งมีความสุข"

เพื่อนร่วมสำนัก : "ยินดีด้วยพวกเจ้า! การเดินทางครั้งนี้ต้องเป็นการผจญภัยที่น่าตื่นเต้นและเต็มไปด้วยประสบการณ์ที่ล้ำค่าแน่ๆ"

หลงเยียน: "ขอบคุณทุกคน การเดินทางครั้งนี้ทำให้ข้าได้เรียนรู้มากมาย และข้าหวังว่าเราจะได้มีโอกาสร่วมผจญภัยไปด้วยกันในอนาคต"

หลี่ฉาง: "ข้ารู้สึกขอบคุณในความสนับสนุนและความรักที่พวกเจ้ามีให้ ข้าสัญญาว่าจะใช้รางวัลที่ได้รับมาในการพัฒนาตนเองและช่วยเหลือนิกายของเราให้เติบโตยิ่งขึ้น"

เพื่อนร่วมสำนักทุกคนต่างเข้ามาล้อมรอบทีมของหลี่ฉางและแสดงความยินดีด้วยการกอดและตบไหล่ บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสุข ความเป็นกันเองและความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วลานกว้างของนิกายทำให้ทุกคนรู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน

ท่ามกลางเสียงหัวเราะและความยินดี ทีมของหลี่ฉางรู้สึกถึงความเป็นหนึ่งเดียวและความมั่นคงในการก้าวไปข้างหน้า ความสำเร็จในภารกิจครั้งนี้ไม่เพียงแต่เป็นการยอมรับในความสามารถและความกล้าหาญของพวกเขา แต่ยังเป็นการสร้างแรงบันดาลใจและกำลังใจในการเผชิญกับความท้าทายในอนาคตของพวกเขาด้วย

เจ้าขนเงินกระโดดกลับมาบนบ่าของหลงเยียนและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความสุข มันมองดูทุกคนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสุขและความรู้สึกขอบคุณ เช่นเดียวกับหลงเยียนที่รู้สึกว่าตนเองได้กลับมาสู่บ้านที่แท้จริงของเขา

หลงเหยียนแลกยาหลอมรวมปราณ

การตัดสินใจแลกยาหลอมรวมปราณ

หลงเหยียนยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องพักของตน ในมือของเขาถือกระดาษแผ่นเล็กๆ ที่เขียนรายชื่อสมุนไพรและยาวิเศษที่ได้รับเป็นรางวัลจากการทำภารกิจ เขามองดูเจ้าขนเงินที่กำลังเล่นอยู่บนพื้นห้อง ใจของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความตั้งใจที่จะเพิ่มพูนพลังปราณของตนเอง

บรรยากาศในห้องพักของหลงเหยียนเงียบสงบ แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านหน้าต่างทำให้ห้องดูอบอุ่นและมีชีวิตชีวา ข้าวของต่างๆ ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ มีเพียงเสียงลมหายใจเบาๆ ของเจ้าขนเงินที่กำลังเล่นอยู่ที่สร้างความเคลื่อนไหวในห้อง

หลงเหยียนก้าวออกจากห้องพักและเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยหินอ่อน ทางเดินนี้นำไปสู่ห้องสมุนไพรของนิกายหมอกมหาสมุทร ตลอดทางเขามองเห็นต้นไม้ใหญ่ที่เรียงรายและดอกไม้หลากสีที่เบ่งบาน สายลมที่พัดผ่านทำให้ใบไม้สั่นไหวและส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งเบาๆ ที่ให้ความรู้สึกสงบและผ่อนคลาย

หลงเหยียน (ในใจ): "การเพิ่มพูนพลังปราณเป็นสิ่งที่ข้าต้องการเพื่อให้ก้าวหน้าไปอีกขั้น ยาหลอมรวมปราณนี้จะเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้ข้าบรรลุเป้าหมาย"

เขาเดินไปเรื่อยๆ จนมาถึงหน้าห้องสมุนไพร ประตูไม้ที่มีลวดลายแกะสลักอย่างประณีตตั้งอยู่ตรงหน้า เขายกมือขึ้นเคาะเบาๆ ก่อนจะเปิดประตูเข้าไป

ภายในห้องสมุนไพรเต็มไปด้วยชั้นวางที่เรียงรายด้วยขวดแก้วและถุงสมุนไพรต่างๆ กลิ่นหอมของสมุนไพรและยาวิเศษตลบอบอวลในอากาศ ทำให้บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยความสงบและผ่อนคลาย ผู้ดูแลห้องสมุนไพรนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เขาหยุดทำงานและเงยหน้าขึ้นมามองหลงเหยียนที่ก้าวเข้ามาในห้อง

