Timebound รักข้ามภพ โอบหัวใจข้าไว้ให้มั่น 1682

หลังจากนั่งพูดคุยกันครู่หนึ่ง ลี่อินที่อดสงสัยไม่ได้ก็มองแม่ทัพโจอย่างลอบสำรวจ

เขายังนั่งนิ่ง แววตาดูสงบเย็น แต่ลึก ๆ มีบางอย่างที่เธอสัมผัสได้ว่า…เขาไม่เหมือนคนทั่วไป

“ท่านแม่ทัพ…” เธอเริ่มอย่างช้า ๆ “คนเก่งแบบท่าน...มีครอบครัวแล้วหรือยังคะ?”

โจ ซือเหยียนเลิกคิ้วนิด ๆ มองเธออย่างแปลกใจ แต่ไม่ได้ตอบทันที

“ข้าเคยดูซีรี่ย์ในยุคของข้า...” ลี่อินพูดต่อด้วยน้ำเสียงติดขำ “แม่ทัพมักจะมีเมีย 3-4 คนเป็นอย่างต่ำ ท่านเอง...ก็คงไม่ต่างกันใช่ไหม?”

แม่ทัพหนุ่มนิ่งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะยกถ้วยน้ำขึ้นดื่ม แล้วพูดเรียบ ๆ แต่จริงจัง

“ข้า...ไม่มี”

ซินหยางที่นั่งข้าง ๆ ทำหน้าตกใจเล็ก ๆ “จริงหรือ? นึกว่าจะมีสาว ๆ มารุมตั้งแถวข้างค่ายแล้วเสียอีก”

โจ ซือเหยียนหัวเราะในลำคอเล็กน้อย “มันไม่ใช่ว่าข้าไม่เคยถูกทาบทาม แต่ข้า...ไม่เคยรับใครเข้ามา”

ลี่อินทำหน้าสงสัยทันที “ทำไมล่ะคะ?”

เขาตอบอย่างนิ่งแต่ชัดเจน “ชีวิตข้าผูกกับการรบ ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตถึงเมื่อไร หากวันหนึ่งต้องตายในสนาม ข้าไม่อยากทิ้งใครไว้ข้างหลังให้ทุกข์ใจ หรือแบกรับอะไรที่ไม่ควรเป็นของเขา”

ลี่อินถึงกับเงียบไปชั่วครู่ — คำพูดนั้นไม่ใช่แค่เสียง แต่คือความจริงที่หนักแน่นมากพอจะทำให้คนฟังกลืนไม่ลง

“แม้แม่ทัพคนอื่นจะมีภรรยาเป็นสิบ แต่ข้า...ไม่ต้องการแบบนั้น” เขาพูดต่อ ราวกับกลั่นออกมาจากใจจริง

ซินหยางพยักหน้าช้า ๆ ส่วนลี่อินก็อดยิ้มจาง ๆ ไม่ได้

“ท่านแม่ทัพ...ข้าว่าท่านคิดมากไปนะ” เธอพูดเบา ๆ “บางที...คนบางคนก็แค่อยากอยู่ข้าง ๆ ไม่ได้หวังให้เป็นเจ้าของชีวิตท่านทั้งหมดก็ได้”

โจ ซือเหยียนสบตาเธอครู่หนึ่ง — สายตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อนปนความอ่อนโยน...ก่อนที่เขาจะหลบตาช้า ๆ เหมือนคนที่ไม่อยากให้ใครมองเห็นความอ่อนแอของตัวเอง