Rich Second Gen Villain นายน้อยวายร้ายรุ่นสอง

ตอนที่หกสิบแปด  Monopoly การครอบครองตลาด

Monopoly การครอบครองตลาดคือกลยุทธของคนรวยที่เงินทุนหนากว่า สามารถทนการขาดทุนได้ยาวนานมากกว่า

หากธุรกิจรากหญ้าสจะมาแข่งขันก็จะทำให้ตายอนาถกันหมด

เพราลุกค้าจะบ่นว่าราคาแพงทำไมขายไม่ถูกเท่าอีกเจ้าหนึ่ง?

กิจการรายย่อยก็จะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกในการตอบกลับคำถามของลูกค้า

หากกิจการรายย่อยตายไปหมดกิจการรายใหญ่จะทำอย่างไรก็ได้

แน่นอน ตามทฤษฎี รัฐจะออกกฎหมายมาเพื่อป้องกันไม่ให้กรณีเช่นนี้เกิดขึ้น

และนั่นก็เป็นเพียงแค่”ทฤษฎี”เท่านั้นเอง

ผมศึกษามาจนได้เรียนรู้ว่าที่คนบอกว่าทำอะไรล้มเหลว เป็นเพราเหตุผลภายนอก ไม่ใช่เพราเราไม่เก่งหรือไม่รอบคอบนั้นคือเรือ่งจริง ไม่ใช่คำแก้ตัว

หากเงื่อนไขเป็นคุณสมบัติส่วนตัว...ทำไมคนเราล้มเหลวในการทำกิจการธุรกิจกว่า98%

หากมองว่าคนทำธุรกิจอย่างน้อยต้องอ่านออกเขียนได้และมีเงินทุนหรือต้องมีทักษะที่จำเป็นในการประกอบกิจการนั้นๆ

แต่ก็กลับเจ๊งไป 98%

แสดงว่าเงื่อนไข ไม่ใช่แค่เรื่องของความสามารถและเงินทุนในระดับล่างๆแล้วแต่เป็นอะไรที่มากกว่านั้น

การโทษปัจจัยภายนอก

ไม่ใช่การแก้ตัวแต่คือการตัดตัวเลือกที่มีทั้งหมดออกไปจนเหลือไม่กี่ตัวแล้วนั่นเอง

ต่อให้ผลลัพธ์ไม่น่าเชื่อแค่ไหนก็คือความจริง

หลักการหาข้อเท็จจริงขั้นพื้นฐานนั่นเอง

หากคุณมีเงิน มีทักษะ มีลูกค้าเจ้าประจำเปิดร้านตีสาม ปิดร้านเที่ยงคืน ขยันทำงานตลอด แต่ยังกิจการยังเจ๊ง..เราจะอธิบายปรากฎการณ์อันนี้ว่าอย่างไร?

ผมได้ทุ่มตลาดขนาดหนักว่าตั้งงบประมาณเท่าไรไม่อั้น เพื่อให้ได้ครอบครองทรัพยากรอย่างหินวิญญาณและให้เกิดภาวะขาดแคลนสินค้า

ที่ไม่ใช่แค่ราคาแพง แต่ต่อให้มีเงินก็อาจจะหาซื้อไม่ได้

คงจะถ่วงเวลาสักพักในการที่จะทำให้คนกลับจากโลกเซียนอาละวาดได้ช้าลงสักเล็กน้อย

ว่าต่อให้คนกลับมาจากโลกเซียนมีเทคโนโลยีเอ๊ย เคล็ดวิชาชั้นสูงจากโลกเซียน ที่มองว่าวิชาของโลกปัจจุบันกระจอกงอกง่อย

เขาก้ยังต้องใช้ความรู้ของเขาและเงินตรามาหาซื้ออุปกรณ์พื้นฐานอย่างหินวิญญาณอยู่ดี

แน่นอน มันมีหลายอย่างในการฝึกวิชาที่เงินหาซื้อไม่ได้

อย่างเคล็ดวิชาหรือของหายากต่างๆ

แต่หินวิญญาณคือสิ่งที่หาซื้อได้ง่ายที่สุดนั่นเอง

และลงเงินไปทุกหยวนก็ไม่เสียเปล่า เพราได้กลับมาเป็นหินวิญยาณที่ใช้ในการบ่มเพาะพลังได้นั่นเอง

เมื่อคนรวยเข้ามาในวงการหนึ่งและทุ่มตลาด

ทั้งตลาดก็จะสั่นคลอน

วงการบ่มเพาะพลังก็ไม่เว้นเช่นกัน

นี่คือพลังของคนรวย แต่แน่นอนผมก็คงต้องเกาะขาพวกสำนักประมูลไว้ให้แน่นๆดดยการแบ่งเงินจำนวนมหาศาลให้พวกเขาล่ะนะ

เพราะแผนการของผมขึ้นอยู่กับการรวบรวมหินวิญญาณมหาศาลที่ต้องป้องกันคนมาหาเรื่องและสำนักประมูลคือไม้กันสุนัขที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

เพราะพวกเขาเจรจาได้ด้วยเงินนั่นเองท่านเซียนที่คุมอยู่เบื้องหลังและท่านเซียนที่อยู่เหนือขึ้นไปก็ถือว่าเก่งกาจใช้ได้ ต้องอาศัยคนกลับมาจากโลกเซียนประมาณพันห้าร้อยตอนถึงจะสะกดข่มบรรพบุรุษที่อยู่เบื้องหลังสำนักประมูลได้

ข้อดีของการเป็นคนรวยก็อย่างนี้ล่ะคนจนนน่ะต่อให้คิดแผนากรนี้ได้ ก็ไม่สามารถทำเช่นนี้ได้หรอก

ผมถอนหายใจสัมผัสสร้อยคอหิมะของไป่มู่หลิงที่มอบให้และคิดอะไรเรื่อยเปื่อย

“นายน้อย อย่าได้คิดมากเลยขอรับ คุณหนูไป่มู่หลิงต้องตกเป็นของนายน้อยแน่นอน”

อาหู่แทบข่มกลั้นความเศร้าของตนเองไม่ได้ที่เห็นนายน้อยลูบไล้สร้อยคอหิมะของไป่มู่หลิงอย่างโหยหาขนาดนี้

ส่วนอ้าวป้าหม่าคิดว่า ตูแค่พยายามใช้พลังปราณจับว่ามันมีเคล็ดวิชาซ่อนอยู่บันทึกบนสร้อยคอว่าอย่างไรบ้าง

เพราะมันมีเคล็ดวิชาที่ดีขนาดคนจากโลกเซียนก็ยังตกใจว่าอย่างนั้น