หลงเหยียน (ยิ้ม): "สวัสดีท่านผู้ดูแล ข้ามาเพื่อแลกยาหลอมรวมปราณ ข้าต้องการเพิ่มพูนพลังปราณของข้า"

ผู้ดูแลห้องสมุนไพร (ยิ้มและพยักหน้า): "ยินดีต้อนรับ เจ้าหลงเหยียน ข้ารู้สึกยินดีที่ได้ช่วยเหลือเจ้าในการพัฒนาตนเอง"

หลงเหยียนมองดูขวดแก้วที่เต็มไปด้วยยาวิเศษที่เรียงรายบนชั้นวาง เขารู้สึกถึงความมุ่งมั่นและความตั้งใจในการฝึกฝนที่จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ การตัดสินใจแลกยาหลอมรวมปราณครั้งนี้เป็นก้าวสำคัญในการเพิ่มพูนพลังและเตรียมตัวสำหรับการเผชิญกับความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า

เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นมานั่งบนไหล่ของเขาและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น หลงเหยียนรู้สึกถึงความเป็นหนึ่งเดียวและความพร้อมในการก้าวไปข้างหน้าเพื่อบรรลุเป้าหมายของตนเอง

ห้องสมุนไพรของนิกายหมอกมหาสมุทรถูกตกแต่งอย่างมีรสนิยม ภายในห้องมีชั้นวางสูงที่เรียงรายด้วยขวดแก้วและถุงสมุนไพรที่มีป้ายเขียนชื่อและสรรพคุณอย่างชัดเจน โต๊ะทำงานกลางห้องวางอยู่ท่ามกลางหนังสือและอุปกรณ์การทำยาที่จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ทำให้ห้องดูอบอุ่นและมีชีวิตชีวา

หลงเหยียนก้าวเข้าไปในห้องและมองไปรอบๆ ด้วยความสนใจ เจ้าขนเงินกระโดดลงจากไหล่ของเขาและเริ่มวิ่งสำรวจห้องสมุนไพร ผู้ดูแลห้องสมุนไพรซึ่งเป็นชายชราผู้มีใบหน้าใจดีและรอยยิ้มอ่อนโยนเงยหน้าขึ้นจากโต๊ะทำงานเมื่อเห็นหลงเหยียนเข้ามา

ผู้ดูแลห้องสมุนไพร: "ยินดีต้อนรับ เจ้าหลงเหยียน ข้าได้ยินว่าภารกิจครั้งนี้เจ้าทำได้ยอดเยี่ยมมาก ข้าชื่นชมในความพยายามของเจ้า"

หลงเหยียน: "ข้าขอบคุณท่าน ข้ามาที่นี่เพื่อแลกยาหลอมรวมปราณ ข้าต้องการเพิ่มพูนพลังปราณของข้าเพื่อให้พร้อมสำหรับการฝึกฝนในระดับที่สูงขึ้น"

ผู้ดูแลห้องสมุนไพรพยักหน้าและยิ้มออกมา เขาลุกขึ้นจากโต๊ะและเดินไปที่ชั้นวางขวดแก้ว เขาหยิบขวดแก้วใสที่มีน้ำยาสีทองเปล่งประกายออกมา และยื่นให้หลงเหยียน

ขวดแก้วใสที่มีน้ำยาสีทองเปล่งประกายแสงสว่างในมือของผู้ดูแล ขวดนี้บรรจุสมุนไพรหายากและมีคุณค่ามาก พลังปราณที่ไหลเวียนอยู่ภายในขวดทำให้หลงเหยียนรู้สึกถึงความอบอุ่นและพลังที่เต็มเปี่ยม

ผู้ดูแลห้องสมุนไพร: "ยาหลอมรวมปราณนี้ทำจากสมุนไพรหายากและมีคุณค่ามาก ข้าหวังว่ามันจะช่วยให้เจ้าบรรลุเป้าหมายในการเพิ่มพูนพลังปราณได้"

หลงเหยียนรับขวดน้ำยาด้วยความรู้สึกขอบคุณและศรัทธา เขายิ้มและพยักหน้าให้กับผู้ดูแลห้องสมุนไพร

หลงเหยียน: "ข้าขอบคุณท่าน ข้าจะใช้ยานี้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเองให้ดีที่สุด"

