ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมรักท่านอีก

 ตอนที่ 44: งานแต่งงานที่ไม่เกิดขึ้น

ฤดูใบไม้ผลิกลางเดือนห้า – ลานศิลาแห่งตำหนักหยก

สายลมอ่อน ๆ พัดพาเสียงขลุ่ยจากตำหนักด้านในผ่านออกมาจนถึงระเบียง

ดอกเหมยที่ปลูกไว้แต่ฤดูหนาวยังไม่ร่วง…แม้สายฝนแรกจะผ่านไปแล้ว

เหยียนซือหรง ยืนอยู่หน้าตำหนักอย่างสงบ

นางถูกเชิญให้มาพบ “ฮ่องเต้เฉิง” เป็นการส่วนตัว

หลังจากที่เขารับคำแต่งตั้งจากพระราชาองค์ก่อน และถูกประชาชนขานนามอย่างเป็นทางการ

องค์ชายเฉิง…ได้กลายเป็น จักรพรรดิองค์ใหม่

…

เมื่อประตูเปิดออก

สิ่งที่นางเห็นไม่ใช่ขบวนราชพิธี

ไม่ใช่เหล่าขุนนาง

ไม่ใช่บัลลังก์ทองคำ

แต่คือเขา—ในชุดธรรมดา เรียบง่าย

ยืนอยู่กลางห้องว่าง ๆ มีเพียงโต๊ะเล็ก ๆ และกล่องไม้เล็กอีกกล่อง

เขายื่นกล่องนั้นให้นาง

ไม่เอ่ยคำใดนอกจากชื่อของเธอ

“ซือหรง”

…

ภายในกล่อง—คือ “แหวนหยก” สีเขียวเข้มหนึ่งวง

และม้วนกระดาษขนาดเล็กจารึกคำประกาศแต่งตั้งให้เป็น พระชายาองค์แรกของราชวงศ์ใหม่

…

ความเงียบปกคลุมตำหนัก

แม้ลมหายใจขององครักษ์ด้านนอกยังเงียบลงอย่างน่าอัศจรรย์

เพราะนี่คือวินาทีที่ทุกคนรอคอย…ผู้หญิงผู้เปลี่ยนแผ่นดิน จะได้ยืนเคียงบัลลังก์

…

แต่เหยียนซือหรง

เพียงแค่หลับตา

และ ค่อย ๆ ยื่นมือไป…ฉีกคำประกาศออกช้า ๆ

…

เสียงกระดาษถูกดึงขาด

ดังก้องกว่าเสียงฆ้องประกาศราชพิธีใด ๆ

ซือหรงเอ่ยเสียงเบา

แต่ทุกคำหนักกว่าทุกประกาศในราชสำนัก

“ข้าขอเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างเจ้า…แต่ไม่ใช่ใต้เจ้า”

…

องค์ชายเฉิงเบิกตากว้าง

เขาเอ่ยเสียงสั่นเล็กน้อย—ไม่ใช่เพราะโกรธ แต่เพราะเข้าใจและเจ็บในเวลาเดียวกัน

“เจ้า…ไม่เชื่อในข้าใช่หรือไม่?”

“หรือเจ้ากลัวสิ่งที่คนจะพูด?”

ซือหรงส่ายหน้า

“ข้าเชื่อในเจ้า…มากกว่าทุกคนที่ข้าเคยรู้จัก”

…

นางเดินเข้ามาใกล้

เอามือแตะอกเสื้อเขาเบา ๆ ตรงหัวใจ แล้วพูดช้า ๆ

“แต่ข้าไม่ต้องการให้ชื่อของข้า…ต้องถูกบันทึกไว้ใต้ชื่อของเจ้า”

“เพราะข้าไม่ได้มายืนเคียงเจ้า เพื่อเป็น ‘ชายา’”

“ข้ามาเพื่อเป็น ‘ข้า’ คนหนึ่ง ที่เจ้ารัก และเคารพเท่ากัน”

…

น้ำตาของหญิงบางคนไหลเพราะความเสียใจ

แต่น้ำตาของเหยียนซือหรงในวันนี้…เป็นน้ำตาที่เลือก

เลือกรัก

และเลือกรักษาตัวตน

…

ฉากสุดท้ายของบท

เหยียนซือหรงเดินจากไปจากตำหนักหยก

ท่ามกลางสายตาทั้งวังที่คิดว่านางจะได้เป็นจักรพรรดินี

แต่แทนที่จะเศร้า—นางกลับยิ้ม

เพราะนางรู้ว่า ความรักที่ไม่มีสถานะใดผูกมัด…อาจเป็นความรักที่อิสระที่สุด

…

องค์ชายเฉิงยืนมองกล่องแหวนหยกเงียบ ๆ

ก่อนจะกล่าวกับองครักษ์คนสนิท

“ข้าคงไม่ต้องมีจักรพรรดินี…หากคนที่ข้ารัก ยืนอยู่ข้างข้าโดยไม่ต้องมีตำแหน่งใด”

…

ตอนที่ 45:

ราชครูจิ้งเหวิน อาการทรุดหนักใกล้สิ้นใจ

ก่อนตาย เขามอบความลับสุดท้าย—บัญชีสายลับเงาที่ซ่อนอยู่ในวัง

และหนึ่งในนั้น…คือชื่อของคนที่ไม่มีใครคาดคิด