ข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ

    ตอนที่125 ดอกอัญมณีแก้ว

         ยิ่งเจ้าขาวผ่องบินโฉบลงเข้าใกล้เจ้าสิ่งปริศนานี้มากขึ้นเท่าไหร่ ยิ่งทำให้แสงที่กำลังส่องมากลับชัดเจนมากยิ่งขึ้นเท่านั้น ความสวยงามระยิบระยับแวววับยิ่งงดงามมากกว่าเดิมหลายเท่าตัวนัก สีของมันยิ่งเห็นชัดและมีสีที่แตกต่างกันไปอีกด้วย

         “ว้าว….สวยงามมากๆเลยมีหลากหลายสีสรรอีกต่างหากนะเนี่ย ยิ่งเข้าใกล้ยิ่งเห็นชัดเจนเลยว่าไม่ใช่แค่เพียงสีเดียวเท่านั้นที่ส่องแสงออกมาจากตรงนั้น”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ใช่เจ้านาย…”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “เปล่งประกายเหมือนพวก……”เหนี่ยวเหนี่ยว พูดได้เพียงเท่านี้ยังไม่ทันได้จบประโยคดีนัก เพราะนางได้เห็นแล้วว่าเจ้าสิ่งปริศนานี้มันคืออะไรถึงกับตาโตๆ อ้าปากหวอไปเลยทีเดียว

         “สวยมากๆ…”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ใช่เจ้านายสวยมากๆเลย…”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “นั่นมัน…ดอกอัญมณีแก้วนี่หน่า…”เหนี่ยวเหนี่ยว ในที่สุดก็เอ่ยปากถึงเจ้าสิ่งปริศนาที่อยู่ตรงหน้าที่ข้อมูลของมันไหลเข้ามาเต็มหัวสมองน้อยๆของนางทันทีอย่างรวดเร็ว

         “ดอกอัญมณีแก้ว..จริงๆด้วย”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย เองก็ตื่นเต้นไม่แพ้กันที่ได้เห็นดอกอัญมณีแก้ว ที่ถือว่าเป็นสมุนไพรหายากมากๆอย่างหนึ่ง

         “ข้าเจอของดีเข้าให้อีกแล้ว ข้านี่ช่างเกิดมาโชคดีเสียจริงๆเลย ขอบคุณเทพเซียนที่ปกป้องดูแลเมืองเฮยอ้านแห่งนี้ที่เมตตาข้า รักและเอ็นดูสาวน้อยอย่างข้านะเจ้าคะ ถ้าข้าตอบแทนท่านได้ข้าจะไปหาถึงที่เลยเจ้าค่ะ รอข้าด้วยนะเจ้าคะท่านเทพเซียนแห่งเมืองเฮยอ้าน”เหนี่ยวเหนี่ยว

     “ห๊าาาาาาา……ม่ายยยยยย…..ไม่ต้องมาเลย…!!!”ท่านเทพเซียนกลุ่มที่ปกป้องดูแลเมืองเฮยอ้าน ต่างพากันสะดุ้งสุดตัว และรีบตะโกนตอบรับเหนี่ยวเหนี่ยวทันทีทันใด ว่าไม่อย่างไรก็ไม่ต้อง!!

         “ปิดประตูข้าไม่รับแขก….!!”เหล่าท่านเทพเซียนกลุ่มที่ปกป้องดูแลเมืองเฮยอ้าน

         “ปิดประตูคงไม่เพียงพอ พวกเราต้องหนีไปก่อนดีหรือไม่กัน??”

         “ใช่ๆ หนีออกจากเมืองเฮยอ้านชั่วคราวไปก่อนรอให้เหตุการณ์สงบสุขลง พวกเราค่อยกลับมาที่เมืองเฮยอ้านกันอีกครั้ง!!”

