เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ณ อาณาบริเวณแห่งมหาบ่อแร่มหาธาตุศักดิ์สิทธิ์ที่บัดนี้ตกเป็นของอาณาจักรปีศาจภายใต้การนำของหลีเฮงและราชินีแมงมุมหม้ายดำเย่เจาจวิน กลิ่นอายแห่งความตายและคาวเลือดที่เคยคละคลุ้งจากการศึกสัประยุทธ์ได้ถูกชะล้างออกไปจนสิ้น แทนที่ด้วยกระแสปราณบริสุทธิ์ที่พวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ผืนพิภพอย่างไม่ขาดสาย แสงเรืองรองจากผลึกแร่ธาตุหลากสีสันสะท้อนสาดส่องกระทบกับผนังถ้ำศิลา ก่อเกิดเป็นประกายระยิบระยับประดุจดวงดารานับล้านดวงที่ร่วงหล่นลงมาสู่ห้วงลึกแห่งขุนเขา

หลีเฮงบุรุษหนุ่มผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศและเป็นดั่งเสาหลักของเหล่าสตรีเผ่าอสูร ยืนตระหง่านอยู่บนแท่นหินสูงตระหง่าน เบื้องล่างของเขาคือฝูงปีศาจมดงานและอสูรรับใช้ที่กำลังสาละวนกับการเก็บเกี่ยวทรัพยากรอันล้ำค่าอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย เย่เจาจวิน ราชินีแมงมุมผู้เลอโฉมระดับ Rank SSS ยืนเคียงข้างเขาราวกับเงาตามตัว เรือนร่างอรชรอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ภายใต้แพรพรรณสีนิลแนบชิดกับกายแกร่งของชายหนุ่ม กลิ่นหอมกรุ่นจากกายสาวโชยมาแตะจมูก ทำให้บรรยากาศที่เคร่งเครียดดูผ่อนคลายลงบ้าง

"นายท่านเจ้าคะ..." น้ำเสียงหวานล้ำประดุจหยาดน้ำผึ้งเดือนห้าของเย่เจาจวินเอ่ยขึ้น ดวงตาหงส์คู่สวยทอดมองไปยังกองผลึกแร่ที่ค่อยๆ พอกพูนขึ้นเป็นภูเขาลูกย่อม "ทรัพยากรเหล่านี้ช่างมากมายมหาศาลนัก หากเราเร่งฟักไข่และขยายกองทัพ ทัพปีศาจของเราคงยิ่งใหญ่เกรียงไกรจนหาผู้ใดเปรียบมิได้ในเร็ววันเป็นแน่"

หลีเฮงละสายตาจากภาพเบื้องล่าง หันมาสบตากับสตรีโฉมงามที่แสนเย้ายวน มือหนาเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าผากมนของนางอย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นเต็มไปด้วยความอ่อนโยน ทว่าแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ไม่อาจขัดขืน "เจาจวิน... เจ้าช่างงดงามและทะเยอทะยานนัก ทว่าการศึกและการสร้างอาณาจักรหาใช่เพียงการเพิ่มจำนวนไพร่พลอย่างไร้สติ"

ชายหนุ่มชี้มือไปยังเส้นทางแคบๆ ที่ปีศาจมดงานกำลังลำเลียงแร่ธาตุ "ทรัพยากรแม้จะมากมายเพียงใด แต่บัดนี้เพิ่งจะเริ่มไหลเข้าสู่ท้องพระคลัง ค่ายกลเมืองย่อยของเราก็เพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ รากฐานยังมิได้ฝังลึกและมั่นคงพอที่จะรองรับกองทัพนับหมื่นนับพันตัวได้"

เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ปล่อยให้ถ้อยคำซึมซาบเข้าไปในห้วงความคิดของราชินีแมงมุม "กฎแห่งธรรมชาติและระบบนิเวศเป็นสิ่งที่มิอาจล่วงละเมิด จำนวนปีศาจในรังจะต้องสัมพันธ์กับทรัพยากรที่เราสามารถเก็บเกี่ยวและหมุนเวียนได้เสมอ หากเราฟักไข่มากเกินไปจนเกินกำลังที่จะหล่อเลี้ยง พวกมันจะอดอยากและกลืนกินกันเองในที่สุด... ในช่วงเริ่มต้นนี้ ข้าขอประกาศิตให้กองทัพปีศาจทั้งหมดของเรามีจำนวนได้เพียงระดับ 'หลักร้อยตัว' เท่านั้น! ห้ามมิให้ผู้ใดฝ่าฝืนและสร้างไพร่พลเกินขีดจำกัดนี้เป็นอันขาด เราจะค่อยๆ สะสมทรัพยากร ขยายค่ายกลย่อยให้ครอบคลุม และสร้างเสถียรภาพเสียก่อน เมื่อถึงเวลาอันควร กองทัพนับหมื่นย่อมบังเกิดขึ้นด้วยความแข็งแกร่งที่แท้จริง"

เย่เจาจวินเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ นางเคยชินกับสัญชาตญาณแห่งสัตว์ป่าที่เน้นการขยายพันธุ์อย่างรวดเร็วเพื่อความอยู่รอด ทว่าเมื่อได้ฟังวิสัยทัศน์อันกว้างไกลและลึกซึ้งของบุรุษผู้เป็นนาย นางก็ตระหนักได้ถึงความจริงอันลึกซึ้ง ความเคารพและหลงใหลในตัวหลีเฮงยิ่งทวีคูณขึ้นเป็นร้อยเท่าพันทวี นางคุกเข่าลงเบื้องหน้าเขาอย่างนอบน้อม ศิโรราบต่อสติปัญญาและอำนาจของเขาอย่างสิ้นเชิง

"นายท่านช่างปราดเปรื่องและมีวิสัยทัศน์ที่กว้างไกลยิ่งนัก ข้าน้อยเย่เจาจวินน้อมรับบัญชา จะควบคุมจำนวนการฟักไข่และดูแลกองทัพอสูรให้เติบโตอย่างมั่นคงตามที่นายท่านปรารถนาเจ้าค่ะ"

หลีเฮงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ เขาดึงตัวนางให้ลุกขึ้นยืนเคียงข้างอีกครั้ง "ดีมากเจาจวิน บัดนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการปกป้องขุมทรัพย์แห่งนี้ มหาบ่อแร่นี้จะเป็นหัวใจสำคัญในการหล่อเลี้ยงอาณาจักรของเรา เราต้องสร้างแนวป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุด เพื่อมิให้ศัตรูหน้าไหนกล้าล่วงล้ำเข้ามา"

หลีเฮงหลับตาลงรวบรวมสมาธิ เรียกใช้งาน 'ระบบเทพแมงดา' ที่สถิตอยู่ในห้วงวิญญาณ หน้าต่างอินเทอร์เฟซโปร่งแสงปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเขาเพียงผู้เดียว ตัวเลขแต้มระบบสะท้อนแสงสีทองอร่าม เขาตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เลือกใช้แต้มระบบจำนวน 5,000 แต้ม เพื่อแลกเปลี่ยนกับยอดค่ายกลระดับสูงที่จะมาเป็นปราการเหล็กกล้าให้กับรังปีศาจ

"ระบบ ซื้อค่ายกลเสริมกระดูกศิลา!"

[ติ๊ง! หักแต้มระบบ 5,000 แต้ม... ทำการซื้อ 'ค่ายกลเสริมกระดูกศิลา' สำเร็จ!]