หลังจากนั้น หลงเหยียนออกจากห้องสมุนไพรพร้อมกับขวดน้ำยาสีทองในมือ เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นมาบนไหล่ของเขาอีกครั้งและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความสุข หลงเหยียนรู้สึกถึงความพร้อมและความมุ่งมั่นในการฝึกฝนต่อไป ด้วยพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจากยาหลอมรวมปราณ เขามั่นใจว่าจะสามารถเผชิญกับความท้าทายและบรรลุเป้าหมายของตนเองได้

การเลือกยาหลอมรวมปราณ

หลงเหยียนเดินตามผู้ดูแลห้องสมุนไพรผ่านชั้นวางที่เต็มไปด้วยขวดแก้วและถุงสมุนไพรที่เรียงรายอย่างเป็นระเบียบ 

แต่ละขวดมีฉลากที่เขียนด้วยตัวอักษรสีทองบ่งบอกถึงสรรพคุณและความพิเศษของมัน บรรยากาศในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของสมุนไพรที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว ทำให้รู้สึกถึงความสงบและผ่อนคลาย

แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ทำให้ห้องสมุนไพรดูอบอุ่นและสดใส เงาของชั้นวางและขวดแก้วสะท้อนแสงเป็นประกายวูบวาบ ผู้ดูแลห้องสมุนไพรเดินนำหลงเหยียนไปที่ชั้นวางที่ตั้งอยู่ด้านในสุดของห้อง ซึ่งเต็มไปด้วยขวดน้ำยาสีสันสดใสที่มีพลังปราณไหลเวียนอยู่ภายใน

ผู้ดูแลห้องสมุนไพรหยุดที่ชั้นวางขวดน้ำยาสีทองที่เปล่งประกายแสงสว่างในตัวเอง เขาหยิบขวดแก้วใสที่บรรจุน้ำยาสีทองออกมาและยื่นให้หลงเหยียน เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นไปบนชั้นวางอีกด้านหนึ่งและจ้องมองด้วยความสนใจ

ผู้ดูแลห้องสมุนไพร: "นี่คือยาหลอมรวมปราณที่ทรงพลังที่สุดในห้องสมุนไพรของเรา มันถูกทำจากสมุนไพรหายากและมีคุณค่ามาก พลังปราณในขวดนี้จะช่วยเพิ่มพูนพลังและความสามารถในการฝึกฝนของเจ้าอย่างมาก"

หลงเหยียนรับขวดน้ำยาสีทองจากมือผู้ดูแลด้วยความรู้สึกขอบคุณ เขามองดูน้ำยาที่เปล่งประกายแสงสว่างในขวดแก้วและรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ภายใน

หลงเหยียน: "ข้าขอบคุณท่านผู้ดูแล ข้าจะใช้ยานี้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเองให้ดีที่สุด ข้าสัญญาว่าจะไม่ทำให้ท่านและนิกายผิดหวัง"

ผู้ดูแลห้องสมุนไพรยิ้มอย่างอบอุ่นและพยักหน้าให้กับหลงเหยียน

ผู้ดูแลห้องสมุนไพร: "ข้ารู้ว่าเจ้ามีศักยภาพมาก ข้าเชื่อว่าเจ้าจะประสบความสำเร็จในการฝึกฝน และข้าหวังว่าเจ้าจะใช้พลังนี้เพื่อประโยชน์และความเจริญรุ่งเรืองของนิกาย"

หลงเหยียนยิ้มและก้มหัวขอบคุณ ก่อนจะเดินออกจากห้องสมุนไพรพร้อมกับขวดน้ำยาสีทองในมือ เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นมานั่งบนไหล่ของเขาและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความสุข หลงเหยียนรู้สึกถึงความพร้อมและความมุ่งมั่นในการฝึกฝนต่อไป ด้วยพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจากยาหลอมรวมปราณ เขามั่นใจว่าจะสามารถเผชิญกับความท้าทายและบรรลุเป้าหมายของตนเองได้

การดื่มยาหลอมรวมปราณ

หลงเหยียนเดินกลับมาที่ห้องพักของตนด้วยขวดน้ำยาสีทองในมือ เขารู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ภายในขวด น้ำยาหลอมรวมปราณนี้จะเป็นกุญแจสำคัญในการเพิ่มพูนพลังและพัฒนาตนเอง เขาตั้งใจที่จะใช้มันอย่างเต็มที่เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการฝึกฝนในระดับที่สูงขึ้น

ห้องพักของหลงเหยียนเงียบสงบและมีบรรยากาศที่ผ่อนคลาย แสงแดดอ่อนๆ ที่ส่องผ่านหน้าต่างทำให้ห้องดูอบอุ่นและสดใส ข้าวของต่างๆ ถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ บนโต๊ะกลางห้องมีเทียนหอมและธูปที่จุดอยู่ ทำให้มีกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ช่วยเพิ่มบรรยากาศในการฝึกสมาธิ