         “แว๊บ…..”เหล่าบรรดาเทพเซียนที่ปกป้องคุ้มครองเมืองเฮยอ้านพากันหายตัวไปจากเมืองเฮยอ้านอย่างรวดเร็วทันทีทันใด

         เหนี่ยวเหนี่ยวที่ตะโกนขอบคุณเทพเจ้าเทพเซียนต่างๆแห่งเมืองเฮยอ้านอย่างดังและมีความสุขสุดๆกับการได้เจอของดีอีกหนึ่งอย่างในเมืองเฮยอ้านแห่งนี้ แต่นางไม่รู้เลยว่าเสียงที่นางตะโกนส่งไปจะถึงเหล่าบรรดาเทพเซียนเหล่านั้นจริงๆ!! เหล่าบรรดาเทพเซียนที่ได้ยินถึงกับช็อคกันไปเลย!! และพวกท่านก็ไม่ต้องการ การตอบแทนใดๆจากนางแม้แต่นิดเดียว เพียงแต่ขอให้นางไปเสียให้ไกลที่สุดจากเหล่าเทพเซียนอย่างพวกท่านนั้นก็ถือว่าเป็นการตอบแทนที่ดีที่สุดแล้ว

         “เจ้านาย เหล่าบรรดาเทพเซียนที่ปกป้องคุ้มครองเมืองเฮยอ้านคงจะดีใจที่เจ้านายกตัญญูรู้จักตอบแทนบุญคุณ”เจ้าขาวผ่อง

         “ใช่ๆ”เจ้าเด้งดึ๋ง…เจ้าดาวตกน้อย

         “อือ…พวกเราจะต้องตอบแทนเหล่าเทพเซียนอยู่แล้วล่ะ ไหนๆก็ได้ของดีจากเมืองเฮยอ้านของพวกท่านแล้วนี่หน่า จะเป็นผู้รับเพียงอย่างเดียวไม่ได้นะ พวกเจ้าจงจำเอาไว้”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “เจ้าค่ะ เจ้านาย”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย 

         ส่วนทางด้านผู้ที่มีคนกตัญญูต่อสิ่งดีๆ สิ่งวิเศษที่ได้มอบให้นี่ก็ไม่อยากจะได้เลยจริงๆ !!

     “จงอกตัญญูต่อพวกข้าเถิดแม่สาวน้อยหวังเหนี่ยวเหนี่ยว..!!”เหล่าบรรดาเทพเซียนผู้ปกป้องคุ้มครองดินแดนของเมืองเฮยอ้าน ต่างพากันหลอนไปหมดแล้วเมื่อยังคงได้ยินเสียงของเหนี่ยวเหนี่ยวพูดถึงพวกท่านกันอยู่เลยในตอนนี้

         ความต้องการของทางฟากฝั่งเหนี่ยวเหนี่ยวนั้นยังคงมั่นเสมอ แต่ทางอีกฟากนั้นปฎิเสธอย่างแข็งกร้าวเช่นกัน ไม่รู้ว่าผู้ใดจะประสบความสำเร็จในการให้และหลบหนีผู้ให้กันแน่!!

         “เจ้านายจะเก็ฐเจ้าดอกอัญมณีแก้วเลยหรือไม่กัน??”เจ้าดาวตกน้อย

         “เก็บเลยไหมเจ้านาย ดูสิมีเยอะแยะเลย”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “ต้องเก็บสิของดีๆวิเศษแบบนี้ เก็บไปให้เกลี้ยงหุบเหวนี่แหละ พวกมันมีดอกใหญ่มากๆเลยนะดูสิเนื้อแก้วใสวิบวับเชียวสวยทุกสีเลย หนึ่งดอกนี่มีกี่สีกันนะ??”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “มันก็สวยทุกสีจริงๆนะเจ้านาย ข้าชอบมากเช่นกันมันจะแตกหรือไม่ถ้าทำหล่นน่ะเจ้านาย??”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “ไม่หรอก ดอกอัญมณีแก้วมันแข็งแรงมากเช่นกันการนำมันไปบดทำเป็นยาสุมนไพรกินรักษาโรค หรือยาสำหรับเพิ่มพลังธาตุของแต่ละคนจะต้องใช้ผู้มี่มีพลังธาตุแสงสว่างเท่านั้นที่จะสามารถบดแต่ละดอกเล็กของพวกมันได้