พริบตาต่อมา แสงสว่างจ้าสีเหลืองนวลอำพันก็พุ่งทะยานออกจากฝ่ามือของหลีเฮงราวกับพายุหมุน กระจายตัวออกไปครอบคลุมทั่วทั้งอาณาบริเวณของมหาบ่อแร่และรังเมืองย่อย แสงนั้นพลิ้วไหวประดุจระลอกคลื่นแห่งสวรรค์ แทรกซึมลงสู่ผืนดินและผนังถ้ำหินผาอย่างล้ำลึก ประสานเข้ากับพลังปราณธรรมชาติที่ไหลเวียนอยู่เบื้องล่าง ก่อเกิดเป็นโครงข่ายพลังงานที่ถักทอกันอย่างวิจิตรบรรจงและแข็งแกร่งประดุจกระดูกมังกรบรรพกาล อักขระโบราณสีทองอร่ามนับหมื่นนับแสนตัวปรากฏขึ้นตามจุดต่างๆ ส่องแสงเรืองรองวูบวาบปกป้องทุกสรรพสิ่งภายในอาณาเขต รังสีอักขระศิลาเปล่งประกายเจิดจ้า อาบไล้ไปทั่วทุกตารางนิ้ว ค่ายกลระดับสูงนี้ไม่เพียงแต่เป็นปราการเหล็กกล้าที่ต้านทานการโจมตีจากภายนอกได้ทุกรูปแบบ แต่คลื่นความถี่ของมันยังสอดประสานเข้ากับเส้นชีพจรของเหล่าปีศาจใต้หล้า ช่วยขัดเกลาเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับโสตประสาท กล้ามเนื้อ และพละกำลังของปีศาจมดงานที่กำลังทำงานอยู่ภายในอย่างมหาศาล

เหล่าปีศาจมดงานและอสูรรับใช้ เมื่อได้อาบซ่านในรังสีอักขระศิลาอันอบอุ่นและทรงพลังที่แผ่กระจายเข้ามา ต่างก็รู้สึกถึงหยาดหยดแห่งพลังที่สูบฉีดพลุ่งพล่านในสายเลือด พวกมันส่งเสียงร้องคำรามเบาๆ ด้วยความฮึกเหิมและปรีดา การจัดระเบียบของคนงานปีศาจดำเนินไปอย่างเป็นระบบระเบียบยิ่งขึ้น มดงานแต่ละตัวราวกับได้รับการเปิดสติปัญญา รู้จักแบ่งหน้าที่และสลับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกันทำงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย พวกมันเรียงแถวขนย้ายผลึกแร่ธาตุด้วยความรวดเร็วและกระฉับกระเฉงยิ่งกว่าเดิมหลายสิบเท่า ราวกับได้รับพรประทานจากเทพเจ้าแห่งขุนเขา ทั้งแข็งขันและมีระเบียบวินัยขั้นสูงสุด

"เพียงเท่านี้ การลำเลียงแร่และการทำงานของพวกมดงานก็จะปลอดภัยไร้กังวล" หลีเฮงกล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก ความสำเร็จในก้าวแรกของการสร้างอาณาจักรทำให้เขารู้สึกเบิกบานใจยิ่งนัก

กาลเวลาล่วงเลยผ่านราตรีอันยาวนาน แสงเงินแสงทองแห่งรุ่งอรุณเริ่มสาดส่องกระทบขอบฟ้า เป็นสัญญาณแห่งวันใหม่ที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง เสียงแจ้งเตือนจากระบบเทพแมงดาดังขึ้นในห้วงความคิดของหลีเฮง ปลุกให้เขาตื่นจากภวังค์การบำเพ็ญเพียร

[ติ๊ง! แจ้งเตือนรายรับประจำวัน: ได้รับปันผลหุ่นเทพจำแลง +3,000 แต้ม]

หลีเฮงเปิดดูหน้าต่างสถานะด้วยความพึงพอใจ แม้จะใช้จ่ายไปกับการสร้างแนวป้องกัน แต่ผลตอบแทนที่ได้รับก็คุ้มค่า การลงทุนเพื่อความมั่นคงย่อมนำมาซึ่งผลกำไรที่ยั่งยืน