หลงเหยียนนั่งลงบนพื้นห้องขัดสมาธิ เจ้าขนเงินนั่งอยู่ข้างๆ และมองเขาด้วยความสนใจ เขาวางขวดน้ำยาสีทองลงบนโต๊ะเบาๆ และจ้องมองมันด้วยความตั้งใจ

หลงเหยียนหยิบขวดน้ำยาขึ้นมาเปิดฝา กลิ่นหอมของสมุนไพรหายากที่ผสมผสานกันลอยออกมา ทำให้เขารู้สึกถึงพลังที่แทรกซึมเข้าไปในร่างกาย เขายกขวดน้ำยาขึ้นและดื่มน้ำยาหลอมรวมปราณลงไปในปาก

น้ำยาสีทองไหลลงคอหลงเหยียนอย่างนุ่มนวลและอบอุ่น เขารู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย พลังปราณที่เคยซ่อนอยู่ภายในร่างกายเริ่มตื่นตัวและไหลเวียนอย่างรวดเร็ว ความร้อนและพลังงานที่เพิ่มขึ้นทำให้เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งและความมีชีวิตชีวา

หลงเหยียน (ในใจ): "พลังปราณนี้ช่างมหัศจรรย์ ข้ารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก ข้าจะต้องใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง"

เจ้าขนเงินมองหลงเหยียนด้วยความตื่นเต้น มันกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะและนั่งลงข้างๆ ขวดน้ำยาว่างเปล่า

หลงเหยียนหลับตาลงและเริ่มต้นฝึกสมาธิเพื่อควบคุมพลังปราณที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย เขาหายใจลึกๆ และปล่อยให้พลังปราณไหลเวียนไปทั่วร่างกาย ความร้อนและพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายทำให้เขารู้สึกถึงความมีชีวิตชีวาและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

เจ้าขนเงินนั่งอยู่ข้างๆ หลางเหยียนและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความพอใจ มันมองดูเขาฝึกสมาธิด้วยความชื่นชมและความภูมิใจ

หลงเหยียนรู้สึกถึงความพร้อมและความมุ่งมั่นในการฝึกฝนต่อไป ด้วยพลังปราณที่เพิ่มขึ้นจากยาหลอมรวมปราณ เขามั่นใจว่าจะสามารถเผชิญกับความท้าทายและบรรลุเป้าหมายของตนเองได้

หลงเหยียน (ในใจ): "ข้าจะใช้พลังปราณนี้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง ข้าจะไม่ทำให้ท่านปรมาจารย์และนิกายผิดหวัง ข้าจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อบรรลุเป้าหมายของข้า"

บรรยากาศในห้องพักยังคงเงียบสงบและอบอุ่น หลางเหยียนรู้สึกถึงความสงบและความเข้มแข็งที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย เจ้าขนเงินนั่งข้างๆ และมองดูเขาด้วยความตื่นเต้นและความภูมิใจในการเห็นเจ้านายของมันเติบโตและพัฒนาตนเอง

การฝึกฝนหลังจากดื่มยาหลอมรวมปราณ

หลงเหยียนนั่งขัดสมาธิอยู่กลางห้อง ฝึกฝนการควบคุมพลังปราณที่ได้รับจากยาหลอมรวมปราณ เส้นพลังปราณไหลเวียนในร่างกายของเขาอย่างมีระเบียบและเป็นจังหวะ เจ้าขนเงินนั่งอยู่ข้างๆ จ้องมองเจ้านายของมันด้วยความตั้งใจ

ภายในห้องพักของหลงเหยียนมีบรรยากาศที่เงียบสงบและอบอุ่น แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านหน้าต่าง ทำให้ห้องดูสดใสและมีชีวิตชีวา เสียงลมที่พัดเบาๆ ทำให้ม่านหน้าต่างขยับเบาๆ สร้างความรู้สึกผ่อนคลาย ข้าวของในห้องถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ โต๊ะกลางห้องมีขวดแก้วเปล่าที่เคยบรรจุน้ำยาหลอมรวมปราณวางอยู่

หลงเหยียนหลับตาลงและโฟกัสพลังปราณที่ไหลเวียนในร่างกายของเขา เขาหายใจลึกๆ และปล่อยให้พลังปราณซึมซาบไปทั่วร่างกาย ความร้อนและพลังงานที่เพิ่มขึ้นทำให้เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งและความมีชีวิตชีวา