         หนึ่งดอกใหญ่ และมีดอกเล็กๆบานเต็มด้านในหลากหลายสีสันสวยงามเหมือนพวกเพชร พลอย จริงๆนะถ้าเอาไปขายข้าคงจะร่ำรวยอีกเป็นแน่ เงินตำลึง เงินตำลึง ลอยไปลอยมาเต็มหัวข้าแล้ว”เหนี่ยวเหนี่ยว นึกฝันหวานถึงเงินตำลึงเต็มหัวน้อยๆของนางเต็มไปหมดแล้วในตอนนี้

         “โอ้….”เหล่าบรรดาสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนางเองก็เพ่งมองไปที่ดอกอัญมณีแก้วที่ส่องแสงประกายวิบวับหลากหลายสีสวยงามตาไม่กระพริบเลย เสมือนพวกมันใช้สีอันสวยงามหลอกล่อผู้คนให้หลงความสวยงามของมันจริงๆ

         “ไหนๆขอข้าดูชัดๆสิว่ามันจะมีสีอะไรบ้างนะ มีสีน้ำตาล สีฟ้า สีเหลือง สีแดง สีเขียว สีขาว และก็มีสีดำอีกด้วย นี่มันสีพลังธาตุครบทั้ง 7 ธาตุนี่หน่า”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “จริงด้วย เจ้านาย!!”เจ้าขาผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “อ้า…นี่มันช่างดีจริงๆเลยนะทุกอย่างๆมันจะช่วยส่งเสริมพลังธาตุแต่ละธาตุได้จริงๆ ไม่เสียเที่ยว ไม่เสียเที่ยวที่มาที่เมืองเฮยอ้านแห่งนี้เลยจริงๆนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “อยากจะนับดอกน้อยๆพวกนี้จริงๆเลยว่าจะมีกี่ดอกกันนะ แต่ว่าข้าขี้เกียจนับน่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “...........”เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าขาวผ่อง เจ้าดาวตกน้อย แหงนหน้ามองบนกันหมด ถึงความขี้เกียจของเจ้านายของมัน เพราะถึงไม่พูดออกมาพวกมันก็รู้จักเจ้านายของมันดีไม่มีทางจะทำเรื่องไร้สาระแบบนี้หรอก

         “แต่ลองเป็นเงินตำลึง หรือของมีค่านะเจ้านายไม่เคยขี้เกียจนั่งนับเลยนะรู้ไหมเจ้าดาวตกน้อย”เจ้าเด้งดึ๋งกระซิบกระซาบนินทาเจ้านายเบาๆแบบระยะประชิดตัวกันเลย

         “อ้า…….ข้าเชื่อจริงๆถึงแม้จะไม่เคยเห็นกับตาเลยก็ตามเจ้านายต้องเป็นแบบนี้แน่นอน”เจ้าดาวตกน้อย

         ภาพพจน์บางอย่างแสดงให้ทุกๆคนได้เห็นเพียงแค่ครั้งเดียว ก็เพียงพอต่อการรับรู้แล้วว่าคนผู้นั้นเป็นอย่างไรกันแน่

         “ใช่ๆเจ้านายดูออกไม่ยากหรอกว่านางเป็นคนนิสัยอย่างไรกันน่ะ”เจ้าเด้งดึ๋ง

         “ใช่ๆ”เจ้าดาวตกน้อย

         เหนี่ยวเหนี่ยวที่ไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้างใดๆแล้วตอนนี้ กำลังมองเจ้าดอกอัญมณีแก้วตาเป็นประกายแวววับไม่แพ้ดอกอัญมณีแก้วเลย 

         “เอาล่ะพวกเราอย่าเสียเวลากันอยู่เลยมาเด็ดพวกมันกลับไปกัน และนำไปปลูกต่อที่มิติส่วนตัวของข้า เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย ต่อไปเป็นหน้าที่ของเจ้าแล้วนะเมื่อข้าส่งไปในมิติส่วนตัวของข้าน่ะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “.................”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “ไม่ใช่เพียงแค่เหล่าเหลนชายของเจ้านายจะต้องมีงานทำไม่หยุดนะ ตอนนี้ก็งานเข้าข้ากับพวกเจ้าจนได้”เจ้าขาวผ่อง 