[สรุปสถานะปัจจุบัน]
แต้มสะสมทั้งหมด: 35,000 แต้ม (เดิม 37,000 + ปันผล 3,000 - ซื้อค่ายกล 5,000)
แต้มวิบัติสะสม: 32 แต้ม

เบื้องหน้าของเขายังปรากฏกล่องของขวัญโปร่งแสงลวดลายวิจิตรบรรจงลอยอยู่ มันคือ 'กล่องระบบเทพแมงดาฉบับเต็ม' ที่พร้อมจะมอบรางวัลและโอกาสใหม่ๆ ให้กับผู้เป็นนาย หลีเฮงจ้องมองกล่องนั้นด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาพร้อมแล้วที่จะนำพาเหล่าสตรีอสูรและกองทัพปีศาจก้าวเดินต่อไปในเส้นทางแห่งความเป็นใหญ่ และครอบครองทุกสรรพสิ่งในใต้หล้า!

ในยามที่รุ่งอรุณทอแสงประกายทองสะท้อนกับอักขระสีทองของค่ายกลเสริมกระดูกศิลา เย่เจาจวินได้ยืนมองบุรุษผู้เป็นดั่งดวงดารานำทางของนางด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักใคร่และเทิดทูนอย่างสุดซึ้ง นางรู้ดีว่าเส้นทางสายนี้มิได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ อุปสรรคและศัตรูที่แข็งแกร่งยังรอคอยอยู่เบื้องหน้า ทว่าเมื่อมีบุรุษนามว่าหลีเฮงผู้นี้อยู่เคียงข้าง นางก็มิหวาดหวั่นต่อสิ่งใด ความอบอุ่นจากอ้อมกอดของเขาในยามค่ำคืนยังคงตราตรึงอยู่ในห้วงคำนึง สัมผัสเร่าร้อนที่ปลอบประโลมและเติมเต็มความปรารถนาอันลึกล้ำ ทำให้นางพร้อมที่จะสละทุกสิ่งเพื่อเขาอย่างไม่มีข้อกังขา

มหาบ่อแร่มหาธาตุศักดิ์สิทธิ์บัดนี้มิใช่เพียงสถานที่ขุดค้นทรัพยากร แต่มันคือป้อมปราการแห่งแรก คือสัญลักษณ์แห่งการเริ่มต้นของยุคสมัยใหม่ ยุคที่อสูรและปีศาจจะอยู่ร่วมกันอย่างมีระเบียบและทรงพลังภายใต้การนำของเทพบุตรผู้มีระบบเทพแมงดาอันล้ำลึก สรรพเสียงแห่งการทำงานของมดงานดังประสานกันเป็นท่วงทำนองแห่งชีวิต บทเพลงแห่งการสร้างสรรค์ที่กำลังบรรเลงขึ้นในดินแดนอันไกลโพ้นนี้ จะดังกึกก้องไปทั่วทั้งพิภพในสักวันหนึ่งอย่างแน่นอน

ท้องฟ้าเริ่มทอแสงสว่างขึ้นเรื่อยๆ เผยให้เห็นทัศนียภาพอันงดงามของขุนเขาสูงตระหง่านที่รายล้อม ม่านหมอกยามเช้าลอยอ้อยอิ่งเหนือยอดไม้ ราวกับจะร่วมแสดงความยินดีกับความสำเร็จของหลีเฮงและเหล่าอสูร ทุกสิ่งทุกอย่างดูราวกับเป็นใจให้กับการก้าวเดินไปข้างหน้า การต่อสู้เพื่อความยิ่งใหญ่เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และประวัติศาสตร์หน้าใหม่กำลังถูกจารึกด้วยน้ำมือของพวกเขา เหล่าผู้ครอบครองระบบเทพแมงดาและสตรีอสูรผู้เลอโฉม...

(จบบทที่ 96)