เจ้าขนเงินกระโดดขึ้นมานั่งข้างๆ หลงเหยียน มันส่งเสียงร้องเบาๆ และเริ่มดูดซับไอปราณที่หลงเหลือจากเจ้านายของมัน ความอบอุ่นและพลังปราณที่ไหลเวียนในอากาศทำให้เจ้าขนเงินรู้สึกถึงความสงบและความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

หลงเหยียน (ในใจ): "พลังปราณนี้ช่างมหัศจรรย์ ข้ารู้สึกถึงความแข็งแกร่งและพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก ข้าต้องใช้มันให้เกิดประโยชน์สูงสุดในการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง"

เจ้าขนเงินจ้องมองเจ้านายของมันด้วยความภาคภูมิใจ มันเริ่มดูดซับไอปราณที่หลงเหลือจากหลงเหยียน และรู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นในร่างกายของมัน

หลงเหยียนค่อยๆ ปลดปล่อยพลังปราณในร่างกายและปล่อยให้พลังงานไหลเวียนไปทั่ว ความรู้สึกอบอุ่นและแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นทำให้เขามีความมั่นใจในการฝึกฝนต่อไป เจ้าขนเงินนั่งข้างๆ และดูดซับไอปราณที่หลงเหลือจากหลงเหยียน ทำให้มันรู้สึกถึงความแข็งแกร่งและพลังที่เพิ่มขึ้น

หลงเหยียน (ในใจ): "ข้าจะใช้พลังปราณนี้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเอง ข้าจะไม่ทำให้ท่านปรมาจารย์และนิกายผิดหวัง ข้าจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อบรรลุเป้าหมายของข้า"

บรรยากาศในห้องพักยังคงเงียบสงบและอบอุ่น หลงเหยียนรู้สึกถึงความสงบและความเข้มแข็งที่เพิ่มขึ้นในร่างกาย เจ้าขนเงินนั่งข้างๆ และมองดูเขาด้วยความตื่นเต้นและความภูมิใจในการเห็นเจ้านายของมันเติบโตและพัฒนาตนเอง

การสรุปผลการฝึกฝน

หลงเหยียนค่อยๆ ลืมตาขึ้นหลังจากการฝึกสมาธิและควบคุมพลังปราณที่ได้รับจากยาหลอมรวมปราณ ร่างกายของเขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งและพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน ทุกเส้นพลังปราณไหลเวียนอย่างมีระเบียบและสมดุล เส้นผมของเขาสะบัดเล็กน้อยตามแรงลมที่พัดเบาๆ เข้ามาทางหน้าต่าง

ภายในห้องพักของหลงเหยียนยังคงเงียบสงบและอบอุ่น แสงแดดที่ส่องผ่านหน้าต่างทำให้ห้องดูสดใสและมีชีวิตชีวา ข้าวของในห้องถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ โต๊ะกลางห้องมีขวดแก้วเปล่าที่เคยบรรจุน้ำยาหลอมรวมปราณวางอยู่ข้างๆ เทียนหอมที่จุดอยู่

หลงเหยียนยืนขึ้นและยืดเส้นยืดสาย เขารู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกาย และรู้สึกถึงความพร้อมในการเผชิญกับความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า เจ้าขนเงินกระโดดลงจากโต๊ะและเดินเข้ามาหาเจ้านายของมัน ส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความพอใจ

หลงเหยียน: "เจ้าขนเงิน ข้ารู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างมากจากการดื่มยาหลอมรวมปราณนี้ ข้ารู้สึกว่าข้าพร้อมที่จะเผชิญกับการฝึกฝนในระดับที่สูงขึ้นแล้ว"

เจ้าขนเงินมองหลงเหยียนด้วยความตื่นเต้น มันกระโดดขึ้นไปบนไหล่ของเขาและส่งเสียงร้องเบาๆ ด้วยความพอใจ

หลงเหยียนเดินไปที่หน้าต่างและมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาเห็นทิวทัศน์ของนิกายหมอกมหาสมุทรที่สวยงามและสงบ ต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงา น้ำตกเล็กๆ ที่ไหลผ่านลำธารใสสะอาด บรรยากาศที่เงียบสงบทำให้เขารู้สึกถึงความผ่อนคลายและความสงบในจิตใจ

หลงเหยียน: "ข้ารู้สึกถึงความเข้มแข็งและความสงบในจิตใจ ข้าต้องขอบคุณท่านปรมาจารย์และผู้ดูแลห้องสมุนไพรที่ให้โอกาสข้า ข้าจะใช้พลังปราณนี้ในการฝึกฝนและพัฒนาตนเองให้ดีที่สุด"