         “ใช่ๆพี่ใหญ่”เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย พูดกระซิบข้างหูเจ้าขาวผ่องที่ประคองตัวลอยอยู่เหนือหุบเหวลึกแห่งนี้ตรงตำแหน่งที่มีสมุนไพรหายากที่สุดอย่างหนึ่งในทวีปเฟยเทียนแห่งนี้ 

         “เฮ้อ…….”เจ้าขาวผ่อง เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตก ต่างก็พากันทอดถอนหายใจไปด้วยกันอย่างยอมรับชะตากรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อีกต่อไป ใครใช้ให้พวกมันมีเจ้านายเป็นสาวน้อยนามว่าหวังเหนี่ยวเหนี่ยวกันเล่า ผู้ที่ไม่มีใครเหมือนจริงๆในทวีปเฟยเทียนแห่งนี้ 

         “ฟึ่บ…….ฟึ่บ….ฟึ่บ…..”

         “เด็ด เด็ด เด็ด ให้หมดเลย ลา…ล้า…ลัน…ลา….”เหนี่ยวเหนี่ยว ส่งพลังธาตุสีทองเปล่งประกายสวยงามล้อมรอบดอกอัญมณีแก้ว เพื่อเก็บเกี่ยวพวกมันเข้ามิติส่วนตัวของนางดอกแล้วดอกเล่าอย่างมีความสุขพร้อมกับฮึมฮัมเพลงไปด้วยอย่างสบายใจ

         “โอ้..มันมีกลิ่นหอมอีกด้วยนะเมื่อเด็ดพวกมันออกมาแล้วน่ะ กลิ่นไม่เหมือนกันอีกต่างหาก แปลกมากจริงๆเลย”เหนี่ยวเหนี่ยว 

         นางนำดอกอัญมณีแก้วที่โดนเด็ดออกมาแล้วใหญ่ยิ่งกว่าหัวน้อยๆของนางเสียอีก ให้ลอยมาใกล้ๆตรงหน้าของนางเพื่อสังเกตการณ์ดูใกล้ๆเพื่อพินิจพิจารณามันอย่างถี่ถ้วน ไม่ว่าจะเป็นความสวยงามอย่างเฉพาะของมัน แต่ที่แปลกมากอย่างหนึ่งก็คือมันมีกลิ่นหอมออกมาจากดอกอัญมณีแก้วอีกด้วย แต่ละกลิ่นที่นางได้สูดดมแตกต่างกันออกไปอีกต่างหาก

         “ฟืด….ฟืด……”ทั้งคนทั้งสัตว์อสูรต่างพากันสูดดมกันเต็มที่เพื่อจะให้แน่ใจว่าได้กลิ่นมาจากดอกอัญมณีแก้วจริงๆ

         “มีกลิ่นหอมแบบหลากหลายแหะ….”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “จริงๆด้วยเจ้านาย หอมมากๆเลย”เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าขาวผ่อง เจ้าดาวตกน้อย

         “บอกไม่ถูกนะว่ามันหอมแบบไหน แต่มันมีความแตกต่างกันมากเลย แต่ที่แน่ๆกลิ่นของมันสูดดมเข้าไปรู้สึกดีมากๆและสบายตัวจังเลยนะ”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “กลิ่นพวกมันก็มีประโยชน์มากนะเจ้านาย พวกข้าเองก็รู้สึกได้เช่นกันล่ะ”เจ้าขาวผ่อง

         “ใช่ๆเจ้านายก็ข้ารู้สึกเช่นกัน”เจ้าเด้งดึ๋ง เจ้าดาวตกน้อย

         “แหม…ดอกอัญมณีแก้วนี่ช่างวิเศษมากจริงๆ ข้านี่อยากจะแวะไปขอบคุณเหล่าบรรดาท่านเทพเซียนที่ดูแลปกป้องดินแดนแห่งเมืองเฮยอ้านแห่งนี้เสียตอนนี้เลยจริงๆนะ ช่างมีของดีๆในเมืองแห่งนี้ให้พวกเราได้เก็บเกี่ยวกัน”เหนี่ยวเหนี่ยว

         “ข้าไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น ไม่ได้ยิน ไม่ได้ยินอะไรเลย!!!…อืมมมมมมม…..”

         “ข้าประสาทหลอนไปเอง สงสัยจะต้องหาเวลาเข้าฌานให้มีสมาธิขึ้นมากกว่านี้แล้ว!!”

         เหล่าบรรดาเทพเซียนเองก็พากันเป็นโรคหวาดวิตกกังวลไปหมดแล้ว ได้ยินแต่เสียงเหนี่ยวเหนี่ยวพูดในหัวตลอดเวลาแล้วในตอนนี้ยิ่งนางอยู่ในเขตพื้นที่ดินแดนแห่งเมืองเฮยอ้านยิ่งทำให้พวกเหล่าเทพเซียนยิ่งได้ยินเสียงนางชัดเจนยิ่งขึ้นกว่าเดิมเข้าไปอีก!! เพราะมันคือเขตที่ดูแลโดยตรงของเหล่าเทพเซียนกลุ่มนี้ที่สามารถได้ยิน ได้เห็น ทุกสิ่งทุกอย่างในเมืองเฮยอ้านซึ่งมันก็เป็นเรื่องปรกติไม่ได้แปลกอะไรเลย

         ส่วนคนทางด้านบนก็พยายามที่จะมองลงไปที่ด้านล่างของหุบเหวเพื่อสังเกตมองดูเหนี่ยวเหนี่ยวกับสัตว์อสูรในพันธะสัญญาของนางทั้งสามตนว่า เมื่อไหร่จะขึ้นมาจากหุบเหวเสียที

         “เมื่อไหร่ท่านย่าเล็ก จะขึ้นมาจากหุบเหวเสียทีนะ”เหลนสาวใหญ่ยายา

         “นั่นน่ะสิเจ้าคะ ท่านย่าเล็กมัวแต่สนุกอยู่คนเดียวแน่ๆเลยน่าอิจฉาจังเลย”เหลนสาวสี่ทู่จึ

         “ได้กลิ่นหอมอะไรนะ??”เหลนสาวสามยวี๋ยวี๋

         “จริงด้วย…”เหลนสาวน้อย และพวกผู้ใหญ่

         “ฟืด….ฟืด…”

         ไม่เพียงแต่เหนี่ยวเหนี่ยวที่ได้กลิ่นดอกอัญมณีแก้ว แต่คนด้านบนไม่ว่าจะเป็นครอบครัวของนางเองและเพื่อนๆอีกสองตระกูลก็ได้กลิ่นไปถึงด้วยเช่นกัน 


     

    ดอกอัญมณีแก้ว(สมุนไพร)     

    ลักษณะ 

         เป็นดอกไม้สมุนไพรหายากอีกชนิดหนึ่ง จะเกิดขึ้นในดินแดนแห่งความมืดมิดเท่านั้น ยิ่งมืดเท่าไหร่ยิ่งเป็นผลดีต่อดอกอัญมณีแก้วที่จะสามารถเติบโตได้เป็นอย่างดี

         เวลาดอกอัญมณีแก้วเติบโตและบานอย่างเต็มที่จะเหมือนว่ากลีบดอกของมันเหมือนอัญมณีสีต่างๆสวยงามแวววับ          

    สรรพคุณ

         1.สามารถนำไปทำเป็นยา หรือสำหรับดูดซับเพื่อเพิ่มพลังธาตุในร่างกายได้เป็นอย่างดี

         2.สามารถนำมาทำเป็นเครื่องประดับเพื่อสวมใส่รักษาโรคก็ย่อมได้ และเป็นสิ่งสวยงามควบคู่กันไปด้วย

         3.เป็นเครื่องประดับที่ใส่เพื่อรักษาไอความเย็นได้เป็นอย่างดี

    ************

         เหนี่ยวเหนี่ยว ได้เจอดอกอัญมณีแก้วที่ด้านล่างหุบเหวแห่งเมืองเฮยอ้านเป็นชิ้นแรกต่อจากที่ได้เจ้าดาวตกน้อยสัตว์อสูรในพันธะสัญญาตนที่สาม

         ช่างโชคดีจริงๆที่ได้เจอแต่ของดีๆ ของวิเศษที่มีคุณสมบัติเหลือหลายมากมายจริงๆ 

     


    คล้ายกับเรื่องข้าคือท่านย่า วัยเตาะแตะ ที่คุณอ่าน